Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

©Kancelaria Sejmu

s. 1/255

Dz. U. 2013 poz. 21

U S TAWA

z dnia 14 grudnia 2012 r.

o odpadach^{1), 2)}

Opracowano na

podstawie: t.j.

Dz. U. z 2022 r.

poz. 699.

DZIAŁ I

Przepisy ogólne

Rozdział 1

Zakres ustawy

Art. 1. Ustawa określa środki służące ochronie środowiska, życia i zdrowia ludzi

przez zapobieganie powstawaniu odpadów i zmniejszenie ich ilości oraz negatywnego

Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw:

1) dyrektywy Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących

z przemysłu ditlenku tytanu (Dz. Urz. WE L 54 z 25.02.1978, str. 19, z późn. zm.; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 1, str. 71);

2) dyrektywy Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska,

w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie

(Dz. Urz. WE L 181 z 04.07.1986, str. 6, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 15, t. 1, str. 265);

3) dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych

(Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991, str. 40, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 15, t. 2, str. 26);

4) dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie

opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 349);

5) dyrektywy Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie unieszkodliwiania

polichlorowanych bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT) (Dz. Urz. WE L 243

z 24.09.1996, str. 31; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 3, str. 75);

6) dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów

(Dz. Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,

rozdz. 15, t. 4, str. 228);

7) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie

pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. Urz. WE L 269 z 21.10.2000, str. 34, z późn. zm.;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 224);

8) dyrektywy 2000/76/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie

spalania odpadów (Dz. Urz. WE L 332 z 28.12.2000, str. 91, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie

wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 353);

9) (uchylony)

10) dyrektywy 2006/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie

gospodarowania odpadami pochodzącymi z przemysłu wydobywczego oraz zmieniającej dyrektywę

2004/35/WE (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 15, z późn. zm.);

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 2/255

wpływu wytwarzania odpadów i gospodarowania nimi, a także przez zmniejszenie

całkowitego wpływu użytkowania zasobów oraz poprawę efektywności takiego

użytkowania, w celu przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym.

Art. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) gazów i pyłów wprowadzanych do atmosfery;

2) gruntu w pierwotnym położeniu (w miejscu), w tym niewydobytej

zanieczyszczonej gleby, i budynków trwale związanych z gruntem;

3) niezanieczyszczonej gleby i innych materiałów występujących w stanie

naturalnym, wydobytych w trakcie robót budowlanych, pod warunkiem, że

materiał ten zostanie wykorzystany do celów budowlanych w stanie naturalnym

na terenie, na którym został wydobyty;

4) odpadów promieniotwórczych;

5) wycofanych z użytku materiałów wybuchowych;

6) biomasy w postaci:

a) odchodów podlegających przepisom rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r.

określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych

pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi,

i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie

11) dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie

baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów oraz uchylającej dyrektywę

91/157/EWG (Dz. Urz. UE L 266 z 26.09.2006, str. 1, z późn. zm.);

12) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie

odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 3);

13) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie

emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz. Urz.

UE L 334 z 17.12.2010, str. 17);

14) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie

zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE) (Dz. Urz. UE L 197 z 24.07.2012,

str. 38, z późn. zm.).

Niniejsza ustawa służy stosowaniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyklingu statków oraz zmieniającego

rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE (Dz. Urz. UE L 330 z 10.12.2013,

str. 1).

Niniejsza ustawa została notyfikowana Komisji Europejskiej dnia 26 kwietnia 2012 r. pod numerem

2012/0263/PL, zgodnie z art. 16 dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz. Urz. WE L 365

z 31.12.1994, str. 10, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 349),

oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu

funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz

z 2004 r. poz. 597), wdrażającego postanowienia dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r.

ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz

zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998, str. 37,

z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337).

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 3/255

o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300

z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (WE)

nr 1069/2009”,

b) słomy,

c) innych,

pochodzących z produkcji rolniczej lub leśnej

niebędących

niebezpiecznymi,

naturalnych

substancji

– wykorzystywanej w rolnictwie, leśnictwie lub do produkcji energii z takiej

biomasy za pomocą procesów lub metod, które nie są szkodliwe dla środowiska

ani nie stanowią zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi;

7) osadów przemieszczanych w obrębie wód powierzchniowych w celu związanym

z gospodarowaniem wodami lub drogami wodnymi, zarządzaniem wodami lub

urządzeniami wodnymi lub ochroną przed powodzią bądź ograniczaniem

skutków powodzi i susz, rekultywacją, refulacją, pozyskiwaniem lub

uzdatnianiem terenu, jeżeli osady te nie są niebezpieczne;

8) ścieków;

9) produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, w tym produktów

przetworzonych, objętych rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009, z wyjątkiem

tych, które są odpadami przewidzianymi do składowania na składowisku

odpadów albo do przekształcania termicznego lub do wykorzystania w zakładzie

produkującym biogaz lub w kompostowni, zgodnie z tym rozporządzeniem;

10) zwłok zwierząt, które poniosły śmierć w inny sposób niż przez ubój, w tym

zwierząt uśmierconych w celu wyeliminowania chorób epizootycznych, i które

są unieszkodliwiane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009;

11) mas ziemnych lub skalnych przemieszczanych w związku z wydobywaniem

kopalin ze złóż, jeżeli koncesja na wydobywanie kopalin ze złóż lub plan ruchu

zakładu górniczego zatwierdzony decyzją, o których mowa w ustawie z dnia

9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2021 r. poz. 1420 i

2269), lub miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu

górniczego określają warunki i sposób ich zagospodarowania;

12) dwutlenku węgla przeznaczonego do podziemnego składowania w celu

przeprowadzenia projektu demonstracyjnego wychwytu i składowania

dwutlenku węgla w rozumieniu art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. –

Prawo geologiczne i górnicze;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 4/255

13) substancji, które są przeznaczone do użycia jako materiały paszowe

w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

(WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek

i stosowania pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu

Europejskiego i Rady i uchylającego dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę

Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG,

93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE

(Dz. Urz. UE L 229 z 01.09.2009, str. 1, z późn. zm.³⁾) i w których skład nie

wchodzą produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego w rozumieniu

art. 3 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 oraz które nie zawierają tych

produktów.

Rozdział 2

Objaśnienia określeń ustawowych

Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) bioodpadach – rozumie się przez to ulegające biodegradacji odpady z ogrodów

i parków, odpady żywności i kuchenne z gospodarstw domowych, gastronomii,

w tym restauracji, stołówek oraz zakładów zbiorowego żywienia, biur, hurtowni

i jednostek handlu detalicznego, a także podobne odpady z zakładów

produkujących lub wprowadzających do obrotu żywność;

2) gospodarowaniu odpadami – rozumie się przez to zbieranie, transport lub

przetwarzanie odpadów, w tym sortowanie, wraz z nadzorem nad wymienionymi

działaniami, a także późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania

odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub

pośrednika w obrocie odpadami;

3) gospodarce odpadami – rozumie się przez to wytwarzanie odpadów

i gospodarowanie odpadami;

4) komunalnych osadach ściekowych – rozumie się przez to pochodzący

z oczyszczalni ścieków osad z komór fermentacyjnych oraz innych instalacji

służących do oczyszczania ścieków komunalnych oraz innych ścieków

o składzie zbliżonym do składu ścieków komunalnych;

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 163 z 30.06.2010, str. 30,

Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2010, str. 4, Dz. Urz. UE L 328 z 12.12.2017, str. 3 oraz Dz. Urz.

UE L 310 z 06.12.2018, str. 22.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 5/255

5) magazynowaniu odpadów – rozumie się przez to czasowe przechowywanie

odpadów obejmujące:

a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę,

b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie

odpadów,

c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów;

6) odpadach – rozumie się przez to każdą substancję lub przedmiot, których

posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest

obowiązany;

6a) odpadach budowlanych i rozbiórkowych – rozumie się przez to odpady powstałe

podczas robót budowlanych;

7) odpadach komunalnych – rozumie się przez to odpady powstające

w gospodarstwach domowych oraz odpady pochodzące od innych wytwórców

odpadów, które ze względu na swój charakter i skład są podobne do odpadów

z gospodarstw domowych, w szczególności niesegregowane (zmieszane) odpady

komunalne i odpady selektywnie zebrane:

a) z gospodarstw domowych, w tym papier i tektura, szkło, metale, tworzywa

sztuczne, bioodpady, drewno, tekstylia, opakowania, zużyty sprzęt

elektryczny i elektroniczny, zużyte baterie i akumulatory oraz odpady

wielkogabarytowe, w tym materace i meble, oraz

b) ze źródeł innych niż gospodarstwa domowe, jeżeli odpady te są podobne

pod względem charakteru i składu do odpadów z gospodarstw domowych

– przy czym odpady komunalne nie obejmują odpadów z produkcji, rolnictwa,

leśnictwa, rybołówstwa, zbiorników bezodpływowych, sieci kanalizacyjnej oraz

z oczyszczalni ścieków, w tym osadów ściekowych, pojazdów wycofanych

z eksploatacji oraz odpadów budowlanych i rozbiórkowych; niesegregowane

(zmieszane) odpady komunalne pozostają niesegregowanymi (zmieszanymi)

odpadami komunalnymi, nawet jeżeli zostały poddane przetwarzaniu odpadów,

ale przetwarzanie to nie zmieniło w sposób znaczący ich właściwości;

8) odpadach medycznych – rozumie się przez to odpady powstające w związku

z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń

naukowych w zakresie medycyny;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 6/255

9) odpadach obojętnych – rozumie się przez to odpady, które nie ulegają istotnym

przemianom fizycznym, chemicznym lub biologicznym; są nierozpuszczalne,

nie wchodzą w reakcje fizyczne ani chemiczne, nie powodują zanieczyszczenia

środowiska lub zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, nie ulegają biodegradacji

i nie wpływają niekorzystnie na materię, z którą się kontaktują; ogólna zawartość

zanieczyszczeń w tych odpadach oraz zdolność do ich wymywania, a także

negatywne oddziaływanie na środowisko odcieku są nieznaczne,

a w szczególności nie stanowią zagrożenia dla jakości wód powierzchniowych,

wód podziemnych, gleby i ziemi;

10) odpadach ulegających biodegradacji – rozumie się przez to odpady, które ulegają

rozkładowi tlenowemu lub beztlenowemu przy udziale mikroorganizmów;

11) odpadach weterynaryjnych – rozumie się przez to odpady powstające w związku

z badaniem, leczeniem zwierząt lub świadczeniem usług weterynaryjnych, a także

w związku z prowadzeniem badań naukowych i doświadczeń na zwierzętach;

12) (uchylony)

13) odpadach z wypadków – rozumie się przez to odpady powstające podczas

prowadzenia akcji ratowniczej lub gaśniczej, z wyłączeniem:

a) odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii

przemysłowej, w rozumieniu art. 3 pkt 23 i 24 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1973, 2127 i

2269),

b) odpadów powstałych w wyniku szkody w środowisku, o której mowa

w art. 6 pkt 11 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom

w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2020 r. poz. 2187);

13a) odpadach żywności – rozumie się przez to żywność w rozumieniu

art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa

żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności

oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz.

WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.⁴⁾), która stała się odpadami;

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 245 z 29.09.2003, str. 4,

Dz. Urz. UE L 100 z 08.04.2006, str. 3, Dz. Urz. UE L 179 z 07.07.2007, str. 59, Dz. Urz. UE L 60

z 05.03.2008, str. 17, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz. Urz. UE L 189 z 27.06.2014,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 7/255

14) odzysku – rozumie się przez to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem

jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu przez zastąpienie innych

materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej

funkcji, lub w wyniku którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej

funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce;

15) odzysku energii – rozumie się przez to termiczne przekształcanie odpadów

w celu odzyskania energii;

15a) odzysku materiałów – rozumie się przez to każdy odzysk inny niż odzysk energii

i ponowne przetwarzanie na materiały, które mogą zostać wykorzystane jako

paliwa lub inne środki wytwarzania energii; odzysk materiałów obejmuje w

szczególności przygotowanie do ponownego użycia, recykling i prace ziemne;

16) olejach odpadowych – rozumie się przez to wszelkie mineralne lub syntetyczne

oleje smarowe lub przemysłowe, które przestały się nadawać do użytku, do

jakiego były pierwotnie przeznaczone, w szczególności zużyte oleje z silników

spalinowych i oleje przekładniowe, oleje smarowe, oleje turbinowe oraz oleje

hydrauliczne;

17) PCB – rozumie się przez to polichlorowane bifenyle, polichlorowane trifenyle,

monometylotetrachlorodifenylometan,

monometylodichlorodifenylometan,

monometylodibromodifenylometan oraz mieszaniny zawierające jakąkolwiek

z tych substancji w ilości powyżej 0,005% wagowo łącznie;

18) ponownym użyciu – rozumie się przez to działanie polegające na

wykorzystywaniu produktów lub części produktów niebędących odpadami

ponownie do tego samego celu, do którego były przeznaczone;

19) posiadaczu odpadów – rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę

fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości

prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający

powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na

nieruchomości;

20) pośredniku w obrocie odpadami – rozumie się przez to każdego, kto organizuje

przetwarzanie odpadów w imieniu innych podmiotów, w tym również podmiot,

który nie obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie;

str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 12.11.2014, str. 9, Dz. Urz. UE L 37 z 13.02.2015, str. 24, Dz. Urz.

UE L 35 z 10.02.2017, str. 10, Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241 oraz Dz. Urz. UE L 231

z 06.09.2019, str. 1.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 8/255

20a) prowadzącym zakład recyklingu statków – rozumie się przez to prowadzącego

zakład recyklingu statków w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r.

w sprawie recyklingu statków oraz zmieniającego rozporządzenie (WE)

nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE (Dz. Urz. UE L 330 z 10.12.2013, str. 1),

zwanego dalej „rozporządzeniem 1257/2013”;

20b) pracach ziemnych – rozumie się przez to każdy odzysk, w ramach którego

odpady inne niż niebezpieczne są wykorzystywane do przywracania wartości

użytkowych lub przyrodniczych wyrobiskom i zapadliskom lub do celów

inżynieryjnych na potrzeby kształtowania krajobrazu; odpady wykorzystywane

do prac ziemnych zastępują materiały niebędące odpadami, nadają się do wyżej

wymienionych celów i ograniczają się do masy bezwzględnie koniecznej do

osiągnięcia tych celów;

21) przetwarzaniu – rozumie się przez to procesy odzysku lub unieszkodliwiania,

w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie;

22) przygotowaniu do ponownego użycia – rozumie się przez to odzysk polegający

na sprawdzeniu, czyszczeniu lub naprawie, w ramach którego produkty lub

części produktów, które wcześniej stały się odpadami, są przygotowywane do

tego, aby mogły być ponownie wykorzystywane bez jakichkolwiek innych

czynności wstępnego przetwarzania;

23) recyklingu – rozumie się przez to odzysk, w ramach którego odpady są ponownie

przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane

w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie

materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii

i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane jako

paliwa lub do prac ziemnych;

23a) recyklingu statków – rozumie się przez to recykling statków w rozumieniu

art. 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia 1257/2013;

24) selektywnym zbieraniu – rozumie się przez to zbieranie, w ramach którego dany

strumień odpadów, w celu ułatwienia specyficznego przetwarzania, obejmuje

jedynie odpady charakteryzujące się takimi samymi właściwościami i takimi

samymi cechami;

25) składowisku odpadów – rozumie się przez to obiekt budowlany przeznaczony do

składowania odpadów;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 9/255

26) spalarni odpadów – rozumie się przez to zakład lub jego część przeznaczone do

termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem lub bez odzysku

wytwarzanej energii cieplnej, obejmujące instalacje i urządzenia służące do

prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów wraz

z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem ich do powietrza,

kontrolą, sterowaniem i monitorowaniem procesów oraz instalacjami

związanymi z przyjmowaniem, wstępnym przetwarzaniem i magazynowaniem

odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania oraz instalacjami

związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji otrzymanych

w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych; jeżeli współspalanie

odpadów odbywa się w taki sposób, że głównym celem tej instalacji nie jest

wytwarzanie energii ani wytwarzanie produktów materialnych, tylko termiczne

przekształcenie odpadów, wówczas instalacja ta uważana jest za spalarnię

odpadów;

27) sprzedawcy odpadów – rozumie się przez to podmiot, który nabywa, a następnie

zbywa odpady, we własnym imieniu, w tym również podmiot, który nie

obejmuje odpadów fizycznie w posiadanie;

28) stosowaniu komunalnych osadów ściekowych – rozumie się przez to

rozprowadzanie komunalnych osadów ściekowych na powierzchni ziemi lub

wprowadzanie ich do gleby;

28a) systemie rozszerzonej odpowiedzialności producenta – rozumie się przez to

zestaw środków podjętych w celu zapewnienia, aby wprowadzający produkty,

w tym produkty w opakowaniach, ponosili odpowiedzialność finansową albo

odpowiedzialność finansową i organizacyjną na etapie cyklu życia produktu, gdy

staje się on odpadem;

29) termicznym przekształcaniu odpadów – rozumie się przez to:

a) spalanie odpadów przez ich utlenianie,

b) inne niż wskazane w lit. a procesy termicznego przetwarzania odpadów,

w tym pirolizę, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstające

podczas tych procesów są następnie spalane;

30) unieszkodliwianiu odpadów – rozumie się przez to proces niebędący odzyskiem,

nawet jeżeli wtórnym skutkiem takiego procesu jest odzysk substancji lub

energii;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 10/255

31) współspalarni odpadów – rozumie się przez to zakład lub jego część, których

głównym przedmiotem działalności jest wytwarzanie energii lub produktów,

w których wraz z paliwami są przekształcane termicznie odpady w celu odzys-

kania zawartej w nich energii lub w celu ich unieszkodliwiania, obejmujące

instalacje i urządzenia służące do prowadzenia procesu termicznego

przekształcania wraz z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem ich

do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i monitorowaniem procesów, instalacjami

związanymi z przyjmowaniem, wstępnym przetwarzaniem i magazynowaniem

odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania oraz instalacjami

związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji otrzymanych

w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych;

32) wytwórcy odpadów – rozumie się przez to każdego, którego działalność lub

bytowanie powoduje powstawanie odpadów (pierwotny wytwórca odpadów),

oraz każdego, kto przeprowadza wstępną obróbkę, mieszanie lub inne działania

powodujące zmianę charakteru lub składu tych odpadów; wytwórcą odpadów

powstających w wyniku świadczenia usług w zakresie budowy, rozbiórki,

remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń oraz sprzątania,

konserwacji i napraw jest podmiot, który świadczy usługę, chyba że umowa

o świadczenie usługi stanowi inaczej;

33) zapobieganiu powstawaniu odpadów – rozumie się przez to środki zastosowane

w odniesieniu do produktu, materiału lub substancji, zanim staną się one

odpadami, zmniejszające:

a) ilość odpadów, w tym również przez ponowne użycie lub wydłużenie

okresu dalszego używania produktu,

b) negatywne oddziaływanie wytworzonych odpadów na środowisko

i zdrowie ludzi,

c) zawartość substancji niebezpiecznych w materiałach i produktach;

34) zbieraniu odpadów – rozumie się przez to gromadzenie odpadów przed ich

transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące

do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany

klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym

mowa w pkt 5 lit. b.

2. Niewyczerpujący wykaz procesów odzysku określa załącznik nr 1 do ustawy.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 11/255

3. Niewyczerpujący wykaz procesów unieszkodliwiania określa załącznik

nr 2 do ustawy.

3a. Niewyczerpujący wykaz kategorii odpadów niepalnych określa załącznik

nr 2a do ustawy.

3b. Za odpady niepalne mogą zostać uznane także odpady należące do kategorii

innych niż wymienione w załączniku nr 2a do ustawy, jeżeli nie mogą one brać udziału

w procesie spalania (nie są zdolne do palenia się), a przez to nie mogą wpływać na

rozwój pożaru oraz jego moc, w szczególności ze względu na sposób magazynowania

lub składowania tych odpadów, ich skład chemiczny lub postać, niezależnie od

przyjętych kodów odpadów zawartych w przepisach wydanych na podstawie

art. 4 ust. 3.

3c. Uznania odpadów, o których mowa w ust. 3b, za niepalne dokonuje się

indywidualnie w każdym przypadku w odniesieniu do określonego stanu faktycznego.

Przy dokonywaniu uznania odpadów za niepalne można na zasadzie dobrowolności,

o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej

(Dz. U. z 2021 r. poz. 869 i 2490), wykorzystać opinie rzeczoznawców do spraw

zabezpieczeń przeciwpożarowych lub osób, o których mowa w art. 4 ust. 2a tej

ustawy, a w przypadku braku takiej możliwości – instytutów badawczych lub

ośrodków naukowych specjalizujących się w badaniach w zakresie palności.

4. Odpady niebezpieczne oznaczają odpady wykazujące co najmniej jedną spośród

właściwości niebezpiecznych. Właściwości powodujące, że odpady są odpadami

niebezpiecznymi, oraz warunki uznania odpadów za niebezpieczne, z wyjątkiem

warunków uznania odpadów za posiadające właściwości zakaźne, określają przepisy

rozporządzenia Komisji (UE) nr 1357/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zastępującego

załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie

odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE L 365 z 19.12.2014, str. 89,

z późn. zm.⁵⁾), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 1357/2014”, oraz

rozporządzenia Rady (UE) 2017/997 z dnia 8 czerwca 2017 r. zmieniającego

załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE

w odniesieniu do niebezpiecznej właściwości HP 14 „Ekotoksyczne” (Dz. Urz.

UE L 150 z 14.06.2017, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) 2017/997”.

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 42 z 18.02.2017, str. 43.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 12/255

4a. Odpadami innymi niż niebezpieczne są odpady inne niż określone w ust. 4.

5. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki uznania odpadów za

posiadające właściwości zakaźne oraz sposób ustalania tych właściwości, kierując się

wymaganiami ochrony środowiska oraz zagrożeniami dla życia lub zdrowia ludzi.

Rozdział 3

Katalog odpadów i zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne

niż niebezpieczne

Art. 4. 1. Odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie do odpowiedniej grupy,

podgrupy i rodzaju odpadów, uwzględniając:

1) źródło ich powstawania;

2) właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określone

w rozporządzeniu (UE) nr 1357/2014 i w rozporządzeniu (UE) 2017/997, oraz

przepisy wydane na podstawie art. 3 ust. 5;

3) składniki odpadów, dla których przekroczenie wartości granicznych stężeń

substancji niebezpiecznych może powodować, że odpady są odpadami

niebezpiecznymi.

2. Składniki odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, określa załącznik nr 4 do

ustawy.

3. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, katalog

odpadów z podziałem na grupy, podgrupy i rodzaje ze wskazaniem odpadów

niebezpiecznych, kierując się źródłem powstawania odpadów oraz właściwościami

odpadów.

4. (uchylony)

Art. 5. Zakazuje się zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady

inne niż niebezpieczne przez ich rozcieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub z innymi

odpadami, substancjami lub materiałami, prowadzące do obniżenia początkowego

stężenia substancji niebezpiecznych do poziomu niższego niż poziom określony dla

odpadów niebezpiecznych.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 13/255

Art. 6. Odpadami niebezpiecznymi są odpady wskazane w katalogu odpadów,

określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, jako odpady

niebezpieczne, z zastrzeżeniem art. 7.

Art. 7. 1. Posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów

niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne, jeżeli wykaże, że nie posiadają one

właściwości powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określonych

w rozporządzeniu (UE) nr 1357/2014 i w rozporządzeniu (UE) 2017/997,

a w przypadku odpadów posiadających właściwości zakaźne, również że nie spełniają

one warunków uznania odpadów za posiadające właściwości zakaźne określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5.

2. (uchylony)

3. (uchylony)

Art. 8. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi

województwa, właściwemu odpowiednio ze względu na miejsce wytwarzania lub

gospodarowania odpadami, zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych

na odpady inne niż niebezpieczne.

2. Zgłoszenie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż

niebezpieczne zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów oraz adres zamieszkania lub

siedziby;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3) określenie miejsca wytwarzania lub gospodarowania odpadami przewidzianymi

do zmiany klasyfikacji;

4) wskazanie odpadów przewidzianych do zmiany klasyfikacji oraz proponowaną

klasyfikację tych odpadów;

5) opis procesu technologicznego, w którym powstają odpady przewidziane do zmiany

klasyfikacji, oraz jeżeli jest to zasadne, inne okoliczności, które mogły mieć wpływ

na właściwości tych odpadów.

3. Do zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne

niż niebezpieczne dołącza się wyniki badań właściwości odpadów przewidzianych do

zmiany klasyfikacji oraz ocenę tych wyników badań w odniesieniu do badanych

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 14/255

właściwości odpadów, uwzględniając przepisy rozporządzenia (UE) nr 1357/2014

i rozporządzenia (UE) 2017/997 oraz przepisy wydane na podstawie art. 3 ust. 5.

4. Badania właściwości odpadów, o których mowa w ust. 3, wykonują wyłącznie

laboratoria, o których mowa w art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo

ochrony środowiska. W celu przeprowadzenia badania laboratoria pobierają próbki

odpadów objętych zgłoszeniem.

5. Marszałek województwa wydaje decyzję zatwierdzającą zmianę klasyfikacji

odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo decyzję o wyrażeniu

sprzeciwu.

Art. 9. 1. Marszałek województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw

klimatu:

1) kopie zgłoszeń zmiany kwalifikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne

niż niebezpieczne wraz z kopiami wyników badań właściwości odpadów –

w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji;

2) zbiorczą informację za dany rok o liczbie zgłoszeń, decyzji zatwierdzających

zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne

oraz decyzji o wyrażeniu sprzeciwu – w terminie do dnia 31 marca następnego

roku.

2. Wymóg przekazania dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy

przypadku, gdy od decyzji marszałka województwa zatwierdzającej zmianę

klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo od

decyzji o wyrażeniu sprzeciwu wniesiono odwołanie, które przekazano ministrowi

właściwemu do spraw klimatu.

3. Minister właściwy do spraw klimatu weryfikuje, zamieszczone w Bazie

danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, ostateczne decyzje

zatwierdzające zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż

niebezpieczne oraz ostateczne decyzje o wyrażeniu sprzeciwu.

4. Minister właściwy do spraw klimatu niezwłocznie zawiadamia Komisję

Europejską o wszystkich przypadkach zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych

na odpady inne niż niebezpieczne.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 15/255

Rozdział 4

Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny

Art. 10. Przedmiot lub substancję powstające w wyniku procesu produkcyjnego,

którego podstawowym celem nie jest ich produkcja, uznaje się za produkt uboczny

niebędący odpadem, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) dalsze wykorzystywanie przedmiotu lub substancji jest pewne;

2) przedmiot lub substancja mogą być wykorzystywane bezpośrednio bez dalszego

przetwarzania, innego niż normalna praktyka przemysłowa;

3) przedmiot lub substancja są produkowane jako integralna część procesu

produkcyjnego;

4) przedmiot lub substancja spełniają wszystkie istotne wymagania, w tym prawne,

w zakresie produktu, ochrony środowiska oraz życia i zdrowia ludzi, dla

określonego wykorzystania danego przedmiotu lub danej substancji

i wykorzystanie takie nie doprowadzi do ogólnych negatywnych oddziaływań na

środowisko, życie lub zdrowie ludzi;

5) przedmiot lub substancja spełniają szczegółowe warunki uznania danego

przedmiotu lub danej substancji za produkt uboczny, jeżeli zostały one określone

w przepisach prawa Unii Europejskiej albo w przepisach wydanych na podstawie

art. 11 ust. 6.

Art. 11. 1. Wytwórca przedmiotu lub substancji, o których mowa w art. 10, jest

obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa właściwemu ze względu na

miejsce ich wytwarzania zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt

uboczny.

2. Zgłoszenie uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP);

3) określenie miejsca wytwarzania przedmiotu lub substancji przewidzianych do

uznania za produkt uboczny;

4) wskazanie przedmiotu lub substancji przewidzianych do uznania za produkt

uboczny oraz ich masy;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 16/255

5) opis procesu produkcyjnego, w którym powstaje przedmiot lub substancja,

i procesu, w którym zostaną one wykorzystane;

6) informacje wskazujące na spełnienie warunków, o których mowa w art. 10.

3. Do zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny dołącza

się dowody potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 10.

Dowodami mogą być w szczególności umowy potwierdzające wykorzystanie

przedmiotu lub substancji do określonych celów lub potwierdzające właściwości

przedmiotu lub substancji wyniki badań, wykonanych przez laboratoria, o których mowa

w art. 147a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

4. Marszałek województwa, w drodze decyzji wydawanej po zasięgnięciu opinii

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce

wytwarzania przedmiotu lub substancji, potwierdza spełnienie warunków uznania za

produkt uboczny albo stwierdza niespełnienie tych warunków.

4a. Decyzję potwierdzającą spełnienie warunków uznania przedmiotu lub

substancji za produkt uboczny wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.

4b. Przed wydaniem opinii, o której mowa w ust. 4, wojewódzki inspektor

ochrony środowiska może przeprowadzić kontrolę w zakresie objętym zgłoszeniem,

o którym mowa w ust. 2.

4c. W kontroli, o której mowa w ust. 4b, może uczestniczyć marszałek

województwa, o którym mowa w ust. 1.

4d. W przypadku negatywnej opinii wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska marszałek województwa wydaje decyzję stwierdzającą niespełnienie

warunków uznania za produkt uboczny.

4e. Kontrola, o której mowa w ust. 4b, wstrzymuje bieg terminu do wydania

opinii, o której mowa w ust. 4.

4f. W przypadku dokonywania zmian w procesie produkcyjnym, w którym

powstają przedmiot lub substancja uznane za produkt uboczny, lub w procesie,

w którym są one wykorzystywane, wytwórca przedmiotu lub substancji jest

obowiązany do dokonania nowego zgłoszenia uznania przedmiotu lub substancji za

produkt uboczny. Przepisy ust. 2–4e stosuje się.

5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do przedmiotów lub substancji, które

spełniają warunki uznania za produkt uboczny, stanowiących produkty przetworzenia

drewna takich jak kora, strużyny, odziomki pomanipulacyjne, wałki połuszczarskie,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 17/255

trociny, wióry, zrębki, zrzyny, szczapy i inne pochodzące z przetworzenia tych pro-

duktów, w tym brykiety i pelety, stanowiących mechanicznie przetworzony naturalny

surowiec drzewny niezawierający jakichkolwiek innych substancji.

6. Jeżeli szczegółowe warunki uznania przedmiotu lub substancji za produkt

uboczny, o których mowa w art. 10 pkt 5, nie zostały określone w przepisach prawa Unii

Europejskiej, minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze

rozporządzenia, odrębnie dla jednej lub kilku spraw, dla niektórych przedmiotów lub

substancji, szczegółowe warunki uznania przedmiotu lub substancji za produkt

uboczny, kierując się względami ochrony środowiska oraz życia lub zdrowia ludzi.

Art. 12. (uchylony)

Art. 13. 1. Zakazuje się łącznego magazynowania produktów ubocznych

i odpadów, a także magazynowania produktów ubocznych w miejscach

przeznaczonych do magazynowania odpadów lub składowania odpadów.

2. Przedmioty lub substancje, które przestały spełniać warunki uznania za

produkt uboczny, o których mowa w art. 10, są odpadami.

Rozdział 5

Utrata statusu odpadów

Art. 14. 1. Określone rodzaje odpadów przestają być odpadami, jeżeli na skutek

poddania ich recyklingowi lub innemu odzyskowi spełniają:

1) łącznie następujące warunki:

a) przedmiot lub substancja mają zostać wykorzystane do konkretnych celów,

b) istnieje rynek takich przedmiotów lub substancji lub popyt na nie,

c) przedmiot lub substancja spełniają wymagania techniczne dla zastosowania

do konkretnych celów oraz wymagania określone w przepisach,

w szczególności dotyczących chemikaliów i produktów mających

zastosowanie do danego przedmiotu lub danej substancji, i w normach

mających zastosowanie do danego produktu,

d) zastosowanie przedmiotu lub substancji nie prowadzi do negatywnych

skutków dla życia, zdrowia ludzi lub środowiska;

2) szczegółowe warunki utraty statusu odpadów, które są określone w przepisach

prawa Unii Europejskiej albo w przepisach wydanych na podstawie ust. 1a,

a jeżeli nie zostały określone w tych przepisach – w zezwoleniu na przetwarzanie

odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 18/255

1a. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu odpowiednio

z ministrem właściwym do spraw: budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa, energii, gospodarki, gospodarki morskiej,

łączności, informatyzacji, rolnictwa, transportu, żeglugi śródlądowej, wewnętrznych,

zdrowia oraz Ministrem Obrony Narodowej, może określić, w drodze rozporządzenia,

odrębnie dla jednej lub kilku spraw, dla niektórych odpadów, szczegółowe warunki

utraty statusu odpadów, obejmujące w szczególności:

1) odpady wykorzystywane w procesie odzysku;

2) dopuszczalne procesy i techniki przetwarzania tych odpadów;

3) kryteria jakościowe stosowane do materiałów powstałych w procesie odzysku,

które utraciły status odpadów, zgodnie z mającymi zastosowanie normami

dotyczącymi produktów obejmującymi w razie potrzeby dopuszczalne wartości

zanieczyszczeń;

4) wymogi dotyczące systemu gospodarowania, aby wykazać zgodność z warunkami

utraty statusu odpadów, obejmujące – jeżeli to niezbędne – kontrolę jakości

i monitorowanie własnej działalności, a także akredytację;

5) wymogi dotyczące oceny oraz oświadczenia o zgodności z warunkami utraty

statusu odpadów.

1b. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1a, minister właściwy do

spraw klimatu uwzględnia możliwy negatywny wpływ przedmiotów lub substancji,

które utraciły status odpadów, na zdrowie lub życie ludzi oraz środowisko.

2. Przedmiot lub substancja, które przestały spełniać warunki utraty statusu

odpadów, o których mowa w ust. 1, są odpadami.

3. Przedmiot lub substancja, które utraciły status odpadów, do czasu gdy są po

raz pierwszy:

1) używane – w przypadku gdy nie zostały wprowadzone do obrotu lub

2) wprowadzane do obrotu

– powinny spełniać warunki utraty statusu odpadów, o których mowa w ust. 1.

Art. 15. Zakazuje się łącznego magazynowania odpadów i przedmiotu lub

substancji, które utraciły status odpadów, a także magazynowania przedmiotu lub

substancji, które utraciły status odpadów w miejscach przeznaczonych do

magazynowania odpadów lub składowania odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 19/255

DZIAŁ II

Zasady ogólne gospodarki odpadami

Rozdział 1

Ochrona życia i zdrowia ludzi oraz środowiska

Art. 16. Gospodarkę odpadami należy prowadzić w sposób zapewniający

ochronę życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, w szczególności gospodarka odpadami

nie może:

1) powodować zagrożenia dla wody, powietrza, gleby, roślin lub zwierząt;

2) powodować uciążliwości przez hałas lub zapach;

3) wywoływać niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc

o szczególnym znaczeniu, w tym kulturowym i przyrodniczym.

Rozdział 2

Hierarchia sposobów postępowania z odpadami

Art. 17. 1. Wprowadza się następującą hierarchię sposobów postępowania

z odpadami:

1) zapobieganie powstawaniu odpadów;

2) przygotowywanie do ponownego użycia;

3) recykling;

4) inne procesy odzysku;

5) unieszkodliwianie.

2. W celu stworzenia zachęt do stosowania hierarchii sposobów postępowania

z odpadami wykorzystuje się instrumenty ekonomiczne i inne środki.

3. Przykładowe instrumenty ekonomiczne i inne środki, które mają zachęcać do

stosowania hierarchii sposobów postępowania z odpadami, są określone w załączniku

nr 4a do ustawy.

Art. 18. 1. Każdy, kto podejmuje działania powodujące lub mogące powodować

powstanie odpadów, powinien takie działania planować, projektować i prowadzić przy

użyciu takich sposobów produkcji lub form usług oraz surowców i materiałów, aby

w pierwszej kolejności zapobiegać powstawaniu odpadów lub ograniczać ilość

odpadów i ich negatywne oddziaływanie na życie i zdrowie ludzi oraz na środowisko,

w tym przy wytwarzaniu produktów, podczas i po zakończeniu ich użycia.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 20/255

2. Odpady, których powstaniu nie udało się zapobiec, posiadacz odpadów

w pierwszej kolejności jest obowiązany poddać odzyskowi.

3. Odzysk, o którym mowa w ust. 2, polega w pierwszej kolejności na

przygotowaniu odpadów przez ich posiadacza do ponownego użycia lub poddaniu

recyklingowi, a jeżeli nie jest to możliwe z przyczyn technologicznych lub nie jest

uzasadnione z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych – poddaniu innym

procesom odzysku.

3a. Jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia odzysku zgodnego z ust. 3 lub

ułatwienia lub udoskonalenia tego odzysku, posiadacz odpadów, z wyjątkiem

wytwórcy odpadów nieprowadzącego ich odzysku, przed odzyskiem lub podczas

odzysku usuwa niebezpieczne substancje, mieszaniny i składniki z odpadów

niebezpiecznych w celu zapewnienia przetworzenia tych odpadów zgodnie z art. 16

i art. 17 ust. 1.

4. Przez recykling rozumie się także recykling organiczny polegający na obróbce

tlenowej, w tym kompostowaniu, lub obróbce beztlenowej odpadów, które ulegają

rozkładowi biologicznemu w kontrolowanych warunkach przy wykorzystaniu

mikroorganizmów, w wyniku której powstaje materia organiczna lub metan;

składowanie na składowisku odpadów nie jest traktowane jako recykling organiczny.

5. Odpady, których poddanie odzyskowi nie było możliwe z przyczyn, o których

mowa w ust. 3, posiadacz odpadów jest obowiązany unieszkodliwiać.

6. Składowane powinny być wyłącznie te odpady, których unieszkodliwienie

w inny sposób było niemożliwe z przyczyn, o których mowa w ust. 3.

7. Unieszkodliwianiu poddaje się te odpady, z których uprzednio

wysegregowano odpady nadające się do odzysku.

Art. 19. 1. Organy administracji publicznej, w zakresie swojej właściwości,

podejmują działania wspierające ponowne użycie i przygotowanie do ponownego

użycia odpadów, w szczególności:

1) zachęcając do tworzenia i wspierając sieci ponownego wykorzystania i napraw;

2) stwarzając zachęty ekonomiczne.

2. Jednostki sektora finansów publicznych stosują kryteria ponownego użycia

lub przygotowania do ponownego użycia odpadów przy udzielaniu zamówień

publicznych, o ile ponowne użycie lub przygotowanie do ponownego użycia odpadów

jest możliwe.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 21/255

Rozdział 2a

Zapobieganie powstawaniu odpadów

Art. 19a. 1. Zapobieganie powstawaniu odpadów polega co najmniej na:

1) promowaniu i wspieraniu zrównoważonych modeli produkcji i konsumpcji;

2) zachęcaniu do projektowania, wytwarzania i korzystania z produktów, które są

zasobooszczędne, trwałe, nadające się do naprawy, ponownego użycia

i modernizacji oraz do nieskracania sztucznie cyklu życia produktów;

3) zachęcaniu do ponownego używania produktów i tworzenia systemów

promujących ich naprawę i ponowne użycie, w szczególności w odniesieniu do

sprzętu elektrycznego i elektronicznego, tekstyliów, mebli, opakowań oraz

materiałów i produktów budowlanych;

4) wspieraniu dostępności części zamiennych, instrukcji obsługi, informacji

technicznych lub innych narzędzi, sprzętu lub oprogramowania pozwalających

na naprawę i ponowne użycie produktów bez szkody dla ich jakości

i bezpieczeństwa – jeżeli nie prowadzi to do naruszenia prawa własności

intelektualnej;

5) zmniejszeniu powstawania odpadów w procesach związanych z produkcją

przemysłową, wydobywaniem kopalin ze złóż i z wytwórczością oraz budową

i rozbiórką, przy uwzględnieniu najlepszych dostępnych technik;

6) zmniejszeniu wytwarzania odpadów żywności w produkcji podstawowej,

przetwórstwie i wytwarzaniu, w sprzedaży detalicznej i innej dystrybucji

żywności, w usługach gastronomicznych oraz w gospodarstwach domowych;

7) zachęcaniu do dokonywania darowizn produktów spożywczych i do innych form

redystrybucji żywności, przy zachowaniu pierwszeństwa przeznaczania dla ludzi

przed wykorzystaniem jako paszy dla zwierząt czy przetwarzania na produkty

niespożywcze;

8) promowaniu zmniejszania zawartości substancji niebezpiecznych w materiałach

i produktach;

9) zmniejszaniu powstawania odpadów, w szczególności tych, które nie nadają się

do przygotowania do ponownego użycia lub do recyklingu;

10) identyfikowaniu produktów będących głównymi źródłami zaśmiecania,

w szczególności środowiska lądowego i morskiego, oraz podejmowaniu działań

w celu zapobiegania powstawaniu odpadów pochodzących z tych produktów

i zmniejszaniu ich ilości;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 22/255

11) dążeniu do przeciwdziałania powstawaniu oraz przedostawaniu się odpadów do

środowiska morskiego;

12) opracowaniu i wspieraniu kampanii informacyjnych podnoszących poziom

świadomości na temat zapobiegania powstawaniu odpadów i zaśmiecania.

2. Przykłady środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów są

określone w załączniku nr 5 do ustawy.

Rozdział 3

Zasada bliskości

Art. 20. 1. Odpady, z uwzględnieniem hierarchii sposobów postępowania

z odpadami, w pierwszej kolejności poddaje się przetwarzaniu w miejscu ich

powstania.

2. Odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania,

przekazuje się, uwzględniając hierarchię sposobów postępowania z odpadami oraz

najlepszą dostępną technikę, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. – Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o której mowa w art. 143 tej

ustawy, do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone.

3. Zakazuje się:

1) stosowania komunalnych osadów ściekowych,

2) unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych

– poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone.

4. Zakazuje się przywozu na obszar województwa odpadów, o których mowa

w ust. 3, wytworzonych poza obszarem tego województwa, do celów, o których mowa

w ust. 3.

5. Komunalne osady ściekowe mogą być stosowane na obszarze województwa

innego niż to, na którym zostały wytworzone, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania

odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego województwa jest

mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego

województwa.

6. W przypadku unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych

i zakaźnych odpadów weterynaryjnych, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 23/255

Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych

odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały

wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do

unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące

instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

10. (uchylony)

11. (uchylony)

Rozdział 4

Postępowanie z odpadami niebezpiecznymi

Art. 21. 1. Zakazuje się mieszania odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów,

mieszania odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także

mieszania odpadów niebezpiecznych z substancjami, materiałami lub przedmiotami,

w tym rozcieńczania substancji niebezpiecznych.

2. Dopuszcza się mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów,

mieszanie odpadów niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne, a także

mieszanie odpadów niebezpiecznych z substancjami, materiałami lub przedmiotami,

jeżeli ich zmieszanie służy poprawie bezpieczeństwa procesów przetwarzania

odpadów powstałych po zmieszaniu i jeżeli w wyniku prowadzenia tych procesów nie

nastąpi wzrost zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska.

3. W przypadku gdy odpady niebezpieczne uległy zmieszaniu niezgodnie z

przepisami ust. 1 lub 2 z innymi odpadami, substancjami, materiałami lub

przedmiotami, rozdziela się je, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

1) w procesie przetwarzania odpadów powstałych po rozdzieleniu nastąpi

ograniczenie zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub środowiska;

2) jest to technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadnione.

4. W przypadku gdy proces rozdzielenia odpadów niebezpiecznych zmieszanych

z innymi odpadami, substancjami, materiałami lub przedmiotami nie spełnia

warunków określonych w ust. 3, przetworzenie zmieszanych odpadów następuje

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 24/255

w instalacjach lub urządzeniach określonych w zezwoleniu na przetwarzanie

odpadów.

Rozdział 5

Koszty gospodarowania odpadami

Art. 22. 1. Koszty gospodarowania odpadami, w tym koszty związane

z niezbędną infrastrukturą i jej eksploatacją, są ponoszone przez pierwotnego

wytwórcę odpadów lub przez obecnego lub poprzedniego posiadacza odpadów.

2. W przypadkach określonych w przepisach odrębnych koszty gospodarowania

odpadami ponosi określony w tych przepisach wprowadzający produkty do obrotu na

terytorium kraju. Do kosztów tych zalicza się koszty:

1) selektywnego zbierania odpadów powstałych z produktów, a następnie ich

transportu i przetwarzania oraz koszty niezbędne do realizacji innych celów

i zadań, o których mowa w przepisach odrębnych, pomniejszone o przychody

z ponownego użycia, ze sprzedaży materiałów pochodzących z przetwarzania

tych odpadów, a w przypadku wprowadzenia systemu kaucyjnego –

z nieodebranej kaucji;

2) informowania posiadaczy odpadów powstałych z produktów o środkach służących

zapobieganiu powstawaniu odpadów, zakładach zajmujących się ponownym

użyciem i przygotowaniem do ponownego użycia, systemach zbierania odpadów

oraz o sposobach zapobiegania zaśmiecaniu;

3) gromadzenia danych dotyczących produktów wprowadzanych do obrotu oraz

zbierania i przetwarzania odpadów powstałych z produktów, a także

sprawozdawczości w tym zakresie.

3. W przypadku zbiorowego wypełniania obowiązków wynikających z systemu

rozszerzonej odpowiedzialności producenta realizowanych przez podmiot

reprezentujący wprowadzających produkty koszty, o których mowa w ust. 2, różnicuje

się w odniesieniu do poszczególnych produktów lub grup podobnych produktów,

z uwzględnieniem ich trwałości, przydatności do naprawy, ponownego użycia

i recyklingu oraz obecności w nich substancji niebezpiecznych.

4. Koszty, o których mowa w ust. 2, są ustalane między podmiotami

uczestniczącymi w systemie rozszerzonej odpowiedzialności producenta, tak aby nie

przekraczały kosztów niezbędnych do świadczenia usług gospodarowania odpadami.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 25/255

5. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do systemów rozszerzonej odpowiedzialności

producenta ustanowionych przepisami ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu

pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2020 r. poz. 2056), ustawy z dnia

24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1850 oraz z

2021 r. poz. 2151) oraz ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1893 oraz z 2021 r. poz. 2151).

Art. 22a. W ramach systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta

wprowadzający produkty do obrotu na terytorium kraju, którzy realizują obowiązki

samodzielnie, albo podmioty realizujące w ich imieniu obowiązki:

1) nie ograniczają wykonywania obowiązków do przypadków, w których zbieranie

i przetwarzanie odpadów przynosi największe zyski;

2) zapewniają odpowiednią dostępność systemu zbierania odpadów na obszarze, na

którym wprowadzają produkty do obrotu;

3) posiadają środki finansowe i organizacyjne niezbędne do wykonywania

obowiązków;

4) stosują mechanizmy samokontroli, w szczególności audyty, w zakresie:

a) zarządzania finansami przeznaczonymi na realizację obowiązków,

b) gromadzenia danych i sporządzania sprawozdań dotyczących produktów

wprowadzanych do obrotu,

c) zbierania i przetwarzania odpadów powstałych z produktów;

5) udostępniają publicznie informacje o realizacji celów w zakresie gospodarowania

odpadami, w tym realizacji obowiązków określonych w pkt 1–4, a w przypadku

podmiotów realizujących obowiązki w imieniu wprowadzających produkty do

obrotu na terytorium kraju – podmioty te udostępniają dodatkowo informacje o:

a) strukturze własności i członkostwa tych podmiotów,

b) wkładach finansowych wnoszonych przez wprowadzających produkty do

obrotu na terytorium kraju, w odniesieniu do każdej tony produktu

wprowadzonego do obrotu,

c) procedurze wyboru podmiotów gospodarujących odpadami.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 26/255

Rozdział 6

Zbieranie i transport odpadów

Art. 23. 1. Odpady są zbierane w sposób selektywny.

2. Zakazuje się zbierania poza miejscem wytwarzania:

1) pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, o ile są przeznaczone do

składowania;

2) komunalnych osadów ściekowych;

3) zakaźnych odpadów medycznych;

4) zakaźnych odpadów weterynaryjnych;

5) niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych;

6) bioodpadów stanowiących odpady komunalne.

3. (uchylony)

4. Jeżeli ze względów bezpieczeństwa lub w celu zapewnienia ciągłości odbioru

zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych, zbieranie

tych odpadów jest konieczne, marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce

zbierania odpadów może zezwolić, w drodze decyzji, na ich zbieranie.

5. W przypadku zbierania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych

odpadów weterynaryjnych na terenach zamkniętych zezwolenie, o którym mowa

w ust. 4, wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska właściwy ze względu na

miejsce zbierania tych odpadów.

6. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 4 i 5, może być wydane na okres nie

dłuższy niż rok.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 4 i 5, przepisy art. 42 ust. 1

i art. 43 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

8. Zakaz zbierania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych nie dotyczy zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych powstałych w wyniku świadczenia usług medycznych lub

weterynaryjnych na wezwanie.

9. Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów

weterynaryjnych powstałych w wyniku świadczenia usług na wezwanie jest

obowiązany do bezzwłocznego dostarczenia wytworzonych odpadów do

przystosowanych do tego celu pomieszczeń spełniających wymagania w zakresie

magazynowania takich odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 27/255

10. Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do zbierania odpadów,

o których mowa w ust. 2 pkt 5 i 6, w stacji przeładunkowej prowadzonej przez:

1) podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości lub

2) prowadzącego instalację komunalną, lub

3) prowadzącego instalację do przetwarzania bioodpadów.

11. Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się do zbierania bioodpadów

stanowiących odpady komunalne przez prowadzącego punkt selektywnego zbierania

odpadów komunalnych.

Art. 24. 1. Transport odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami w zakresie

ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi, w szczególności

w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne odpadów, w tym stan

skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować odpady, w tym zgodnie

z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

2. Transport odpadów niebezpiecznych stanowiących towary niebezpieczne

w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów

niebezpiecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 756 oraz z 2022 r. poz. 209) odbywa się

z zachowaniem przepisów o transporcie towarów niebezpiecznych.

3. Zlecający usługę transportu odpadów jest obowiązany wskazać

transportującemu odpady wykonującemu usługę transportu odpadów miejsce

przeznaczenia odpadów oraz posiadacza odpadów, do którego należy dostarczyć

odpady.

4. Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów jest

obowiązany dostarczyć odpady do miejsca przeznaczenia odpadów i przekazać je

posiadaczowi odpadów, o którym mowa w ust. 3.

4a. W przypadku transportu odpadów bez wymaganych dokumentów, w których

wskazany jest posiadacz odpadów przekazujący odpad oraz posiadacz odpadów, do

którego należy dostarczyć odpady, posiadaczem tych odpadów jest transportujący te

odpady.

5. Transportujący odpady wykonujący usługę transportu odpadów umieszcza

indywidualny numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1, na dokumentach

związanych z tą usługą.

6. Środki transportu odpadów są oznakowane w sposób zgodny z przepisami

wydanymi na podstawie ust. 7.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 28/255

7. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw transportu oraz ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi,

w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania dla transportu odpadów, w tym dla

środków transportu i sposobu transportowania, oraz oznakowanie środków transportu,

biorąc pod uwagę właściwości odpadów i ich wpływ na środowisko oraz

bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzi.

Art. 24a. 1. Jeżeli w trakcie kontroli transportu odpadów ujawniono:

1) naruszenie szczegółowych wymagań dla transportu odpadów,

2) przemieszczanie odpadów do nieuprawnionego odbiorcy,

3) naruszenie przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów

– pojazd wraz z odpadami może zostać zatrzymany przez Krajową Administrację

Skarbową, Straż Graniczną, Policję, Inspekcję Transportu Drogowego oraz organy

Inspekcji Ochrony Środowiska.

2. Zatrzymany pojazd wraz z odpadami jest kierowany do najbliższego

dostępnego miejsca wyznaczonego w wojewódzkim planie gospodarki odpadami

spełniającego warunki magazynowania odpadów. Plan ten w części dotyczącej

wyznaczenia miejsc spełniających warunki magazynowania odpadów podlega

zaopiniowaniu przez właściwych starostów, na terenie działania których mają zostać

wyznaczone te miejsca. Starosta wyraża opinię w terminie nie dłuższym niż miesiąc od

dnia otrzymania planu. Nieudzielenie opinii w tym terminie uznaje się za opinię

pozytywną.

2a. Skierowanie, o którym mowa w ust. 2, polega na:

1) nadzorowaniu przejazdu tego pojazdu przez funkcjonariuszy lub inspektorów

podmiotów, o których mowa w ust. 1, albo

2) usunięciu pojazdu przez jego przewiezienie lub holowanie.

2b. Dyspozycję przewiezienia lub holowania pojazdu wydaje się podmiotowi,

któremu starosta właściwy ze względu na miejsce kontroli powierzył zadanie

usuwania pojazdów w trybie art. 130a ust. 5f ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –

Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450, z późn. zm.⁶⁾), a jeżeli jest to

niemożliwe, dyspozycję wydaje się innemu przedsiębiorcy prowadzącemu działalność

gospodarczą obejmującą usuwanie pojazdów.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 463, 694,

720, 1641, 1997, 2165, 2269 i 2328.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 29/255

2c. Jeżeli w związku z ujawnieniem przypadków, o których mowa w ust. 1,

niezbędne jest przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 217, art. 228 oraz

art. 308 § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. z 2021 r. poz. 534, 1023 i 2447), skierowanie, o którym mowa w ust. 2, jest

realizowane po wykonaniu tych czynności.

3. Miejsca, o których mowa w ust. 2, wyznacza się uwzględniając jedno miejsce

magazynowania odpadów na 1 mln mieszkańców w województwie, nie więcej jednak

niż trzy miejsca w województwie.

4. Starosta w terminie 6 miesięcy od uchwalenia wojewódzkiego planu gospodarki

odpadami utworzy miejsce, o którym mowa w ust. 2.

5. Pojazd wraz z odpadami umieszcza się w miejscu wyznaczonym zgodnie

z ust. 2 do czasu usunięcia naruszeń szczegółowych wymagań dla transportu odpadów

lub ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za zagospodarowanie tych odpadów.

6. Za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie pojazdu w miejscu, o którym

mowa w ust. 2, pobiera się opłaty.

7. Do uiszczenia opłat jest obowiązany podmiot wykonujący transport odpadów.

8. Starosta właściwy ze względu na miejsce, o którym mowa w ust. 2, ustala,

w drodze postanowienia, wysokość opłat za usunięcie, strzeżenie i przechowywanie

pojazdu w tym miejscu, uwzględniając wydatki z tym związane zgodnie ze średnią ceną

rynkową usług w zakresie usuwania, strzeżenia i przechowywania pojazdów na

obszarze jego działania; w postanowieniu starosta ustala termin i sposób wniesienia

opłat.

9. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 8, służy zażalenie.

10. W przypadku konieczności ustalenia podmiotu odpowiedzialnego za

gospodarowanie odpadami zwrot pojazdu z miejsca, o którym mowa w ust. 2,

następuje po przedstawieniu podmiotowi, o którym mowa w ust. 1, ostatecznej decyzji,

o której mowa w art. 24b ust. 3, albo rozstrzygnięcia wydanego na podstawie

przepisów o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.

11. Jeżeli ustały przyczyny uzasadniające przechowywanie pojazdu w miejscu,

o którym mowa w ust. 2, starosta właściwy ze względu na miejsce, na które został

skierowany zatrzymany pojazd wraz z odpadami, zawiadamia uprawnionego

o możliwości odebrania pojazdu. W przypadku nieodebrania pojazdu w terminie

60 dni od dnia otrzymania zawiadomienia stosuje się odpowiednio przepisy działu II

rozdziału 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 30/255

w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479), dotyczące egzekucji należności pieniężnych

z ruchomości. Zawiadomienie zawiera pouczenie o skutkach nieodebrania pojazdu

w terminie.

12. Od dnia następującego po upływie terminu wniesienia opłat, o których mowa

w ust. 6, nalicza się odsetki ustawowe. Opłaty wraz z odsetkami podlegają egzekucji

w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r.

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

13. Egzekucji, o której mowa w ust. 12, nie wszczyna się, a wszczętą umarza,

jeżeli od dnia doręczenia prawomocnego postanowienia, o którym mowa w ust. 8,

upłynęło 5 lat.

14. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do wydania dyspozycji

przewiezienia lub holowania pojazdu stosuje się odpowiednio przepisy wydane na

podstawie art. 130a ust. 11 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu

drogowym dotyczące dyspozycji usunięcia pojazdu.

Art. 24b. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 4a, gdy nie ustalono

podmiotu odpowiedzialnego za zagospodarowanie zatrzymanych odpadów, podmiot

wykonujący transport odpadów jest obowiązany do zagospodarowania odpadów na

własny koszt.

2. W przypadku ustalenia posiadacza odpadów, odpowiedzialnego za

zagospodarowanie odpadów jest on obowiązany do zagospodarowania odpadów na

własny koszt.

3. Obowiązek zagospodarowania odpadów nakłada, w drodze decyzji, na

podmiot, o którym mowa w ust. 1 i 2, starosta właściwy ze względu na miejsce, na

które został skierowany zatrzymany transport odpadów.

4. Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do transportu odpadów umieszczonych

w miejscach, o których mowa w art. 24a ust. 2, w wyniku realizacji przepisów

o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów.

Rozdział 7

Magazynowanie odpadów

Art. 25. 1. Magazynowanie odpadów odbywa się zgodnie z wymaganiami

w zakresie ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzi,

w szczególności w sposób uwzględniający właściwości chemiczne i fizyczne

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 31/255

odpadów, w tym stan skupienia, oraz zagrożenia, które mogą powodować te odpady,

w tym zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie

ust. 7.

2. Magazynowanie odpadów odbywa się na terenie, do którego posiadacz

odpadów ma tytuł prawny.

3. Magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania,

zbierania lub przetwarzania odpadów.

4. Odpady, z wyjątkiem odpadów przeznaczonych do składowania, mogą być

magazynowane, jeżeli konieczność magazynowania wynika z procesów

technologicznych lub organizacyjnych i nie przekracza terminów uzasadnionych

zastosowaniem tych procesów, nie dłużej jednak niż przez 3 lata.

4a. (uchylony)

4b. (uchylony)

5. Odpady przeznaczone do składowania mogą być magazynowane wyłącznie

w celu zebrania odpowiedniej ilości tych odpadów do transportu na składowisko

odpadów, nie dłużej jednak niż przez rok.

6. Okresy magazynowania odpadów, o których mowa w ust. 4 i 5, są liczone

łącznie dla wszystkich kolejnych posiadaczy tych odpadów.

6a. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie

odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia

zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący

magazynowanie odpadów, z wyjątkiem wstępnego magazynowania odpadów przez ich

wytwórcę, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. a, lub zarządzający składowiskiem

odpadów jest obowiązany do prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca

magazynowania lub składowania odpadów, zgodnie z ust. 6b–6f, 6h i 6i oraz

przepisami wydanymi na podstawie ust. 8a.

6b. Zapis obrazu wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub

składowania odpadów przechowuje się przez miesiąc od daty dokonania zapisu.

6c. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie

odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia

zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący

magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów udostępnia

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 32/255

utrwalony obraz lub jego kopię na żądanie organu uprawnionego do kontroli

działalności w zakresie gospodarki odpadami, sądu, prokuratury, Policji, Krajowej

Administracji Skarbowej, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego

lub Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

6d. Wizyjny system kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów

prowadzi się przy użyciu urządzeń technicznych zapewniających przez całą dobę zapis

obrazu i identyfikację osób przebywających w tym miejscu.

6e. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie

odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia

zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący

magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany

do właściwego przechowywania i zabezpieczenia zapisu obrazu wizyjnego systemu

kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów przed dostępem osób

nieuprawnionych oraz jego utratą, w szczególności wskutek zniszczenia lub

kradzieży.

6f. W przypadku magazynowania lub składowania następujących odpadów

palnych:

1) paliwo alternatywne oraz odpady przeznaczone bezpośrednio do produkcji

takiego paliwa,

2) papier oraz tektura,

3) tekstylia,

4) odpady wielkogabarytowe, z wyłączeniem odpadów metali,

5) tworzywa sztuczne, w tym folia, oraz opony i inne odpady z gumy,

6) drewno i odpady drewnopochodne,

7) odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych, z wyłączeniem

odpadów pochodzących z termicznego przetwarzania odpadów,

8) odpady wielomateriałowe złożone z materiałów, o których mowa w pkt 2, 3, 5

lub 6

– posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów

uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegro-

wanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący

magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów zapewnia

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 33/255

wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na

lokalizację miejsca magazynowania lub składowania odpadów dostępność obrazu

z wizyjnego systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system

teleinformatyczny.

6g. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykorzystuje dostęp do

rejestrowanego obrazu w czasie rzeczywistym w przypadku:

1) prowadzonej kontroli, o której mowa w art. 9 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r.

o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1070);

2) powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przeciwko

środowisku określonego w art. 182, art. 183 lub art. 186 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2021 r. poz. 2345 i 2447) albo wykroczenia okreś-

lonego w art. 154 § 2 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U.

z 2021 r. poz. 2008, 2052, 2269 i 2328), albo wykroczeń, o których mowa

w art. 10b ust. 1 pkt 1–15 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony

Środowiska.

6h. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie

odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub pozwolenia

zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, prowadzący

magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów zapewnia

dostępność obrazu w czasie rzeczywistym wojewódzkiemu inspektorowi ochrony

środowiska, o którym mowa w ust. 6f, przez przekazanie informacji umożliwiających

logowanie do wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania

odpadów w sposób zapewniający zachowanie tych informacji w poufności. Informacje

te mogą podlegać weryfikacji przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska,

która polega na próbnym zalogowaniu się przez wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska do wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania

odpadów, w terminie ustalonym z podmiotem, którego ta weryfikacja dotyczy.

6i. W przypadku miejsca magazynowania lub składowania odpadów:

1) w jednostkach organizacyjnych podległych albo nadzorowanych przez Ministra

Obrony Narodowej,

2) stanowiącego element obiektów, instalacji, urządzeń i usług ujętych w jednolitym

wykazie obiektów, instalacji, urządzeń i usług wchodzących w skład

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 34/255

infrastruktury krytycznej, o którym mowa w art. 5b ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia

26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 261)

– nie stosuje się przepisów ust. 6f–6h.

6j. Przepisów ust. 6a–6i nie stosuje się do odpadów wymienionych w załączniku

nr 2a do ustawy oraz odpadów uznanych za niepalne zgodnie z art. 3 ust. 3c,

niebędących odpadami niebezpiecznymi.

7. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe wymagania dla magazynowania odpadów, obejmującego wstępne

magazynowanie odpadów przez wytwórcę odpadów, tymczasowe magazynowanie

odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów oraz magazynowanie odpadów przez

prowadzącego przetwarzanie odpadów, kierując się właściwościami odpadów,

wymaganiami ochrony środowiska, życia i zdrowia ludzi oraz ograniczeniem

uciążliwości związanych z magazynowaniem odpadów.

8. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do spraw

klimatu może określić czas magazynowania, kierując się rodzajem magazynowania

i właściwościami odpadów.

8a. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia,

wymagania dla prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub

składowania odpadów, minimalne wymagania dla urządzeń technicznych wizyjnego

systemu kontroli oraz wymogi przechowywania i udostępniania zapisanego obrazu,

kierując się koniecznością umożliwienia sprawowania nadzoru nad działalnością

w zakresie gospodarowania odpadami.

Rozdział 8

Usuwanie odpadów

Art. 26. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia

odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania.

2. Z zastrzeżeniem art. 26a, w przypadku nieusunięcia odpadów zgodnie z ust. 1,

wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu, nakazuje

posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich

składowania lub magazynowania, z wyjątkiem przypadku, gdy obowiązek usunięcia

odpadów jest skutkiem wydania decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką

odpadami, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia decyzji związanej

z gospodarką odpadami.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 35/255

3. Nakaz usunięcia odpadów, o którym mowa w ust. 2, z terenów zamkniętych

oraz z nieruchomości, którymi gmina włada jako władający powierzchnią ziemi,

a niebędących w posiadaniu innego podmiotu – wydaje właściwy regionalny dyrektor

ochrony środowiska.

3a. Decyzję, o której mowa w ust. 2, wydaje się w stosunku do wszystkich

posiadaczy odpadów odpowiedzialnych za gospodarowanie odpadami, o których

mowa w ust. 1. Za wykonanie obowiązków wskazanych w decyzji posiadacze odpadów

odpowiedzialni są solidarnie.

3b. Jeżeli po wydaniu ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 2, właściwy

organ stwierdzi, że za gospodarowanie odpadami odpowiedzialny jest również inny

posiadacz odpadów, może wydać decyzję o nałożeniu obowiązku wykonania

ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 2, przez tego posiadacza odpadów.

Odpowiedzialność posiadaczy odpadów za wykonanie decyzji jest solidarna.

3c. Właściwy organ może zmienić, bez odszkodowania, sposób wykonania

decyzji, o której mowa w ust. 2, w przypadku gdy wykonanie decyzji w sposób w niej

wskazany okaże się niemożliwe lub może stwarzać zagrożenia dla życia, zdrowia lub

środowiska lub inny sposób wykonania jest bardziej racjonalny ze względu na

wymagania ochrony środowiska lub ze względów ekonomicznych przy zachowaniu

właściwego poziomu ochrony życia, zdrowia ludzi i środowiska.

4. Jeżeli posiadacz odpadów nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości,

z której jest obowiązany usunąć odpady, władający powierzchnią ziemi jest

obowiązany umożliwić posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z tej nierucho-

mości, a w przypadku wykonania zastępczego decyzji – organowi egzekucyjnemu.

5. Władającemu powierzchnią ziemi przysługuje od posiadacza odpadów

wynagrodzenie za udostępnienie nieruchomości.

6. W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się w szczególności:

1) termin usunięcia odpadów;

2) rodzaj odpadów;

3) sposób usunięcia odpadów.

Art. 26a. 1. W przypadku gdy ze względu na zagrożenie dla życia lub zdrowia

ludzi lub środowiska konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów, właściwy organ

podejmuje działania polegające na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi.

2. Właściwym organem w sprawach, o których mowa w ust. 1, jest:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 36/255

1) w przypadku terenów zamkniętych oraz nieruchomości, którymi gmina włada

jako władający powierzchnią ziemi – regionalny dyrektor ochrony środowiska;

2) w przypadku gdy obowiązek usunięcia odpadów powstał w związku z wydaniem

decyzji o cofnięciu decyzji związanej z gospodarką odpadami, stwierdzeniem

nieważności, uchyleniem lub wygaśnięciem decyzji związanej z gospodarką

odpadami – organ właściwy do wydania tej decyzji;

3) w pozostałych przypadkach – wójt, burmistrz lub prezydent miasta.

3. W celu wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, właściwy organ

określa, w drodze decyzji skierowanej do władającego powierzchnią ziemi:

1) zakres i termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych

miejsc, w których znajdują się odpady;

2) zakres i sposób przeprowadzenia działań mających na celu usunięcie odpadów

przez ten organ;

3) termin rozpoczęcia i zakończenia działań, o których mowa w pkt 2.

4. Decyzja, o której mowa w ust. 3, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

Przepisów art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) nie stosuje się.

5. Decyzję, o której mowa w ust. 3, wydaje się po zasięgnięciu opinii w sprawie

spełnienia przesłanek konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów:

1) wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska;

2) odpowiednio organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej albo organu Wojskowej

Inspekcji Sanitarnej stosownie do ich właściwości miejscowej w odniesieniu do:

a) oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi

w związku z obecnością tych odpadów,

b) zanieczyszczenia w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia w związku

z obecnością tych odpadów;

3) regionalnego dyrektora ochrony środowiska, z wyjątkiem przypadku gdy

decyzję wydaje ten organ;

4) komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

6. Właściwy organ żąda od posiadacza odpadów odpowiedzialnego za

gospodarowanie odpadami zwrotu poniesionych przez siebie kosztów działań

polegających na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi. Posiadacz odpadów jest

obowiązany zwrócić te koszty w terminie 14 dni od dnia doręczenia żądania.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 37/255

7. Właściwy organ może odstąpić od żądania zwrotu całości lub części kosztów

działań polegających na usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi, jeżeli:

1) wobec posiadacza odpadów nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego

lub egzekucja okazała się bezskuteczna;

2) koszt postępowania egzekucyjnego jest wyższy niż kwota możliwa do

odzyskania.

8. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, w stosunku

do posiadacza odpadów, który ustanowił zabezpieczenie roszczeń, o którym mowa

w art. 48a ust. 1, właściwy organ wydaje decyzję o przeznaczeniu środków z tego

zabezpieczenia na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 6, określając w decyzji

wysokość tych kosztów. W przypadku gdy wysokość ustanowionego zabezpieczenia

roszczeń jest niewystarczająca na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 6,

właściwy organ w decyzji nakłada na posiadacza odpadów także obowiązek zwrotu

różnicy między wysokością tych kosztów a wysokością tego zabezpieczenia, określając

wysokość tej różnicy oraz sposób i termin jej uiszczenia.

9. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, w stosunku

do posiadacza odpadów, który nie ustanowił zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa

w art. 48a ust. 1, właściwy organ, w drodze decyzji, nakłada na posiadacza odpadów

obowiązek zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 6, oraz określa wysokość tych

kosztów oraz sposób i termin ich uiszczenia.

10. Roszczenie o zwrot:

1) kosztów, o których mowa w ust. 6,

2) różnicy, o której mowa w ust. 8

– przedawnia się po upływie 10 lat od dnia, w którym decyzja, o której mowa

odpowiednio w ust. 8 albo 9, stała się ostateczna.

11. Do należności z tytułu obowiązku zwrotu kosztów poniesionych przez

właściwy organ, w ramach realizacji działań polegających na usunięciu odpadów

i gospodarowaniu nimi, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076,

2105, 2262 i 2328), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują

właściwemu organowi.

12. Przepisów ust. 1–11 nie stosuje się, w przypadku gdy:

1) odpady są składowane:

a) na eksploatowanym lub zamkniętym składowisku odpadów,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 38/255

b) w miejscu, w którym przed dniem 1 października 2001 r. były składowane

odpady;

2) odpady są przemieszczane na podstawie przepisów o międzynarodowym

przemieszczaniu odpadów;

3) zastosowanie ma art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu

szkodom w środowisku i ich naprawie.

Rozdział 9

Przekazywanie odpadów i przenoszenie odpowiedzialności za gospodarowanie

odpadami

Art. 27. 1. Wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania

wytworzonymi przez siebie odpadami.

2. Wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów może zlecić wykonanie

obowiązku gospodarowania odpadami wyłącznie podmiotom, które posiadają:

1) zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, lub

2) koncesję na podziemne składowanie odpadów, pozwolenie zintegrowane,

decyzję zatwierdzającą program gospodarowania odpadami wydobywczymi,

zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych

lub wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów

komunalnych od właścicieli nieruchomości – na podstawie odrębnych

przepisów, lub

3) wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5

– chyba że działalność taka nie wymaga uzyskania decyzji lub wpisu do rejestru.

3. Jeżeli wytwórca odpadów lub inny posiadacz odpadów przekazuje odpady

następnemu posiadaczowi odpadów, który posiada decyzję wymienioną w ust. 2 pkt 1

lub 2 albo posiada wpis do rejestru w zakresie, o którym mowa w art. 50

ust. 1 pkt 5 lit. a, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami, z chwilą ich

przekazania, przechodzi na tego następnego posiadacza odpadów.

3a. Jeżeli po przekazaniu odpadów przez wytwórcę odpadów następnemu

posiadaczowi odpadów nie jest możliwe ustalenie wytwórcy odpadów, za

zagospodarowanie odpadów odpowiada aktualny lub poprzedni posiadacz odpadów.

3b. Wytwórca odpadów niebezpiecznych, z wyłączeniem wytwórcy pojazdów

wycofanych z eksploatacji oraz zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, jest

zwolniony z odpowiedzialności za gospodarowanie tymi odpadami z chwilą

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 39/255

przekazania ich do ostatecznego procesu odzysku lub ostatecznego procesu

unieszkodliwienia przez posiadacza odpadów prowadzącego taki proces. Ostateczny

proces odzysku oznacza proces R1–R11, zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy,

a także proces przygotowania do ponownego użycia. Ostateczny proces

unieszkodliwiania oznacza proces D1–D12, zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.

3c. Przepisu ust. 3b nie stosuje się do:

1) wytwórcy odpadów komunalnych;

2) wytwórcy odpadów, o których mowa w art. 71 pkt 1 lit. a, który przekazuje te

odpady posiadaczowi odpadów posiadającemu decyzję wymienioną

w ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiadającemu wpis do rejestru w zakresie, o którym

mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a.

4. Posiadacza odpadów, który przekazał odpady transportującemu odpady, nie

zwalnia się z odpowiedzialności za zbieranie lub przetwarzanie odpadów, do czasu

przejęcia odpowiedzialności przez następnego posiadacza odpadów, który posiada

decyzję wymienioną w ust. 2 pkt 1 lub 2 albo posiada wpis do rejestru w zakresie,

o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a.

5. Wytwórca zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów

weterynaryjnych jest zwolniony z odpowiedzialności za zbieranie lub przetwarzanie

tych odpadów, z chwilą dokonania unieszkodliwienia tych odpadów przez następnego

posiadacza odpadów przez termiczne przekształcenie zakaźnych odpadów

medycznych lub zakaźnych odpadów weterynaryjnych w spalarni odpadów

niebezpiecznych.

6. (uchylony)

7. Sprzedawca odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami nie przejmują

odpowiedzialności za gospodarowanie odpadami, jeżeli nie są posiadaczami tych

odpadów.

8. Osoba fizyczna i jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą

poddawać odzyskowi tylko takie rodzaje odpadów, za pomocą takich metod odzysku,

określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, i w takich ilościach, które

mogą bezpiecznie wykorzystać na potrzeby własne.

9. Posiadacz odpadów może przekazywać osobie fizycznej lub jednostce

organizacyjnej niebędącym przedsiębiorcami określone rodzaje odpadów, do

wykorzystania na potrzeby własne za pomocą dopuszczalnych metod odzysku,

zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 10.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 40/255

10. Minister właściwy do spraw klimatu, w drodze rozporządzenia:

1) określi listę rodzajów odpadów, które osoba fizyczna lub jednostka

organizacyjna niebędące przedsiębiorcami mogą poddawać odzyskowi na

potrzeby własne, oraz dopuszczalne metody odzysku,

2) może określić dla niektórych rodzajów odpadów, o których mowa w pkt 1,

warunki magazynowania odpadów przeznaczonych do wykorzystania na

potrzeby własne oraz dopuszczalne ilości, które te podmioty mogą przyjąć i

magazynować w ciągu roku, lub sposób określenia tych ilości

– kierując się właściwościami odpadów oraz możliwościami ich bezpiecznego

wykorzystania.

Art. 28. 1. W przypadku korzystania przez wytwórców odpadów ze wspólnego

lokalu dopuszcza się przeniesienie odpowiedzialności za wytworzone odpady na rzecz

jednego z nich lub na rzecz wynajmującego lokal, jeżeli podmiot ten zapewni

postępowanie z przyjętymi odpadami w sposób zgodny z niniejszą ustawą.

2. Przeniesienie odpowiedzialności, o którym mowa w ust. 1, oznacza

przeniesienie praw i obowiązków ciążących na wytwórcy odpadów i następuje pod

warunkiem zawarcia umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Rozdział 10

Przetwarzanie odpadów w instalacjach i urządzeniach

Art. 29. 1. Odpady są przetwarzane w instalacjach lub urządzeniach.

2. Instalacje oraz urządzenia do przetwarzania odpadów eksploatuje się tylko

wówczas, gdy:

1) spełniają wymagania ochrony środowiska, w tym nie powodują przekroczenia

standardów emisyjnych, o których mowa w przepisach o ochronie środowiska,

oraz

2) pozostałości powstające w wyniku działalności związanej z przetwarzaniem

odpadów będą przetwarzane z zachowaniem wymagań określonych w ustawie.

Art. 29a. 1. Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli

nieruchomości jest obowiązany przekazywać niesegregowane (zmieszane) odpady

komunalne do instalacji komunalnej zapewniającej przetwarzanie, o którym mowa

w art. 35 ust. 6 pkt 1, z zastrzeżeniem art. 158 ust. 4.

2. Wytwórca odpadów powstających w procesie mechaniczno-biologicznego

przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych lub

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 41/255

pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, przeznaczonych do składowania,

jest obowiązany przekazywać te odpady do instalacji komunalnej zapewniającej

składowanie, o którym mowa w art. 35 ust. 6 pkt 3.

3. Odpady, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazuje się do instalacji

komunalnych, o których mowa w art. 38b ust. 1.

Art. 30. 1. Zakazuje się przetwarzania odpadów poza instalacjami lub

urządzeniami.

2. Dopuszcza się odzysk poza instalacjami lub urządzeniami w przypadku:

1) odzysku w procesie odzysku R10, o którym mowa w załączniku nr 1 do ustawy,

zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 4;

2) rodzajów odpadów wymienionych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5,

poddawanych odzyskowi, zgodnie z warunkami określonymi w tych przepisach,

w procesach odzysku R3, R5, R11 i R12, o których mowa w załączniku nr 1 do

ustawy;

3) osób fizycznych prowadzących kompostowanie na potrzeby własne.

3. Odzysk poza instalacjami lub urządzeniami, o którym mowa w ust. 2, może

być prowadzony, jeżeli nie stwarza zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi

oraz jest prowadzony zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych

odpowiednio na podstawie ust. 4 lub 5.

4. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, warunki

odzysku w procesie odzysku R10, wymienionego w załączniku nr 1 do ustawy,

i rodzaje odpadów dopuszczonych do takiego procesu odzysku, uwzględniając potrzebę

ochrony życia i zdrowia ludzi oraz środowiska.

5. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje

odpadów oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R3, R5, R11

i R12 wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, poza instalacjami i urządzeniami,

uwzględniając właściwości tych odpadów oraz możliwość bezpiecznego dla

środowiska i zdrowia ludzi wykorzystania tych odpadów.

Art. 31. 1. Jeżeli spalanie odpadów w instalacjach lub urządzeniach

przeznaczonych do tego celu jest niemożliwe ze względów bezpieczeństwa, marszałek

województwa może zezwolić, w drodze decyzji, na spalanie odpadów poza

instalacjami lub urządzeniami.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 42/255

2. Zezwolenie na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami dla terenów

zamkniętych wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.

3. Organem właściwym do wydania zezwolenia na spalanie odpadów poza

instalacjami i urządzeniami jest organ właściwy ze względu na miejsce spalania

odpadów.

4. Wniosek o wydanie zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami

i urządzeniami zawiera:

1) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do spalania poza

instalacjami i urządzeniami;

2) określenie ilości odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu

w okresie roku;

3) oznaczenie miejsca spalania odpadów;

4) szczegółowy opis stosowanej metody spalania odpadów;

5) proponowany czas obowiązywania decyzji.

5. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do

ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla środowiska, właściwy organ

może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego

i właściwości odpadów.

6. W zezwoleniu na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami określa

się:

1) rodzaj odpadów przewidzianych do spalania poza instalacjami i urządzeniami,

w tym podstawowy skład chemiczny i właściwości odpadów – w przypadku,

o którym mowa w ust. 5;

2) ilość odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych spalaniu w okresie roku;

3) miejsce spalania odpadów;

4) warunki spalania odpadów danego rodzaju poza instalacjami i urządzeniami;

5) czas obowiązywania zezwolenia.

7. Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza

instalacjami i urządzeniami, chyba że są one objęte obowiązkiem selektywnego

zbierania.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 43/255

Rozdział 11

Wstrzymywanie działalności posiadacza odpadów

Art. 32. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w drodze decyzji,

kierując się stopniem zagrożenia dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi, wstrzymać

działalność posiadacza odpadów w przypadku naruszenia:

1) hierarchii

sposobów

postępowania

z odpadami,

polegającego

niewysegregowaniu odpadów nadających się do odzysku spośród odpadów

przeznaczonych do unieszkodliwiania, wbrew art. 18 ust. 7;

2) zakazu dotyczącego postępowania z odpadami niebezpiecznymi, o którym

mowa w art. 21;

3) zakazów określonych w art. 23 ust. 2;

4) obowiązku określonego w art. 27 ust. 2;

5) wymagań dotyczących eksploatacji instalacji lub urządzeń do przetwarzania

odpadów, o których mowa w art. 29 ust. 2;

6) zakazu przetwarzania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami, o którym

mowa w art. 30 ust. 1.

1a. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji,

działalność posiadacza odpadów, w przypadku gdy posiadacz ten zbiera lub

przetwarza odpady bez wymaganego zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

1b. Jeżeli w okresie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym

decyzja o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie polegające na

gospodarowaniu odpadami niezgodnie z posiadanym zezwoleniem na zbieranie

odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie odpadów stała się ostateczna,

posiadaczowi odpadów została wymierzona po raz drugi administracyjna kara

pieniężna za naruszenie polegające na gospodarowaniu odpadami niezgodnie z

posiadanym zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na przetwarzanie

odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji,

działalność tego posiadacza odpadów.

2. Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o których mowa w ust. 1–1b,

wszczyna się z urzędu.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 44/255

3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 1b, na wniosek posiadacza odpadów,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska może, w drodze postanowienia, określić

termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas

postępowanie. Termin nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia

postanowienia.

4. W razie nieusunięcia nieprawidłowości w terminie określonym na podstawie

ust. 3, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymuje, w drodze decyzji,

działalność posiadacza odpadów w zakresie, o którym mowa w ust. 1 lub 1b, związaną

z gospodarowaniem odpadami.

5. W decyzji o wstrzymaniu działalności określa się termin wstrzymania

działalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zaprzestania

wykonywania działalności w sposób, o którym mowa w ust. 1–1b. Termin wstrzymania

działalności nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia decyzji o wstrzymaniu

działalności.

5a. Decyzja, o której mowa w ust. 1a lub 1b, podlega natychmiastowemu

wykonaniu. Przepisów art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stosuje się.

6. Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania działalności, wojewódzki

inspektor ochrony środowiska, na wniosek zainteresowanego, wyraża, w drodze

decyzji, zgodę na podjęcie wstrzymanej działalności.

Rozdział 12

Postępowanie z odpadami

Art. 33. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do postępowania z odpadami

w sposób zgodny z zasadami gospodarki odpadami, o których mowa w art. 16–31,

w tym do prowadzenia procesów przetwarzania odpadów w taki sposób, aby procesy

te oraz powstające w ich wyniku odpady nie stwarzały zagrożenia dla życia lub

zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także w sposób zgodny z przepisami o ochronie

środowiska i planami gospodarki odpadami.

2. Ministrowie właściwi do spraw: budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa, gospodarki, gospodarki morskiej, łączności,

informatyzacji, rolnictwa, transportu, żeglugi śródlądowej, wewnętrznych, zdrowia

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 45/255

oraz Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

klimatu, każdy w zakresie swojego działania, mogą określić, w drodze rozporządzeń,

szczegółowy sposób postępowania z niektórymi rodzajami odpadów, z wyłączeniem

wymagań dla prowadzenia procesów przetwarzania, kierując się potrzebą zapewniania

prawidłowego postępowania z odpadami.

3. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia,

wymagania dla określonych procesów przetwarzania lub dla instalacji do

przetwarzania odpadów, z wyjątkiem składowania na składowiskach odpadów

i termicznego przekształcania w spalarniach odpadów lub współspalarniach

odpadów, oraz wymagania dla odpadów powstających w wyniku tych procesów,

kierując się zapobieganiem zagrożeniom dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla

środowiska, a także zapobieganiem nieprawidłowościom przy przetwarzaniu

odpadów.

4. Minister właściwy do spraw klimatu, wydając rozporządzenie, o którym mowa

w ust. 3, może uwzględnić również wymagania tylko dla określonego rodzaju lub

rodzajów odpadów.

DZIAŁ III

Plany gospodarki odpadami

Art. 34. 1. Dla osiągnięcia celów założonych w polityce ochrony środowiska,

oddzielenia tendencji wzrostu ilości wytwarzanych odpadów i ich wpływu na

środowisko od tendencji wzrostu gospodarczego kraju, wdrażania hierarchii sposobów

postępowania z odpadami oraz zasady samowystarczalności i bliskości, a także

utworzenia i utrzymania w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji

gospodarowania odpadami, spełniających wymagania ochrony środowiska,

opracowuje się plany gospodarki odpadami.

2. (uchylony)

3. Plany gospodarki odpadami są opracowywane na poziomie krajowym

i wojewódzkim.

4. Plany gospodarki odpadami dotyczą odpadów wytworzonych na obszarze, dla

którego jest sporządzany plan, oraz przywożonych na ten obszar, w tym odpadów

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 46/255

komunalnych, odpadów ulegających biodegradacji, odpadów opakowaniowych

i odpadów niebezpiecznych.

5. Plany gospodarki odpadami obejmują również środki służące zapobieganiu

powstawaniu odpadów, przykładowo wskazane w załączniku nr 5 do ustawy.

Art. 34a. 1. Zapobieganie powstawaniu odpadów prowadzi się w szczególności

na podstawie Krajowego programu zapobiegania powstawaniu odpadów, zwanego

dalej „KPZPO”.

2. Dla odpadów żywności opracowuje się program zapobiegania powstawaniu

odpadów żywności.

3. KPZPO stanowi załącznik do krajowego planu gospodarki odpadami,

o którym mowa w art. 36 ust. 1.

4. Program zapobiegania powstawaniu odpadów żywności stanowi część

KPZPO.

Art. 35. 1. Plany gospodarki odpadami zawierają:

1) analizę aktualnego stanu gospodarki odpadami na obszarze, dla którego jest

sporządzany plan, w tym:

a) informacje o istniejących środkach służących zapobieganiu powstawaniu

odpadów i ocenę ich użyteczności,

b) informacje o rodzajach odpadów, ich ilości i źródłach ich powstawania,

c) informacje o rodzajach i ilości odpadów poddawanych poszczególnym

procesom odzysku, również w instalacjach położonych poza terytorium

kraju,

d) informacje o rodzajach i ilości odpadów poddawanych poszczególnym

procesom unieszkodliwiania, również w instalacjach położonych poza

terytorium kraju,

e) informacje o istniejących systemach gospodarowania odpadami, w tym

zbierania odpadów,

f) informacje o rodzajach, rozmieszczeniu i mocy przerobowej istniejących

i istotnych dla systemu gospodarki odpadami instalacji odzysku

i unieszkodliwiania odpadów, w tym o rozwiązaniach dotyczących olejów

odpadowych, odpadów niebezpiecznych, odpadów komunalnych, odpadów

zawierających znaczne ilości surowców najistotniejszych z ekonomicznego

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 47/255

punktu widzenia, których dostawy są obarczone wysokim ryzykiem,

zwanych dalej „surowcami krytycznymi”, lub innych strumieni odpadów,

g) informacje o problemach w zakresie gospodarki odpadami, w tym ocenę:

– konieczności zamknięcia istniejących instalacji gospodarowania

odpadami i potrzeby budowy dodatkowej infrastruktury gospodarowania

odpadami zgodnie z zasadą bliskości oraz konieczności realizacji

inwestycji w celu zaspokojenia istniejących potrzeb – jeżeli jest to

uzasadnione,

– istniejących systemów zbierania odpadów, w tym rodzajów odpadów

objętych tymi systemami i terytorialnego zakresu selektywnego

zbierania odpadów, środków służących poprawie funkcjonowania tych

systemów oraz potrzeby stworzenia nowych systemów zbierania

odpadów,

– uwzględniającą – jeżeli to konieczne – podstawowe informacje

związane z obszarem, dla którego jest sporządzany plan gospodarki

odpadami, w szczególności położenie geograficzne, sytuację

demograficzną, sytuację gospodarczą oraz warunki glebowe,

hydrogeologiczne i hydrologiczne, mogące mieć wpływ na lokalizację

instalacji gospodarowania odpadami,

h) ocenę inwestycji i środków finansowych, w tym w odniesieniu do jednostek

samorządu terytorialnego, niezbędnych do zaspokojenia potrzeb, o których

mowa w lit. g tiret pierwsze,

i) informacje o środkach mających na celu przeciwdziałanie umieszczaniu

odpadów nadających się do poddania recyklingowi lub innemu odzyskowi,

w szczególności odpadów komunalnych, na składowisku, z wyjątkiem

odpadów, których składowanie zapewnia wynik najlepszy dla środowiska,

j) informacje o środkach na rzecz zwalczania zaśmiecania środowiska

lądowego i morskiego oraz przeciwdziałania temu zaśmiecaniu i usuwaniu

wszystkich rodzajów odpadów,

k) jakościowe lub ilościowe wskaźniki i cele, w tym dotyczące ilości

wytworzonych odpadów i ich przetwarzania oraz odpadów komunalnych

unieszkodliwianych lub poddawanych procesowi odzysku energii;

2) prognozowane zmiany w zakresie gospodarki odpadami, w tym wynikające ze

zmian demograficznych i gospodarczych;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 48/255

3) przyjęte cele w zakresie gospodarki odpadami z podaniem terminów ich

osiągnięcia, w tym cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów

i ograniczania ilości odpadów komunalnych ulegających biodegradacji

kierowanych na składowisko odpadów;

4) kierunki działań w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów oraz

kształtowania systemu gospodarki odpadami, podejmowanych dla osiągnięcia

celów, o których mowa w pkt 3, w tym:

a) rozwiązania dotyczące olejów odpadowych, odpadów niebezpiecznych,

odpadów komunalnych, odpadów zawierających znaczne ilości surowców

krytycznych oraz innych strumieni odpadów,

b) określenie polityki w zakresie gospodarki odpadami wraz z planowanymi

technologiami i metodami jej realizacji lub polityki w zakresie

postępowania

z odpadami

stwarzającymi

problemy

z ich

zagospodarowaniem, w tym:

– środki, jakie należy zastosować, aby udoskonalić z punktu widzenia

ochrony środowiska przygotowanie do ponownego użycia, recykling,

inny niż recykling odzysk oraz unieszkodliwianie odpadów,

– środki zachęcające do selektywnego zbierania bioodpadów w celu ich

kompostowania, fermentacji lub przetwarzania w inny sposób, który

zapewnia wysoki poziom ochrony środowiska, stosowania

bezpiecznych dla środowiska materiałów wyprodukowanych

z bioodpadów, przy zachowaniu wysokiego poziomu ochrony życia

i zdrowia ludzi oraz środowiska,

c) informacje dotyczące kryteriów lokalizacji instalacji gospodarowania

odpadami oraz mocy przerobowych przyszłych instalacji unieszkodliwiania

odpadów lub istotnych dla systemu gospodarki odpadami instalacji odzysku

– jeżeli jest to konieczne;

5) harmonogram, określenie wykonawców i sposobu finansowania oraz

przewidywane koszty zadań wynikających z przyjętych kierunków działań,

o których mowa w pkt 4;

6) informację o strategicznej ocenie oddziaływania planu na środowisko;

6a) ocenę, w jaki sposób plan wspiera działania zmierzające do osiągnięcia celów

i spełnienia wymagań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej

w zakresie gospodarki odpadami;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 49/255

7) określenie sposobu monitoringu i oceny wdrażania planu pozwalającego na

określenie sposobu oraz stopnia realizacji celów i zadań zdefiniowanych

w planie;

8) streszczenie w języku niespecjalistycznym.

1a. KPZPO określa środki zapobiegania powstawaniu odpadów wymienione

w art. 19a ust. 1 oraz:

1) cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów;

2) opis istniejących środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów,

z wyodrębnieniem ponownego użycia, oraz ich wkład w zapobieganie

powstawaniu odpadów;

3) wskaźniki jakościowe lub ilościowe w celu monitorowania i oceny wdrażania

środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów, z wyodrębnieniem

ponownego użycia, w szczególności dotyczące ilości wytwarzanych odpadów

oraz pomiaru poziomów odpadów żywności;

4) informacje o wpływie instrumentów ekonomicznych i innych środków

określonych w załączniku nr 4a do ustawy na zapobieganie powstawaniu

odpadów – jeżeli jest to konieczne;

5) ocenę użyteczności środków określonych w załączniku nr 5 do ustawy lub

innych stosowanych środków – jeżeli jest to konieczne;

6) określenie surowców krytycznych, które są istotne przy podejmowaniu działań

w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów – jeżeli jest to konieczne;

7) działania rekomendowane do realizacji w zakresie zapobiegania powstawaniu

odpadów, w tym działania zapobiegające temu, aby produkty zawierające

surowce krytyczne nie stały się odpadami.

1b. Program zapobiegania powstawaniu odpadów żywności obejmuje:

1) cele dotyczące zapobiegania powstawaniu odpadów żywności;

2) opis istniejących środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów

żywności;

3) wskaźniki jakościowe lub ilościowe w celu monitorowania i oceny wdrażania

środków służących zapobieganiu powstawaniu odpadów żywności;

4) działania rekomendowane do realizacji w zakresie zapobiegania powstawaniu

odpadów żywności.

2. W przypadku przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania planu

gospodarki odpadami na środowisko podsumowanie, o którym mowa w art. 55 ust. 3

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 50/255

ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania

na środowisko (Dz. U. z 2021 r. poz. 2373 i 2389), a w przypadku odstąpienia od jej

przeprowadzenia – uzasadnienie, o którym mowa w art. 42 pkt 2 tej ustawy, stanowi

załącznik do planu.

3. Plany gospodarki odpadami mogą zawierać, z uwzględnieniem uwarunkowań

geograficznych i obszaru objętego planem, następujące informacje:

1) opis aspektów organizacyjnych związanych z gospodarowaniem odpadami,

w tym opis podziału odpowiedzialności pomiędzy podmioty publiczne

i prywatne zajmujące się gospodarowaniem odpadami;

2) ocenę użyteczności i przydatności stosowania instrumentów ekonomicznych

i innych instrumentów do rozwiązywania problemów związanych z gospodarką

odpadami, z uwzględnieniem potrzeby utrzymywania niezakłóconego

funkcjonowania rynku wewnętrznego;

3) dane dotyczące kampanii informacyjnych i informowania społeczeństwa lub

określonej grupy osób w zakresie gospodarki odpadami;

4) informacje dotyczące skażonych miejsc unieszkodliwiania odpadów i środków

podjętych dla ich przywrócenia do stanu pozwalającego na ich gospodarcze

wykorzystanie;

5) kwestie specyficzne związane z gospodarką odpadami, wynikające

z uwarunkowań dotyczących obszaru, dla którego jest sporządzany plan.

4. Wojewódzkie plany gospodarki odpadami, oprócz elementów określonych

w ust. 1–3, zawierają:

1) (uchylony)

2) wskazanie instalacji komunalnych na obszarze województwa;

3) plan zamykania instalacji niespełniających wymagań ochrony środowiska,

których modernizacja nie jest możliwa z przyczyn technicznych lub nie jest

uzasadniona z przyczyn ekonomicznych.

4a. (uchylony)

4b. (uchylony)

5. (uchylony)

5a. (uchylony)

6. Instalacją komunalną jest instalacja do przetwarzania niesegregowanych

(zmieszanych) odpadów komunalnych lub pozostałości z przetwarzania tych

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 51/255

odpadów, określona na liście, o której mowa w art. 38b ust. 1 pkt 1, spełniająca

wymagania najlepszej dostępnej techniki, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27

kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, lub technologii, o której mowa

w art. 143 tej ustawy, zapewniająca:

1) mechaniczno-biologiczne przetwarzanie niesegregowanych (zmieszanych)

odpadów komunalnych i wydzielanie z niesegregowanych (zmieszanych)

odpadów komunalnych frakcji nadających się w całości lub w części do odzysku,

lub

2) (uchylony)

3) składowanie odpadów powstających w procesie mechaniczno-biologicznego

przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych oraz

pozostałości z sortowania odpadów komunalnych.

6a. (uchylony)

7. Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z krajowym

planem gospodarki odpadami i służyć realizacji zawartych w nim celów.

8. Organy administracji publicznej opracowują plany gospodarki odpadami,

które wspierają działania zmierzające do osiągnięcia celów i spełnienia wymagań

wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie gospodarki odpadami,

w szczególności opakowań i odpadów opakowaniowych, składowania odpadów

i zapobiegania zaśmiecaniu.

9. Warunkiem dopuszczalności finansowania budowy, rozbudowy lub

modernizacji instalacji przeznaczonych do przetwarzania odpadów komunalnych ze

środków Unii Europejskiej lub funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej jest

ich ujęcie w planie inwestycyjnym, o którym mowa w art. 35a; warunek ten nie dotyczy

instalacji do recyklingu odpadów.

Art. 35a. 1. Plan inwestycyjny określa potrzebną infrastrukturę dotyczącą

odpadów komunalnych wraz z mocami przerobowymi, służącą zapobieganiu

powstawaniu tych odpadów oraz gospodarowaniu tymi odpadami, zapewniającą osiąg-

nięcie celów wyznaczonych w przepisach, o których mowa w art. 35 ust. 8.

2. Plan inwestycyjny zawiera w szczególności:

1) wskazanie planowanych inwestycji;

2) oszacowanie kosztów planowanych inwestycji oraz wskazanie źródeł ich

finansowania;

3) harmonogram realizacji planowanych inwestycji.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 52/255

3. Projekt planu inwestycyjnego podlega uzgodnieniu z ministrem właściwym do

spraw klimatu.

4. Plan inwestycyjny stanowi załącznik do wojewódzkiego planu gospodarki

odpadami.

Art. 35b. (uchylony)

Art. 35c. (uchylony)

Art. 36. 1. Rada Ministrów uchwala krajowy plan gospodarki odpadami

opracowany przez ministra właściwego do spraw klimatu, w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej oraz ministrem właściwym do

spraw gospodarki morskiej.

2. Sejmik województwa uchwala wojewódzki plan gospodarki odpadami

opracowany przez zarząd województwa.

3. Zarząd województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu

uchwalony wojewódzki plan gospodarki odpadami, w postaci papierowej, w terminie

miesiąca od dnia uchwalenia planu.

4. Projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podlega zaopiniowaniu

przez organy wykonawcze gmin z obszaru województwa, niebędących członkami

związków międzygminnych, oraz organy wykonawcze związków międzygminnych

lub związków metropolitalnych, a w zakresie związanym z ochroną wód – przez

właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego

Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.

5. Po zaopiniowaniu projektu wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przez

organy, o których mowa w ust. 4, zarząd województwa jest obowiązany przekazać

projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami do zaopiniowania, a projekt planu

inwestycyjnego do uzgodnienia, ministrowi właściwemu do spraw klimatu.

6. Organy, o których mowa w ust. 4 i 5, wyrażają opinie w terminie nie dłuższym

niż miesiąc od dnia otrzymania projektu. Nieudzielenie opinii w tym terminie uznaje

się za opinię pozytywną.

6a. Jeżeli minister właściwy do spraw klimatu nie zgłasza uwag do projektu

planu inwestycyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 6, projekt uznaje się za

uzgodniony.

6b. Dokonanie przez sejmik województwa zmian w planie inwestycyjnym

uzgodnionym z ministrem właściwym do spraw klimatu oraz w pozostałej części

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 53/255

wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, która odnosi się do inwestycji wskazanych

w planie inwestycyjnym, wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw

klimatu.

7. Przy opracowywaniu projektów planów gospodarki odpadami stosuje się

przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku

i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko, dotyczące udziału społeczeństwa w ochronie

środowiska oraz strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.

8. W przypadku nieprzeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na

środowisko, organ przygotowujący projekt planu gospodarki odpadami jest

obowiązany zapewnić udział społeczeństwa, o którym mowa w dziale III w

rozdziale 3, ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko.

Art. 36a. 1. Minister właściwy do spraw rolnictwa, minister właściwy do spraw

gospodarki wodnej, minister właściwy do spraw gospodarki, minister właściwy do

spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz

mieszkalnictwa, minister właściwy do spraw gospodarki morskiej oraz minister

właściwy do spraw zdrowia współpracują z ministrem właściwym do spraw klimatu

przy opracowywaniu projektu KPZPO.

2. Minister właściwy do spraw klimatu, na rok przed przystąpieniem do

opracowania projektu KPZPO, przekazuje ministrom, o których mowa w ust. 1,

informację o zamiarze opracowania projektu KPZPO.

3. Ministrowie, o których mowa w ust. 1, każdy w zakresie swojej właściwości,

przygotowują i przekazują ministrowi właściwemu do spraw klimatu, nie później niż

w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 2,

informacje niezbędne do opracowania KPZPO, obejmujące w szczególności:

1) wskazanie celów dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów;

2) wdrożone oraz proponowane działania;

3) rodzaj działań z podziałem na prawne, administracyjne, ekonomiczne,

edukacyjne i kontrolne;

4) sposób, koszty i potencjalne źródło finansowania wdrażania działań;

5) oczekiwane efekty działań;

6) sposób monitorowania realizacji działań.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 54/255

4. Ministrowie, o których mowa w ust. 1, przekazują ministrowi właściwemu do

spraw klimatu wraz z informacjami, o których mowa w ust. 3, także informacje

wykorzystane do ich przygotowania.

5. Minister właściwy do spraw klimatu uzgadnia z ministrami, o których mowa

w ust. 1, sposób uwzględnienia uwag zgłoszonych w wyniku konsultacji publicznych

i opiniowania do projektu KPZPO w zakresie informacji, o których mowa w ust. 3.

Art. 36b. 1. Ministrowie, o których mowa w art. 36a ust. 1, oraz ministrowie

realizujący zadania określone w KPZPO, w tym w programie zapobiegania

powstawaniu odpadów żywności, przekazują ministrowi właściwemu do spraw

klimatu coroczną informację o:

1) stanie realizacji celów i działań określonych w KPZPO, w tym w programie

zapobiegania powstawaniu odpadów żywności, wraz z oceną ich efektywności,

2) wartości wskaźników, o których mowa w art. 35 ust. 1a pkt 3 oraz ust. 1b pkt 3

– w terminie do dnia 30 czerwca za poprzedni rok kalendarzowy.

2. Zarząd województwa przekazuje ministrowi właściwemu do spraw klimatu

coroczną informację o stanie realizacji działań w zakresie zapobiegania powstawaniu

odpadów na terenie województwa wraz z oceną ich efektywności w terminie do dnia

30 czerwca za poprzedni rok kalendarzowy.

3. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, kierując się potrzebą ujednolicenia

danych przekazywanych w tych informacjach.

Art. 37. 1. Plany gospodarki odpadami podlegają aktualizacji nie rzadziej niż co

6 lat.

1a. Aktualizacja polega na zmianie planu gospodarki odpadami co najmniej

w zakresie wskazanym w art. 35 ust. 1, 3 i 4 i art. 35a ust. 1 i 2 albo na uchwaleniu

nowego planu gospodarki odpadami.

1b. Plany gospodarki odpadami mogą być zmieniane między aktualizacjami

w zakresie innym niż wskazany w ust. 1a.

2. Zarząd województwa przedkłada projekt zaktualizowanego wojewódzkiego

planu gospodarki odpadami, w celu uchwalenia, sejmikowi województwa, nie później

niż na miesiąc przed upływem terminu jego aktualizacji.

3. Przepisy art. 36 i art. 36a stosuje się odpowiednio do aktualizacji planów

gospodarki odpadami, o której mowa w ust. 1, oraz do zmian planów gospodarki

odpadami, o których mowa w ust. 1b.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 55/255

4. Sześcioletni okres, o którym mowa w ust. 1, liczy się od dnia uchwalenia

ostatniej aktualizacji planu gospodarki odpadami, o której mowa w ust. 1a.

Art. 38. (uchylony)

Art. 38a. (uchylony)

Art. 38b. 1. Marszałek województwa w Biuletynie Informacji Publicznej

prowadzi listę:

1) funkcjonujących instalacji spełniających wymagania dla instalacji komunalnych,

które zostały oddane do użytkowania i posiadają wymagane decyzje pozwalające

na przetwarzanie odpadów, o których mowa w art. 35 ust. 6;

2) instalacji komunalnych planowanych do budowy, rozbudowy lub modernizacji.

2. Lista, o której mowa w ust. 1, jest aktualizowana na bieżąco.

3. Wpisu na listę, o której mowa w ust. 1, dokonuje się na pisemny wniosek

prowadzącego instalację komunalną.

4. Do pisemnego wniosku, o którym mowa w ust. 3, dotyczącego instalacji,

o której mowa w ust. 1 pkt 1, dołącza się dokumenty potwierdzające zakończenie

budowy i oddanie do użytkowania instalacji komunalnej oraz kopię zezwolenia na

przetwarzanie odpadów, pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego

przetwarzanie odpadów albo pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego

przetwarzanie odpadów w tej instalacji.

5. Marszałek województwa odmawia, w drodze decyzji, wpisu na listę instalacji

komunalnej, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli ta instalacja nie spełnia wymagań dla

instalacji komunalnej.

6. Marszałek województwa wykreśla, w drodze decyzji, z listy instalację

komunalną, o której mowa w ust. 1 pkt 1:

1) jeżeli instalacja przestała spełniać wymagania dla instalacji komunalnej lub

2) jeżeli wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzymał działalność

posiadacza odpadów w zakresie przetwarzania odpadów, lub

3) jeżeli prowadzący instalację komunalną nie ma wymaganej decyzji w zakresie

przetwarzania odpadów, lub

4) jeżeli instalacja komunalna przestała funkcjonować z innych przyczyn;

5) na wniosek prowadzącego instalację komunalną.

7. Ponownego wpisu na listę instalacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje

się na pisemny wniosek prowadzącego instalację komunalną, jeżeli ustały przyczyny

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 56/255

wykreślenia. Do wniosku dołącza się dowody potwierdzające ustanie tych przyczyn,

w szczególności kopię zgody wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska na

podjęcie wstrzymanej działalności albo kopię wymaganej decyzji w zakresie

przetwarzania odpadów.

8. Marszałkiem województwa właściwym w sprawach, o których mowa w ust. 1–7,

jest marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce prowadzenia działalności

w zakresie przetwarzania odpadów.

Art. 39. 1. Z realizacji planów gospodarki odpadami są sporządzane

sprawozdania, obejmujące okres 3 lat kalendarzowych, według stanu na dzień

31 grudnia roku kończącego ten okres, zwany dalej „okresem sprawozdawczym”.

2. Sprawozdania z realizacji planów gospodarki odpadami zawierają informacje

dotyczące realizacji postanowień tych planów, ocenę stanu gospodarki odpadami,

ocenę stanu realizacji zadań oraz osiągnięcia celów.

2a. Właściwi ministrowie realizujący zadania określone w krajowym planie

gospodarki odpadami, każdy w zakresie swojej właściwości, przygotowują

i przedkładają ministrowi właściwemu do spraw klimatu informację dotyczącą

realizacji tych zadań, według stanu na dzień 31 grudnia roku kończącego okres

sprawozdawczy, w terminie 9 miesięcy od dnia upływu okresu sprawozdawczego.

2b. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze

rozporządzenia, zakres informacji, o której mowa w ust. 2a, kierując się potrzebą

ujednolicenia sposobu przygotowywania informacji oraz przepisami prawa Unii

Europejskiej w zakresie gospodarki odpadami.

3. Sprawozdanie z realizacji:

1) krajowego planu gospodarki odpadami – przygotowuje i przedkłada Radzie

Ministrów minister właściwy do spraw klimatu, w terminie 18 miesięcy po

upływie okresu sprawozdawczego;

2) wojewódzkiego planu gospodarki odpadami – przygotowuje i przedkłada

sejmikowi województwa oraz ministrowi właściwemu do spraw klimatu zarząd

województwa, w terminie 12 miesięcy po upływie okresu sprawozdawczego.

Art. 40. 1. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze

rozporządzenia, sposób i formę sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki

odpadami oraz wzór planu inwestycyjnego, kierując się potrzebą ujednolicenia

sposobu przygotowywania wojewódzkich planów gospodarki odpadami wraz

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 57/255

z planami inwestycyjnymi, a także przepisami prawa Unii Europejskiej w zakresie

gospodarki odpadami.

2. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy zakres sprawozdania z realizacji wojewódzkiego planu gospodarki

odpadami, sposób i formę jego sporządzania oraz wzór tego sprawozdania, kierując

się potrzebą ujednolicenia sposobu przygotowywania sprawozdań z realizacji tych

planów oraz przepisami prawa Unii Europejskiej w zakresie gospodarki odpadami.

DZIAŁ IV

Uprawnienia wymagane do gospodarowania odpadami oraz prowadzenie

rejestru

Rozdział 1

Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów

Art. 41. 1. Prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania

odpadów wymaga uzyskania zezwolenia.

2. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów

wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce

zbierania lub przetwarzania odpadów.

3. Organem właściwym jest:

1) marszałek województwa:

a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko

w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu

informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie

środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie

odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie

przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku

odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność

wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg,

c) dla instalacji komunalnych,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 58/255

d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy

maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych

w okresie roku przekracza 3000 Mg;

2) starosta – w pozostałych przypadkach.

4. Organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów

i zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenach zamkniętych jest regionalny

dyrektor ochrony środowiska.

5. Działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów

i zezwolenia na przetwarzanie odpadów może być, na wniosek posiadacza odpadów,

objęta jednym zezwoleniem na zbieranie i przetwarzanie odpadów.

6. W przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co

najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w ust. 3 pkt 1, organem

właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest

marszałek województwa.

6a. Organ właściwy wydaje zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na

przetwarzanie odpadów po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza lub prezydenta

miasta, właściwych ze względu na miejsce prowadzenia zbierania odpadów lub

przetwarzania odpadów. Wymóg zasięgania opinii prezydenta miasta nie dotyczy

prezydenta miasta na prawach powiatu, jeżeli jest on organem właściwym do wydania

zezwolenia.

6b. W przypadku niewydania opinii w terminie określonym w art. 106 § 3

ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.

z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052) przyjmuje się, że wydano opinię pozytywną.

7. (uchylony)

8. Do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów stosuje się

odpowiednio przepisy dotyczące zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia

na przetwarzanie odpadów.

9. Ilekroć w ustawie jest mowa o zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu

na przetwarzanie odpadów rozumie się przez to również zezwolenie na zbieranie

i przetwarzanie odpadów.

10. (uchylony)

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 59/255

Art. 41a. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie

odpadów oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub

przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska, z udziałem przedstawiciela właściwego organu,

kontroli instalacji lub jej części, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc

magazynowania odpadów, w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub

zbieranie odpadów, w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach

ochrony środowiska.

1a. Zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów

oraz pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub

przetwarzanie odpadów są wydawane po przeprowadzeniu przez komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej kontroli instalacji lub jej

części, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania odpadów,

w których ma być prowadzone przetwarzanie odpadów lub zbieranie odpadów,

w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony

przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności

warunkami ochrony

przeciwpożarowej, o których mowa w operacie przeciwpożarowym, o którym mowa

w art. 42 ust. 4b pkt 1, oraz w postanowieniu, o którym mowa w art. 42 ust. 4c.

2. Do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz komendanta

powiatowego

(miejskiego)

Państwowej

Straży

Pożarnej

z wnioskiem

o przeprowadzenie kontroli występuje właściwy organ, przekazując kopię niezbędnej

do przeprowadzenia kontroli dokumentacji, w szczególności wniosku, o którym mowa

w art. 42 ust. 1 lub 2, oraz operatu przeciwpożarowego, o którym mowa

w art. 42 ust. 4b pkt 1, wraz z postanowieniem, o którym mowa w art. 42 ust. 4c.

2a. Jeżeli wniosek o przeprowadzenie kontroli dotyczy instalacji objętej

obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego, kontrola wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska oraz postanowienie, o którym mowa w ust. 3, nie

dotyczą oceny wymagań, o których mowa w art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

3. Po przeprowadzeniu kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska

niezwłocznie wydaje postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań określonych

w przepisach ochrony środowiska. Na postanowienie nie służy zażalenie.

3a. Po przeprowadzeniu kontroli komendant powiatowy (miejski) Państwowej

Straży Pożarnej wydaje postanowienie w przedmiocie spełnienia wymagań

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 60/255

określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie

zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej, o których mowa w operacie

przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1, oraz w postanowieniu,

o którym mowa w art. 42 ust. 4c. Na postanowienie nie służy zażalenie.

4. W przypadku postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

negatywnie opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony

środowiska właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów,

zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów

uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów. Właściwy organ, mimo

postanowienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska negatywnie

opiniującego spełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska,

może wydać zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów

lub pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie

odpadów, jeżeli stwierdzi, że niespełnienie wymagań określonych w przepisach

ochrony środowiska nie spowoduje powstania zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi

lub dla środowiska.

4a. W przypadku postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego)

Państwowej Straży Pożarnej negatywnie opiniującego spełnienie wymagań

określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej lub zgodność

z warunkami

ochrony

przeciwpożarowej,

o których

mowa

w operacie

przeciwpożarowym, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1, oraz w postanowieniu,

o którym mowa w art. 42 ust. 4c, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na

zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwa-

rzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy zezwolenie na przetwarzanie

odpadów dotyczy przygotowania do ponownego użycia.

5a. Przepisu ust. 1a nie stosuje się w przypadku, gdy zezwolenie na

przetwarzanie odpadów dotyczy odzysku poza instalacjami i urządzeniami lub

przygotowania do ponownego użycia.

6. W przypadku istotnej zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia

na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów

uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów stosuje się przepisy ust. 1–5a.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 61/255

7. Do kontroli, o której mowa w ust. 1, 1a i 6, nie stosuje się art. 48 ustawy z dnia

6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z

2022 r. poz. 24).

8. Przepisów dotyczących przeprowadzania kontroli przez komendanta

powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej oraz wykonania operatu

przeciwpożarowego, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1, nie stosuje się w

przypadku:

1) zakładu stwarzającego zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej,

o którym mowa w art. 3 pkt 48a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo

ochrony środowiska;

2) zezwoleń na zbieranie odpadów, zezwoleń na przetwarzanie odpadów oraz

pozwoleń na wytwarzanie odpadów uwzględniających zbieranie lub

przetwarzanie odpadów, które dotyczą wyłącznie odpadów niepalnych.

9. Do kontroli, o której mowa w ust. 1a, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy

z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 1940 i

2490) dotyczące czynności kontrolno-rozpoznawczych.

Art. 41b. 1. Gospodarowanie odpadami, polegające na zbieraniu odpadów

niebezpiecznych, odzysku odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie

przekształconych, zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów komunalnych lub odpadów

pochodzących z przetwarzania odpadów komunalnych, wymagające uzyskania

zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, pozwolenia

na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów lub

pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów,

odbywa się wyłącznie na nieruchomości, której właścicielem, użytkownikiem

wieczystym, użytkownikiem albo dzierżawcą jest posiadacz odpadów gospodarujący

odpadami.

2. Ustanowienie użytkowania nieruchomości, na której będą zbierane lub

przetwarzane odpady, wymaga złożenia oświadczenia w formie aktu notarialnego

również przez użytkownika. W oświadczeniu wskazuje się masę i rodzaje odpadów,

które mogą być zbierane lub przetwarzane w okresie roku na nieruchomości będącej

przedmiotem użytkowania.

3. Umowa dzierżawy nieruchomości, na której będą zbierane lub przetwarzane

odpady, wymaga zawarcia w formie aktu notarialnego. W umowie wskazuje się masę

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 62/255

i rodzaje odpadów, które mogą być zbierane lub przetwarzane w okresie roku na tej

nieruchomości.

4. Ustanawiający użytkowanie oraz dzierżawca są obowiązani zawrzeć,

odpowiednio w oświadczeniu o ustanowieniu użytkowania lub w umowie dzierżawy,

oświadczenie, że są świadomi odpowiedzialności solidarnej, o której mowa w art. 12

ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich

naprawie.

5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do jednostek budżetowych.

Art. 42. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza

odpadów. Wniosek zawiera:

1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania;

3) oznaczenie miejsca zbierania odpadów;

4) wskazanie:

a) miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych

odpadów,

b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej

łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być

magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane

w okresie roku,

c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym

samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym

miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z wymiarów instalacji,

obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów,

d) całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego

lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;

5) szczegółowy opis stosowanej metody lub metod zbierania odpadów;

6) przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających

należycie wykonywać działalność w zakresie zbierania odpadów, ze

szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia

pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji i urządzeń

odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 63/255

7) oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w zakresie

zbierania odpadów;

8) opis czynności podejmowanych w ramach monitorowania i kontroli działalności

objętej zezwoleniem;

9) opis czynności, które zostaną podjęte w przypadku zakończenia działalności

objętej zezwoleniem i związanej z tym ochrony terenu, na którym działalność ta

była prowadzona;

9a) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa

w art. 48a;

10) informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

2. Zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza

odpadów. Wniosek zawiera:

1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do przetwarzania;

3) określenie masy odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych

przetwarzaniu i powstających w wyniku przetwarzania w okresie roku;

4) oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów;

5) wskazanie:

a) miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych

odpadów,

b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej

łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być

magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane

w okresie roku,

c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym

samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym

miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z wymiarów instalacji,

obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów,

d) całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego

lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;

6) szczegółowy opis stosowanej metody lub metod przetwarzania odpadów, w tym

wskazanie procesu przetwarzania zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do ustawy,

oraz opis procesu technologicznego z podaniem rocznej mocy przerobowej

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 64/255

instalacji lub urządzenia, a w uzasadnionych przypadkach, w szczególności

w przypadku instalacji do termicznego przekształcania odpadów – także

godzinowej mocy przerobowej;

6a) wskazanie rodzajów odpadów, które mogą utracić status odpadów, w przypadku

gdy utrata statusu odpadów jest przewidywana, oraz informacje o spełnieniu

warunków określonych w art. 14 ust. 1 pkt 1, a ponadto:

a) informacje o spełnieniu szczegółowych warunków utraty statusu odpadów,

o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2, jeżeli zostały określone w przepisach

prawa Unii Europejskiej albo w przepisach wydanych na podstawie art. 14

ust. 1a,

b) proponowane szczegółowe warunki utraty statusu odpadów, o których mowa

w art. 14 ust. 1 pkt 2, jeżeli nie zostały określone w przepisach prawa Unii

Europejskiej albo w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 1a;

7) przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających

należycie wykonywać działalność w zakresie przetwarzania odpadów, ze

szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia

pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji i urządzeń

odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;

8) oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w zakresie

przetwarzania odpadów;

9) opis czynności podejmowanych w ramach monitorowania i kontroli działalności

objętej zezwoleniem;

10) opis czynności, które zostaną podjęte w przypadku zakończenia działalności

objętej zezwoleniem i związanej z tym ochrony terenu, na którym działalność ta

była prowadzona;

11) informacje dotyczące:

a) minimalnej i maksymalnej ilości odpadów niebezpiecznych, ich najniższej

i najwyższej wartości kalorycznej oraz maksymalnej zawartości

zanieczyszczeń, w szczególności PCB, pentachlorofenolu (PCP), chloru,

fluoru, siarki i metali ciężkich,

b) środków, które zostaną podjęte w celu zagwarantowania, że ciepło

wytworzone w trakcie termicznego przekształcania odpadów będzie

odzyskiwane w zakresie, w jakim jest to wykonalne, przez produkcję ciepła,

wytwarzanie pary technologicznej lub energii elektrycznej,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 65/255

c) sposobów zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości

odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,

d) dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania,

transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów

– w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego przekształcania

odpadów;

12) (uchylony)

13) informacje, o których mowa w art. 98 ust. 1 – w przypadku zezwoleń na

przetwarzanie dotyczących unieszkodliwiania odpadów pochodzących

z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów,

przez ich składowanie – do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować

dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska;

13a) informacje, o których mowa w art. 102a ust. 1 pkt 1–4 – w przypadku

zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków;

13b) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa

w art. 48a;

14) informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.

3. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do

ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz

dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania

podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów.

3a. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku

o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dołącza się:

1) zaświadczenie o niekaralności:

a) posiadacza odpadów będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność

gospodarczą,

b) wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej

posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej

– za przestępstwa przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa

w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny;

2) zaświadczenie o niekaralności posiadacza odpadów za przestępstwa przeciwko

środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 66/255

o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą

kary (Dz. U. z 2020 r. poz. 358 oraz z 2021 r. poz. 1177);

3) oświadczenie o niekaralności osób, o których mowa w pkt 1, lub o liczbie

prawomocnych wyroków skazujących te osoby, za wykroczenia określone

w art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191;

4) oświadczenie, że w stosunku do:

a) osoby, o której mowa w pkt 1 lit. a,

b) posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, wspólnika, prokurenta, członka

zarządu lub członka rady nadzorczej tego posiadacza odpadów

prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna

– w ostatnich 10 latach nie wydano ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia

na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na

zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów

uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co

najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194,

w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł;

5) oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady

nadzorczej posiadacza odpadów nie jest lub nie był wspólnikiem, prokurentem,

członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy:

a) w stosunku do którego w ostatnich 10 latach wydano ostateczną decyzję

o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie

odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia

na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie

odpadów lub

b) któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę

pieniężną, o której mowa w art. 194, w ostatnich 10 latach, w wysokości

przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł

– za naruszenia popełnione w czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem,

członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego innego przedsiębiorcy.

3b. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3a pkt 3–5, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie

jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 67/255

odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta

zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

3c. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku

o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dołącza się decyzję o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia

27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r.

poz. 741, 784, 922, 1873 i 1986), w przypadku gdy dla terenu, którego wniosek

dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego,

chyba że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest

wymagane.

3d. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku

o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, poprzedzonych decyzją

o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału

społeczeństwa, dołącza się załącznik graficzny określający przewidywany teren, na

którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który

będzie oddziaływać przedsięwzięcie, o ile dołączenie tego załącznika było wymagane

przez przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności mapę, o której mowa

w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu

informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie

środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

4. (uchylony)

4a. Do wniosku o zezwolenie na:

1) zbieranie odpadów niebezpiecznych,

2) przetwarzanie odpadów przez wypełnianie terenów niekorzystnie

przekształconych,

3) zbieranie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetwarzania

odpadów komunalnych,

4) przetwarzanie odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących

z przetwarzania odpadów komunalnych

– posiadacz odpadów, z wyłączeniem jednostek budżetowych, dołącza dokument

potwierdzający prawo własności, prawo użytkowania wieczystego, prawo

użytkowania albo umowę dzierżawy nieruchomości, o której mowa w art. 41b ust. 1.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 68/255

4b. Do wniosku o zezwolenie na zbieranie odpadów oraz do wniosku

o zezwolenie na przetwarzanie odpadów dołącza się:

1) operat przeciwpożarowy, zawierający warunki ochrony przeciwpożarowej

instalacji, obiektu lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,

uzgodnione z komendantem powiatowym (miejskim) Państwowej Straży

Pożarnej, wykonany przez:

a) rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, o którym mowa

w rozdziale 2a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie

przeciwpożarowej – w przypadku gdy organem właściwym jest marszałek

województwa albo regionalny dyrektor ochrony środowiska,

b) osobę, o której mowa w art. 4 ust. 2a tej ustawy – w przypadku gdy

organem właściwym jest starosta;

2) postanowienie, o którym mowa w ust. 4c.

4c. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 4b pkt 1, następuje w drodze

postanowienia komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej,

na które przysługuje zażalenie.

4d. Uzgadniając warunki ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu

budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,

komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej:

1) wyraża zgodę na ich zastosowanie albo

2) wyraża zgodę na ich zastosowanie pod warunkiem spełnienia dodatkowych

wymagań, albo

3) nie wyraża zgody na ich zastosowanie.

4e. Operat przeciwpożarowy stanowi opinię, o której mowa w art. 11n

ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.

5. Do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie odpadów przez termiczne

przekształcanie odpadów lub składowanie odpadów dołącza się świadectwo

stwierdzające kwalifikacje kierownika odpowiednio spalarni lub współspalarni albo

składowiska odpadów w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do

prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.

6. (uchylony)

6a. Do wniosku o zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład

recyklingu statków dołącza się zaświadczenie, o którym mowa w art. 102a

ust. 1 pkt 5.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 69/255

7. Organ administracji zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach

i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu

informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie

środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w postępowaniu, którego

przedmiotem jest wydanie zezwolenia dotyczącego instalacji do termicznego

przekształcania odpadów lub decyzji o zmianie tego zezwolenia.

Art. 43. 1. W zezwoleniu na zbieranie odpadów określa się:

1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2) rodzaje odpadów przewidywanych do zbierania;

3) oznaczenie miejsca zbierania odpadów;

4) wskazanie:

a) miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych

odpadów,

b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej

łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które w tym samym czasie

mogą być magazynowane oraz które mogą być magazynowane w okresie

roku,

c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym

czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu

magazynowania odpadów, wynikającej z wymiarów instalacji, obiektu

budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,

d) całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego

lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;

5) opis metody lub metod zbierania odpadów;

6) dodatkowe warunki zbierania odpadów, jeżeli wymaga tego specyfika odpadów,

w szczególności niebezpiecznych, lub potrzeba zachowania wymagań ochrony

życia lub zdrowia ludzi lub środowiska;

6a) wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji,

obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów;

7) wymagania wynikające z przepisów odrębnych;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 70/255

8) czas obowiązywania zezwolenia.

2. W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów określa się:

1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;

2) rodzaj i masę odpadów przewidywanych do przetworzenia i powstających

w wyniku przetwarzania w okresie roku;

3) miejsce i dopuszczoną metodę lub metody przetwarzania odpadów, ze

wskazaniem procesu przetwarzania zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do ustawy,

oraz opis procesu technologicznego z podaniem rocznej mocy przerobowej

instalacji lub urządzenia, a w uzasadnionych przypadkach, w szczególności

w przypadku instalacji do termicznego przekształcania odpadów – także

godzinowej mocy przerobowej;

3a) rodzaje odpadów, które utracą status odpadów, w przypadku gdy utrata statusu

odpadów jest przewidywana, oraz szczegółowe warunki utraty statusu odpadów,

o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2, jeżeli nie zostały określone w przepisach

prawa Unii Europejskiej albo w przepisach wydanych na podstawie

art. 14 ust. 1a;

4) dodatkowe warunki przetwarzania odpadów, jeżeli wymaga tego rodzaj

odpadów, w szczególności niebezpiecznych, lub potrzeba zachowania wymagań

ochrony życia, zdrowia ludzi lub środowiska;

5) wskazanie:

a) miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych

odpadów,

b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej

łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które w tym samym czasie

mogą być magazynowane oraz które mogą być magazynowane w okresie

roku,

c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym

samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym

miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z wymiarów instalacji,

obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów,

d) całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego

lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 71/255

6) minimalną i maksymalną ilość odpadów niebezpiecznych, ich najniższą

i najwyższą wartość kaloryczną oraz maksymalną zawartość zanieczyszczeń,

w szczególności PCB, pentachlorofenolu (PCP), chloru, fluoru, siarki i metali

ciężkich – w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego

przekształcania odpadów;

7) (uchylony)

7a) informacje, o których mowa w art. 102a ust. 1 pkt 1–4 – w przypadku

zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków;

7b) wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji,

obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania

odpadów;

8) informacje wynikające z przepisów odrębnych;

9) czas obowiązywania zezwolenia.

3. Jeżeli zezwolenie na przetwarzanie odpadów jest wydawane na okres krótszy

niż rok, w zezwoleniu określa się ilość odpadów przewidywanych do przetworzenia

w okresie obowiązywania tego zezwolenia.

4. W zezwoleniu na przetwarzanie odpadów można dodatkowo określić

uzasadnione technologicznie warunki eksploatacyjne odbiegające od normalnych oraz

czas ich utrzymywania, uzasadniony względami technologicznymi.

5. W przypadku nowej instalacji do przetwarzania odpadów, zezwolenie na

przetwarzanie odpadów może dodatkowo określać warunki eksploatacyjne

odbiegające od normalnych na czas potrzebny do rozruchu tej instalacji i osiągnięcia

przez nią mocy przerobowej, nie dłuższy niż rok.

6. Przepisu ust. 4 i 5 nie stosuje się do składowiska odpadów.

7. Instalacje, obiekty budowlane lub ich części oraz inne miejsca przeznaczone

do zbierania, magazynowania lub przetwarzania odpadów są projektowane,

wykonywane, wyposażane, uruchamiane, użytkowane i zarządzane w sposób

ograniczający możliwość powstania pożaru, a w razie jego wystąpienia zapewniający:

1) zachowanie nośności konstrukcji obiektów budowlanych przez określony czas;

2) ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w ich obrębie;

3) ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie obiekty budowlane lub

tereny przyległe;

4) możliwość ewakuacji ludzi lub ich uratowania w inny sposób;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 72/255

5) uwzględnienie bezpieczeństwa ekip ratowniczych, a w szczególności

zapewnienie warunków do podejmowania przez te ekipy działań gaśniczych.

8. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

w zakresie ochrony przeciwpożarowej, jakie mają spełniać obiekty budowlane lub ich

części oraz inne miejsca przeznaczone do zbierania, magazynowania lub

przetwarzania odpadów, kierując się możliwością wdrożenia wymagań z zakresu

bezpieczeństwa pożarowego oraz ryzykiem związanym z zagrożeniem pożarowym.

9. Przepis ust. 7 i przepisy wydane na podstawie ust. 8 stanowią przepisy

przeciwpożarowe w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie

przeciwpożarowej.

Art. 44. 1. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie

odpadów wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.

2. Zezwolenie na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków

wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 5 lat.

3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, może być przedłużone na czas

oznaczony, nie dłuższy niż kolejne 5 lat.

Art. 45. 1. Z obowiązku uzyskania odpowiednio zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów zwalnia się:

1) podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospodarcza w zakresie

gospodarowania odpadami, który zbiera odpady opakowaniowe i odpady

w postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych, w tym zbieranie leków

i opakowań po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów

konsumpcyjnych w sklepach, systemy zbierania odpadów w szkołach,

placówkach

oświatowo-wychowawczych,

urzędach

i instytucjach

(nieprofesjonalna działalność w zakresie zbierania odpadów);

2) osobę fizyczną i jednostkę organizacyjną niebędące przedsiębiorcami,

wykorzystujące odpady na potrzeby własne, zgodnie z art. 27 ust. 8;

3) osobę władającą powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady

ściekowe w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1–3;

4) podmiot obowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa

w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;

5) posiadacza odpadów prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania

odpadów przez ich składowanie w składowiskach podziemnych, który jest

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 73/255

obowiązany do uzyskania koncesji na prowadzenie takiej działalności na

podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;

6) posiadacza odpadów obowiązanego do uzyskania decyzji zatwierdzającej

program gospodarowania odpadami wydobywczymi lub zezwolenia na

prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, o których

mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych (Dz. U.

z 2021 r. poz. 1972);

7) wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady, niebędące odpadami

niebezpiecznymi, unieszkodliwia w miejscu ich wytworzenia zgodnie

z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 3;

8) posiadacza odpadów, który poddaje odzyskowi odpady zgodnie z wymaganiami

określonymi w przepisach wydanych na podstawie ust. 3;

9) władającego nieruchomością, który zbiera odpady komunalne, wytwarzane na

terenie tej nieruchomości;

10) wytwórcę odpadów, który wytwarzane przez siebie odpady zbiera w miejscu ich

wytworzenia;

11) punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzony samodzielnie

przez gminę lub wspólnie z inną gminą lub gminami lub przez związek

metropolitalny bezpośrednio przez urząd obsługujący wójta, burmistrza lub

prezydenta miasta, gminną jednostkę budżetową lub gminny zakład budżetowy

lub urząd obsługujący związek metropolitalny.

2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest obowiązany posiadać umowę

zawartą w formie pisemnej pod rygorem nieważności, z posiadaczem odpadów

posiadającym zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie

odpadów wymienionych w ust. 1 pkt 1, dotyczącą co najmniej nieodpłatnego

przyjmowania odpadów.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i ilość

odpadów, jakie mogą być objęte zwolnieniem, o którym mowa w ust. 1 pkt 7 i 8, oraz

metodę przetwarzania odpadów, która ma być zastosowana, a w przypadku odpadów

niebezpiecznych – także szczegółowe warunki zwolnień w zakresie odzysku

odpadów, kierując się właściwościami odpadów oraz potencjalnym zagrożeniem dla

środowiska w trakcie przetwarzania odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 74/255

4. Wytwórca odpadów, który prowadzi zbieranie odpadów lub przetwarzanie

odpadów, może być zwolniony z obowiązku uzyskania odrębnego zezwolenia na

prowadzenie tej działalności, jeżeli posiada pozwolenie na wytwarzanie odpadów.

5. Wytwórca odpadów, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany uwzględnić

we wniosku o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów odpowiednio

wymagania przewidziane dla wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów

lub wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w tym dołączyć

wymagane załączniki.

5a. Przepis ust. 5 stosuje się do wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego

określającego wymagania dla zbierania lub przetwarzania odpadów.

6. Właściwy organ, wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów, uwzględnia

odpowiednio wymagania przewidziane dla zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

7. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w ust. 6, wydaje organ

właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

8. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów, o którym mowa w ust. 6, jest

jednocześnie odpowiednio zezwoleniem na zbieranie odpadów lub zezwoleniem na

przetwarzanie odpadów.

9. Jeżeli pozwolenie zintegrowane obejmuje zbieranie odpadów lub ich

przetwarzanie, przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

Art. 46. 1. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów

lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób

gospodarowania odpadami:

1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska;

2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami;

3) jest niezgodny z przepisami prawa, w tym prawa miejscowego.

1a. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo

jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli w stosunku do:

1) tego przedsiębiorcy lub

2) wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej lub członka zarządu tego

przedsiębiorcy, prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna

– wydano decyzję, o której mowa w art. 47 ust. 2, a nie minęło 10 lat od dnia, gdy

decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 75/255

1b. Przepis ust. 1a stosuje się także, jeżeli wspólnik, prokurent, członek rady

nadzorczej lub członek zarządu tego przedsiębiorcy jest lub był, w czasie gdy zostało

popełnione naruszenie, z powodu którego cofnięto zezwolenie na zbieranie odpadów

lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, wspólnikiem, prokurentem, członkiem

rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy, w stosunku do którego

wydano decyzję o cofnięciu zezwolenia, a nie minęło 10 lat od dnia, w którym decyzja

o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna.

1c. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną,

jeżeli osoba ta została ukarana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa

przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub

art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.

1d. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo

jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli:

1) wobec przedsiębiorcy prawomocnie orzeczono karę pieniężną za przestępstwa

przeciwko środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października

2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod

groźbą kary;

2) wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu

tego przedsiębiorcy jest osoba, która została skazana prawomocnym wyrokiem

sądu za przestępstwa przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa

w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. – Kodeks karny.

1e. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów:

1) przedsiębiorcy będącemu osobą prawną albo jednostką organizacyjną

nieposiadającą osobowości prawnej, jeżeli co najmniej trzykrotnie:

a) będący osobą fizyczną wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej lub

członek zarządu tego przedsiębiorcy został skazany prawomocnym

wyrokiem sądu za wykroczenia, o których mowa w art. 183, art. 189

ust. 2 pkt 6 lub art. 191,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 76/255

b) wymierzono administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194,

w ostatnich 10 latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę

150 000 zł:

– temu przedsiębiorcy,

– wspólnikowi, prokurentowi, członkowi zarządu lub członkowi rady

nadzorczej tego przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą

jako osoba fizyczna,

– innemu przedsiębiorcy, którego wspólnikiem, prokurentem, członkiem

rady nadzorczej lub członkiem zarządu, w czasie gdy zostało

popełnione naruszenie, z powodu którego wymierzono administracyjną

karę pieniężną, jest lub był wspólnik, prokurent, członek zarządu lub

członek rady nadzorczej posiadacza odpadów składającego wniosek;

2) przedsiębiorcy będącemu osobą fizyczną, jeżeli co najmniej trzykrotnie:

a) został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu za wykroczenia, o których

mowa w art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191,

b) wymierzono mu administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194,

w ostatnich 10 latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę

150 000 zł.

1f. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy na terenie, którego wniosek

dotyczy, nie ma instalacji, obiektu budowlanego lub jego części, wskazanych we

wniosku, o którym mowa w art. 42 ust. 1 lub 2.

2. Właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów

przez termiczne przekształcenie odpadów lub składowanie odpadów, w przypadku

gdy kierownik spalarni odpadów lub współspalarni odpadów albo kierownik

składowiska odpadów nie posiadają świadectwa stwierdzającego kwalifikacje

w zakresie gospodarowania odpadami odpowiednie do prowadzonych procesów

przetwarzania odpadów.

3. Marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie

odpadów lub pozwolenia zintegrowanego, w przypadku gdy instalacja komunalna nie

spełnia wymagań ochrony środowiska lub wymagań określonych dla takiej instalacji.

4. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do odmowy przedłużenia zezwolenia

na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 77/255

Art. 47. 1. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie

odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy

w zakresie działalności objętej zezwoleniem, w sposób istotny narusza wymagania

dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem,

właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń, wyznaczając

termin usunięcia nieprawidłowości.

1a. Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na przetwarzanie dla

prowadzącego zakład recyklingu statków, narusza przepisy ustawy w zakresie

działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, lub

prowadzony przez niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których

mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ wzywa

prowadzącego zakład recyklingu statków do niezwłocznego zaniechania naruszeń,

wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości.

2. W przypadku gdy posiadacz odpadów, o którym mowa w ust. 1 i 1a, mimo

wezwania nadal narusza przepisy ustawy, działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem,

narusza wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej lub gdy prowadzony przez

niego zakład recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których mowa

w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, właściwy organ cofa to zezwolenie,

w drodze decyzji, bez odszkodowania, określając termin jej wykonania.

3. Cofnięcie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, powoduje zakończenie

działalności objętej tym zezwoleniem.

4. Decyzji, o której mowa w ust. 2, właściwy organ może nadać rygor

natychmiastowej wykonalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska

zakończenia działalności.

5. Posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do

usunięcia odpadów i negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku

w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom

w środowisku i ich naprawie, w ramach prowadzonej działalności objętej tym

zezwoleniem, na własny koszt, w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa

w ust. 2. Przepisy art. 26 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

6. Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, wszczyna

się z urzędu.

7. Nie wydaje się zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na

przetwarzanie odpadów, jeżeli wniosek dotyczy uprawnień wnioskodawcy objętych

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 78/255

decyzją, o której mowa w ust. 2, a nie minęło 10 lat od dnia, gdy decyzja o cofnięciu

zezwolenia stała się ostateczna.

8. W przypadku stwierdzenia nieważności, uchylenia lub wygaśnięcia

zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów przepisy

ust. 3 i 5 stosuje się odpowiednio.

9. W przypadku, o którym mowa w ust. 8, nie stosuje się przepisów art. 26 ust. 2

i 3.

Art. 48. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie

odpadów wygasa:

1) po upływie czasu, na jaki zostało wydane;

2) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem zaprzestał działalności objętej zezwoleniem

lub z innych powodów zezwolenie stało się bezprzedmiotowe;

3) na wniosek podmiotu objętego zezwoleniem;

4) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie rozpoczął działalności objętej

zezwoleniem w terminie roku od dnia, w którym zezwolenie stało się ostateczne;

5) jeżeli podmiot objęty zezwoleniem nie prowadził działalności objętej

zezwoleniem przez 2 lata.

Art. 48a. 1. Posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na

zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, z wyłączeniem

zarządzającego składowiskiem odpadów, jest obowiązany do ustanowienia

zabezpieczenia roszczeń w wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów wykonania

zastępczego:

1) decyzji nakazującej posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca

nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, o której mowa

w art. 26 ust. 2,

2) obowiązku wynikającego z art. 47 ust. 5

– w tym usunięcia odpadów i ich zagospodarowania łącznie z odpadami stanowiącymi

pozostałości z akcji gaśniczej lub usunięcia negatywnych skutków w środowisku lub

szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu

szkodom w środowisku i ich naprawie w ramach prowadzonej działalności

polegającej na zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów.

1a. Jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 26a ust. 1, posiadacz odpadów nie

zwrócił poniesionych przez właściwy organ kosztów działań polegających na

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 79/255

usunięciu odpadów i gospodarowaniu nimi zgodnie z art. 26a ust. 6, środki

z zabezpieczenia roszczeń przeznacza się na pokrycie tych kosztów.

2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:

1) odpadów obojętnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 118;

2) odpadów spełniających kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na

składowisku odpadów obojętnych, określone w przepisach wydanych na

podstawie art. 118;

3) popiołów, żużli i gipsów oraz wydobytej w trakcie robót budowlanych

niezanieczyszczonej gleby lub ziemi.

3. Wysokość zabezpieczenia roszczeń oblicza się jako iloczyn największej masy

odpadów, które mogłyby być magazynowane w instalacji, obiekcie budowlanym lub

jego części lub miejscu magazynowania odpadów, z uwzględnieniem wymiarów

obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,

oraz stawki zabezpieczenia roszczeń.

3a. Wysokość zabezpieczenia roszczeń dla odzysku polegającego na

wypełnianiu terenu niekorzystnie przekształconego oblicza się jako iloczyn masy

odpadów przewidywanych do przetworzenia w okresie roku oraz stawki

zabezpieczenia roszczeń w wysokości określonej dla magazynowanych odpadów

w przepisach wydanych na podstawie ust. 22.

3b. W przypadku gdy zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22

odpadom, o których mowa w ust. 3a, można przyporządkować więcej niż jedną

stawkę zabezpieczenia roszczeń, przyjmuje się najwyższą stawkę spośród tych stawek.

4. Zabezpieczenie roszczeń może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej,

gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej.

5. W gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisie

ubezpieczeniowej stwierdza się, że w dowolnym czasie, do wydania ostatecznej

decyzji o zwrocie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy

ubezpieczeniowej, o której mowa w ust. 18, w razie wystąpienia negatywnych

skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia

13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie,

powstałych w wyniku niewywiązania się przez podmiot z obowiązków określonych

w niniejszej ustawie, w tym obowiązków wynikających z posiadanego zezwolenia na

zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, lub konieczności

usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich magazynowania lub

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 80/255

składowania, bank lub zakład ubezpieczeniowy uregulują zobowiązania na rzecz

organu prowadzącego egzekucję tych obowiązków.

6. W przypadku gdy zabezpieczenie roszczeń ma formę gwarancji bankowej lub

gwarancji ubezpieczeniowej, gwarantem może być wyłącznie instytucja finansowa:

1) upoważniona do gwarantowania długu celnego;

2) mająca siedzibę na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

7. Właściwy organ określa formę i wysokość zabezpieczenia w drodze

postanowienia, na które służy zażalenie.

8. W przypadku zmiany okoliczności faktycznych mających wpływ na wysokość

określonego zabezpieczenia roszczeń, podmiot jest obowiązany do złożenia wniosku

o zmianę formy lub wysokości zabezpieczenia roszczeń. Zmiana następuje w drodze

postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

9. Zabezpieczenie roszczeń w formie depozytu jest wpłacane na odrębny

rachunek bankowy wskazany przez organ właściwy do wydania zezwolenia na

zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, a zabezpieczenie

roszczeń w formie gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy

ubezpieczeniowej jest składane do tego organu, a w przypadku decyzji wydawanych

przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska – do wojewody właściwego ze

względu na miejsce prowadzenia działalności.

10. Posiadacz odpadów jest obowiązany wpłacić zabezpieczenie roszczeń

w formie depozytu i poinformować o tym organ właściwy do wydania zezwolenia na

zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów albo złożyć oryginały

gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej

organowi, o którym mowa w ust. 9, w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia

ostatecznego postanowienia, o którym mowa w ust. 7 lub 8.

11. Posiadacz odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione

zabezpieczenie roszczeń przez okres obowiązywania zezwolenia na zbieranie

odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów i po zakończeniu obowiązywania

tych zezwoleń, do czasu uzyskania ostatecznej decyzji o zwrocie zabezpieczenia

roszczeń, o której mowa w ust. 18.

12. Właściwy organ przechowuje złożone przez posiadacza odpadów dokumenty

potwierdzające wniesienie zabezpieczenia roszczeń przez cały okres obowiązywania

zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 81/255

13. W razie stwierdzenia, że zabezpieczenie roszczeń nie zostało ustanowione

lub zostało ustanowione niezgodnie z postanowieniem, o którym mowa w ust. 7,

w szczególności w wysokości niższej niż wymagana, właściwy organ odmawia

wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

14. W razie stwierdzenia po wydaniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, że zabezpieczenie roszczeń nie zostało

ustanowione lub zostało ustanowione niezgodnie z postanowieniem, o którym mowa

w ust. 7 lub 8, w szczególności w wysokości niższej niż wymagana, właściwy organ

cofa to zezwolenie.

15. W razie stwierdzenia, że posiadacz odpadów, wbrew obowiązkowi, o którym

mowa w ust. 11, nie utrzymuje ustanowionego zabezpieczenia roszczeń, właściwy

organ cofa zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie

odpadów, a w przypadku zakończenia obowiązywania zezwolenia, niezwłocznie

wszczyna egzekucję wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 47 ust. 5, zgodnie

z ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

16. Odsetki od depozytu, po potrąceniu kosztów obsługi rachunku bankowego,

na którym jest on przechowywany, są dopisywane do sumy depozytu i zwracane wraz

z nim. Na wniosek posiadacza odpadów odsetki są zwracane po zakończeniu roku

kalendarzowego, za który przysługują, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

17. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ prowadzący egzekucję

orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu środków z zabezpieczenia roszczeń

zgodnie z ust. 1, o ile posiadacz odpadów wszystkich tych działań nie wykonał

w całości i o ile nie wykonał ich na własny koszt.

18. Właściwy organ orzeka, na wniosek posiadacza odpadów, w drodze decyzji,

o zwrocie zabezpieczenia roszczeń w formie depozytu wraz z odsetkami lub o zwrocie

gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej:

1) jeżeli odmówił wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na

przetwarzanie odpadów;

2) jeżeli zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie

odpadów wygasło z powodu, o którym mowa w art. 48 pkt 4, albo

3) w przypadku wykonania przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków

związanych z usunięciem oraz zagospodarowaniem odpadów i usunięciem

negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 82/255

ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich

naprawie.

19. Do wniosku o zwrot zabezpieczenia roszczeń dołącza się, odpowiednio:

1) decyzję o wygaszeniu zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na

przetwarzanie odpadów z powodu, o którym mowa w art. 48 pkt 4;

2) decyzję odmawiającą wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia

na przetwarzanie odpadów;

3) dowody, w tym dokumenty stosowane na potrzeby ewidencji odpadów,

potwierdzające wykonanie przez posiadacza odpadów wszystkich obowiązków

związanych z usunięciem oraz zagospodarowaniem odpadów i usunięciem

negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu

ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich

naprawie w ramach prowadzonej działalności.

20. W przypadku obniżenia wysokości ustanowionego zabezpieczenia roszczeń

w formie depozytu, wynikającego ze zmiany zezwolenia na zbieranie odpadów lub

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, właściwy organ może orzec, w drodze decyzji,

o zwrocie części depozytu wraz z odsetkami.

21. W przypadku gdy organem właściwym do wydania decyzji jest regionalny

dyrektor ochrony środowiska, kompetencje organu egzekucyjnego przysługują

wojewodzie.

22. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia,

wysokość stawek zabezpieczenia roszczeń za Mg magazynowanych odpadów,

kierując się właściwościami odpadów oraz kosztami usunięcia odpadów z działalności

polegającej na zbieraniu lub przetwarzaniu odpadów i ich zagospodarowania, w tym

odpadów stanowiących pozostałości z akcji gaśniczej, oraz usunięcia negatywnych

skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia

13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie.

23. Przepisy ust. 1–22 stosuje się do pozwoleń na wytwarzanie odpadów

uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie odpadów oraz do pozwoleń

zintegrowanych uwzględniających zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

Rozdział 2

Rejestr

Art. 49. 1. Marszałek województwa prowadzi rejestr podmiotów:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 83/255

1) wprowadzających produkty,

2) wprowadzających produkty w opakowaniach,

3) prowadzących jednostki handlu detalicznego lub hurtowego, w których są

oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą recyklingową,

o której mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce

opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 1114 oraz z

2021 r. poz. 2151),

4) gospodarujących odpadami

– zwany dalej „rejestrem”.

2. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek lub z urzędu.

3. Wpisu do rejestru na wniosek dokonuje marszałek województwa, właściwy ze

względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podmiotu.

4. Wpisu do rejestru z urzędu, w przypadkach, o których mowa

w art. 51 ust. 1 pkt 1–5, dokonuje marszałek województwa, właściwy ze względu na

miejsce wykonywania działalności.

5. Rejestr jest prowadzony w systemie teleinformatycznym w rozumieniu

art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 2070).

6. Rejestr stanowi integralną część Bazy danych o produktach i opakowaniach

oraz o gospodarce odpadami.

7. Rejestr jest publicznie dostępny, z wyłączeniem:

1) warunków umowy, jaką wprowadzający sprzęt w rozumieniu ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, zwany

dalej „wprowadzającym sprzęt”, albo autoryzowany przedstawiciel, o którym

mowa w art. 26 tej ustawy, zwany dalej „autoryzowanym przedstawicielem”,

zawarł z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 53 ust. 7 pkt 6;

3) rodzaju i wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa

w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym;

4) numeru PESEL;

5) adresu e-mail;

6) informacji i dokumentów, o których mowa w art. 4a ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy

z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 84/255

7) informacji, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca

2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

8) informacji,

o których

mowa

w art. 15 ust. 8 pkt 1 lit. b

oraz

art. 76 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym.

8. Rejestr zawiera linki do rejestrów prowadzonych w innych niż Rzeczpospolita

Polska państwach członkowskich w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w celu ułatwienia rejestracji

w nich.

9. Rejestr zawiera wykaz funkcjonujących spalarni odpadów i współspalarni

odpadów, w podziale na województwa oraz w podziale na instalacje o przepustowości

poniżej 2 Mg na godzinę oraz instalacje o mocy przerobowej 2 Mg na godzinę lub

więcej.

Art. 50. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek:

1) z zakresu ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców

w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

(Dz. U. z 2020 r. poz. 1903):

a) wprowadzających na terytorium kraju produkty,

b) prowadzących odzysk lub recykling odpadów powstałych z produktów,

c) organizacji odzysku,

d) dokonujących eksportu oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów

powstałych z produktów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi;

2) z zakresu ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji:

a) wprowadzających pojazdy,

b) prowadzących punkty zbierania pojazdów,

c) prowadzących stacje demontażu,

d) prowadzących strzępiarki;

3) z zakresu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym:

a) wprowadzających sprzęt lub autoryzowanych przedstawicieli;

b) zbierających zużyty sprzęt,

c) prowadzących zakład przetwarzania,

d) organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 85/255

e) prowadzących działalność w zakresie recyklingu,

f) prowadzących działalność w zakresie innych niż recykling procesów

odzysku;

4) z zakresu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach:

a) wprowadzających baterie lub akumulatory,

b) prowadzących zakłady przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów,

c) podmiotów pośredniczących;

5) z zakresu niniejszej ustawy:

a) posiadaczy odpadów prowadzących przetwarzanie odpadów zwolnionych

z obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów,

z wyjątkiem wymienionych w art. 45 ust. 1 pkt 2 i 3,

b) transportujących odpady,

c) sprzedawców odpadów i pośredników w obrocie odpadami, o ile nie

podlegają wpisowi do rejestru na podstawie pkt 1 i 3 lub z urzędu,

d) prowadzących zakłady recyklingu statków,

e) wytwórców odpadów obowiązanych do prowadzenia ewidencji odpadów,

z wyłączeniem posiadaczy odpadów wymienionych w art. 51 ust. 1 pkt 1

i 2;

6) z zakresu ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi – organizacji samorządu gospodarczego, o których

mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy, a także przedsiębiorców:

a) będących organizacjami odzysku opakowań,

b) dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy:

– odpadów opakowaniowych,

– produktów w opakowaniach,

c) eksportujących:

– odpady opakowaniowe,

– opakowania,

– produkty w opakowaniach,

d) prowadzących recykling odpadów opakowaniowych,

e) wprowadzających opakowania,

f) wprowadzających produkty w opakowaniach,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 86/255

g) przedsiębiorców prowadzących jednostki handlu detalicznego lub

hurtowego, w których są oferowane torby na zakupy z tworzywa

sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o której mowa w art. 40a ustawy

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi;

7) z zakresu ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminach (Dz. U. z 2021 r. poz. 888, 1648 i 2151):

a) punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych prowadzonych

samodzielnie przez gminę lub wspólnie z inną gminą lub gminami,

b) podmiotów, które uzyskały wpis do rejestru działalności regulowanej

w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

2. Przed rozpoczęciem działalności w zakresie, o którym mowa w ust. 1,

podmiot jest obowiązany uzyskać wpis do rejestru.

3. Działalność w zakresie, o którym mowa w ust. 1, może prowadzić wyłącznie

podmiot wpisany do rejestru.

4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do wprowadzającego sprzęt, który korzysta

z uprawnienia określonego w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

5. Autoryzowany przedstawiciel jest obowiązany zamieścić w rejestrze wykaz

wprowadzających sprzęt, którzy przekazali mu informacje, o których mowa

w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym.

6. Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,

składa wniosek o wpis do rejestru niezwłocznie po zawarciu porozumienia, o którym

mowa w tym przepisie.

Art. 51. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru z urzędu:

1) posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie zintegrowane,

2) posiadacza odpadów, który uzyskał pozwolenie na wytwarzanie odpadów,

3) posiadacza odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub

zezwolenie na przetwarzanie odpadów,

4) podmiotu, który uzyskał decyzję zatwierdzającą program gospodarowania

odpadami wydobywczymi lub zezwolenie na prowadzenie obiektu

unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 87/255

5) podmiotu, który uzyskał koncesję na podziemne składowanie odpadów na

podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze

6) (uchylony)

– jeżeli nie uzyskali wpisu do rejestru na podstawie art. 50 ust. 2.

2. Nie podlegają wpisowi do rejestru:

1) osoba fizyczna oraz jednostka organizacyjna niebędące przedsiębiorcami

wykorzystujące odpady na potrzeby własne, zgodnie z art. 27 ust. 8;

2) podmiot władający powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady

ściekowe w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1–3, zwolniony

z obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów;

3) podmiot prowadzący działalność inną niż działalność gospodarcza w zakresie

gospodarowania odpadami, który zbiera odpady opakowaniowe i odpady

w postaci zużytych artykułów konsumpcyjnych, w tym zbieranie leków i

opakowań po lekach przez apteki, przyjmowanie zużytych artykułów

konsumpcyjnych w sklepach, systemy zbierania odpadów w szkołach,

placówkach

oświatowo-wychowawczych,

urzędach

i instytucjach

(nieprofesjonalna działalność w zakresie zbierania odpadów);

4) transportujący wytworzone przez siebie odpady;

5) wytwórca odpadów będący rolnikiem gospodarującym na powierzchni użytków

rolnych poniżej 75 ha, o ile nie podlega wpisowi do rejestru na podstawie ust. 1.

Art. 52. 1. W przypadku podmiotów wpisywanych do rejestru na wniosek,

rejestr zawiera następujące informacje:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres

e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela – również

kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer

telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także imię i nazwisko lub nazwę oraz

adres zamieszkania lub siedziby producenta w rozumieniu ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

zwanego dalej „producentem sprzętu”, który go wyznaczył;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz europejski numer identyfikacji

podatkowej, o ile został nadany;

3) (uchylony)

3a) numer PESEL – w przypadku podmiotów będących osobami fizycznymi

nieobowiązanymi do posiadania numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 88/255

4) z zakresu ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców

w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej

w odniesieniu do:

a) przedsiębiorcy wprowadzającego na terytorium kraju produkty:

– informację o sposobie wykonania obowiązku zapewnienia odzysku,

a w szczególności recyklingu, odpadów powstałych z produktów,

– nazwę i numer rejestrowy organizacji odzysku, która przejęła

obowiązek zapewnienia odzysku i recyklingu odpadów powstałych

z produktów, o ile została zawarta umowa z organizacją odzysku,

b) prowadzącego recykling odpadów powstałych z produktów:

– kod i nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do recyklingu,

– informację o stosowanym procesie recyklingu,

– adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie recyklingu,

– informację o decyzjach związanych z recyklingiem odpadów,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

– informację o rocznej mocy przerobowej instalacji do recyklingu

w odniesieniu do poszczególnych rodzajów odpadów,

c) prowadzącego odzysk odpadów powstałych z produktów:

– kod i nazwę rodzaju odpadów przyjmowanych do odzysku,

– informację o stosowanym procesie odzysku,

– adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku,

– informację o decyzjach związanych z odzyskiem,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

– informację o masie poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych

do odzysku wraz z podaniem rocznej mocy przerobowej instalacji lub

urządzenia służących do odzysku,

d) dokonującego eksportu odpadów powstałych z produktów oraz

wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów powstałych z produktów w celu

poddania ich odzyskowi i recyklingowi:

– kod i nazwę rodzajów odpadów powstałych z produktów

przyjmowanych w celu eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 89/255

e) organizacji odzysku:

– informację o rodzaju produktów, w stosunku do których organizacja

odzysku zamierza wykonywać obowiązek zapewniania odzysku

i recyklingu odpadów z nich powstałych,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku;

5) z zakresu ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji w odniesieniu do:

a) wprowadzającego pojazdy:

– informację o rodzaju prowadzonej działalności,

– informację o stacjach demontażu i punktach zbierania pojazdów

działających w ramach sieci zbierania pojazdów wraz z datą, od której

dana stacja lub punkt funkcjonuje w sieci, oraz datę, do której dane

stacje lub punkty funkcjonowały w tej sieci, w przypadku zaprzestania

ich funkcjonowania,

b) prowadzącego punkt zbierania pojazdów:

– adres punktu zbierania pojazdów,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

c) prowadzącego stację demontażu:

– adres stacji demontażu,

– informację o stosowanych procesach przetwarzania,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

d) prowadzącego strzępiarkę:

– adres strzępiarki,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku;

6) z zakresu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym w odniesieniu do:

a) wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela:

– informację o rodzaju prowadzonej działalności,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 90/255

– nazwę marki sprzętu, numer i nazwę grupy sprzętu, typ sprzętu (sprzęt

przeznaczony dla gospodarstw domowych lub sprzęt inny niż

przeznaczony dla gospodarstw domowych),

– informację o umowie z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego, o której mowa w art. 11 ust. 3 tej ustawy,

a w przypadku wprowadzającego sprzęt, który wprowadził do obrotu

sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych, który nie zawarł

umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

– informację o masie sprzętu, który zamierza wprowadzić do obrotu

w danym roku kalendarzowym, zaliczonego do poszczególnych grup

sprzętu oraz o formie i wysokości zabezpieczenia finansowego,

o którym mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy,

– informację o stosowanej technice sprzedaży sprzętu,

– wykaz producentów sprzętu, z którymi autoryzowany przedstawiciel

zawarł umowę, o której mowa w art. 26 ust. 3 tej ustawy, zawierający

ich imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby –

w przypadku autoryzowanego przedstawiciela,

b) zbierającego zużyty sprzęt:

– numer i nazwę grupy sprzętu, z której powstał zebrany przez niego

zużyty sprzęt,

– adresy miejsc, w których jest zbierany zużyty sprzęt,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

c) prowadzącego zakład przetwarzania:

– numer i nazwę grupy sprzętu, z której powstał przyjmowany przez

niego zużyty sprzęt,

– adres zakładu przetwarzania,

– informację o rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,

– informację o zbieranym zużytym sprzęcie, w tym adresy miejsc,

w których jest zbierany zużyty sprzęt,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

d) prowadzącego działalność w zakresie recyklingu:

– kod i nazwę rodzaju przyjmowanych odpadów,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 91/255

– informację o stosowanym procesie recyklingu,

– informację o rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do

recyklingu,

– adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie recyklingu,

– informację o decyzjach związanych z recyklingiem odpadów,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

e) prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów

odzysku:

– kod i nazwę rodzajów przyjmowanych odpadów,

– informację o stosowanym procesie odzysku,

– informację o rocznej mocy przerobowej instalacji służącej do odzysku,

– adres miejsca prowadzenia działalności w zakresie odzysku,

– informację o decyzjach związanych z odzyskiem odpadów,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

f) organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego:

– wykaz autoryzowanych przedstawicieli z informacją o imieniu

i nazwisku lub nazwie oraz adresie zamieszkania lub siedziby

producentów sprzętu, którzy ich wyznaczyli, lub wykaz

wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarła umowy,

o których mowa w art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawierający firmy

przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i numery rejestrowe,

– kopię zaświadczenia wydanego przez bank prowadzący rachunek

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego o wpłacie

kwoty równej wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku

sprzętu elektrycznego i elektronicznego na pokrycie tego kapitału;

7) z zakresu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach

w odniesieniu do:

a) wprowadzającego baterie lub akumulatory:

– informację o rodzaju wprowadzanych baterii i akumulatorów,

– informację o sposobie realizowania obowiązków wynikających

z ustawy, a w przypadku realizacji obowiązków za pośrednictwem

innego podmiotu – dane tego podmiotu,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 92/255

– informację o marce wprowadzanych baterii i akumulatorów, o ile

posiada on taką informację,

b) prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów:

– informację o rodzajach przetwarzanych baterii i akumulatorów oraz

o prowadzonych procesach przetwarzania i recyklingu,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

– informację o rocznej mocy przerobowej zakładu przetwarzania,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

c) podmiotu pośredniczącego:

− wykaz wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi podmiot

pośredniczący zawarł umowę, o której mowa w art. 28 ust. 4 tej

ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib

i numery rejestrowe,

− informację o wdrożonym systemie zarządzania środowiskowego albo

o jego braku;

7a) z zakresu ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi w odniesieniu do:

a) organizacji odzysku opakowań:

– wskazanie rodzajów opakowań, w stosunku do których organizacja

odzysku opakowań zamierza wykonywać obowiązek zapewniania

recyklingu odpadów opakowaniowych,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

b) przedsiębiorców

eksportujących

odpady

opakowaniowe

oraz

przedsiębiorców dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy odpadów

opakowaniowych:

– kod i rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych w celu

poddania ich recyklingowi poza terytorium kraju,

– informację o decyzjach związanych z gospodarowaniem odpadami,

c) przedsiębiorców prowadzących recykling odpadów opakowaniowych:

– kod i rodzaj odpadów opakowaniowych przyjmowanych do recyklingu,

– informację o decyzjach związanych z gospodarowaniem odpadami,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 93/255

– informację o stosowanym procesie odzysku,

– informację o masie poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych

do odzysku wraz z podaniem rocznej mocy przerobowej instalacji lub

urządzenia służących do odzysku,

– informację o miejscu prowadzenia działalności w zakresie recyklingu,

– informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku,

d) wprowadzających produkty w opakowaniach:

– informację o sposobie wykonania obowiązku zapewnienia recyklingu

odpadów opakowaniowych samodzielnie, za pośrednictwem

organizacji odzysku opakowań lub organizacji samorządu

gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy,

– nazwę i numer rejestrowy organizacji odzysku opakowań, której zlecili

wykonanie

opakowaniowych,

– nazwę i numer rejestrowy organizacji samorządu gospodarczego,

o której mowa w art. 25 ust. 1 tej ustawy w przypadku

obowiązku

zapewnienia

recyklingu

odpadów

–

wprowadzających produkty w opakowaniach wielomateriałowych lub

wprowadzających środki niebezpieczne w opakowaniach, którzy

przystąpili do porozumienia, o którym mowa w art. 25 tej ustawy,

e) wprowadzających

opakowania

oraz

eksportujących

produkty

w opakowaniach i dokonujących wewnątrzwspólnotowej dostawy

produktów w opakowaniach:

– informację o rodzaju prowadzonej działalności,

– informację o rodzaju wytwarzanych, przywożonych z zagranicy oraz

wywożonych za granicę opakowań,

f) organizacji samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 tej

ustawy – informację o zakresie i terminie realizacji zawartego przez tę

organizację porozumienia z marszałkiem województwa,

g) przedsiębiorców prowadzących jednostki handlu detalicznego lub

hurtowego, w których są oferowane torby na zakupy z tworzywa

sztucznego, objęte opłatą recyklingową, o której mowa w art. 40a ustawy

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 94/255

– informację o rodzaju prowadzonej działalności,

– informację o miejscu albo miejscach prowadzenia działalności;

7b) z zakresu ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminach w odniesieniu do podmiotu, który uzyskał wpis do rejestru

działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właś-

cicieli nieruchomości – nazwę gminy, powiatu i województwa, w których

podmiot ten odbiera odpady komunalne;

8) z zakresu niniejszej ustawy w odniesieniu do:

a) transportującego odpady – kod i nazwę rodzajów transportowanych

odpadów,

b) sprzedawcy odpadów – kod i nazwę rodzajów nabywanych i zbywanych

odpadów,

c) pośrednika w obrocie odpadami – kod i nazwę rodzajów odpadów będących

przedmiotem obrotu,

d) posiadacza odpadów, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. a:

– kod i nazwę rodzajów przetwarzanych odpadów,

– informację o przyczynie zwolnienia z obowiązku uzyskania zezwolenia

na przetwarzanie odpadów,

e) prowadzącego zakład recyklingu statków:

– adres zakładu recyklingu statków,

– informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

– informację o metodzie recyklingu statków,

– informację o rodzaju i wielkości statków, które można poddać

recyklingowi statków,

– informację o ograniczeniach i uwarunkowaniach w funkcjonowaniu

zakładu recyklingu statków, w tym dotyczących gospodarowania

odpadami niebezpiecznymi,

– informację o maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą

oblicza się jako sumę mas statków wyrażoną w tonach masy statku

pustego (LDT) w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia

1257/2013,

f) wytwórcy odpadów – informację o miejscu wytwarzania odpadów

niepodlegających obowiązkowi uzyskania pozwolenia na wytwarzanie

odpadów albo pozwolenia zintegrowanego,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 95/255

g) punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych, o którym mowa

w art. 45 ust. 1 pkt 11:

– adres punktu selektywnego zbierania odpadów komunalnych,

– kod i nazwę rodzajów zbieranych odpadów komunalnych.

2. W przypadku podmiotów wpisanych do rejestru z urzędu, rejestr zawiera

następujące informacje:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany;

2a) adres e-mail;

3) (uchylony)

4) odpowiednio informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami,

a także o decyzji zatwierdzającej program gospodarowania odpadami

wydobywczymi, zezwoleniu na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania

odpadów wydobywczych, o których mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r.

o odpadach wydobywczych, koncesji na podziemne składowanie odpadów,

o której mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne

i górnicze lub o wpisie do rejestru działalności regulowanej w zakresie

odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości – na podstawie

ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach;

5) informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w pkt 4:

a) nazwę i adres instalacji lub nazwę i adres miejsca zbierania odpadów,

b) informacje o rodzajach odpadów wytwarzanych, zbieranych lub

przetwarzanych,

c) informacje o dopuszczonej w decyzji mocy przerobowej instalacji lub

urządzenia,

d) informacje o procesie odzysku lub procesie unieszkodliwiania;

6) informację o wdrożonym systemie jakości, systemie zarządzania

środowiskowego albo o ich braku;

7) (uchylony)

8) wskazanie, czy jest prowadzona regeneracja olejów odpadowych lub inny

recykling – w przypadku przetwarzania olejów odpadowych;

9) współrzędne geograficzne instalacji:

a) składowisk odpadów,

b) obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 96/255

c) spalarni odpadów,

d) współspalarni odpadów.

3. W przypadku gdy marszałek województwa nie dysponuje informacją, o której

mowa w ust. 2 pkt 2, 2a i 9, wzywa podmiot do przekazania tej informacji.

4. Podmiot, o którym mowa w ust. 2, który wdrożył system jakości lub system

zarządzania środowiskowego, niezwłocznie informuje o tym fakcie marszałka

województwa.

5. Przez decyzje związane z gospodarką odpadami w rozumieniu niniejszego

rozdziału rozumie się:

1) zezwolenie na zbieranie odpadów;

2) zezwolenie na przetwarzanie odpadów;

3) pozwolenie na wytwarzanie odpadów;

4) pozwolenie zintegrowane.

Art. 53. 1. Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek

podmiotu, po stwierdzeniu, że wniosek o wpis do rejestru nie zawiera braków

formalnych, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia

otrzymania wniosku.

2. Wniosek o wpis do rejestru składa się przy użyciu rejestrowego formularza

elektronicznego za pośrednictwem strony internetowej określonej w przepisach

wydanych na podstawie art. 84.

2a. Przedsiębiorca zagraniczny, w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2,

składa w formie pisemnej wniosek o wpis do rejestru wygenerowany

za pośrednictwem strony internetowej określonej w przepisach wydanych na

podstawie art. 84, opatrzony podpisem tego przedsiębiorcy lub osoby go

reprezentującej.

3. Przedsiębiorca zagraniczny wykonujący działalność w zakresie, o którym

mowa w art. 50 ust. 1, składa wniosek o wpis do rejestru:

1) za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie

z art. 16 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców

zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 470), do

marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę oddziału – jeżeli

ustanowił oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 97/255

2) bezpośrednio do Marszałka Województwa Mazowieckiego – jeżeli nie ustanowił

oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3a. Przedsiębiorca zagraniczny, będący wprowadzającym baterie lub akumulatory

w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, składa

wniosek o wpis do rejestru:

1) za pośrednictwem osoby upoważnionej do jego reprezentowania, zgodnie

z art. 16 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców

zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do marszałka województwa właściwego

ze względu na siedzibę oddziału – jeżeli ustanowił oddział na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej;

2) za pośrednictwem podmiotu pośredniczącego, z którym zawarł umowę, o której

mowa w art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach

i akumulatorach, do marszałka województwa właściwego ze względu na siedzibę

podmiotu pośredniczącego – jeżeli nie ustanowił oddziału na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

4. (uchylony)

5. Wniosek o wpis do rejestru zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby, adres

e-mail, a w przypadku wyznaczenia autoryzowanego przedstawiciela – również

kod pocztowy, miejscowość, nazwę ulicy, numer domu i lokalu, kraj, numer

telefonu i faksu oraz osobę do kontaktu, a także szczegółowe dane producenta

sprzętu, który go wyznaczył, obejmujące informację o imieniu i nazwisku lub

nazwie oraz adresie zamieszkania lub siedziby oraz wykaz wprowadzających

sprzęt, którzy mogą korzystać z uprawnienia, o którym mowa w art. 25 ust. 3

ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym,

2) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile posiada, a w przypadku

wprowadzających baterie lub akumulatory – także europejski numer

identyfikacji podatkowej, o ile został nadany,

2a) imię i nazwisko oraz adres e-mail osoby uprawnionej do reprezentacji podmiotu,

3) (uchylony)

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 98/255

4) imię i nazwisko oraz adres e-mail osoby wypełniającej formularz rejestrowy

– oraz odpowiednio informacje, o których mowa w art. 52 ust. 1, stosownie do

zakresu działalności.

6. Podmiot wykonujący działalność w więcej niż jednym zakresie, o którym mowa

w art. 50 ust. 1, składa jeden wniosek o wpis do rejestru. Wniosek zawiera

odpowiednio wszystkie wymagane informacje, o których mowa w art. 52 ust. 1,

stosownie do zakresów działalności, którą podmiot zamierza wykonywać.

7. Do wniosku o wpis do rejestru dołącza się:

1) w przypadku wszystkich podmiotów:

a) kopię dowodu uiszczenia opłaty rejestrowej, o ile przedsiębiorca podlega

obowiązkowi jej uiszczenia,

b) oświadczenie o spełnieniu wymagań niezbędnych do wpisu do rejestru lub

oświadczenie o braku okoliczności skutkujących wykreśleniem z rejestru

oraz oświadczenie potwierdzające, że dane zawarte w tych wnioskach są

zgodne ze stanem faktycznym;

2) w przypadku wprowadzającego sprzęt lub autoryzowanego przedstawiciela:

a) kopię

umowy

z organizacją

odzysku

sprzętu

elektrycznego

i elektronicznego, o ile została zawarta,

b) kopię dokumentu potwierdzającego wniesienie zabezpieczenia finansowego,

o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, o ile zabezpieczenie finansowe jest

wymagane,

c) kopię umowy, o której mowa w art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 11 września

2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym – w przypadku

autoryzowanego przedstawiciela;

3) w przypadku organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której

mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym – kopię zaświadczenia wydanego przez bank prowadzący

rachunek lub lokatę terminową organizacji odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego o wpłacie kwoty równej wysokości kapitału zakładowego

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego na pokrycie tego

kapitału albo oświadczenie o wpłacie tej kwoty;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 99/255

4) w przypadku organizacji odzysku, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja

2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi

odpadami oraz o opłacie produktowej – kopię zaświadczenia wydanego przez

bank prowadzący rachunek organizacji odzysku o wpłacie kwoty równej

wysokości kapitału zakładowego organizacji odzysku na pokrycie tego kapitału

albo oświadczenie o wpłacie tej kwoty;

5) w przypadku wprowadzających baterie lub akumulatory – informację

potwierdzającą dobrowolny udział w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS),

o ile uczestniczą w systemie ekozarządzania i audytu (EMAS);

6) w przypadku wprowadzających pojazdy – umowy z przedsiębiorcami

prowadzącymi stacje demontażu zawarte w postaci elektronicznej albo kopie tych

umów zawartych w postaci papierowej.

8. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7 pkt 1 lit. b, pkt 3 i 4, składa się pod

rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający

oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem

świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula

ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

9. Marszałek województwa zamieszcza w rejestrze dokumenty, o których mowa

w ust. 7, oraz udostępnia na żądanie właściwych organów dokumenty, o których

mowa w ust. 7 pkt 6.

Art. 54. 1. Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, nadaje

podmiotowi indywidualny numer rejestrowy.

2. Marszałek województwa zawiadamia podmiot o nadanym numerze

rejestrowym.

3. Po zakończeniu działalności przez dany podmiot, jego numer rejestrowy nie

może być nadany innemu podmiotowi.

4. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, sposób

nadawania numeru rejestrowego, kierując się potrzebą zidentyfikowania podmiotów

wpisanych do rejestru oraz ustalenia jednego numeru rejestrowego uwzględniającego

wszystkie zakresy prowadzonej działalności.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 100/255

Art. 55. 1. Marszałek województwa, dokonując wpisu do rejestru, tworzy

indywidualne konto w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami.

2. Marszałek województwa zawiadamia podmiot o aktywacji indywidualnego

konta drogą elektroniczną.

Art. 56. 1. Marszałek województwa weryfikuje i zatwierdza:

1) informacje, o których mowa w art. 52 ust. 1, zawarte we wniosku o wpis do

rejestru;

2) wymagane informacje, o których mowa w art. 52 ust. 2.

2. Wpis do rejestru oraz zamieszczenie w rejestrze informacji, o których mowa

w art. 52 ust. 1 i 2, następuje z chwilą zatwierdzenia, o którym mowa w ust. 1.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku zmiany wpisu w rejestrze oraz

wykreślenia z rejestru.

Art. 57. 1. Wpis do rejestru dla:

1) wprowadzających sprzęt i autoryzowanych przedstawicieli,

2) wprowadzających baterie lub akumulatory,

3) wprowadzających pojazdy,

4) producentów, importerów i wewnątrzwspólnotowych nabywców opakowań,

5) wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach,

6) wprowadzających na terytorium kraju opony,

7) wprowadzających na terytorium kraju oleje smarowe

– podlega opłacie rejestrowej.

2. Opłaty rejestrowej nie uiszcza przedsiębiorca wpisany do rejestru, o którym

mowa w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu

(EMAS) (Dz. U. z 2020 r. poz. 634), który składając wniosek o wpis do rejestru

przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny udział w systemie ekozarządzania

i audytu (EMAS).

3. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wpisany do rejestru uiszcza w terminie do

końca lutego każdego roku opłatę roczną za dany rok.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 101/255

4. Opłaty rocznej nie uiszcza się w roku, w którym została uiszczona opłata

rejestrowa.

5. Opłaty rocznej nie uiszcza także przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 2,

w roku, w którym uzyskał wpis do rejestru.

6. Wysokość opłaty rejestrowej i wysokość opłaty rocznej wynosi od 50 do

2000 zł.

7. W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności, o której mowa

w art. 50 ust. 1, w więcej niż jednym zakresie, przedsiębiorca ten uiszcza jedną opłatę

rejestrową, najwyższą.

8. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawek:

1) opłaty rejestrowej,

2) opłaty rocznej

– biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru oraz że opłaty te nie powinny

stanowić przeszkody w uzyskaniu wpisu do rejestru albo w wykonywaniu działalności

gospodarczej, zwłaszcza dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich

przedsiębiorców.

Art. 58. 1. Opłatę rejestrową i opłatę roczną wnosi się na odrębny rachunek

bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego.

2. Wpływy z opłat rejestrowych i opłat rocznych stanowią w:

1) 35,65% dochód budżetu województwa;

2) 64,35% dochód budżetu państwa.

3. Dochód, o którym mowa w ust. 2, przeznacza się na prowadzenie rejestru oraz

administrowanie i serwisowanie Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz

o gospodarce odpadami.

4. Wpływy z tytułu opłat rejestrowych i opłat rocznych, powiększone o przychody

z oprocentowania rachunków bankowych i pomniejszone o dochody budżetu

województwa, o których mowa w ust. 2 pkt 1, marszałek województwa przekazuje

w terminie do dnia 30 czerwca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym

zostały wniesione, na rachunek dochodów budżetu państwa.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 102/255

Art. 59. 1. Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany do złożenia

marszałkowi województwa wniosku o zmianę wpisu w rejestrze przy użyciu

aktualizacyjnego formularza elektronicznego za pośrednictwem indywidualnego

konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami,

w przypadku zmiany:

1) informacji zawartych w rejestrze,

2) zakresu prowadzonej działalności wymagającej wpisu do rejestru

– w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

2. Przepisy art. 53 ust. 1, 3 i 7 stosuje się odpowiednio.

Art. 60. 1. W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności

wymagającej wpisu do rejestru, podmiot jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia

trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności, do złożenia marszałkowi

województwa wniosku o wykreślenie z rejestru przy użyciu formularza

elektronicznego o wykreślenie z rejestru za pośrednictwem indywidualnego konta

w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami.

1a. W przypadku wyznaczenia przez producenta sprzętu autoryzowanego

przedstawiciela zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym i posiadania przez tego autoryzowanego

przedstawiciela wpisu do rejestru, wprowadzający sprzęt wprowadzający do obrotu

sprzęt pochodzący od tego producenta sprzętu może złożyć marszałkowi

województwa wniosek o wykreślenie z rejestru.

2. Marszałek województwa wykreśla podmiot z rejestru, w drodze decyzji.

3. Przepisy art. 53 ust. 1, 3 i 3a stosuje się odpowiednio.

4. (uchylony)

Art. 61. (uchylony)

Art. 62. Marszałek województwa odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru

w przypadku gdy podmiot:

1) nie uiścił opłaty rejestrowej w wymaganej wysokości;

2) będący wprowadzającym sprzęt, który wprowadza do obrotu sprzęt przeznaczony

dla gospodarstw domowych, nie wniósł w wymaganej wysokości zabezpieczenia

finansowego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 103/255

3) będący organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie wpłacił

na rachunek bankowy w banku prowadzącym rachunek tej organizacji kapitału

zakładowego w wymaganej wysokości, o której mowa w art. 63 ust. 1 ustawy

z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

4) będący organizacją odzysku, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja 2001 r.

o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi

odpadami oraz o opłacie produktowej, nie wpłacił na rachunek bankowy

w banku prowadzącym rachunek bankowy organizacji odzysku kapitału

zakładowego w wymaganej wysokości, o której mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy.

Art. 63. Podmiot, o którym mowa w art. 57 ust. 1, jest obowiązany umieszczać

numer rejestrowy na dokumentach sporządzanych w związku z prowadzoną

działalnością.

Art. 64. 1. Marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze decyzji,

wykreślenia podmiotu z rejestru w przypadku:

1) nieuiszczenia opłaty rocznej, w przypadkach gdy jest wymagana;

2) cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanych z gospodarką odpadami;

3) stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków

określonych w przepisach ustawy;

4) stwierdzenia rażących nieprawidłowości w wykonywaniu obowiązków

określonych w przepisach ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach

przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz

o opłacie produktowej, ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów

wycofanych z eksploatacji, ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach

i akumulatorach, ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi oraz ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym;

5) stwierdzenia trwałego zaprzestania wykonywania przez podmiot działalności

wymagającej wpisu do rejestru;

6) niewniesienia w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym

mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym – w przypadku wprowadzającego sprzęt, który

wprowadził do obrotu sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 104/255

7) niezłożenia zaświadczenia albo dokumentu potwierdzającego wysokość

gwarancji bankowej lub gwarancji ubezpieczeniowej, o których mowa w art. 64

ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i

elektronicznym;

8) niezłożenia zaświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 4a ustawy z dnia

11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej.

2. Jeżeli podmiot prowadzi działalność objętą obowiązkiem wpisu do rejestru

w więcej niż jednym zakresie, a przesłanki, o których mowa w ust. 1, dotyczą tylko

niektórych zakresów działalności, a podmiot nie wystąpił z wnioskiem, o którym

mowa w art. 59 lub art. 60, marszałek województwa dokonuje z urzędu, w drodze

decyzji, zmiany wpisu do rejestru w odpowiednim zakresie.

Art. 65. 1. Do wniosku o wpis do rejestru oraz wniosku o zmianę wpisu

w rejestrze stosuje się art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego.

2. (uchylony)

3. Formularze rejestrowe, aktualizacyjne i o wykreśleniu z rejestru złożone za

pośrednictwem strony internetowej, określonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 84 albo indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz

o gospodarce odpadami nie wymagają opatrzenia ich podpisem.

4. Pisma w sprawach dotyczących wpisu do rejestru, zmiany wpisu w rejestrze

oraz wykreślenia z rejestru doręcza się za pomocą środków komunikacji

elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu

usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344), chyba że przepis szczególny

stanowi inaczej.

5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do wezwania do przekazania informacji

w przypadku, o którym mowa w art. 52 ust. 3, gdy marszałek województwa nie

posiada adresu e-mail posiadacza odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 105/255

DZIAŁ V

Ewidencja odpadów i sprawozdawczość

Rozdział 1

Ewidencja odpadów

Art. 66. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich

ilościowej i jakościowej ewidencji zgodnie z katalogiem odpadów określonym

w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, zwanej dalej „ewidencją odpadów”.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 28 ust. 1, do prowadzenia ewidencji

w zakresie wytwarzanych odpadów obowiązany jest podmiot na rzecz którego

przeniesiono odpowiedzialność za wytwarzane odpady.

3. Sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami niebędący

posiadaczami odpadów są obowiązani do prowadzenia na bieżąco ilościowej

i jakościowej ewidencji odpadów niebezpiecznych.

4. Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy:

1) wytwórców:

a) odpadów komunalnych,

b) odpadów w postaci pojazdów wycofanych z eksploatacji, jeżeli pojazdy te

zostały przekazane do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub

przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów,

c) będących rolnikami gospodarującymi na powierzchni użytków rolnych

poniżej 75 ha, o ile nie podlegają wpisowi do rejestru na podstawie

art. 51 ust. 1,

d) odpadów budowlanych i rozbiórkowych pochodzących z robót

budowlanych prowadzonych przez osoby fizyczne niebędące

przedsiębiorcami;

2) osób fizycznych i jednostek organizacyjnych niebędących przedsiębiorcami,

które wykorzystują odpady na potrzeby własne, zgodnie z art. 27 ust. 8;

3) podmiotów, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1;

4) rodzajów odpadów lub ilości odpadów określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 5.

5. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje

odpadów lub ilości odpadów, dla których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 106/255

odpadów, kierując się ich szkodliwością oraz potrzebą wprowadzenia ułatwień

w przypadku wytwarzania niewielkich ilości odpadów.

Art. 67. 1. Ewidencję odpadów prowadzi się z zastosowaniem następujących

dokumentów:

1) w przypadku posiadaczy odpadów:

a) karty przekazania odpadów, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa

w pkt 3,

b) karty ewidencji odpadów,

c) karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych,

d) karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

e) karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji;

2) w przypadku sprzedawcy odpadów i pośrednika w obrocie odpadami,

niebędących posiadaczami odpadów

–

karty ewidencji odpadów

niebezpiecznych;

3) w przypadku:

a) podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości,

b) posiadacza odpadów prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów

komunalnych,

c) transportującego odpady komunalne

– karty przekazania odpadów komunalnych.

2. W przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady do składowania

oraz zarządzającego składowiskiem odpadów ewidencja odpadów obejmuje

dodatkowo dokumenty, o których mowa w dziale VIII w rozdziale 1:

1) podstawową charakterystykę odpadów;

2) wyniki testów zgodności.

3. Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1, zawierają

następujące informacje:

1) imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów, w tym wykonującego usługę

transportu odpadów, adres zamieszkania lub siedziby oraz adres miejsca

prowadzenia działalności;

2) numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1;

3) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 107/255

4) imię i nazwisko lub nazwę sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie

odpadami oraz adres zamieszkania lub siedziby, o ile przekazanie odpadów

odbywa się z udziałem tych podmiotów;

5) imię i nazwisko osoby sporządzającej – w przypadku karty ewidencji odpadów;

6) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby władającego

powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady ściekowe w celach,

o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1–3;

7) rodzaj prowadzonej działalności w zakresie gospodarki odpadami,

w szczególności wytwarzania, zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania

odpadów;

8) adres miejsca pochodzenia odpadów, w tym spoza terytorium kraju –

z wyłączeniem wytwórców odpadów;

9) masę odpadów lub suchą masę odpadów oraz kod i rodzaj odpadów;

10) sposób gospodarowania odpadami – w przypadku posiadacza odpadów

prowadzącego przetwarzanie odpadów;

11) adres miejsca przeznaczenia odpadów, a w przypadku przeznaczenia odpadów

poza terytorium kraju również datę rozpoczęcia transportu, rodzaj środka

transportu oraz przewidywaną metodę przetwarzania odpadów;

12) masę oraz rodzaj produktów i materiałów powstałych w wyniku przygotowania

do ponownego użycia, recyklingu lub innego odzysku – w przypadku posiadacza

odpadów prowadzącego odzysk.

3a. Karta przekazania odpadów zawiera dodatkowo informacje o:

1) dacie i godzinie rozpoczęcia transportu odpadów i ich dostarczenia do

następnego posiadacza odpadów;

2) numerach rejestracyjnych środków transportu odpadów stanowiących pojazd

albo zespół pojazdów, w rozumieniu art. 2 pkt 31 i 49 ustawy z dnia 20 czerwca

1997 r. – Prawo o ruchu drogowym;

3) numerach pojemników oraz numerze certyfikatu wymaganych dla składowania

odpadów rtęci metalicznej – w przypadku posiadacza odpadów przekazującego

odpady rtęci metalicznej do czasowego składowania na składowisku odpadów

niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci

metalicznej oraz w przypadku zarządzającego składowiskiem odpadów

niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci

metalicznej przekazującego te odpady do dalszego unieszkodliwienia.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 108/255

3b. Karta ewidencji odpadów zawiera dodatkowo informacje o:

1) procentowej zawartości PCB w odpadzie, jeżeli odpad zawiera PCB;

2) masie odpadów wytworzonych, odebranych, przyjętych, zagospodarowanych we

własnym zakresie lub przekazanych.

3c. Karta ewidencji komunalnych osadów ściekowych zawiera dodatkowo

informacje o:

1) nazwie oraz adresie oczyszczalni ścieków, w której powstają komunalne osady

ściekowe;

2) rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych;

3) składzie i właściwościach komunalnych osadów ściekowych;

4) dacie, miejscu i powierzchni stosowania komunalnych osadów ściekowych;

5) celu stosowania komunalnych osadów ściekowych.

3d. Karta ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zawiera

dodatkowo informacje o:

1) wytworzonych odpadach w wyniku przetwarzania zużytego sprzętu

elektrycznego i elektronicznego, w szczególności o masie i rodzaju tych

odpadów;

2) gospodarowaniu we własnym zakresie odpadami powstałymi w wyniku

przetwarzania

zużytego

sprzętu

elektrycznego

i elektronicznego,

w szczególności o masie i rodzaju zagospodarowanych odpadów oraz

o zastosowanym procesie odzysku lub unieszkodliwiania;

3) odpadach powstałych w wyniku przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i

elektronicznego przekazanych innemu posiadaczowi odpadów, w szczególności

o masie i rodzaju przekazanych odpadów.

3e. Karta ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji zawiera dodatkowo

informacje o:

1) pojazdach przyjętych do punktu zbierania pojazdów lub przyjętych do stacji

demontażu pojazdów, w szczególności o masie i liczbie przyjętych pojazdów;

2) odpadach powstałych po demontażu pojazdów, w szczególności o masie

i rodzaju tych odpadów;

3) sposobie przetworzenia odpadów powstałych po demontażu pojazdów,

z podziałem na przetworzone na stacji demontażu oraz przekazane do

przetworzenia w kraju, w szczególności o masie przetworzonych odpadów;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 109/255

4) masie odpadów powstałych po demontażu pojazdów przekazanych do

przetworzenia do innego kraju;

5) masie przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części,

wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji.

4. Karta ewidencji odpadów niebezpiecznych zawiera dodatkowo:

1) imię i nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy

posiadacza odpadów, który przekazuje odpad;

2) imię i nazwisko, adres zamieszkania lub siedziby oraz numer rejestrowy

posiadacza odpadów, który przejmuje odpad;

3) informację o rodzaju prowadzonej działalności w zakresie sprzedaży odpadów

lub pośredniczenia w ich obrocie.

4a. Karta przekazania odpadów komunalnych zawiera dodatkowo informacje o:

1) nazwie gminy, z terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicieli

nieruchomości;

2) obszarze gminy, z terenu której odpady komunalne są odbierane od właścicieli

nieruchomości;

3) dacie i godzinie rozpoczęcia i zakończenia odbierania odpadów komunalnych od

właścicieli nieruchomości;

4) dacie i godzinie rozpoczęcia transportu odpadów komunalnych do następnego

posiadacza odpadów;

5) dacie i godzinie przejęcia odpadów komunalnych przez następnego posiadacza

odpadów albo dacie i godzinie ich przekazania do stacji przeładunkowej, miejscu

zbierania lub miejscu przetwarzania odpadów komunalnych, prowadzonych

przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości.

4b. Posiadacz odpadów zamieszcza informacje w karcie przekazania odpadów

oraz karcie przekazania odpadów komunalnych odpowiednio do zakresu prowadzonej

działalności.

5. Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2,

sporządzane za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i

opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, nie wymagają opatrzenia ich podpisem.

6. Dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w ust. 1, sporządza się za

pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach

oraz o gospodarce odpadami.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 110/255

7. W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych o

produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami jest prowadzona,

uniemożliwiającej sporządzanie dokumentów ewidencji odpadów w sposób określony

w ust. 6, sporządza się dokumenty ewidencji odpadów w formie papierowej lub

elektronicznej poza Bazą danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami, przez czas trwania awarii. W przypadku zastosowania formy papierowej

przekazujący odpady sporządza kartę przekazania odpadów lub kartę przekazania

odpadów komunalnych w odpowiedniej liczbie egzemplarzy dla każdego z posiadaczy

odpadów – przekazującego odpady, każdego transportującego odpady oraz

przejmującego odpady.

8. Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami zamieszcza komunikat o czasie trwania awarii na swojej stronie Biuletynu

Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do

indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o

gospodarce odpadami, o ile jest to technicznie możliwe.

9. W przypadku awarii, o której mowa w ust. 7, kierujący środkiem transportu,

którym są transportowane odpady lub odpady komunalne, jest obowiązany posiadać

w trakcie transportu odpowiednio kartę przekazania odpadów lub jej kopię, lub kartę

przekazania odpadów komunalnych lub jej kopię, sporządzoną w formie określonej w

ust. 7.

10. Informacje zawarte odpowiednio w karcie ewidencji odpadów, o której mowa

w ust. 1 pkt 1 lit. b–e lub pkt 2, sporządzonej w formie określonej w ust. 7, wprowadza

się do Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami

niezwłocznie po ustaniu awarii, nie później jednak niż w terminie 30 dni od dnia

ustania awarii.

11. Informacje zawarte w karcie przekazania odpadów albo w karcie przekazania

odpadów komunalnych, sporządzonej w formie określonej w ust. 7, posiadacz

odpadów, który przekazuje odpady, wprowadza do Bazy danych o produktach

i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami niezwłocznie po ustaniu awarii, nie

później jednak niż w terminie 30 dni od dnia ustania awarii. Posiadacz odpadów, który

przejmuje odpady, oraz transportujący odpady wprowadzają do Bazy danych o

produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami odpowiednio informacje o

przejęciu odpadów lub o potwierdzeniu transportu odpadów niezwłocznie po

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 111/255

wystawieniu karty przekazania odpadów lub karty przekazania odpadów

komunalnych przez posiadacza odpadów, który przekazuje odpady.

12. Wzór karty przekazania odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu

teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5a do ustawy.

13. Wzór karty przekazania odpadów komunalnych sporządzanej w przypadku

awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5b

do ustawy.

14. Wzór karty ewidencji odpadów sporządzanej w przypadku awarii systemu

teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5c do ustawy.

15. Wzór karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych sporządzanej w

przypadku awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa

załącznik nr 5d do ustawy.

16. Wzór karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego

sporządzanej w przypadku awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust.

7, określa załącznik nr 5e do ustawy.

17. Wzór karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji sporządzanej w

przypadku awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa

załącznik nr 5f do ustawy.

18. Wzór karty ewidencji odpadów niebezpiecznych sporządzanej w przypadku

awarii systemu teleinformatycznego, o której mowa w ust. 7, określa załącznik nr 5g

do ustawy.

Art. 68. (uchylony)

Art. 69. 1. Kartę przekazania odpadów sporządza posiadacz odpadów, który

przekazuje odpady do następnego posiadacza odpadów albo do prowadzonych przez

siebie miejsc zbierania odpadów lub miejsc przetwarzania odpadów, przed

rozpoczęciem ich transportu.

1a. Kierujący środkiem transportu, którym są transportowane odpady, jest

obowiązany posiadać w trakcie transportu potwierdzenie wygenerowane z Bazy

danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, umożliwiające

weryfikację informacji zawartych w karcie przekazania odpadów ze stanem

rzeczywistym.

2. (uchylony)

3. Posiadacz odpadów, który przejmuje odpady od innego posiadacza odpadów,

niezwłocznie, każdorazowo po przejęciu tych odpadów, jest obowiązany potwierdzić

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 112/255

w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami przejęcie

odpadów oraz dodać w niej informacje o masie odpadów, jeżeli jest ona inna niż masa

podana przez posiadacza, który przekazał odpady, a także informacje o dacie

i godzinie przejęcia odpadów.

3a. Posiadacz odpadów, który przekazuje odpady do prowadzonych przez siebie

miejsc zbierania odpadów lub miejsc przetwarzaniaodpadów, niezwłocznie, każdorazowo

po przekazaniu tych odpadów, dodaje w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz

o gospodarce odpadami informacje o masie odpadów oraz o dacie i godzinie ich

przekazania.

3b. Transportujący odpady potwierdza transport odpadów w Bazie danych

o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami niezwłocznie po

zakończeniu transportu.

4. Dopuszcza się niesporządzanie karty przekazania odpadów, jeżeli jeden

z posiadaczy odpadów nie jest objęty obowiązkiem prowadzenia ewidencji odpadów.

5. (uchylony)

Art. 70. 1. Posiadacz odpadów prowadzi kartę ewidencji odpadów dla każdego

rodzaju odpadów odrębnie, z tym że:

1) dla komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa

w art. 96 ust. 1 – wytwórca tych osadów prowadzi kartę ewidencji komunalnych

osadów ściekowych;

2) dla zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego – przedsiębiorca

prowadzący zakład przetwarzania w rozumieniu ustawy z dnia 11 września

2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym prowadzi kartę

ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

3) dla pojazdów wycofanych z eksploatacji – przedsiębiorca prowadzący stację

demontażu lub punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie z dnia

20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, prowadzi

kartę ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji.

2. (uchylony)

Art. 71. Uproszczoną ewidencję odpadów z zastosowaniem jedynie karty

przekazania odpadów prowadzą:

1) podmioty, które:

a) wytwarzają odpady niebezpieczne w ilości do 100 kilogramów rocznie,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 113/255

b) wytwarzają odpady inne niż niebezpieczne, niebędące odpadami

komunalnymi, w ilości do 5 ton rocznie;

2) transportujący odpady wykonujący wyłącznie usługę transportu odpadów;

3) władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe są stosowane

w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 pkt 1–3.

Art. 71a. 1. Kartę przekazania odpadów komunalnych sporządza podmiot

odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości przed rozpoczęciem

odbierania tych odpadów, odrębnie dla każdego ładunku transportowanych odpadów

komunalnych danego rodzaju przekazywanych do następnego posiadacza odpadów

albo do prowadzonych przez siebie stacji przeładunkowej, miejsca zbierania odpadów

komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych.

2. W przypadku transportu odpadów komunalnych z prowadzonych przez siebie

stacji przeładunkowej, miejsca zbierania odpadów komunalnych lub miejsca

przetwarzania odpadów komunalnych, podmiot odbierający odpady komunalne od

właścicieli nieruchomości sporządza kartę przekazania odpadów komunalnych przed

rozpoczęciem transportu tych odpadów do następnego posiadacza odpadów.

3. Kierujący środkiem transportu, którym transportowane są odpady komunalne

do posiadacza odpadów prowadzącego zbieranie odpadów komunalnych lub

przetwarzanie odpadów komunalnych, jest obowiązany posiadać w trakcie transportu

potwierdzenie wygenerowane z Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o

gospodarce odpadami, umożliwiające weryfikację informacji zawartych w karcie

przekazania odpadów komunalnych ze stanem rzeczywistym.

4. Posiadacz odpadów prowadzący zbieranie odpadów komunalnych, w tym

w stacji przeładunkowej prowadzonej przez podmiot odbierający odpady komunalne

od właścicieli nieruchomości, lub przetwarzanie odpadów komunalnych,

niezwłocznie, każdorazowo po ich przejęciu, jest obowiązany potwierdzić ich przejęcie

w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami oraz dodać

w niej informacje o masie odpadów komunalnych, a także o dacie i godzinie przejęcia

tych odpadów.

5. Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który

przekazuje te odpady do prowadzonych przez siebie stacji przeładunkowej, miejsca

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 114/255

zbierania odpadów komunalnych lub miejsca przetwarzania odpadów komunalnych,

niezwłocznie, każdorazowo po przekazaniu tych odpadów, dodaje w Bazie danych o

produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami informacje o masie odpadów

komunalnych oraz o dacie i godzinie ich przekazania.

6. Podmiot transportujący odpady komunalne, inny niż podmiot odbierający odpady

komunalne od właścicieli nieruchomości, potwierdza transport odpadów komunalnych

w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami,

niezwłocznie po zakończeniu transportu.

Art. 72. 1. Posiadacz odpadów jest obowiązany do przechowywania

dokumentów i wszelkich danych, na podstawie których są sporządzane dokumenty

ewidencji odpadów, o których mowa w art. 67 ust. 1, przez 5 lat, licząc od końca roku

kalendarzowego, w którym zostały sporządzone te dokumenty ewidencji odpadów,

z zastrzeżeniem art. 116.

2. Posiadacz odpadów jest obowiązany do udostępniania dokumentów

i wszelkich danych, o których mowa w ust. 1, na żądanie organów uprawnionych do

przeprowadzania kontroli.

3. Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce odbierania

odpadów komunalnych, wytwarzania, przetwarzania odpadów albo miejsce

zamieszkania lub siedzibę transportującego odpady wykonującego usługę transportu

odpadów, w drodze decyzji, zobowiązuje posiadacza odpadów do przedłożenia

dokumentów i wszelkich danych, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy

dokumenty ewidencji odpadów, o których mowa w art. 67 ust. 1, budzą wątpliwości

co do prawidłowości sporządzenia lub gdy jest to niezbędne do prowadzenia innych

postępowań z zakresu ochrony środowiska należących do jego właściwości.

Rozdział 2

Sprawozdawczość w zakresie produktów, opakowań oraz gospodarki odpadami

Art. 73. 1.

Roczne

sprawozdania

o produktach,

opakowaniach

i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi sporządzają:

1) wprowadzający opakowania oraz eksportujący opakowania, o którym mowa

w ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 115/255

2) wprowadzający produkty w opakowaniach, eksportujący i dokonujący

wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach, o którym mowa

w ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi;

2a) przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego,

w której są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego, objęte opłatą

recyklingową, o której mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r.

o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

3) wprowadzający na terytorium kraju produkty, o których mowa w ustawie z dnia

11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej;

4) wprowadzający pojazdy, o którym mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r.

o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;

5) wprowadzający sprzęt lub autoryzowany przedstawiciel;

6) wprowadzający baterie lub akumulatory, o którym mowa w ustawie z dnia

24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach.

2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:

1) dane identyfikujące podmiot:

a) numer rejestrowy,

b) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,

c) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany, a w przypadku

wprowadzającego baterie lub akumulatory – także europejski numer

identyfikacji podatkowej, o ile został nadany;

d) (uchylona)

2) w zakresie opakowań i odpadów opakowaniowych informacje o:

a) masie wytworzonych i przywiezionych z zagranicy opakowań według

rodzajów materiałów, z jakich zostały wykonane, w tym o:

– opakowaniach jednorazowego użytku,

– opakowaniach wielokrotnego użytku,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 116/255

– przestrzeganiu ograniczeń wynikających z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi,

– toksyczności lub zagrożeniach ze strony materiałów opakowaniowych

lub składników stosowanych do produkcji opakowań,

b) liczbie wprowadzonych do obrotu lekkich toreb na zakupy z tworzywa

sztucznego,

c) masie opakowań, w tym opakowań środków niebezpiecznych, w których

zostały wprowadzone do obrotu produkty, z podziałem na poszczególne ich

rodzaje,

d) masie poddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych, w tym

odpadów

opakowaniowych

powstałych

z opakowań

środków

niebezpiecznych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje oraz

z uwzględnieniem podziału na odpady pochodzące z gospodarstw

domowych i ze źródeł innych niż gospodarstwa domowe, a także

z podziałem według sposobu ich recyklingu,

e) osiągniętych poziomach recyklingu odpadów opakowaniowych, w tym

odpadów

opakowaniowych

powstałych

z opakowań

środków

niebezpiecznych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie,

z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań i dla wszystkich opakowań

razem, w tym opakowań środków niebezpiecznych – w przypadku nie-

osiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu,

g) masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałów,

z jakich zostały wykonane, z podziałem na opakowania jednorazowego

użytku oraz opakowania wielokrotnego użytku – w przypadku

przedsiębiorcy, który eksportuje lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej

dostawy opakowań lub produktów w opakowaniach,

h) przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych wraz

ze wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten cel lub

wysokości należnych środków, o których mowa w art. 19 ust. 4 pkt 2

ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 117/255

opakowaniowymi, oraz o wysokości środków, które powinny zostać

przeznaczone na publiczne kampanie edukacyjne;

2a) w zakresie lekkich i pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego

objętych opłatą recyklingową, o której mowa w art. 40a ustawy z dnia

13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi –

informację o liczbie nabytych i wydanych lekkich i pozostałych toreb na zakupy

z tworzywa sztucznego;

3) w zakresie produktów wymienionych w załączniku nr 4a do ustawy z dnia

11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, z podziałem na określone

w tym załączniku rodzaje produktów, informacje o:

a) masie produktów wprowadzonych na terytorium kraju,

b) masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów poużytkowych,

c) osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów poużytkowych,

d) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie dla

poszczególnych produktów wymienionych w załączniku nr 4a do tej ustawy

– w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku i recyklingu;

4) w zakresie pojazdów informacje o:

a) liczbie pojazdów wprowadzonych na terytorium kraju w ciągu roku,

b) liczbie dni, w których do zapewnienia sieci zbierania pojazdów brakowało

kolejnych stacji demontażu lub punktów zbierania pojazdów,

c) wysokości należnej opłaty za brak sieci zbierania pojazdów;

5) w zakresie sprzętu oraz zużytego sprzętu w rozumieniu ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym:

a) informacje o:

– masie sprzętu wprowadzonego do obrotu, z podziałem na grupy sprzętu,

z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych, oraz na sprzęt przeznaczony

dla gospodarstw domowych i na sprzęt inny niż przeznaczony dla

gospodarstw domowych,

– masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw

domowych oraz z innych źródeł niż gospodarstwa domowe, masie

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 118/255

zużytego sprzętu przetworzonego w zakładzie przetwarzania, masie

zużytego sprzętu przygotowanego do ponownego użycia, masie

odpadów powstałych ze zużytego sprzętu przygotowanych do

ponownego użycia, poddanych recyklingowi, innym niż recykling

procesom odzysku oraz unieszkodliwianiu, z podziałem na grupy

sprzętu, z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,

– masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu wywiezionych

z terytorium kraju w celu poddania ich recyklingowi, innym niż

recykling procesom odzysku, oraz unieszkodliwianiu, z podziałem na

odpady wywiezione na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska

państwa członkowskiego w rozumieniu art. 4 pkt 5 ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

oraz na terytorium państwa niebędącego tym państwem członkowskim,

z podziałem na grupy sprzętu, z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,

– osiągniętym minimalnym rocznym poziomie zbierania zużytego

sprzętu, poziomie odzysku oraz poziomie przygotowania do

ponownego użycia i recyklingu zużytego sprzętu, z podziałem na grupy

sprzętu,

– wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, dla

poszczególnych grup sprzętu – w przypadku nieosiągnięcia

wymaganego minimalnego rocznego poziomu zbierania zużytego

sprzętu, poziomu odzysku lub poziomu przygotowania do ponownego

użycia i recyklingu zużytego sprzętu,

b) wykaz zakładów przetwarzania, z których prowadzącymi została zawarta

umowa, o której mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym

sprzęcie

elektrycznym

i elektronicznym,

przez

wprowadzającego sprzęt lub organizację odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego, za pośrednictwem której autoryzowany przedstawiciel

lub wprowadzający sprzęt realizuje obowiązki wynikające z tej ustawy,

zawierający:

– imię i nazwisko lub nazwę podmiotu prowadzącego zakład

przetwarzania, z którym została zawarta umowa, oraz adres

zamieszkania lub siedziby,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 119/255

– numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany,

– adresy zakładów przetwarzania,

– numer i nazwę grupy sprzętu, z którego powstał przyjmowany przez

prowadzącego zakład przetwarzania zużyty sprzęt,

– informację o zdolnościach przetwórczych zakładów przetwarzania,

– wskazanie, na jaki okres zawarto umowy z prowadzącymi zakłady

przetwarzania,

c) informacje

o sposobie

przeprowadzenia

publicznych

kampanii

edukacyjnych ze wskazaniem, czy obowiązek ten był zrealizowany

samodzielnie, czy za pośrednictwem organizacji odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego, przy czym w przypadku wprowadzającego

sprzęt przeprowadzającego publiczne kampanie edukacyjne samodzielnie

informacje o wysokości:

– środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości należnych środków,

o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

– osiągniętego przychodu netto z tytułu wprowadzania do obrotu sprzętu

elektrycznego i elektronicznego na terytorium kraju w poprzednim roku

kalendarzowym;

6) w zakresie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i zużytych

akumulatorów:

a) informacje o rodzaju i masie wprowadzonych do obrotu baterii

i akumulatorów,

b) wykaz zakładów przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów, z których prowadzącymi wprowadzający baterie lub

akumulatory ma zawartą umowę, o której mowa w art. 36 ust. 1 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, zawierający:

– numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii

lub zużytych akumulatorów,

– imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby

prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 120/255

– numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład

przetwarzania zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o ile został

nadany,

– informacje o masie i rodzajach przetworzonych zużytych baterii

i zużytych akumulatorów, w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia

2009 r. o bateriach i akumulatorach,

c) informacje o przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych

wraz ze wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten cel lub

wysokości należnych środków, o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 2

ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach,

d) w przypadku zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów

przenośnych:

– informacje o osiągniętych poziomach zbierania zużytych baterii

przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych,

– informacje o wysokości należnej opłaty produktowej – w przypadku

nieosiągnięcia wymaganych poziomów zbierania zużytych baterii

przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych,

– wykaz punktów zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych

akumulatorów przenośnych prowadzonych przez zbierającego zużyte

baterie lub zużyte akumulatory, z którym wprowadzający baterie lub

akumulatory zawarł umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, oraz wykaz

miejsc odbioru, z których zbierający zużyte baterie lub zużyte

akumulatory odbiera zużyte baterie przenośne lub zużyte akumulatory

przenośne.

3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku wprowadzającego sprzęt,

o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym, nie zawiera informacji, o których mowa

w ust. 2 pkt 5 lit. a tiret drugie, trzecie i czwarte, oraz wykazu zakładów

przetwarzania, o którym mowa w ust. 2 pkt 5 lit. b.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 121/255

Art. 74. 1. W przypadku gdy:

1) obowiązek określony w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach

przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie

produktowej,

2) obowiązki wprowadzającego sprzęt określone w ustawie z dnia 11 września

2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

3) obowiązek określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r.

o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

– wykonuje odpowiednio organizacja odzysku albo organizacja odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego albo organizacja odzysku opakowań, roczne

sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków

sporządza ta organizacja.

1a. W przypadku autoryzowanego przedstawiciela sprawozdanie, o którym mowa

w art. 73 ust. 1,

sporządza

organizacja

odzysku

sprzętu

elektrycznego

i elektronicznego, o której mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym; do sprawozdania dołącza się wykaz

wprowadzających sprzęt, o którym mowa w art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 11 września

2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

1b. W przypadku gdy wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach lub

wprowadzający produkty w opakowaniach wielomateriałowych wykonuje obowiązki

określone w art. 18 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi przez przystąpienie do porozumienia, o którym mowa

w art. 25 ust. 1 tej ustawy, roczne sprawozdanie, o którym mowa w art. 73 ust. 1,

w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza organizacja samorządu

gospodarczego reprezentująca tych wprowadzających.

2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera informacje, o których mowa

w art. 73 ust. 2 pkt 1, a także informacje określone w:

1) art. 73 ust. 2 pkt 2 – w przypadku organizacji odzysku opakowań, o której mowa

w ustawie z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi;

2) art. 73 ust. 2 pkt 3 – w przypadku organizacji odzysku, o której mowa w ustawie

z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie

gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 122/255

3) art. 73 ust. 2 pkt 5 oraz wykaz przedsiębiorców, w odniesieniu do których

organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego wykonywała

obowiązki określone w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym – w przypadku organizacji odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego.

3. W przypadku otwarcia likwidacji albo ogłoszenia upadłości organizacji

odzysku opakowań, przyjęty przez nią obowiązek ponownie staje się, z dniem otwarcia

likwidacji albo ogłoszenia upadłości, obowiązkiem wprowadzającego produkty

w opakowaniach, od którego został on przejęty, w odniesieniu do masy opakowań

wprowadzonych przez niego do obrotu od dnia 1 stycznia roku kalendarzowego,

w którym nastąpiło otwarcie likwidacji lub ogłoszenie upadłości organizacji odzysku

opakowań.

3a. Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo:

1) wykaz przedsiębiorców, od których organizacja odzysku opakowań przejęła

obowiązek określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r.

o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

2) informacje o przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań

publicznych kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem wysokości środków

przeznaczonych na ten cel oraz o wysokości środków, które organizacja odzysku

opakowań powinna przeznaczyć na publiczne kampanie edukacyjne;

3) wykaz posiadaczy odpadów, którym organizacja odzysku opakowań zleciła

w roku kalendarzowym, którego dotyczy sprawozdanie, wykonanie czynności

określonych w art. 17 ust. 7 tej ustawy, obejmujący:

a) (uchylona)

b) (uchylona)

c) (uchylona)

d) określenie czynności, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów

w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi,

e) określenie rodzajów odpadów opakowaniowych w odniesieniu do których

posiadaczowi odpadów zostało zlecone wykonanie czynności z zakresu

gospodarowania odpadami opakowaniowymi,

f) określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi

odpadów wykonanie czynności w zakresie gospodarowania odpadami

opakowaniowymi.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 123/255

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której mowa

w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, przedkłada sprawozdanie obejmujące informacje, o których mowa

w art. 73 ust. 2 pkt 5, oddzielnie dla każdego wprowadzającego sprzęt

i autoryzowanego przedstawiciela, dla których wykonywała obowiązki określone

w tej ustawie.

7. Organizacja odzysku, o której mowa w ustawie z dnia 11 maja 2001 r.

o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami

oraz o opłacie produktowej, do rocznego sprawozdania, o którym mowa w ust. 1,

dołącza wykaz przedsiębiorców, w imieniu których działa.

Art. 74a. Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, o której

mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, jest obowiązana do sporządzania rocznego sprawozdania o:

1) wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarła umowy, o których

mowa w art. 11 ust. 3 tej ustawy, zawierający firmy przedsiębiorców oraz

oznaczenia ich siedzib i numery rejestrowe;

2) masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych oraz

z innych źródeł niż gospodarstwa domowe, masie zużytego sprzętu

przetworzonego w zakładzie przetwarzania, masie zużytego sprzętu

przygotowanego do ponownego użycia, masie odpadów powstałych ze zużytego

sprzętu przygotowanych do ponownego użycia, poddanych recyklingowi, innym

niż recykling procesom odzysku oraz unieszkodliwianiu, z podziałem na grupy

sprzętu;

3) osiągniętych poziomach zbierania, odzysku oraz przygotowaniu do ponownego

użycia i recyklingu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego;

4) przeprowadzonych przez nią publicznych kampaniach edukacyjnych wraz

ze wskazaniem wysokości środków przeznaczonych na ten cel lub wysokości

należnych środków oraz wysokości osiągniętego przychodu netto, o których

mowa w art. 62 ust. 2 albo 3 tej ustawy.

Art. 75. 1. Roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu

odpadami sporządza:

1) wytwórca obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 124/255

2) prowadzący działalność polegającą na gospodarowaniu odpadami,

z wyłączeniem prowadzącego odbieranie odpadów komunalnych, w zakresie:

a) zbierania odpadów,

b) przetwarzania odpadów

– obowiązany do prowadzenia ewidencji odpadów;

3) podmiot prowadzący działalność polegającą na wydobywaniu odpadów ze

składowiska odpadów lub ze zwałowiska odpadów, na podstawie zgody na

wydobywanie odpadów lub decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia

składowiska odpadów w fazie poeksploatacyjnej.

2. Roczne sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:

1) dane identyfikujące podmiot, o którym mowa w ust. 1:

a) numer rejestrowy,

b) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,

c) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany;

d) (uchylona)

2) w przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1 – informacje o:

a) masie i rodzajach odpadów,

b) sposobie gospodarowania odpadami, o ile podmiot gospodaruje odpadami,

c) instalacjach i urządzeniach służących do przetwarzania tych odpadów,

w tym dane techniczne i informacje na temat funkcjonowania instalacji

i urządzenia, takie jak terminy i czas trwania postoju lub awarii oraz liczba

godzin pracy na dobę, o ile podmiot przetwarza odpady,

d) informacje, o których mowa w art. 99 ust. 1 – w przypadku posiadacza

odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz

z przetwarzania tych odpadów,

e) masie i rodzaju produktów i materiałów powstałych w wyniku

przygotowania do ponownego użycia, recyklingu lub innego odzysku –

w przypadku posiadacza odpadów prowadzącego odzysk,

f) masie i rodzajach wytworzonych odpadów żywności;

3) w przypadku wytwórcy komunalnych osadów ściekowych stosowanych

w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1 – informacje o:

a) adresie oczyszczalni ścieków,

b) rodzaju przeprowadzonej obróbki komunalnych osadów ściekowych,

c) masie i suchej masie komunalnych osadów ściekowych,

d) składzie i właściwościach komunalnych osadów ściekowych,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 125/255

e) władającym powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne osady

ściekowe, z podaniem imienia i nazwiska lub nazwy podmiotu oraz adresu

jego zamieszkania lub siedziby,

f) miejscu i powierzchni stosowania komunalnych osadów ściekowych,

g) celu stosowania komunalnych osadów ściekowych;

4) w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu pojazdów, o której

mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji – informacje o:

a) liczbie, markach, masie i roku produkcji pojazdów oraz masie pojazdów

wycofanych z eksploatacji, przyjętych do stacji demontażu,

b) masie odpadów poddanych odzyskowi, w tym recyklingowi, oraz

przekazanych do odzysku, w tym recyklingu, a także masie przeznaczonych

do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych

z pojazdów wycofanych z eksploatacji,

c) masie odpadów poddanych unieszkodliwianiu lub przekazanych do

unieszkodliwiania,

d) przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do odzysku, w tym

recyklingu, z podaniem firmy, siedziby i adresu,

e) przedsiębiorcach, którym przekazano odpady do unieszkodliwiania,

z podaniem firmy przedsiębiorcy, oznaczenia jego siedziby i adresu,

f) osiągniętym w danej stacji demontażu poziomie odzysku i recyklingu,

g) wysokości należnej opłaty za nieosiągnięcie wymaganego poziomu odzysku

i recyklingu;

5) w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego strzępiarkę, o której mowa w ustawie

z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji –

informacje o:

a) wynikach próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych

z eksploatacji, jeżeli w roku, którego dotyczy sprawozdanie przeprowadzono

próby strzępienia odpadów pochodzących z pojazdów wycofanych

z eksploatacji,

b) masie odpadów przeznaczonych do recyklingu, odzysku energii oraz

unieszkodliwiania, powstałych ze strzępienia odpadów pochodzących

z pojazdów wycofanych z eksploatacji;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 126/255

6) w przypadku zbierającego zużyty sprzęt w rozumieniu ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym –

informacje o:

a) masie zebranego zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych

oraz z innych źródeł niż gospodarstwa domowe, z podaniem numeru

i nazwy grupy sprzętu, z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,

b) masie zużytego sprzętu przekazanego do prowadzącego zakład

przetwarzania,

z podaniem

numeru

i nazwy

grupy

sprzętu,

z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;

7) w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania w rozumieniu ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym –

informacje o:

a) adresie zakładu przetwarzania,

b) masie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przyjętego przez

prowadzącego zakład przetwarzania, z podaniem numeru i nazwy grupy

sprzętu, z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych, z którego powstał ten

zużyty sprzęt, oraz o procesach przetwarzania,

c) kodzie, rodzaju i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu,

przekazanych prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, innych niż

recykling procesów odzysku lub unieszkodliwiania, oraz o masie zużytego

sprzętu, a także o kodzie i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu

przygotowanych do ponownego użycia, z podaniem typu procesu

zastosowanego w zakładzie przetwarzania oraz numeru i nazwy grupy

sprzętu, z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych,

d) kodzie, rodzaju i masie odpadów powstałych ze zużytego sprzętu

wywiezionych z terytorium kraju w podziale na inne niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskie w rozumieniu art. 4 pkt 5 ustawy z dnia

11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz

państwa niebędące tymi państwami członkowskimi, w celu poddania

recyklingowi, innym niż recykling procesom odzysku lub

unieszkodliwianiu, z podaniem numeru i nazwy grupy sprzętu,

z wyodrębnieniem paneli fotowoltaicznych;

8) w przypadku prowadzącego działalność w zakresie recyklingu oraz

prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 127/255

o których mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym – informacje o kodzie i masie odpadów

powstałych ze zużytego sprzętu przyjętych oraz poddanych odpowiednio

recyklingowi lub innym niż recykling procesom odzysku wraz z podaniem typu

procesu;

9) w przypadku prowadzącego działalność w zakresie zbierania zużytych baterii lub

zużytych akumulatorów – informacje o masie zebranych zużytych baterii

przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych, ogółem i z podziałem na

poszczególnych wprowadzających baterie lub akumulatory, z którymi ten

zbierający ma zawartą umowę, o której mowa w art. 32 ust. 1 ustawy z dnia

24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach lub zbiorcze informacje o masie

zebranych zużytych baterii przenośnych i zużytych akumulatorów przenośnych

w przypadku zbierającego, który ma podpisaną umowę z podmiotem

pośredniczącym, o którym mowa w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r.

o bateriach i akumulatorach;

10) w przypadku prowadzącego zakład przetwarzania zużytych baterii lub zużytych

akumulatorów – informacje o:

a) rodzaju i masie przyjętych do przetwarzania zużytych baterii i zużytych

akumulatorów,

b) rodzaju i masie przetworzonych zużytych baterii i zużytych akumulatorów,

c) osiągniętych poziomach recyklingu,

d) osiągniętych poziomach wydajności recyklingu.

Art. 76. 1. Podmioty obowiązane do sporządzenia sprawozdań, o których mowa

w art. 73, art. 74a i art. 75, składają je w terminie do dnia 15 marca za poprzedni rok

kalendarzowy marszałkowi województwa właściwemu ze względu na:

1) siedzibę lub miejsce zamieszkania przedsiębiorcy – w przypadku sprawozdania

o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi

oraz sprawozdania o przeprowadzonych publicznych kampaniach edukacyjnych;

w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej właściwy miejscowo jest Marszałek Województwa

Mazowieckiego;

2) miejsce wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów – w przypadku

sprawozdania o wytwarzanych odpadach i gospodarowaniu odpadami;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 128/255

3) miejsce prowadzenia przez przedsiębiorcę jednostki handlu detalicznego lub

hurtowego, w której są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego,

objęte opłatą recyklingową, o której mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 czerwca

2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi –

w przypadku sprawozdania o liczbie nabytych i wydanych lekkich i pozostałych

toreb na zakupy z tworzywa sztucznego.

2. Podmioty obowiązane do sporządzania sprawozdań, o których mowa

w art. 73, art. 74a i art. 75, sporządzają te sprawozdania za pośrednictwem

indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz

o gospodarce odpadami.

2a. W przypadku awarii systemu teleinformatycznego, w którym Baza danych o

produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami jest prowadzona,

uniemożliwiającej złożenie sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75,

w terminie określonym w ust. 1, podmioty obowiązane składają sprawozdania

niezwłocznie po ustaniu awarii.

2b. Administrator Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami zamieszcza komunikat o czasie trwania awarii na swojej stronie Biuletynu

Informacji Publicznej oraz na stronie internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do

indywidualnego konta w Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o

gospodarce odpadami, o ile jest to technicznie możliwe.

3. W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności przedsiębiorca

sporządza i składa sprawozdania, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75,

w terminie 7 dni od dnia zaprzestania wykonywania tej działalności.

4. (uchylony)

5. Do terminu złożenia sprawozdań, o którym mowa w art. 76 ust. 1, stosuje się

art. 57 § 4 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania

administracyjnego.

6. Sprawozdania sporządzane za pośrednictwem indywidualnego konta w Bazie

danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami nie wymagają

opatrzenia ich podpisem.

Art. 77. 1. Marszałek

województwa

weryfikuje

informacje

zawarte

w sprawozdaniach, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75, za poprzedni rok

kalendarzowy, w terminie do dnia 30 września następnego roku.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 129/255

2. Jeżeli z weryfikacji, o której mowa w ust. 1, wynika, że informacje zawarte

w sprawozdaniu są niezgodne ze stanem faktycznym, marszałek województwa wzywa

za pośrednictwem Bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce

odpadami do korekty sprawozdania, określając termin przekazania korekty nie dłuższy

niż 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Przepis art. 76 ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

3. W przypadku niedokonania korekty sprawozdania w wyznaczonym terminie,

o którym mowa w ust. 2, uznaje się, że posiadacz odpadów nie wykonał obowiązku

przekazania sprawozdania.

Art. 78. 1. Dokumenty, na podstawie których są sporządzane sprawozdania,

przechowuje się przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.

2. Zarządzający składowiskiem odpadów, a w przypadku jego braku władający

powierzchnią ziemi, przechowuje dokumenty, o których mowa w ust. 1, do czasu

zamknięcia składowiska odpadów.

3. Zarządzający składowiskiem odpadów przekazuje dokumenty, na podstawie

których

sporządzono

roczne

sprawozdanie

o wytwarzanych

odpadach

i o gospodarowaniu odpadami, następnemu zarządzającemu składowiskiem odpadów

lub władającemu powierzchnią ziemi.

4. Obowiązek sporządzenia sprawozdań przedawnia się z upływem 5 lat, licząc

od końca roku kalendarzowego, za który sprawozdania należało sporządzić.

DZIAŁ VI

Baza danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami

Art. 79. 1. Tworzy się Bazę danych o produktach i opakowaniach oraz

o gospodarce odpadami, zwaną dalej „BDO”.

2. W BDO gromadzi się informacje o:

1) wprowadzanych

terytorium

kraju

opakowaniach,

produktach

w opakowaniach, w podziale na poszczególne rodzaje opakowań, oraz odpadach

z nich powstających;

2) wprowadzanych na terytorium kraju olejach smarowych, oponach oraz

o odpadach z nich powstających;

3) wprowadzanych pojazdach, zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

bateriach i akumulatorach oraz o odpadach z nich powstających;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 130/255

4) osiągniętych poziomach:

a) recyklingu odpadów powstałych z opakowań, o których mowa w pkt 1,

aa) odzysku i recyklingu odpadów powstałych z produktów, o których mowa

w pkt 2,

b) odzysku i recyklingu pojazdów,

c) zbierania, odzysku, przygotowania do ponownego użycia i recyklingu

zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

d) zbierania, recyklingu i wydajności recyklingu zużytych baterii i zużytych

akumulatorów;

5) rodzajach i ilości wytwarzanych odpadów oraz ich wytwórcach;

6) ilości i jakości komunalnych osadów ściekowych, ich wytwórcach, miejscach

zastosowania i podmiotach władających powierzchnią ziemi, na której te osady

zostały zastosowane;

7) rodzaju i ilości odpadów poddanych przetwarzaniu i zastosowanych procesach

przetwarzania;

8) decyzjach z zakresu gospodarki odpadami, z uwzględnieniem pozwoleń na

wytwarzanie odpadów i pozwoleń zintegrowanych, decyzji zatwierdzających

program gospodarowania odpadami wydobywczymi oraz zezwoleń na

prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych;

9) innych niż wymienione w pkt 8 decyzjach wydawanych na podstawie niniejszej

ustawy;

10) transgranicznym przemieszczaniu odpadów, w tym odpadów opakowaniowych,

zużytych baterii i zużytych akumulatorów, zużytego sprzętu elektrycznego

i elektronicznego;

11) wpływach z opłat produktowych wraz z odsetkami, z podziałem na poszczególne

rodzaje opakowań i produktów, a także podmiotach, które te opłaty uiściły;

12) (uchylony)

13) składowiskach odpadów, z podziałem na składowiska w fazie eksploatacyjnej

i poeksploatacyjnej, w tym informacje o zamkniętych składowiskach odpadów

w trakcie monitoringu, zamkniętych składowiskach odpadów, dla których został

zakończony monitoring, z podaniem współrzędnych położenia granic obszaru

składowiska określonych w państwowym systemie odniesień przestrzennych

oraz rodzajów składowanych odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem

składowisk odpadów, na których są składowane odpady zawierające azbest lub

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 131/255

wydzielonych części na terenie składowisk zaliczonych do składowisk innych

niż niebezpieczne i obojętne, przeznaczonych do składowania wyłącznie

odpadów zawierających azbest;

14) poszczególnych rodzajach instalacji do zagospodarowania odpadów wraz

z podaniem ich położenia, mocy przerobowych i rodzaju stosowanej technologii

oraz ilości i rodzajów odpadów przetwarzanych w tych instalacjach;

15) podmiotach odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości

wraz z informacjami o ilości odebranych odpadów komunalnych, z podziałem na

odbierane selektywnie i zmieszane, z wyodrębnieniem odpadów komunalnych

ulegających biodegradacji;

16) gospodarowaniu odpadami komunalnymi w zakresie objętym rocznym

sprawozdaniem z realizacji zadań, o których mowa w art. 9q i art. 9s ustawy

z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

3. BDO zawiera także informacje objęte rejestrem.

4. W BDO gromadzi się również informacje niezbędne do realizacji

obowiązków,

o których

mowa

w art. 3

rozporządzenia

(WE)

nr 2150/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) z dnia 25 listopada 2002 r.

w sprawie statystyk odpadów (Dz. Urz. WE L 332 z 09.12.2002, str. 1; Dz. Urz. UE

Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 257).

5. W BDO gromadzi się również informacje zawarte w:

1) dokumentach ewidencji odpadów, o których mowa w art. 67 ust. 1;

2) sprawozdaniach, o których mowa w art. 73–75;

3) dokumentach, o których mowa w art. 23 ust. 3 oraz art. 24 ust. 1 ustawy z dnia

13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

4) dokumentach, o których mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r.

o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi

odpadami oraz o opłacie produktowej;

5) zaświadczeniach, o których mowa w art. 53 ust. 1, art. 55 ust. 1 i art. 57 ust. 1

ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym;

6) zaświadczeniach, o których mowa w art. 59a ust. 1 oraz art. 64a ust. 1 ustawy

z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 132/255

7) zaświadczeniach, oświadczeniach, informacjach oraz dokumentach, o których

mowa w art. 4a ust. 2 pkt 1 lit. a oraz lit. b ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r.

o bateriach i akumulatorach;

8) zaświadczeniach, oświadczeniach oraz informacjach, o których mowa

w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r.

o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

9) zaświadczeniach, oświadczeniach oraz informacjach, o których mowa

w art. 15 ust. 8 pkt 1 oraz art. 76 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

6. Baza danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami

umożliwia dla danego rodzaju odpadów identyfikację ich wytwórcy oraz kolejnych

posiadaczy tych odpadów.

7. W celu dokonywania czynności w BDO gromadzi się w niej również

informacje: imię, nazwisko, numer PESEL oraz adres e-mail osoby fizycznej, która

jest użytkownikiem BDO upoważnionym przez podmiot, niezbędne do dokonywania

tych czynności.

Art. 80. 1. Marszałek województwa:

1) prowadzi i aktualizuje BDO, w tym rejestr;

2) przetwarza dane i informacje gromadzone w BDO;

3) zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych danych, informacji oraz dokumentów,

które otrzymał w związku z prowadzeniem BDO, zgodnie z przepisami

o ochronie danych osobowych.

1a. Marszałek

województwa

w celu

realizacji

zadań

związanych

z prowadzeniem BDO przetwarza dane osobowe i jest administratorem tych danych.

1b. Dane osobowe, o których mowa w ust. 1a, przechowuje się:

1) w przypadku dokumentów ewidencji odpadów – przez 5 lat, licząc od końca roku

kalendarzowego, w którym zostały sporządzone te dokumenty;

2) w przypadku dokumentów innych niż dokumenty ewidencji odpadów – przez

100 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały sporządzone te

dokumenty.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 133/255

1c. Dane osobowe, o których mowa w ust. 1a, podlegają zabezpieczeniom

zapobiegającym nadużyciom lub niezgodnemu z prawem dostępowi lub

przekazywaniu polegającym co najmniej na:

1) dopuszczeniu do przetwarzania danych osobowych wyłącznie osób

posiadających pisemne upoważnienie wydane przez administratora danych;

2) pisemnym zobowiązaniu osób upoważnionych do przetwarzania danych

osobowych do zachowania ich w poufności.

2. Marszałek województwa niezwłocznie weryfikuje informacje, o których

mowa w art. 79 ust. 2, na podstawie:

1) rocznych sprawozdań, o których mowa w art. 73, art. 74a i art. 75;

2) decyzji, o których mowa w art. 79 ust. 2 pkt 8 i 9;

3) odrębnych przepisów ustawowych o umieszczaniu informacji w BDO.

3. Marszałek województwa zamieszcza w BDO kopie ostatecznych decyzji

w zakresie gospodarki odpadami, o których mowa w art. 79 ust. 2.

4. Organy właściwe do wydawania decyzji w zakresie gospodarki odpadami oraz

innych decyzji wydawanych na podstawie niniejszej ustawy przekazują do

właściwego marszałka województwa – w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia,

w którym decyzja stała się ostateczna – kopie ostatecznych decyzji w formie

dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.

o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne – w celu

umieszczenia ich w BDO.

5. Właściwym marszałkiem województwa, o którym mowa w ust. 4, jest

marszałek tego województwa, na obszarze którego znajduje się obszar właściwości

organu, który wydał decyzję w I instancji.

Art. 81. 1. Administratorem BDO jest minister właściwy do spraw klimatu.

2. Administratorem danych osobowych przetwarzanych w BDO jest minister

właściwy do spraw klimatu. Przepisy art. 80 ust. 1b i 1c stosuje się odpowiednio.

3. Minister właściwy do spraw klimatu może powierzyć innemu podmiotowi

administrowanie BDO w całości lub w określonym zakresie.

4. Podmiotem, o którym mowa w ust. 3, jest jednostka sektora finansów

publicznych lub jednostka podległa lub nadzorowana przez ministra właściwego do

spraw klimatu.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 134/255

5. Administrator BDO koordynuje realizację zadań określonych w art. 80 ust. 1.

6. Administrator BDO trwale zabezpiecza przed utratą i nieuprawnionym

dostępem informacje zawarte w rejestrze dotyczące podmiotu wykreślonego z rejestru

oraz informacje, które uległy zmianie.

7. Administrator BDO zbiera, przetwarza, przechowuje i zabezpiecza przed

utratą dane i informacje gromadzone w BDO.

8. Administrator BDO wykonuje obowiązki organu właściwego do określenia

wzorów dokumentów elektronicznych i przekazuje je w celu umieszczenia

w centralnym repozytorium wzorów dokumentów elektronicznych, w tym zamieszcza

na stronie internetowej określonej w przepisach wydanych na podstawie

art. 84 formularz, o którym mowa w art. 53 ust. 2, oraz w BDO formularze, o których

mowa w art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1.

9. Zadania administratora BDO są finansowane ze środków budżetu państwa

z części pozostającej w dyspozycji ministra właściwego do spraw klimatu lub

ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Art. 82. 1. BDO jest prowadzona w systemie teleinformatycznym w rozumieniu

art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne.

2. BDO jest prowadzona zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla systemów

teleinformatycznych oraz zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów

publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej w rozumieniu ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne.

Art. 83. 1. Dostęp do BDO posiadają:

1) minister właściwy do spraw klimatu,

2) administrator, jeżeli nie jest nim minister właściwy do spraw klimatu,

2a) minister właściwy do spraw środowiska,

3) minister właściwy do spraw gospodarki,

4) minister właściwy do spraw rolnictwa,

5) minister właściwy do spraw transportu,

6) minister właściwy do spraw zdrowia,

6a) minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej,

7) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska i regionalni dyrektorzy ochrony

środowiska,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 135/255

8) Prezes Głównego Urzędu Statystycznego i dyrektorzy urzędów statystycznych,

9) Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,

10) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i wojewódzkie

fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej,

11) Główny Geodeta Kraju,

12) marszałek województwa,

13) wojewoda,

14) starosta,

15) wójt, burmistrz lub prezydent miasta,

16) organy Inspekcji Ochrony Środowiska,

17) organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

18) zarząd związku międzygminnego utworzonego w celu realizacji zadań z zakresu

gospodarki odpadami komunalnymi,

19) Policja,

20) Inspekcja Transportu Drogowego,

21) organy nadzoru górniczego,

22) zarząd związku metropolitalnego realizujący zadania z zakresu gospodarki

odpadami komunalnymi

– zwani dalej „użytkownikami”, z tym że dostęp do rejestru odbywa się zgodnie

z art. 49 ust. 7.

2. Użytkownicy posiadają uprawnienia do nieodpłatnego dostępu do BDO

w zakresie związanym z ich kompetencjami i zadaniami.

2a. Użytkownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 7 oraz 12–21, posiadają

możliwość weryfikacji zgodności ze stanem rzeczywistym prowadzonej przez

posiadaczy odpadów ewidencji odpadów.

3. Administrator BDO współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji

Kryminalnej w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

Art. 84. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:

1) adres strony internetowej rejestru umożliwiającej dostęp do indywidualnego

konta w BDO,

2) zakres uprawnień dla poszczególnych użytkowników

– mając na uwadze zapewnienie sprawnego przetwarzania informacji zgodnie

z wymaganiami informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne, a także zakres zadań publicznych realizowanych przez użytkowników.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 136/255

Art. 84a. Do doręczeń pism dokonywanych za pośrednictwem indywidualnego

konta w BDO stosuje się odpowiednio art. 46 § 3–8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.

– Kodeks postępowania administracyjnego, z tym że urzędowe poświadczenia odbioru

pism w BDO nie wymagają opatrzenia ich podpisem.

DZIAŁ VII

Szczególne zasady gospodarowania niektórymi rodzajami odpadów

Rozdział 1

PCB oraz odpady zawierające PCB

Art. 85. Zakazuje się odzysku PCB.

Art. 86. 1. Odpady zawierające PCB mogą być przetwarzane tylko po usunięciu

z tych odpadów PCB.

2. Jeżeli usunięcie PCB z odpadów jest niemożliwe, do unieszkodliwiania

odpadów zawierających PCB stosuje się przepisy dotyczące unieszkodliwiania PCB.

Art. 87. 1. PCB unieszkodliwia się przez spalanie w spalarni odpadów.

2. Dopuszcza

się

również

unieszkodliwianie

PCB

w procesach

unieszkodliwiania D8, D9, D12 i D15, wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy,

jeżeli zastosowana w tych procesach technika zapewnia bezpieczne dla środowiska

oraz dla życia i zdrowia ludzi unieszkodliwianie PCB.

Art. 88. Zakazuje się spalania PCB na statkach.

Art. 89. W karcie ewidencji odpadów zamieszcza się informacje o zawartości

PCB w odpadach.

Rozdział 2

Oleje odpadowe

Art. 90. 1. Oleje odpadowe zbiera się selektywnie, o ile jest to technicznie

wykonalne, z uwzględnieniem wymagań określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 33 ust. 2, jeżeli zostały one określone.

2. W przypadku gdy jest to technicznie wykonalne, olejów odpadowych o różnych

właściwościach nie miesza się ze sobą ani z innymi odpadami lub substancjami, jeżeli

takie mieszanie utrudnia ich regenerację lub inny recykling.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 137/255

Art. 91. 1. Oleje odpadowe powinny być przetwarzane zgodnie z hierarchią

sposobów postępowania z odpadami oraz wymaganiami ochrony życia i zdrowia ludzi

oraz środowiska, w tym bez niekorzystnych skutków dla terenów wiejskich lub miejsc

o szczególnym znaczeniu, w szczególności przyrodniczym lub kulturowym.

2. Oleje odpadowe powinny być w pierwszej kolejności poddawane regeneracji.

Oleje odpadowe mogą być poddawane recyklingowi innemu niż regeneracja, jeżeli

recykling ten zapewnia wynik całkowity równoważny lub korzystniejszy dla

środowiska.

3. Jeżeli regeneracja olejów odpadowych jest niemożliwa ze względu na stopień

ich zanieczyszczenia, oleje te powinny być poddawane innym procesom odzysku.

4. Jeżeli regeneracja lub inne procesy odzysku olejów odpadowych są

niemożliwe, dopuszcza się ich unieszkodliwianie.

5. Przez regenerację, o której mowa w ust. 2–4, rozumie się jakikolwiek proces

recyklingu, w którym w wyniku rafinacji olejów odpadowych mogą zostać

wyprodukowane oleje bazowe, w szczególności przez usunięcie znajdujących się

w olejach odpadowych zanieczyszczeń, produktów reakcji utleniania i dodatków.

6. Szczegółowy sposób postępowania z olejami odpadowymi określają przepisy

wydane na podstawie art. 33 ust. 2.

Art. 92. Zakazuje się mieszania olejów odpadowych z innymi odpadami

niebezpiecznymi, w tym zawierającymi PCB, w czasie ich zbierania lub

magazynowania, jeżeli poziom określonych substancji przekracza dopuszczalne

wartości.

Art. 93. Zakazuje się zrzutu olejów odpadowych do wód, gleby lub ziemi.

Rozdział 3

Odpady medyczne i odpady weterynaryjne

Art. 94. 1. Zakazuje się odzysku odpadów medycznych i odpadów

weterynaryjnych, z wyjątkiem rodzajów odpadów określonych w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw klimatu oraz właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze

rozporządzenia, rodzaje odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych, których

odzysk jest dopuszczalny, kierując się brakiem zagrożeń stwarzanych przez niektóre

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 138/255

odpady medyczne i odpady weterynaryjne oraz możliwościami poddania ich

odzyskowi.

Art. 95. 1. Posiadacz odpadów medycznych lub odpadów weterynaryjnych

unieszkodliwiający te odpady jest obowiązany do prowadzenia procesów

unieszkodliwiania oraz do ich monitoringu, z uwzględnieniem właściwości odpadów

i charakteru procesu oraz zgodnie z wymaganiami i sposobami prowadzenia

unieszkodliwiania odpadów, określonymi w przepisach wydanych na podstawie

ust. 11.

2. Zakaźne odpady medyczne lub zakaźne odpady weterynaryjne unieszkodliwia

się przez termiczne przekształcanie w spalarniach odpadów niebezpiecznych.

3. Zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub

zakaźnych odpadów weterynaryjnych we współspalarniach odpadów.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

8. (uchylony)

9. (uchylony)

10. (uchylony)

11. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw zdrowia oraz ministrem właściwym do spraw rolnictwa określi,

w drodze rozporządzenia, dopuszczalne sposoby unieszkodliwiania i warunki

magazynowania odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych oraz warunki

prowadzenia procesów unieszkodliwiania odpadów medycznych i odpadów

weterynaryjnych, a także sposób monitoringu tych procesów, dla których prowadzenie

monitoringu jest konieczne dla zapewnienia prawidłowego prowadzenia tych

procesów, kierując się potrzebą zapobiegania zagrożeniom stwarzanym przez odpady

medyczne i odpady weterynaryjne oraz koniecznością zapewnienia prowadzenia

prawidłowego magazynowania odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych.

12. (uchylony)

13. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowy sposób wydawania dokumentu potwierdzającego unieszkodliwienie,

terminy jego przekazywania oraz wzór tego dokumentu, kierując się potrzebą

zapewnienia wiarygodnych dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 139/255

w zakresie unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych

odpadów weterynaryjnych.

Rozdział 4

Komunalne osady ściekowe

Art. 96. 1. Odzysk polegający na stosowaniu komunalnych osadów ściekowych:

1) w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych

wprowadzanych do obrotu handlowego, włączając w to uprawy przeznaczane do

produkcji pasz,

2) do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu,

3) do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i do produkcji pasz,

4) do rekultywacji terenów, w tym gruntów na cele rolne,

5) przy dostosowaniu gruntów do określonych potrzeb wynikających z planów

gospodarki odpadami, planów zagospodarowania przestrzennego lub decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu

– odbywa się z zachowaniem warunków określonych w ust. 2–13.

2. Komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane do stosowania

władającemu powierzchnią ziemi wyłącznie przez wytwórcę tych osadów.

3. Odpowiedzialność za prawidłowe stosowanie komunalnych osadów

ściekowych w celach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, spoczywa na wytwórcy tych

osadów.

4. Stosowanie komunalnych osadów ściekowych jest możliwe, jeżeli są one

ustabilizowane oraz przygotowane odpowiednio do celu i sposobu ich stosowania,

w szczególności przez poddanie ich obróbce biologicznej, chemicznej, termicznej lub

innemu procesowi, który obniża podatność komunalnych osadów ściekowych na

zagniwanie i eliminuje zagrożenie dla środowiska lub życia i zdrowia ludzi.

5. Zakazuje się nawadniania komunalnych osadów ściekowych poddanych

uprzednio procesowi osuszania.

6. Przed stosowaniem komunalne osady ściekowe oraz grunty, na których osady

te mają być stosowane, poddaje się badaniom, o których mowa w przepisach

wydanych na podstawie ust. 13, przez wytwórcę komunalnych osadów ściekowych.

7. Wytwórca komunalnych osadów ściekowych jest obowiązany do

przekazywania, wraz z tymi osadami, władającemu powierzchnią ziemi, na której

komunalne osady ściekowe mają być stosowane, informacji o dawkach tego osadu,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 140/255

które mogą być stosowane na poszczególnych gruntach, oraz wyników badań,

o których mowa w ust. 6.

8. Wytwórca komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach,

o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, powiadamia wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska o zamiarze przekazania tych osadów władającemu powierzchnią ziemi, na

której te osady mają być stosowane, na co najmniej 7 dni przed przekazaniem.

9. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 8, jest dokonywane w formie pisemnej

i zawiera informacje wskazujące władającego powierzchnią ziemi oraz numery

ewidencyjne działek, na których komunalne osady ściekowe mają być stosowane.

10. Władający powierzchnią ziemi, na której mają być stosowane komunalne

osady ściekowe, jest obowiązany przechowywać wyniki badań, o których mowa

w ust. 6, oraz informacje, o których mowa w ust. 7, przez okres 5 lat od dnia

zastosowania komunalnych osadów ściekowych.

11. Władający powierzchnią ziemi, na której komunalne osady ściekowe mają

być stosowane w celach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, jest zwolniony

z obowiązku uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub obowiązku wpisu

do rejestru.

12. Zakazuje się stosowania komunalnych osadów ściekowych:

1) na obszarach parków narodowych i rezerwatów przyrody;

2) na terenach ochrony pośredniej stref ochronnych ujęć wody, w przypadku ich

ustanowienia w akcie prawa miejscowego wydanym na podstawie

art. 135 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U.

z 2021 r. poz. 2233 i 2368 oraz z 2022 r. poz. 88 i 258);

3) w pasie gruntu o szerokości 50 m bezpośrednio przylegającego do brzegów

jezior i cieków;

4) na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią oraz na terenach czasowo

podtopionych i bagiennych;

5) na terenach czasowo zamarzniętych i pokrytych śniegiem;

6) na gruntach o dużej przepuszczalności, stanowiących w szczególności piaski

luźne i słabogliniaste oraz piaski gliniaste lekkie, jeżeli poziom wód gruntowych

znajduje się na głębokości mniejszej niż 1,5 m poniżej powierzchni gruntu;

7) na gruntach rolnych o spadku przekraczającym 10%;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 141/255

8) na obszarach ochronnych zbiorników wód śródlądowych, w przypadku ich

ustanowienia w akcie prawa miejscowego wydanym na podstawie art. 141 ust. 1

ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne;

9) na terenach objętych pozostałymi formami ochrony przyrody niewymienionymi

w pkt 1, jeżeli osady ściekowe zostały wytworzone poza tymi terenami;

10) na terenach położonych w odległości mniejszej niż 100 m od ujęcia wody, domu

mieszkalnego lub zakładu produkcji żywności;

11) na gruntach, na których rosną rośliny sadownicze i warzywa, z wyjątkiem drzew

owocowych;

12) na gruntach przeznaczonych pod uprawę roślin jagodowych i warzyw, których

części jadalne bezpośrednio stykają się z ziemią i są spożywane w stanie

surowym – w ciągu 18 miesięcy poprzedzających zbiory i w czasie zbiorów;

13) na gruntach wykorzystywanych na pastwiska i łąki;

14) na gruntach wykorzystywanych do upraw pod osłonami.

13. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki stosowania komunalnych osadów ściekowych, w tym dawki tych osadów,

które można stosować na gruntach, a także zakres, częstotliwość i metody

referencyjne badań komunalnych osadów ściekowych i gruntów, na których osady te

mają być stosowane, kierując się zasadami ochrony środowiska oraz ochrony gruntów

rolnych.

Rozdział 5

Odpady pochodzące z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz

z przetwarzania tych odpadów

Art. 97. Zakazuje się unieszkodliwiania, polegającego na odprowadzaniu do

morza, w tym lokowania na dnie morza, odpadów pochodzących z procesów

wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów.

Art. 98. 1. Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania

dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów, ubiegający się o zezwolenie na

przetwarzanie odpadów polegające na unieszkodliwianiu tych odpadów przez ich

składowanie, jest obowiązany do podania we wniosku o wydanie tego zezwolenia

informacji dotyczących:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 142/255

1) właściwości fizycznych łącznie z określeniem postaci (stała, szlam, płynna lub

gazowa) oraz właściwości chemicznych, biochemicznych i biologicznych

odpadów;

2) toksyczności, trwałości fizycznej, chemicznej i biologicznej odpadów;

3) akumulowania i biotransformacji składników odpadów w organizmach żywych

lub osadach;

4) podatności odpadów na zmiany fizyczne, chemiczne i biochemiczne oraz

wzajemnego oddziaływania w danym środowisku z innymi substancjami

organicznymi i nieorganicznymi;

5) położenia geograficznego składowiska odpadów wraz z charakterystyką

przyległych obszarów;

6) sposobu

opakowania

oraz

stosowanych

sposobów

ograniczania

rozprzestrzeniania się odpadów;

7) środków ostrożności podjętych w celu uniknięcia zanieczyszczenia środowiska.

2. Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu

oraz z przetwarzania tych odpadów jest obowiązany do prowadzenia monitoringu

składowisk oraz miejsc magazynowania tych odpadów.

3. Marszałek województwa, biorąc pod uwagę stan środowiska oraz zagrożenia

dla środowiska, życia lub zdrowia ludzi, może, w drodze decyzji, zobowiązać

posiadacza odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz

z przetwarzania tych odpadów do prowadzenia dodatkowych badań wpływu tych

odpadów na jakość wód oraz zwiększyć częstotliwość prowadzenia wszystkich badań.

4. Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 3, wszczyna

się z urzędu.

Art. 99. 1. Posiadacz odpadów pochodzących z procesów wytwarzania

dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów jest obowiązany

w sprawozdaniu o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami, o którym

mowa w art. 75, zamieścić informację o ilości siarczanów lub chlorków w odpadach

przypadających na Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu.

2. W procesie siarczanowym wytwarzania dwutlenku tytanu ilość wytwarzanych

odpadów w przeliczeniu na tonę wyprodukowanego dwutlenku tytanu nie może

przekraczać 5,0 Mg siarczanów.

Art. 100. 1. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, odpady

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 143/255

pochodzące z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych

odpadów, które nie mogą być unieszkodliwiane przez ich składowanie, kierując się

właściwościami odpadów oraz ich oddziaływaniem na środowisko w trakcie

długotrwałego składowania.

2. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, zakres,

obowiązkowe i dodatkowe badania wpływu odpadów pochodzących z procesów

wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów na jakość wód,

sposoby, metody referencyjne badań i warunki prowadzenia monitoringu składowisk

tych odpadów oraz miejsc ich magazynowania, kierując się właściwościami odpadów

oraz ich oddziaływaniem na środowisko w trakcie długotrwałego składowania.

Rozdział 6

Odpady z wypadków

Art. 101. 1. Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia, zdrowia ludzi lub

środowiska, starosta właściwy ze względu na miejsce powstania odpadów

z wypadków, w drodze decyzji, wydanej z urzędu, może nałożyć na sprawcę wypadku

obowiązki dotyczące gospodarowania odpadami z wypadków, w tym obowiązek

przekazania ich wskazanemu posiadaczowi odpadów.

2. W przypadku odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza

za sprawcę wypadku uważa się armatora statku, który spowodował powstanie odpadu,

o ile statek jest znany.

3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje w przypadku:

1) przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych regionalny dyrektor ochrony

środowiska;

2) odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza dyrektor urzędu

morskiego właściwy ze względu na miejsce powstania odpadów.

4. Decyzji, o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej

wykonalności.

5. Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, dokonuje

gospodarowania odpadami z wypadków, jeżeli:

1) nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku

zagospodarowania odpadów z wypadków albo egzekucja okazała się

bezskuteczna lub

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 144/255

2) konieczne jest natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na

zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych

szkód w środowisku.

6. W przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy wypadku albo

bezskuteczności egzekucji wobec sprawcy wypadku koszty gospodarowania

odpadami z wypadków, z wyjątkiem kosztów gospodarowania odpadami z wypadków

powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane, na wniosek odpowiednio

starosty lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska, ze środków finansowych

wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

<Rozdział 6a

Dodany rozdział

6a (art. 101a)

wejdzie w życie z

dn. 1.01.2023 r.

(Dz. U. z 2021 r.

poz. 2151).

Odpady budowlane i rozbiórkowe

Art. 101a. 1. Odpady budowlane i rozbiórkowe zbiera się oraz odbiera

selektywnie, z podziałem co najmniej na: drewno, metale, szkło, tworzywa

sztuczne, gips, odpady mineralne, w tym beton, cegłę, płytki i materiały

ceramiczne oraz kamienie.

2. Obowiązku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do gospodarstw

domowych, punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych ani do

odpadów budowlanych i rozbiórkowych, dla których nie ma obowiązku

prowadzenia ewidencji odpadów określonych w przepisach wydanych na

podstawie art. 66 ust. 5.

3. Odpady budowlane i rozbiórkowe, które nie zostały zebrane i odebrane

w sposób selektywny, podlegają sortowaniu co najmniej na: drewno, metale,

szkło, tworzywa sztuczne, gips, odpady mineralne, w tym beton, cegłę, płytki

i materiały ceramiczne oraz kamienie.>

Rozdział 7

Odpady metali

Art. 102. 1. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali

jest obowiązany, przy przyjmowaniu tych odpadów od osób fizycznych niebędących

przedsiębiorcami, do wypełniania formularza przyjęcia odpadów metali w dwóch

egzemplarzach, po jednym egzemplarzu dla przekazującego i dla przyjmującego

odpady.

2. Formularz, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać w szczególności:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 145/255

1) określenie rodzaju odpadów, rodzaju produktu, z którego powstał odpad, oraz

źródło pochodzenia;

2) imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer dowodu osobistego lub innego

dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby przekazującej odpady.

3. Osoba przekazująca odpady metali jest obowiązana do okazania dokumentu,

o którym mowa w ust. 2 pkt 2, w celu potwierdzenia jej tożsamości.

4. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest

obowiązany odmówić przyjęcia odpadów metali w przypadku, gdy osoba

przekazująca te odpady odmawia okazania dokumentu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2.

5. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest

obowiązany przechowywać wypełnione formularze przez okres 5 lat, licząc od końca

roku kalendarzowego, w którym je sporządzono.

6. Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest

obowiązany przedstawić przechowywane formularze na żądanie organów

przeprowadzających kontrolę, Policji, straży miejskiej i służb ochrony kolei.

7. Przepisy ust. 1–6 nie dotyczą:

1) metalowych odpadów opakowaniowych po produktach żywnościowych;

2) odpadów komunalnych przyjmowanych przez podmiot prowadzący punkt

selektywnego zbierania odpadów komunalnych w ramach systemu

gospodarowania odpadami komunalnymi.

8. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór

formularza, o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą ujednolicenia tego

dokumentu, zapewnienia właściwej kontroli obrotu odpadami metali oraz

zapobiegania kradzieży i dewastacji w szczególności urządzeń telekomunikacyjnych,

elektroenergetycznych, kolejowych i wodno-kanalizacyjnych.

Rozdział 8

Statki przeznaczone do recyklingu

Art. 102a. 1. Do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie dla

prowadzącego zakład recyklingu statków dołącza się:

1) informację o metodzie recyklingu statków;

2) informację o rodzaju i wielkości statków, które można poddać recyklingowi

statków;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 146/255

3) informację o ograniczeniach i uwarunkowaniach w funkcjonowaniu zakładu

recyklingu statków, w tym dotyczące gospodarowania odpadami

niebezpiecznymi;

4) informację o maksymalnej rocznej wielkości recyklingu statków, którą oblicza

się jako sumę masy statków wyrażoną w tonach masy statku pustego (LDT)

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 24 rozporządzenia 1257/2013;

5) zaświadczenie o zgodności z wymogami, o których mowa w art. 13 ust. 1 lit. b–

j rozporządzenia 1257/2013, wydane przez uznaną organizację upoważnioną

zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie

morskim (Dz. U. z 2020 r. poz. 680 oraz z 2021 r. poz. 234), wydane nie

wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.

2. Do wniosku o przedłużenie zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego

zakład recyklingu statków dołącza się zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 5.

Art. 102b. 1. Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla

prowadzącego zakład recyklingu statków zatwierdza plan recyklingu statku, o którym

mowa w art. 7 rozporządzenia 1257/2013, w drodze decyzji, w terminie 60 dni, licząc

od dnia jego przedłożenia przez prowadzącego zakład recyklingu statków.

2. Zatwierdzenie planu recyklingu statku wymaga zasięgnięcia opinii dyrektora

urzędu morskiego właściwego ze względu na miejsce przetwarzania. Właściwość

dyrektora urzędu morskiego określa się zgodnie z art. 17 ust. 1a i 1b ustawy z dnia

18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim.

3. Dyrektor urzędu morskiego wydaje opinię o planie recyklingu statku

w terminie 30 dni, licząc od dnia jego otrzymania. Niewydanie opinii w tym terminie

uznaje się za brak zastrzeżeń do planu.

4. W przypadku gdy plan recyklingu statków nie spełnia wymagań, o których

mowa w art. 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia 1257/2013, organ, o którym mowa w ust. 1,

odmawia zatwierdzenia tego planu, w drodze decyzji.

Art. 102c. 1. Organ właściwy do wydania zezwolenia na przetwarzanie dla

prowadzącego zakład recyklingu statków, pozwolenia na wytwarzanie odpadów dla

prowadzącego zakład recyklingu statków oraz pozwolenia zintegrowanego dla

prowadzącego zakład recyklingu statków informuje niezwłocznie ministra

właściwego do spraw klimatu o wydaniu, przedłużeniu i cofnięciu tego zezwolenia

oraz pozwolenia, a także przekazuje informacje, które są istotne dla zaktualizowania

europejskiego wykazu, o którym mowa w art. 16 rozporządzenia 1257/2013.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 147/255

2. Minister właściwy do spraw klimatu informuje niezwłocznie Komisję

Europejską o uzyskaniu przez prowadzącego zakład recyklingu statków zezwolenia

oraz pozwolenia, o których mowa w ust. 1, o ich przedłużeniu i cofnięciu oraz o

wstrzymaniu działalności prowadzącego zakład recyklingu statków, a także

przekazuje informacje, które są istotne dla zaktualizowania europejskiego wykazu,

o którym mowa w art. 16 rozporządzenia 1257/2013.

DZIAŁ VIII

Wymagania dotyczące prowadzenia procesów przetwarzania odpadów

Rozdział 1

Składowanie odpadów

Art. 103. 1. Odpady składuje się:

1) na składowisku odpadów;

2) w podziemnym składowisku odpadów, o którym mowa w ustawie z dnia

9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;

3) w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, o którym mowa

w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych.

2. Wyróżnia się następujące typy składowisk odpadów:

1) składowisko odpadów niebezpiecznych;

2) składowisko odpadów obojętnych;

3) składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne.

Art. 104. 1. Zakazuje się magazynowania odpadów na składowisku odpadów.

2. Zakazuje się zbierania lub przetwarzania odpadów na składowisku odpadów

w inny sposób niż składowanie odpadów, z wyjątkiem przypadków określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 124 ust. 6.

Art. 105. 1. Odpady przed umieszczeniem na składowisku odpadów poddaje się

procesowi przekształcenia fizycznego, chemicznego, termicznego lub biologicznego,

włącznie z segregacją, w celu ograniczenia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi lub

dla środowiska oraz ograniczenia ilości lub objętości składowanych odpadów, a także

ułatwienia postępowania z nimi lub prowadzenia odzysku.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do odpadów obojętnych oraz odpadów,

w stosunku do których proces przekształcenia fizycznego, chemicznego, termicznego

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 148/255

lub biologicznego, włącznie z segregacją, nie doprowadzi do osiągnięcia celów,

o których mowa w ust. 1.

Art. 106. 1. Na składowisku odpadów niebezpiecznych nie mogą być

składowane odpady inne niż niebezpieczne.

2. Stałe odpady niebezpieczne mogą być składowane na wydzielonych częściach

składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne.

3. Wydzielone części składowiska odpadów, o których mowa w ust. 2, muszą

spełniać wymagania określone dla składowiska odpadów niebezpiecznych.

4. Na wydzielonych częściach składowisk odpadów, o których mowa w ust. 2,

nie mogą być składowane odpady inne niż niebezpieczne.

Art. 107. 1. Na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne,

mogą być składowane:

1) odpady komunalne;

2) odpady inne niż niebezpieczne i obojętne;

3) stałe odpady niebezpieczne lub odpady powstałe w wyniku przekształcenia

odpadów niebezpiecznych, spełniające kryteria dopuszczenia do składowania na

składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne określone

w przepisach wydanych na podstawie art. 118.

2. Odpady, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie mogą być składowane na

wydzielonych częściach składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne

przeznaczonych do składowania odpadów innych niż niebezpieczne, które ulegają

biodegradacji.

Art. 108. Na składowisku odpadów obojętnych mogą być składowane tylko

odpady obojętne.

Art. 109. Do składowania na składowisku odpadów mogą być dopuszczone

wyłącznie odpady:

1) w stosunku do których została sporządzona podstawowa charakterystyka

odpadów, przeprowadzono testy zgodności, o ile są wymagane zgodnie

z art. 113, i dokonano weryfikacji, o której mowa w art. 114 ust. 2;

2) spełniają kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku

odpadów, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118.

Art. 110. 1. Podstawową charakterystykę odpadów sporządza wytwórca lub

posiadacz odpadów odpowiedzialny za gospodarowanie odpadami, kierujący odpady

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 149/255

do składowania na składowisko odpadów, a w przypadku odpadów komunalnych –

podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, o którym

mowa w ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminach.

2. Podstawowa charakterystyka odpadów zawiera:

1) informacje podstawowe:

a) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,

b) rodzaj odpadów,

c) syntetyczny opis procesu wytwarzania odpadów uwzględniający

podstawowe użyte surowce i wytworzone produkty,

d) oświadczenie o braku wśród odpadów kierowanych na składowisko

odpadów, odpadów objętych zakazem składowania wymienionych

w art. 122 ust. 1,

e) opis zastosowanego procesu przetwarzania odpadów, a także opis sposobu

segregowania odpadów lub oświadczenie o przyczynie, dla której

wymienione działania nie zostały wykonane,

f) opis odpadów podający kolor, postać fizyczną oraz jego zapach,

g) wykaz właściwości w odniesieniu do odpadów, które mogą zostać

przekwalifikowane na odpady inne niż niebezpieczne zgodnie z art. 7

i art. 8,

h) wskazanie typu składowiska odpadów, na którym odpady mogą być

składowane po przeprowadzeniu badań, o których mowa w art. 117,

zgodnie z kryteriami dopuszczenia odpadów do składowania na

składowisku odpadów określonymi w przepisach wydanych na podstawie

art. 118,

i) oświadczenie o braku możliwości odzysku, w tym recyklingu odpadów,

j) podanie częstotliwości przeprowadzania testów zgodności;

2) informacje dodatkowe, o ile są istotne dla eksploatacji danego typu składowiska

odpadów, dotyczące:

a) fizykochemicznego składu oraz podatności odpadów na wymywanie,

b) zachowania środków ostrożności na składowisku odpadów.

3. W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na

wytwarzanie odpadów, które zawiera wszystkie informacje, o których mowa w ust. 2,

nie sporządza się podstawowej charakterystyki odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 150/255

4. W przypadku gdy wydano pozwolenie zintegrowane albo pozwolenie na

wytwarzanie odpadów, które nie zawiera wszystkich informacji, o których mowa

w ust. 2, sporządza się podstawową charakterystykę odpadów, która zawiera

brakujące informacje.

5. Podstawową charakterystykę odpadów bez przeprowadzenia badań, o których

mowa w ust. 2 pkt 1 lit. h, sporządza się dla odpadów:

1) obojętnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 118,

2) dla których wszelkie informacje niezbędne do sporządzenia podstawowej

charakterystyki są znane i uzasadnione, zgodnie z wymaganiami dotyczącymi

składowania odpadów, określonymi w decyzjach właściwych organów,

3) dla których wykonywanie badań jest niepraktyczne lub dla których testy

zgodności nie mogą zostać wykonane ze względów technicznych lub właściwe

metody badań poszczególnych kryteriów dopuszczania, o których mowa w prze-

pisach wydanych na podstawie art. 118, są niedostępne,

4) komunalnych

– o ile pochodzą od jednego wytwórcy odpadów i stanowią jeden strumień odpadów.

6. W przypadku odpadów komunalnych, za jeden strumień odpadów uznaje się

odpady pochodzące z jednego regionu gospodarki odpadami komunalnymi.

7. W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, odpady mogą być dopuszczone

do składowania na składowisku odpadów danego typu, jeżeli wytwórca lub posiadacz

odpadów odpowiedzialny za ich zagospodarowanie przekaże uzasadnienie w tym

zakresie zarządzającemu składowiskiem odpadów, odpowiednio je dokumentując.

Art. 111. 1. Podstawowa charakterystyka odpadów dla odpadów wytwarzanych

regularnie zawiera informacje, o których mowa w art. 110 ust. 2, oraz wskazuje:

1) zmiany mogące wystąpić w składzie odpadów;

2) zmiany cech charakterystycznych odpadów;

3) podatność odpadów na wymywanie ustalane podczas testu wymywania

przeprowadzonego dodatkowo na partii odpadów, o ile test jest uzasadniony;

4) główne zmieniające się właściwości odpadów.

2. Przez odpady wytwarzane regularnie rozumie się odpady powstające

w instalacjach jednego rodzaju pod względem technologicznym, przy zastosowaniu

surowców charakterystycznych dla tego procesu technologicznego.

3. Jeżeli w instalacji wprowadzono zmiany związane z zastosowaniem innych

surowców, materiałów lub zmiany powodujące zmniejszenie albo zwiększenie

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 151/255

negatywnego oddziaływania na środowisko, sporządza się nową podstawową

charakterystykę odpadów.

Art. 112. 1. Dla każdej partii odpadów wytwarzanych nieregularnie przed ich

skierowaniem na składowisko odpadów sporządza się odrębną podstawową

charakterystykę odpadów.

2. Przez odpady wytwarzane nieregularnie rozumie się odpady powstające

w instalacjach i procesach różnego rodzaju lub odpady, których skład nie może zostać

jednoznacznie scharakteryzowany, w szczególności odpady powstające wskutek

wstępnego przetwarzania, mieszania lub innych działań powodujących zmianę

charakteru lub składu tych odpadów.

Art. 113. 1. Odpady wytwarzane regularnie, kierowane na składowisko odpadów

danego typu, poddaje się testowi zgodności, podczas którego sprawdza się

dopuszczalne graniczne wartości wymywania oraz wybrane parametry

charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.

2. Test zgodności przeprowadza posiadacz odpadów, o którym mowa

w art. 110 ust. 1.

3. Test zgodności przeprowadza się:

1) co najmniej raz na 12 miesięcy lub częściej, jeżeli wynika to z podstawowej

charakterystyki odpadów;

2) w przypadku zmian w procesie produkcji, w szczególności dotyczących zmiany

użytych surowców lub materiałów.

4. W przypadku braku zgodności wyniku testu zgodności z informacjami

zawartymi w podstawowej charakterystyce odpadów sporządza się nową podstawową

charakterystykę odpadów.

5. Testu zgodności nie przeprowadza się dla odpadów, o których mowa

w art. 110 ust. 5.

Art. 114. 1. Podstawową charakterystykę odpadów oraz testy zgodności

wytwórca lub posiadacz odpadów odpowiedzialny za gospodarowanie odpadami

przekazuje zarządzającemu składowiskiem odpadów, przed przekazaniem odpadów

na składowisko odpadów.

2. Zarządzający składowiskiem odpadów dokonuje weryfikacji odpadów, która

polega na:

1) oględzinach przed i po rozładunku odpadów;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 152/255

2) sprawdzeniu zgodności przyjmowanych odpadów z informacjami zawartymi

w podstawowej charakterystyce odpadów.

3. Weryfikacja odpadów może być przeprowadzana w miejscu ich wytwarzania,

jeżeli są one składowane na składowisku odpadów zarządzanym przez ich wytwórcę.

Art. 115. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów pobiera próbki odpadów

dostarczonych do składowania na składowisku odpadów co najmniej raz w miesiącu

i przechowuje je przez okres co najmniej miesiąca.

2. Próbek nie pobiera się w przypadku odpadów, o których mowa

w art. 110 ust. 5.

Art. 116. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów, a w przypadku jego braku

władający powierzchnią ziemi, przechowuje do czasu zamknięcia składowiska

odpadów podstawową charakterystykę odpadów oraz wyniki testów zgodności.

2. Zarządzający

składowiskiem

odpadów

przekazuje

podstawową

charakterystykę odpadów i wyniki testów zgodności następnemu zarządzającemu

składowiskiem odpadów lub władającemu powierzchnią ziemi.

Art. 117. 1. Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku

odpadów danego typu uważa się za spełnione, jeżeli są potwierdzone badaniami

laboratoryjnymi wykonanymi przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a ustawy

z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

2. Kryteria dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów

danego typu obejmują:

1) dopuszczalne graniczne wartości wymywania;

2) parametry charakterystyczne dla danego rodzaju odpadów.

Art. 118. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:

1) odpady obojętne, dla których podstawową charakterystykę odpadów sporządza

się bez przeprowadzania badań, o których mowa w art. 110 ust. 2 pkt 1 lit. h,

2) kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów

danego typu,

3) zakres badań, o których mowa w art. 117 ust. 1

– kierując się właściwościami odpadów i potrzebą zapewnienia właściwego

postępowania z odpadami na składowisku odpadów oraz uwzględniając rodzaje

odpadów i zawartość w nich substancji organicznych.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 153/255

Art. 119. Zarządzający składowiskiem odpadów, przed przyjęciem odpadów do

składowania na składowisku odpadów, jest obowiązany także:

1) ustalić masę przyj mowanych odpadów;

2) sprawdzić zgodność przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie

przekazania odpadów lub dokumentach wymaganych przy międzynarodowym

przemieszczaniu odpadów;

3) w przypadku odpadów rtęci metalicznej – sprawdzić pojemniki i certyfikat

wymagane dla składowania tych odpadów.

Art. 120. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów odmawia przyjęcia odpadów do

składowania na składowisku odpadów w przypadku stwierdzenia:

1) niezgodności

przyjmowanych

odpadów

z informacjami

zawartymi

w podstawowej charakterystyce odpadów lub niedostarczenia testów zgodności,

o ile są wymagane, niezwłocznie po ich przeprowadzeniu;

2) niezgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania

odpadów lub dokumentami wymaganymi przy międzynarodowym

przemieszczaniu odpadów;

3) niezgodności przyjmowanych odpadów z decyzją zatwierdzającą instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów, instrukcją prowadzenia składowiska

odpadów, pozwoleniem zintegrowanym lub zezwoleniem na przetwarzanie

odpadów.

2. W przypadku przekazywania do składowania na składowisku odpadów, odpadów

niezgodnych z dokumentami, o których mowa w ust. 1, zarządzający składowiskiem

odpadów zawiadamia o tym niezwłocznie wojewódzkiego inspektora ochrony

środowiska.

Art. 121. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do

składowania odpadów na składowisku odpadów w sposób selektywny, mając na

uwadze uniknięcie szkodliwych dla środowiska reakcji pomiędzy składnikami tych

odpadów, możliwość dalszego ich wykorzystania oraz rekultywację i ponowne

zagospodarowanie terenu składowiska odpadów.

2. Dopuszcza się składowanie odpadów, określonych w przepisach wydanych na

podstawie ust. 3, na składowisku odpadów w sposób nieselektywny, jeżeli w wyniku

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 154/255

takiego składowania nie nastąpi zwiększenie negatywnego oddziaływania tych

odpadów na środowisko.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje odpadów,

które mogą być składowane na składowisku odpadów w sposób nieselektywny, kierując

się właściwościami odpadów oraz mając na uwadze, aby w wyniku reakcji pomiędzy

wspólnie składowanymi odpadami nie nastąpiło zwiększenie zagrożenia dla

środowiska.

Art. 122. 1. Zakazuje się składowania na składowisku odpadów następujących

odpadów:

1) występujących w postaci ciekłej, w tym odpadów zawierających wodę w ilości

powyżej 95% masy całkowitej, z wyłączeniem szlamów;

2) o właściwościach wybuchowych, żrących, utleniających, wysoce łatwopalnych

lub łatwopalnych;

3) zakaźnych medycznych i zakaźnych weterynaryjnych;

4) powstających w wyniku badań naukowych i prac rozwojowych lub działalności

dydaktycznej, które nie są zidentyfikowane lub są nowe i których oddziaływanie

na środowisko jest nieznane;

5) opon i ich części, z wyłączeniem opon rowerowych i opon o średnicy

zewnętrznej większej niż 1400 mm;

5a) selektywnie zebranych w celu przygotowania ich do ponownego użycia lub

recyklingu, z wyłączeniem odpadów powstających w wyniku dalszego

przetwarzania odpadów selektywnie zebranych, jeżeli w tym przypadku

składowanie zapewnia wynik najlepszy dla środowiska, zgodnie z hierarchią

sposobów postępowania z odpadami;

6) ulegających biodegradacji selektywnie zebranych;

7) określonych w przepisach odrębnych.

2. Zakazuje

się

składowania

odpadów

w śródlądowych

wodach

powierzchniowych i podziemnych, w polskich obszarach morskich oraz

w przypadkach określonych w przepisach odrębnych.

3. Zakazuje się rozcieńczania lub sporządzania mieszanin odpadów ze sobą lub

z innymi substancjami lub przedmiotami w celu spełnienia kryteriów dopuszczenia

odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu, określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 118.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 155/255

Art. 123. 1. Okres przygotowania do budowy, budowy oraz prowadzenia

składowiska odpadów obejmuje fazy:

1) przedeksploatacyjną – okres poprzedzający uzyskanie pierwszej ostatecznej

decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;

2) eksploatacyjną – okres od dnia uzyskania pierwszej ostatecznej decyzji

zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów do dnia

zakończenia rekultywacji składowiska odpadów;

3) poeksploatacyjną – okres 30 lat liczony od dnia zakończenia rekultywacji

składowiska odpadów.

2. Dzień zakończenia rekultywacji składowiska odpadów jest równocześnie

dniem zamknięcia tego składowiska.

Art. 124. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów posiada tytuł prawny do całej

nieruchomości, na której znajduje się składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi

instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska, w okresie

obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną.

2. Lokalizacja, budowa oraz prowadzenie składowiska odpadów musi spełniać

wymagania zapewniające bezpieczne dla życia i zdrowia ludzi oraz dla środowiska

składowanie odpadów, w szczególności wymagania zapobiegające zanieczyszczeniu

wód powierzchniowych i podziemnych, gleby i ziemi oraz powietrza.

3. Prowadzenie składowiska odpadów obejmuje wszystkie działania podejmowane

w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej dotyczące funkcjonowania składowiska

odpadów, w tym monitoring składowiska odpadów. Składowisko odpadów prowadzi

zarządzający składowiskiem odpadów.

4. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany prowadzić monitoring

składowiska

odpadów

w fazie

przedeksploatacyjnej,

eksploatacyjnej

i poeksploatacyjnej.

5. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany przekazywać wyniki

monitoringu składowiska odpadów wojewódzkiemu inspektorowi ochrony

środowiska w terminie do końca pierwszego kwartału następnego roku

kalendarzowego po zakończeniu roku, którego te wyniki dotyczą.

6. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:

1) szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji, budowy i prowadzenia

składowiska odpadów, jakim odpowiadają poszczególne typy składowisk

odpadów,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 156/255

2) zakres, czas i częstotliwość oraz sposób i warunki prowadzenia monitoringu

składowisk odpadów

– kierując się zależnościami między możliwością występowania zagrożeń dla życia

i zdrowia ludzi oraz dla środowiska a lokalizacją, technicznymi parametrami

i sposobem prowadzenia składowiska odpadów oraz uwzględniając zjawiska

przyrodnicze i uwarunkowania geologiczne, a także systemy kontroli poszczególnych

elementów środowiska, oraz kierując się specyficznymi wymaganiami dotyczącymi

składowania niektórych rodzajów odpadów.

Art. 125. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do

ustanowienia zabezpieczenia roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków

w środowisku oraz szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia

2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, w związku

z prowadzeniem składowiska odpadów.

2. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, może mieć formę depozytu,

gwarancji bankowej, gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej.

3. Zabezpieczenie w formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek

bankowy wskazany przez organ wydający decyzję zatwierdzającą instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów, a zabezpieczenie w formie gwarancji bankowej,

gwarancji ubezpieczeniowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do organu

wydającego tę decyzję.

4. Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa

powinna stwierdzać, że w razie wystąpienia negatywnych skutków w środowisku lub

szkód w środowisku, bank lub firma ubezpieczeniowa ureguluje zobowiązania

w przypadku, o którym mowa w art. 131 ust. 4, na rzecz organu, o którym mowa

w art. 129 ust. 1.

Art. 126. 1. Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów wymaga zgody

dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa

Wodnego Wody Polskie w zakresie związanym z ochroną wód.

2. Wyznaczenie lokalizacji składowiska odpadów:

1) w pobliżu lotnisk – wymaga zgody organów administracji lotniczej;

2) w pobliżu obiektów zabytkowych lub na terenie, na którym znajdują się zabytki

archeologiczne – wymaga zgody wojewódzkiego konserwatora zabytków;

3) w obszarze pasa nadbrzeżnego oraz portów i przystani morskich – wymaga

zgody dyrektora urzędu morskiego.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 157/255

3. Organ właściwy do wydania dla składowiska odpadów decyzji o warunkach

zabudowy i zagospodarowania terenu odmawia wydania decyzji w przypadku:

1) braku zgody, o której mowa w ust. 1 lub 2;

2) określonym w przepisach odrębnych.

Art. 127. 1. Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów,

z zastrzeżeniem przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,

dodatkowo zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz

adres składowiska odpadów;

2) określenie rodzajów odpadów przewidzianych do składowania na składowisku

odpadów;

3) określenie przewidywanej rocznej i całkowitej masy składowanych odpadów

oraz pojemności składowiska odpadów i jego docelowej rzędnej (maksymalnej

wysokości składowania);

4) opis terenu składowiska odpadów, w szczególności jego charakterystykę

geologiczną i hydrogeologiczną;

5) opis sposobu zapobiegania zanieczyszczeniu środowiska lub ograniczenia ilości

odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko;

6) plan dotyczący prowadzenia, w tym zarządzania i monitoringu składowiska

odpadów;

7) wytyczne technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunek jego

rekultywacji;

8) określenie sposobów zapobiegania awariom i sposobów postępowania

w przypadku ich wystąpienia.

2. Do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów dołącza

się oświadczenie o posiadanym tytule prawnym do dysponowania całą

nieruchomością, na której będzie zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze

wszystkimi instalacjami i urządzeniami, związanymi z prowadzeniem tego

składowiska

odpadów,

w okresie

obejmującym

fazę

eksploatacyjną

i poeksploatacyjną.

3. Organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów

określa w tym pozwoleniu wymagania zapewniające ochronę życia i zdrowia ludzi,

ochronę środowiska oraz ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich.

4. Wymagania, o których mowa w ust. 3, dotyczą:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 158/255

1) typu składowiska odpadów;

2) warunków technicznych składowiska odpadów;

3) rodzaju odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;

4) rodzaju odpadów niebezpiecznych dopuszczonych do składowania na

wydzielonej części składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne,

jeżeli część tego składowiska wydzielono do składowania odpadów

niebezpiecznych;

5) rocznej i całkowitej masy odpadów dopuszczonych do składowania oraz

pojemności składowiska odpadów i docelowej rzędnej (maksymalnej wysokości

składowania);

6) sposobu prowadzenia składowiska odpadów;

7) sposobu gromadzenia, oczyszczania i odprowadzania odcieków;

8) sposobu gromadzenia, oczyszczania i wykorzystywania lub unieszkodliwiania

gazu składowiskowego;

9) sposobu, częstotliwości i czasu prowadzenia monitoringu składowiska odpadów;

10) sposobu postępowania w przypadku wystąpienia awarii;

11) wytycznych technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunku jego

rekultywacji.

5. W przypadku gdy budowa składowiska odpadów nie jest określona

w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, organ właściwy do wydania

pozwolenia na budowę składowiska odpadów odmawia wydania tego pozwolenia.

Art. 128. Zarządzający składowiskiem odpadów może rozpocząć działalność

polegającą na prowadzeniu składowiska odpadów po uzyskaniu kolejno:

1) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów;

2) pozwolenia na użytkowanie składowiska odpadów;

3) decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

Art. 129. 1. Decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska

odpadów wydaje, na wniosek zarządzającego składowiskiem, marszałek województwa,

a w przypadku przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych – regionalny dyrektor

ochrony środowiska. Właściwość miejscową organu określa się według miejsca

lokalizacji składowiska odpadów.

2. Wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia

składowiska odpadów zawiera:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 159/255

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz

adres składowiska odpadów;

2) informację o uzyskanym pozwoleniu na użytkowanie składowiska odpadów;

3) informację o proponowanej formie i wysokości zabezpieczenia roszczeń,

o którym mowa w art. 125.

3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:

1) instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;

2) dokumenty potwierdzające posiadanie tytułu prawnego do dysponowania całą

nieruchomością, na której będzie zlokalizowane składowisko wraz ze

wszystkimi instalacjami i urządzeniami, związanymi z prowadzeniem tego

składowiska, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną;

3) kopię świadectwa stwierdzającego kwalifikacje kierownika składowiska

odpadów w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych

procesów przetwarzania odpadów;

4) zaświadczenie o niekaralności zarządzającego składowiskiem:

a) a w przypadku zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo

jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, także jego

wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej lub członka zarządu, za

przestępstwa przeciwko środowisku,

b) będącego osobą fizyczną, a w przypadku zarządzającego składowiskiem

będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, jego wspólnika, prokurenta, członka rady nadzorczej

lub członka zarządu, za przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164

lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –

Kodeks karny.

4. Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazę eksploatacyjną

oraz fazę poeksploatacyjną i zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz

adres składowiska odpadów;

2) określenie typu składowiska odpadów;

3) określenie, czy na składowisku odpadów, którego dotyczy instrukcja, jeżeli jest

to składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, zostały

wydzielone części, na których mają być składowane określone rodzaje odpadów

niebezpiecznych;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 160/255

4) rodzaje odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;

5) roczną i całkowitą masę odpadów dopuszczonych do składowania;

6) docelową rzędną (maksymalną wysokość składowania) i pojemność składowiska

odpadów;

7) rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na tym składowisku odpadów,

zamiast innych materiałów, w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, oraz

sposób ich użycia;

8) wyszczególnienie urządzeń technicznych niezbędnych do prawidłowego

funkcjonowania składowiska odpadów;

9) wyszczególnienie aparatury kontrolno-pomiarowej wraz ze schematem

rozmieszczenia punktów pomiarowych;

10) określenie sposobu składowania poszczególnych rodzajów odpadów;

11) określenie rodzaju i grubości stosowanej warstwy izolacyjnej;

12) określenie godzin otwarcia składowiska odpadów;

13) określenie sposobu zabezpieczenia składowiska odpadów przed dostępem osób

nieuprawnionych;

14) określenie procedury przyjęcia odpadów na składowisko odpadów;

15) określenie sposobów i częstotliwości prowadzonych badań, o których mowa

w art. 117;

16) określenie planu awaryjnego, w szczególności na wypadek wykrycia zmian

w jakości wód gruntowych z powodu emisji substancji ze składowiska odpadów;

17) sposób technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunek jego

rekultywacji;

18) inne działania prowadzone na składowisku odpadów dotyczące prowadzenia

i nadzoru nad składowiskiem odpadów w celu zapewnienia jego prawidłowego

funkcjonowania.

5. Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów stanowi załącznik do decyzji

zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

6. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany posiadać instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów do czasu zakończenia fazy poeksploatacyjnej

składowiska.

7. Na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, organ o którym mowa

w ust. 1, po zakończeniu fazy poeksploatacyjnej, wydaje decyzję o wygaśnięciu

decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 161/255

Art. 130. 1. Właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, w decyzji

zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów może określić

dodatkowe wymagania związane ze specyfiką składowania odpadów.

2. W decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów,

właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, zatwierdza również wysokość

i formę zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 125.

Art. 131. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do

ustanowienia zabezpieczenia roszczeń nie później niż 3 miesiące od dnia, w którym

decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów stała się

ostateczna.

2. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany utrzymywać

ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez okres zarządzania przez niego

składowiskiem odpadów.

3. Zarządzający składowiskiem odpadów, po uzyskaniu decyzji o wygaśnięciu

decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, o której mowa

w art. 129 ust. 7, może złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia

roszczeń.

4. W przypadku wystąpienia negatywnych skutków w środowisku lub szkód

w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu

szkodom w środowisku i ich naprawie, właściwy organ, o którym mowa w art. 129

ust. 1, orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu środków z zabezpieczenia roszczeń

na usunięcie tych skutków, o ile działań tych nie wykonał na własny koszt

zarządzający składowiskiem odpadów.

Art. 132. Na stanowisku kierownika składowiska odpadów zarządzający

składowiskiem odpadów zatrudnia osobę posiadającą świadectwo stwierdzające

kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych

procesów przetwarzania odpadów.

Art. 133. W przypadku gdy z przeglądu ekologicznego lub dokumentacji

hydrogeologicznej wynika brak możliwości monitorowania wód powierzchniowych,

podziemnych lub gazu składowiskowego, właściwy organ, o którym mowa w art. 129

ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, może

określić odrębny zakres prowadzenia monitoringu danego składowiska odpadów,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 162/255

odstępując od wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie

art. 124 ust. 6 pkt 2.

Art. 134. Właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, odmawia, w drodze

decyzji, zatwierdzenia instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, w przypadku

gdy:

1) zarządzający składowiskiem odpadów nie posiada tytułu prawnego do

dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko

odpadów wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami, związanymi z

prowadzeniem tego składowiska, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną

i poeksploatacyjną;

2) sposób prowadzenia składowiska odpadów jest sprzeczny z pozwoleniem na

budowę;

3) sposób prowadzenia składowiska odpadów mógłby powodować zagrożenia dla

życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska;

4) kierownik składowiska odpadów nie posiada świadectwa stwierdzającego

kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do

prowadzonych procesów przetwarzania odpadów;

5) zarządzający składowiskiem odpadów będący osobą fizyczną prowadzącą

działalność gospodarczą albo wspólnik, prokurent, członek rady nadzorczej lub

członek zarządu zarządzającego składowiskiem będącego osobą prawną albo

jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej został skazany

prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa przeciwko środowisku lub za

przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku

z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny;

6) wobec zarządzającego składowiskiem prawomocnie orzeczono karę pieniężną za

przestępstwa przeciwko środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia

28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny

zabronione pod groźbą kary.

Art. 135. 1. Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi odpowiedzialność za

całokształt działalności składowiska odpadów i jest obowiązany do realizacji wszystkich

obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów i decyzji, o których mowa

w art. 128.

2. Zarządzający składowiskiem odpadów utrzymuje i prowadzi składowisko

odpadów w sposób zapewniający właściwe funkcjonowanie urządzeń technicznych

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 163/255

stanowiących wyposażenie składowiska odpadów oraz zachowanie wymagań

sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny pracy, przeciwpożarowych, a także wymagań

ochrony środowiska, zgodnie z instrukcją prowadzenia składowiska odpadów

i decyzją zatwierdzającą tę instrukcję.

3. Zmiany na składowisku odpadów, o których mowa w art. 129 ust. 4 pkt 2–7,

9–11 i 17, wymagają wydania decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia

składowiska odpadów.

4. W decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska

odpadów organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, orzeka o wygaśnięciu

dotychczasowej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska

odpadów.

Art. 136. Zarządzającym gminnym składowiskiem odpadów nie może być

jednostka sektora finansów publicznych. Gmina może utworzyć podmiot niebędący

taką jednostką w celu prowadzenia gminnego składowiska odpadów lub powierzyć

wykonywanie praw i obowiązków zarządzającego gminnym składowiskiem odpadów

podmiotowi niebędącemu jednostką sektora finansów publicznych na zasadach

określonych w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U.

z 2021 r. poz. 679).

Art. 137. 1. Cena za przyjęcie odpadów do składowania na składowisku

odpadów uwzględnia w szczególności koszty budowy, prowadzenia, w tym

zamknięcia i rekultywacji, oraz nadzoru, w tym monitoringu składowiska odpadów.

2. Z dniem rozpoczęcia przyjmowania odpadów na składowisko odpadów,

zarządzający składowiskiem odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, na którym

gromadzi środki pieniężne na realizację obowiązków związanych z zamknięciem,

rekultywacją, nadzorem, w tym monitoringiem. Środki są odprowadzane na fundusz

w wysokości wystarczającej do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 1,

z wyłączeniem kosztów budowy.

3. Fundusz rekultywacyjny może mieć formę odrębnego rachunku bankowego,

rezerwy lub gwarancji bankowej.

4. Z dniem, gdy decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów

albo decyzja o zamknięciu składowiska odpadów stała się ostateczna, zarządzający

składowiskiem odpadów może przeznaczyć środki zgromadzone na funduszu

rekultywacyjnym na realizację obowiązków, o których mowa w ust. 2.

5. Funduszem rekultywacyjnym zarządza zarządzający składowiskiem odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 164/255

6. Zarządzający składowiskiem odpadów podaje do publicznej wiadomości,

w tym zamieszcza na stronie internetowej, o ile ją posiada, udział w cenie za przyjęcie

odpadów do składowania na składowisku odpadów środków odprowadzanych na

fundusz rekultywacyjny, o którym mowa w ust. 2.

7. Przepisy ust. 1–6 stosuje się do podmiotu zarządzającego gminnym

składowiskiem odpadów, o którym mowa w art. 136.

Art. 138. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany powiadomić

niezwłocznie wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub państwowego

wojewódzkiego inspektora sanitarnego o stwierdzonych na składowisku odpadów

zmianach obserwowanych parametrów, wskazujących na możliwość wystąpienia lub

powstanie zagrożeń dla środowiska lub dla życia lub zdrowia ludzi.

Art. 139. 1. W przypadku stwierdzenia na składowisku odpadów zmian

obserwowanych parametrów, wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie

zagrożeń dla środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa,

w drodze decyzji, zakres i harmonogram działań niezbędnych do ustalenia przyczyn

zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska.

2. Po ustaleniu przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych

zagrożeń dla środowiska wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa, w drodze

decyzji, zakres i harmonogram działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków

stwierdzonych zagrożeń dla środowiska.

3. W decyzji, o której mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska

uwzględnia w szczególności plan awaryjny, o którym mowa w art. 129 ust. 4 pkt 16.

4. W przypadku zmian obserwowanych parametrów wskazujących na

możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi decyzje,

o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

Art. 140. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję

o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów w przypadku stwierdzenia:

1) niedopełnienia przez zarządzającego składowiskiem odpadów obowiązków,

o których mowa w art. 138, lub

2) niewykonania obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa

w art. 139 ust. 2.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 165/255

2. W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków wynikających z decyzji,

o której mowa w art. 139 ust. 2, decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska

wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

3. W decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się termin wstrzymania

użytkowania składowiska odpadów. Termin ten nie może być późniejszy niż rok od

dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, na wniosek zarządzającego

składowiskiem odpadów, odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub

państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, kierując się stopniem niewykonania

obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, może

ustalić, w drodze postanowienia, termin do usunięcia stwierdzonych

nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie. Ustalony termin nie może

być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.

5. W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w ustalonym terminie

odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki

inspektor sanitarny wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie składowiska odpadów.

6. Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy

wojewódzki inspektor sanitarny, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów,

po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania użytkowania składowiska odpadów,

wyraża, w drodze decyzji, zgodę na wznowienie użytkowania składowiska odpadów.

Zarządzający składowiskiem odpadów może wznowić użytkowanie składowiska

odpadów z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna.

7. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz w art. 139 ust. 1 i 2, są wydawane

z urzędu.

8. Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy

wojewódzki inspektor sanitarny decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz

art. 139 ust. 1 i 2, może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, kierując się

stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi

lub dla środowiska.

Art. 141. 1. Decyzja o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów nie

wyłącza odpowiedzialności zarządzającego składowiskiem odpadów za skutki

zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi spowodowane

niedopełnieniem obowiązków nałożonych na niego niniejszą ustawą lub określonych

w decyzjach, o których mowa w art. 139 ust. 1 i 2.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 166/255

2. Usunięcie przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska oraz

dla życia i zdrowia ludzi odbywa się na koszt zarządzającego składowiskiem

odpadów.

3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki

inspektor sanitarny przekazuje kopie wydanych decyzji, o których mowa

w art. 139 ust. 1 i 2, art. 140 ust. 1, 2 i 6, właściwemu organowi, o którym mowa

w art. 129 ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym decyzja stała

się ostateczna.

Art. 142. W przypadku wstrzymania użytkowania składowiska odpadów na

okres dłuższy niż rok cofa się zezwolenie na przetwarzanie odpadów.

Art. 143. 1. Dopuszcza się wydobywanie odpadów składowanych na

składowisku odpadów.

2. Wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów posiadającego instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów odbywa się na zasadach ustalonych w tej

instrukcji.

3. W przypadku wydobywania odpadów ze składowiska odpadów instrukcja

prowadzenia składowiska odpadów dodatkowo określa:

1) rodzaj i ilość odpadów przewidzianych do wydobycia;

2) techniczny sposób wydobywania odpadów;

3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na

życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko;

4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;

5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów,

a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis

działań rekultywacyjnych.

Art. 144. 1. Wydobywanie odpadów:

1) z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia

składowiska odpadów,

2) ze zwałowiska odpadów

– wymaga uzyskania zgody na wydobywanie odpadów.

2. Przez zwałowisko odpadów rozumie się miejsce składowania odpadów

przemysłowych, dla którego nie było wymagane uzyskanie decyzji dotyczącej

lokalizacji lub decyzji o pozwoleniu na budowę.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 167/255

3. Zgoda na wydobywanie odpadów jest wydawana, w drodze decyzji, przez

właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1.

4. Wniosek o wydanie zgody na wydobywanie odpadów zawiera:

1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;

2) adres składowiska odpadów albo lokalizację zwałowiska odpadów, którego

wniosek dotyczy.

5. Do wniosku zainteresowany wydobyciem odpadów dołącza ekspertyzę

dotyczącą wydobywania odpadów, która obejmuje w szczególności:

1) rodzaj i szacunkową masę odpadów przewidzianych do wydobycia;

2) techniczny sposób wydobywania odpadów;

3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na

życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko;

4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;

5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów,

a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis

działań rekultywacyjnych.

6. Zgoda na wydobywanie odpadów określa:

1) rodzaj i masę odpadów dopuszczonych do wydobycia;

2) techniczny sposób wydobywania odpadów;

3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na

życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko;

4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;

5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów,

a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis

działań rekultywacyjnych.

Art. 145. 1. Zakazane jest wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów, na

którym są składowane niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne lub

niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne z innymi rodzajami odpadów.

2. Dopuszcza się wydobywanie odpadów, o których mowa w ust. 1,

w przypadku rozbiórki składowiska odpadów, w tym zrekultywowanego składowiska

odpadów, jeżeli:

1) w inny sposób nie można usunąć negatywnego oddziaływania składowiska

odpadów na środowisko;

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 168/255

2) jest to konieczne w związku z realizacją planowanego przedsięwzięcia

w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko.

Art. 146. 1. Zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części

wymaga uzyskania zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części.

2. Zgoda jest wydawana, w drodze decyzji, przez właściwy organ, o którym

mowa w art. 129 ust. 1, na wniosek złożony przez zarządzającego składowiskiem

odpadów.

3. Wniosek o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego

wydzielonej części zawiera:

1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku

odpadów lub jego wydzielonej części;

2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego

wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym

zamknięciem;

3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;

4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części.

4. Jeżeli określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub

jego wydzielonej części, lub określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów

wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem lub tą rekultywacją

wymaga zmiany instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, zarządzający

składowiskiem odpadów jest obowiązany równocześnie z wnioskiem o wydanie

zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części złożyć

wniosek o zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów.

5. Przed wydaniem zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego

wydzielonej części wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na wniosek

właściwego organu, o którym mowa w art. 129 ust. 1, oraz z udziałem przedstawiciela

tego organu przeprowadza kontrolę składowiska odpadów.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 169/255

6. Kontroli, o której mowa w ust. 5, nie przeprowadza się, jeżeli konieczność

zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wynika z zarządzenia

pokontrolnego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

Art. 147. 1. Decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów

lub jego wydzielonej części zawiera:

1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku

odpadów lub jego wydzielonej części, przy czym data ta nie może być późniejsza

niż 3 miesiące od dnia doręczenia tej decyzji;

2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego

wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym

zamknięciem;

3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;

4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części;

5) określenie sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem

odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki

wykonywania tego nadzoru.

2. Zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia właściwy organ, o którym

mowa w art. 129 ust. 1, oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

o wykonaniu prac rekultywacyjnych określonych w decyzji o wyrażeniu zgody na

zamknięcie składowiska odpadów.

Art. 148. 1. W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie

wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub

jego wydzielonej części, a zachodzą następujące okoliczności:

1) składowisko odpadów lub jego wydzielona część nie spełnia wymogów

technicznych lub formalnych określonych w przepisach prawa lub

2) w wyniku przeprowadzonej kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska

stwierdzi, że na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, na

którym są składowane odpady komunalne, co najmniej od roku nie są

przyjmowane odpady, lub

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 170/255

3) pojemność składowiska odpadów, określona w zatwierdzonej instrukcji

prowadzenia składowiska odpadów, została zapełniona

– właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, sporządza ekspertyzę dotyczącą

zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nową instrukcję

prowadzenia składowiska odpadów.

2. Ekspertyza dotycząca zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części określa w szczególności:

1) techniczny sposób zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części

wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem;

2) sposób rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz

z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;

3) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów

lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania

tego nadzoru.

3. Na podstawie ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego

wydzielonej części właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, z urzędu, wydaje

decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.

4. Wydając decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, jednocześnie wydaje,

z urzędu, decyzję zatwierdzającą nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

Art. 149. 1. Decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części i instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wraz z decyzją zatwierdzającą tę

instrukcję jest obowiązany wykonać zarządzający składowiskiem odpadów.

2. W przypadku gdy zarządzającego składowiskiem odpadów nie można

zidentyfikować lub egzekucja okazała się bezskuteczna, obowiązanym do wykonania

decyzji, o których mowa w ust. 1, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy

ze względu na lokalizację składowiska odpadów.

3. Władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić wykonanie

decyzji, o których mowa w ust. 1.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 171/255

4. Decyzja o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części

zawiera:

1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku

odpadów lub jego wydzielonej części;

2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego

wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym

zamknięciem;

3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;

4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części;

5) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub

jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego

nadzoru.

5. Decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części

wydaje się nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wykonania ekspertyzy

dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.

6. Przepis art. 147 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 150. 1. Koszty sporządzenia ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska

odpadów lub jego wydzielonej części oraz nowej instrukcji prowadzenia składowiska

odpadów, o których mowa w art. 148 ust. 1, ponosi zarządzający składowiskiem

odpadów.

2. Na pokrycie kosztów związanych:

1) ze sporządzeniem ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub

jego wydzielonej części oraz nowej instrukcji prowadzenia składowiska

odpadów,

2) z zamknięciem składowiska odpadów lub jego wydzielonej części

w przypadkach, o których mowa w art. 149 ust. 2

− mogą być przeznaczone środki finansowe z ustanowionego zabezpieczenia

roszczeń.

Art. 151. 1. Zmiana zarządzającego składowiskiem odpadów wymaga:

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 172/255

1) przeniesienia na podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów praw

i obowiązków wynikających z decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia

składowiska odpadów oraz odpowiednio z:

a) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów,

b) zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części lub

decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części;

2) uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów

tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest

zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami

i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska odpadów.

2. Warunkiem przejęcia składowiska odpadów jest ustanowienie zabezpieczenia

roszczeń przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów oraz

wyrażenie zgody przez:

1) podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów – na przyjęcie

wszystkich praw i obowiązków zawartych w decyzjach, o których mowa

w ust. 1 pkt 1;

2) zarządzającego dotychczas składowiskiem odpadów – na przejęcie składowiska

odpadów przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.

3. Podmioty, o których mowa w ust. 2, wyrażają zgodę, składając pisemne

oświadczenia.

4. Przeniesienie praw i obowiązków może nastąpić w przypadku, gdy podmiot

zainteresowany przejęciem składowiska odpadów daje rękojmię prawidłowego

wykonania obowiązków wynikających z decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

5. Przeniesienie praw i obowiązków z pozwolenia zintegrowanego następuje na

zasadach określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony

środowiska.

6. Przeniesienie praw i obowiązków następuje na wniosek podmiotu

zainteresowanego przejęciem składowiska odpadów.

7. Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, dołącza się oświadczenia, o których

mowa w ust. 3, oraz dokumenty i oświadczenia potwierdzające możliwość

prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających z decyzji, o których mowa

w ust. 1 pkt 1.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 173/255

8. Przeniesienie praw i obowiązków lub odmowa przeniesienia praw

i obowiązków następuje w drodze decyzji właściwego organu, o którym mowa

w art. 129 ust. 1.

Art. 152. 1. Podmiot, który uzyskał decyzję o przeniesieniu praw i obowiązków

oraz tytuł prawny do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane

składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi

z prowadzeniem tego składowiska, przejmuje wszystkie prawa i obowiązki

wynikające z decyzji, o których mowa w art. 151 ust. 1 pkt 1.

2. Z dniem uzyskania przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, tytułu prawnego,

środki zgromadzone na funduszu rekultywacyjnym przechodzą, z mocy prawa, na

podmiot, który uzyskał decyzję o przeniesieniu praw i obowiązków.

3. W decyzji o przeniesieniu praw i obowiązków zatwierdza się wysokość

i formę ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.

Art. 153. Zarządzający dotychczas składowiskiem odpadów może złożyć

wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń po uzyskaniu przez nowego

zarządzającego składowiskiem tytułu prawnego do dysponowania całą nie-

ruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi

instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.

Art. 154. 1. Decyzja o przeniesieniu praw i obowiązków wywołuje skutki

prawne po uzyskaniu przez wnioskodawcę tytułu prawnego do dysponowania całą

nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze

wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego

składowiska.

2. Decyzja o przeniesieniu praw i obowiązków wygasa po upływie roku od dnia

jej doręczenia, jeżeli wnioskodawca nie uzyskał tytułu prawnego do dysponowania

całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze

wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego

składowiska.

Art. 154a. Przepisów art. 103–154 nie stosuje się do składowania odpadów

wydobywczych pochodzących z poszukiwania, rozpoznawania, wydobywania,

przeróbki i magazynowania kopalin ze złóż.

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 174/255

Rozdział 2

Termiczne przekształcanie odpadów

Art. 155. Termiczne przekształcanie odpadów prowadzi się wyłącznie

w spalarniach odpadów lub we współspalarniach odpadów, z zastrzeżeniem art. 31.

Art. 156. 1. Zarządzającym spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest

podmiot prowadzący termiczne przekształcanie odpadów odpowiednio w spalarni

odpadów lub współspalarni odpadów.

2. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest obowiązany

zatrudniać na stanowisku kierownika spalarni odpadów lub współspalarni odpadów

wyłącznie osobę posiadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie

gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania

odpadów.

Art. 157. 1. Spalarnie odpadów oraz współspalarnie odpadów są projektowane,

budowane, wyposażane i użytkowane w sposób zapewniający osiągnięcie poziomu

termicznego przekształcania odpadów, przy którym ilość i szkodliwość dla życia,

zdrowia ludzi lub dla środowiska, odpadów i innych emisji powstających wskutek

termicznego przekształcania odpadów będzie jak najmniejsza.

2. Jeżeli do termicznego przekształcania odpadów stosuje się procesy inne niż

utlenianie, takie jak piroliza, zgazowanie lub proces plazmowy, wówczas spalarnia

odpadów lub współspalarnia odpadów obejmuje zarówno te procesy, jak i następujący

po nich proces spalania substancji powstających podczas tych procesów termicznego

przekształcania odpadów.

Art. 158. 1. Termiczne przekształcanie:

1) odpadów niebezpiecznych,

2) stałych odpadów komunalnych

– stanowi proces unieszkodliwiania D10, wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy.

2. Termiczne przekształcanie, w celu odzysku energii:

1) odpadów opakowaniowych,

2) odpadów innych niż niebezpieczne,

3) stałych odpadów komunalnych w spalarniach odpadów przeznaczonych do

przetwarzania stałych odpadów komunalnych, których efektywność

energetyczna jest co najmniej równa wartościom określonym w załączniku

nr 1 do ustawy,

2022-04-07

©Kancelaria Sejmu

s. 175/255

4) odpadów, o których mowa w art. 163

– stanowi proces odzysku R1, wymieniony w załączniku nr 1 do ustawy.

2a. Zakazuje się przekazywania do termicznego przekształcania odpadów

selektywnie zebranych w celu przygotowania ich do ponownego użycia lub

recyklingu, z wyjątkiem odpadów powstających w wyniku dalszego przetwarzania

odpadów selektywnie zebranych, jeżeli w tym przypadku termiczne przekształcanie

zapewnia wynik najlepszy dla środowiska, zgodnie z hierarchią sposobów

postępowania z odpadami.

3. Zakazuje się przekazywania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów

komunalnych do termicznego przekształcania.

4. Dopuszcza się przekazywanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów

komunalnych do termicznego przekształcania, jeżeli został spełniony warunek,

o którym mowa w art. 9e ust. 1d ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu

czystości i porządku w gminach.

Art. 159. 1. Część energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów

zawierających frakcje biodegradowalne może stanowić energię z odnawialnego źródła

energii, jeżeli są spełnione warunki techniczne zakwalifikowania części energii

odzyskanej z termicznego przekształcenia odpadów jako energii z odnawialnego

źródła energii, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne

kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów

jako energii z odnawialnego źródła energii, kierując się możliwościami technicznymi,

frakcjami biodegradowalnymi zawartymi w określonych rodzajach odpadów oraz

ochroną środowiska.

Art. 160. 1. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest

obowiązany, w czasie przyjmowania i termicznego przekształcania odpadów, do

podejmowania niezbędnych środków ostrożności mających na celu zapobieżenie lub

ograniczenie negatywnych skutków dla środowiska, w szczególności w odniesieniu

do zanieczyszczeń powietrza, gleby, wód powierzchniowych i gruntowych oraz

zapachów i hałasu, a także bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, oraz

przestrzegania wymagań w zakresie termicznego przekształcania odpadów.

2022-04-07

s. 176/255

2. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując

odpady do ich termicznego przekształcenia, jest obowiązany również do:

1) ustalenia masy odpadów;

2) sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w:

a) karcie przekazania odpadów,

b) dokumentach wymaganych na podstawie rozporządzenia (WE)

nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r.

w sprawie przemieszczania odpadów – w przypadku przywozu odpadów

z zagranicy,

c) dokumentach

wymaganych

przepisami

o transporcie

towarów

niebezpiecznych – w przypadku transportu odpadów stanowiących towary

niebezpieczne.

3. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując

odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, jest obowiązany również

do:

1) zapoznania się z przekazywanym przez posiadacza odpadów opisem odpadów,

który powinien obejmować:

a) stan fizyczny i skład chemiczny odpadów niebezpiecznych oraz informacje

niezbędne do dokonania oceny przydatności tych odpadów do procesu

termicznego przekształcenia odpadów,

b) właściwości odpadów,

c) wskazanie substancji, z którymi te odpady nie mogą być łączone w celu ich

łącznego termicznego przekształcenia,

d) niezbędne środki ostrożności związane z postępowaniem z tymi odpadami;

2) pobrania próbek, przed rozładowaniem odpadów, w celu zweryfikowania

zgodności stanu fizycznego i składu chemicznego oraz właściwości odpadów

z opisem, o którym mowa w pkt 1;

3) przechowywania próbek, o których mowa w pkt 2, przez okres co najmniej

jednego miesiąca po termicznym przekształceniu odpadów.

4. Przepisu ust. 3 pkt 2 nie stosuje się do odpadów medycznych i odpadów

weterynaryjnych.

5. Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, termicznie

przekształcając odpady, jest obowiązany do:

2022-04-07

s. 177/255

1) badania fizycznych i chemicznych właściwości odpadów powstałych w wyniku

termicznego przekształcania odpadów, w tym w szczególności rozpuszczalnych

frakcji metali ciężkich;

2) transportu i magazynowania odpadów w postaci pylistej, powstałych w wyniku

termicznego przekształcania odpadów, w zamkniętych pojemnikach;

3) określenia bezpiecznej trasy transportu odpadów niebezpiecznych powstałych

w wyniku termicznego przekształcania odpadów, jeżeli odpadów tych nie udało

się poddać odzyskowi lub unieszkodliwić w miejscu ich powstania.

6. Przepisów ust. 3 nie stosuje się do wytwórcy odpadów, który termicznie

przekształca wyłącznie własne odpady w miejscu ich powstania, pod warunkiem

dotrzymywania wymagań dla spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.

7. Spalanie lub współspalanie odpadów z odzyskiem energii odbywa się przy

zachowaniu wysokiego poziomu efektywności energetycznej.

8. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania dotyczące

prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów, z wyjątkiem odpadów

medycznych i weterynaryjnych, oraz sposoby postępowania z odpadami powstałymi

w wyniku termicznego przekształcania odpadów, kierując się właściwościami

odpadów i ochroną środowiska.

Art. 161. 1. W przypadku niewykonania przez zarządzającego spalarnią

odpadów lub współspalarnią odpadów obowiązków, o których mowa w art. 155–160,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując się stopniem niewykonania

obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, może

wydać decyzję o wstrzymaniu termicznego przekształcania odpadów w tej spalarni

lub współspalarni.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, na wniosek zarządzającego spalarnią

odpadów lub współspalarnią odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska,

kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, zdrowia

ludzi lub dla środowiska, może, w drodze postanowienia, ustalić termin do usunięcia

stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie. Termin ten

nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.

3. W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w ustalonym terminie,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, termiczne

przekształcanie odpadów w spalarni odpadów lub współspalarni odpadów.

2022-04-07

s. 178/255

4. W decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 3, określa się również termin

wstrzymania termicznego przekształcania odpadów, uwzględniając potrzebę

bezpiecznego dla życia lub zdrowia ludzi, lub dla środowiska wstrzymania

termicznego przekształcania odpadów. Termin ten nie może być dłuższy niż rok od

dnia doręczenia decyzji.

5. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu termicznego

przekształcania odpadów wszczyna się z urzędu.

6. Decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 3, wojewódzki inspektor ochrony

środowiska może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, kierując się stopniem

niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi, lub dla

środowiska.

Art. 162. 1. Wstrzymanie termicznego przekształcania odpadów nie wyłącza

obowiązku usunięcia skutków termicznego przekształcenia odpadów na koszt

zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów.

2. Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania działalności, wojewódzki

inspektor ochrony środowiska, na wniosek zarządzającego spalarnią lub

współspalarnią odpadów, wyraża, w drodze decyzji, zgodę na podjęcie termicznego

przekształcania odpadów.

3. W przypadku wstrzymania termicznego przekształcania odpadów na okres

dłuższy niż rok cofa się zezwolenie na przetwarzanie odpadów.

Art. 163. 1. Przepisów art. 155–162 nie stosuje się do instalacji termicznie

przekształcających wyłącznie odpady:

1) roślinne z rolnictwa i leśnictwa;

2) roślinne z przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się

wytwarzaną energię cieplną;

3) włókniste, roślinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu

produkcji papieru z masy, jeżeli odpady te są spalane w miejscu produkcji,

a wytwarzana energia cieplna jest odzyskiwana;

4) korka;

5) drewna, z wyjątkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i powłokami

ochronnymi, które mogą zawierać związki chlorowcoorganiczne lub metale

ciężkie, w skład których wchodzą w szczególności odpady drewna

pochodzącego z budowy, remontów i rozbiórki obiektów budowlanych oraz

infrastruktury drogowej;

2022-04-07

s. 179/255

6) pochodzące z poszukiwań i eksploatacji zasobów ropy i gazu ziemnego na

platformach wydobywczych na morzu oraz spalanych na tych platformach.

2. Przepisów art. 155–162 nie stosuje się również do eksperymentalnych

instalacji wykorzystywanych do badań, rozwoju i testowania prowadzonych w celu

poprawy procesu spalania, w których jest przetwarzane mniej niż 50 Mg odpadów

rocznie, pod warunkiem że instalacje te są eksploatowane w okresie nie dłuższym niż

rok.

2a. Przepisów art. 155–162 nie stosuje się również do instalacji do zgazowania

lub pirolizy odpadów, jeżeli gazy powstałe w wyniku procesów zgazowania lub

pirolizy są oczyszczone w takim stopniu, że przed spaleniem nie stanowią już

odpadów i nie mogą spowodować emisji większych niż w wyniku spalania gazu

ziemnego.

3. Wymagania

dotyczące

termicznego

przekształcania

odpadów

niebezpiecznych nie mają zastosowania w odniesieniu do następujących odpadów

niebezpiecznych:

1) ciekłych odpadów palnych, w tym olejów odpadowych spełniających łącznie

następujące warunki:

a) zawartość PCB i pentachlorofenolu (PCP) nie przekracza wartości, które

powodowałyby, że odpady te są niebezpieczne,

b) zawartość składników wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy nie

przekracza stężeń powodujących, że odpady te są niebezpieczne.

c) (uchylona)

2) (uchylony)

Rozdział 3

Kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami

Art. 164. Kierownikiem spalarni odpadów, współspalarni odpadów,

składowiska odpadów, a także osobą zarządzającą obiektem unieszkodliwiania

odpadów wydobywczych może być wyłącznie osoba posiadająca świadectwo

stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do

prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.

2022-04-07

s. 180/255

Art. 165. 1. Świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania

odpadami wydaje marszałek województwa, po złożeniu przez zainteresowanego,

z wynikiem pozytywnym, egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami.

2. Za wydanie świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie

gospodarowania odpadami pobiera się opłatę w wysokości 1% przeciętnego

miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw za ostatni kwartał,

ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 166. 1. Wniosek o przeprowadzenie egzaminu w zakresie gospodarowania

odpadami zawiera imię i nazwisko wnioskodawcy, datę i miejsce urodzenia oraz

miejsce zamieszkania wnioskodawcy, a także wskazanie zakresu kwalifikacji, o jakie

ubiega się wnioskodawca.

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dowód uiszczenia opłaty za

przeprowadzenie egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami.

3. Za przeprowadzenie egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami pobiera

się opłatę w wysokości 34% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym

mowa w art. 165 ust. 2.

Art. 167. 1. Egzamin w zakresie gospodarowania odpadami przeprowadza się

i świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami

wydaje się w następujących zakresach:

1) termiczne przekształcanie odpadów;

2) składowanie odpadów;

3) prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych.

2. Egzamin w zakresie gospodarowania odpadami przeprowadza komisja

egzaminacyjna powołana przez marszałka województwa.

3. W skład komisji egzaminacyjnej mogą być powołane osoby posiadające

wyższe wykształcenie z zakresu nauk biologicznych, chemicznych, prawa, ochrony

środowiska, inżynierii środowiska, inżynierii chemicznej lub technologii chemicznej

oraz spełniające szczegółowe wymagania określone w przepisach wydanych na

podstawie ust. 7.

4. Członkom komisji egzaminacyjnej za udział w pracach komisji przysługuje

wynagrodzenie, w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie ust. 7.

2022-04-07

s. 181/255

5. W przypadku uzyskania negatywnego wyniku z egzaminu w zakresie

gospodarowania odpadami zainteresowany może ponownie przystąpić do egzaminu

nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia przeprowadzenia egzaminu, z którego

uzyskał wynik negatywny.

6. Opłaty, o których mowa w art. 165 ust. 2 i art. 166 ust. 3, ponosi zainteresowany.

Wpływy z tych opłat stanowią dochód budżetu państwa.

7. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:

1) tryb powoływania komisji egzaminacyjnej, o której mowa w ust. 2, jej skład oraz

szczegółowe wymagania wobec członków komisji,

2) szczegółowy zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu na egzaminie

w zakresie gospodarowania odpadami,

3) tryb przeprowadzania egzaminu w zakresie gospodarowania odpadami,

4) sposób uiszczenia opłaty związanej z przeprowadzeniem egzaminu w zakresie

gospodarowania odpadami i wydaniem świadectwa stwierdzającego kwalifikacje

w zakresie gospodarowania odpadami,

5) wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej,

6) wzór świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania

odpadami

– mając na uwadze konieczność sprawnego przeprowadzenia egzaminu i zapewnienia

należytego sprawdzenia wiadomości zainteresowanych oraz kierując się potrzebą

zapewnienia prawidłowego unieszkodliwiania odpadów oraz potrzebami ochrony

środowiska.

DZIAŁ IX

Zadania z zakresu administracji rządowej realizowane przez samorząd

województwa i przepisy szczególne w postępowaniu o wydanie decyzji z zakresu

gospodarki odpadami

Art. 168. Zadania samorządu województwa, o których mowa w art. 8 ust. 5,

art. 23 ust. 4, art. 31 ust. 1, art. 41 ust. 3 pkt 1 i ust. 6, art. 46, art. 47 ust. 1, 1a, 2, 4 i 7,

art. 48a ust. 10–13 oraz 15, art. 102b ust. 1 i 4, art. 102c ust. 1, art. 129 ust. 1, art. 130,

art. 131 ust. 4, art. 133, art. 134, art. 135 ust. 3 i 4, art. 144 ust. 3, art. 146 ust. 2 i 5,

art. 148 ust. 1, 3 i 4, art. 151 ust. 8, art. 165 ust. 1 i art. 167 ust. 2, są zadaniami

zleconymi z zakresu administracji rządowej.

2022-04-07

s. 182/255

Art. 169. Minister właściwy do spraw klimatu jest organem wyższego stopnia

w stosunku do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w art. 11 ust. 4

i art. 168, z wyjątkiem spraw określonych w art. 165 ust. 1 i art. 167 ust. 2.

Art. 170. 1. Do postępowań w sprawach zezwolenia na zbieranie odpadów,

zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie

odpadów, decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów,

zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz zgody

na wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów nie stosuje się art. 31 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

1a. Przepis ust. 1 stosuje się do postępowań w sprawach potwierdzenia

spełnienia warunków uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny albo

stwierdzenia niespełnienia tych warunków.

1b. Do postępowań w sprawach wydania zezwolenia na zbieranie odpadów,

zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie

odpadów, poprzedzonych decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się

przepisy art. 86f ust. 6, art. 86g oraz art. 86h ustawy z dnia 3 października 2008 r. o

udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa

w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

1c. Do zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów

oraz zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, poprzedzonych decyzją

o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy

z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego

ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko.

2. Stronami postępowań, o których mowa w ust. 1, nie są właściciele

nieruchomości sąsiadujących z instalacją lub nieruchomością, na której będzie

prowadzone zbieranie odpadów, przetwarzanie odpadów lub wydobywanie odpadów

ze składowiska odpadów.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w postępowaniu o wydanie pozwolenia

zintegrowanego lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów dla spalarni lub

współspalarni odpadów.

2022-04-07

s. 183/255

DZIAŁ X

Przepisy karne i administracyjne kary pieniężne

Rozdział 1

Przepisy karne

Art. 171. Kto prowadzi gospodarkę odpadami niezgodnie z nakazem

określonym w art. 16

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 172. 1. Kto wbrew przepisowi art. 20 ust. 3, poza obszarem województwa,

na którym zostały wytworzone:

1) stosuje komunalne osady ściekowe albo

2) unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne albo zakaźne odpady weterynaryjne

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art. 20 ust. 4 przywozi na

obszar województwa odpady, o których mowa w ust. 1, wytworzone poza obszarem

tego województwa, do celów, o których mowa w ust. 1.

Art. 173. (uchylony)

Art. 174. (uchylony)

Art. 175. (uchylony)

Art. 176. 1. Kto wbrew przepisowi art. 33 ust. 1 prowadzi procesy przetwarzania

odpadów w sposób niezapewniający, aby procesy te nie stwarzały zagrożenia dla życia

lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art. 33 ust. 1 prowadzi

procesy przetwarzania odpadów w sposób niezapewniający, aby odpady powstające

z tych procesów nie stwarzały zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla

środowiska.

Art. 177. 1. Kto, nie mając zawartej umowy, o której mowa w art. 45 ust. 2,

zbiera odpady

podlega karze aresztu albo grzywny.

2022-04-07

s. 184/255

Art. 178. Kto gospodaruje odpadami niezgodnie z informacjami zgłoszonymi do

rejestru, o których mowa w art. 52

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 179. Kto wbrew przepisom art. 50 ust. 1, art. 59 ust. 1 oraz art. 60 ust. 1 nie

składa wniosku o wpis do rejestru, o zmianę wpisu do rejestru lub o wykreślenie

z rejestru albo składa wniosek niezgodny ze stanem faktycznym, podlega karze aresztu

albo grzywny.

Art. 180. 1. (uchylony)

2. Kto nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w zakresie:

1) posiadania w trakcie transportu odpadów potwierdzenia wygenerowanego

z BDO, zgodnie z art. 69 ust. 1a,

2) posiadania w trakcie transportu odpadów komunalnych potwierdzenia

wygenerowanego z BDO, zgodnie z art. 71a ust. 3

– podlega karze grzywny.

3. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art. 72 nie przechowuje przez

określony czas, nie udostępnia lub nie przedkłada dokumentów i wszelkich danych,

o których mowa w art. 72 ust. 1.

4. Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 67

ust. 10 albo ust. 11, nie wprowadza albo nie wprowadza w terminie do BDO informacji

zawartych w dokumentach ewidencji odpadów sporządzonych w formie określonej w

art. 67 ust. 7.

Art. 180a. Kto, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 76, nie składa

sprawozdania, podlega karze grzywny.

Art. 181. Kto wbrew przepisom art. 85 i art. 88, PCB:

1) poddaje odzyskowi lub

2) spala na statkach

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 182. Kto wbrew przepisowi art. 92 miesza oleje odpadowe z innymi

odpadami niebezpiecznymi, w tym zawierającymi PCB, w czasie ich zbierania lub

2022-04-07

s. 185/255

magazynowania, jeżeli poziom określonych substancji w olejach odpadowych

przekracza dopuszczalne wartości,

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 183. 1. Kto:

1) poddaje odzyskowi takie rodzaje odpadów medycznych i odpadów

weterynaryjnych, których odzysk jest niedopuszczalny zgodnie z art. 94 ust. 1

lub

2) unieszkodliwia odpady medyczne lub odpady weterynaryjne z naruszeniem

art. 95 ust. 1 lub 2

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art. 95 ust. 3 unieszkodliwia

zakaźne odpady medyczne lub zakaźne odpady weterynaryjne przez ich

współspalanie.

3. (uchylony)

Art. 184. 1. Kto, nie będąc wytwórcą komunalnych osadów ściekowych,

przekazuje do stosowania władającemu powierzchnią ziemi komunalne osady

ściekowe

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto wbrew przepisowi art. 96 ust. 8, nie powiadamia

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zamiarze przekazania komunalnych

osadów ściekowych władającemu powierzchnią ziemi, na której te osady mają być

stosowane.

Art. 185. 1. Kto niezgodnie z warunkami określonymi w art. 96 ust. 4 lub wbrew

zakazom, o których mowa w art. 96 ust. 5 lub 12, stosuje komunalne osady ściekowe

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega wytwórca komunalnych osadów ściekowych, który

niezgodnie z art. 96 ust. 6 i 7, przed stosowaniem, nie poddaje badaniom komunalnych

osadów ściekowych oraz gruntów, na których osady te mają być stosowane albo nie

przekazuje wraz z komunalnymi osadami ściekowymi informacji o dawkach osadów

oraz wyników badań.

2022-04-07

s. 186/255

Art. 186. Kto, będąc władającym powierzchnią ziemi, wbrew obowiązkowi,

o którym mowa w art. 96 ust. 10, nie przechowuje wyników badań lub informacji,

o których mowa w art. 96 ust. 6 i 7

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 187. Kto wbrew przepisowi art. 97, unieszkodliwia poprzez odprowadzanie

do morza, w tym lokowanie na dnie morza, odpady pochodzące z procesów

wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 188. Kto, prowadząc punkt zbierania odpadów metali, przyjmuje odpady

metali inne niż metalowe odpady opakowaniowe po produktach żywnościowych:

1) bez potwierdzenia tożsamości osoby przekazującej te odpady, lub

2) bez wypełnienia formularza przyjęcia odpadów metali, lub

3) wypełniając formularz przyjęcia odpadów metali niezgodnie ze stanem

rzeczywistym

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 189. 1. Kto, będąc zarządzającym składowiskiem odpadów, przyjmuje do

składowania odpady, w stosunku do których:

1) nie została sporządzona podstawowa charakterystyka odpadów, o której mowa

w art. 110 ust. 2, lub

2) nie przeprowadzono testu zgodności, o którym mowa w art. 113 ust. 1, o ile jest

wymagany

podlega karze aresztu albo grzywny.

2. Tej samej karze podlega, kto, będąc zarządzającym składowiskiem odpadów,

nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w zakresie:

1) dokonania weryfikacji, o której mowa w art. 114 ust. 2, lub

2) pobierania i przechowywania próbek odpadów dostarczonych do składowania na

składowisko odpadów zgodnie z art. 115 ust. 1, lub

3) ustalenia masy odpadów przyjmowanych do składowania, zgodnie

z art. 119 pkt 1, lub

2022-04-07

s. 187/255

4) sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie

przekazania odpadów lub dokumentach wymaganych przy międzynarodowym

przemieszczaniu odpadów, zgodnie z art. 119 pkt 2, lub

5) sprawdzenia pojemników i certyfikatu wymaganych dla składowania odpadów

rtęci metalicznej, zgodnie z art. 119 pkt 3, lub

6) odmowy przyjęcia odpadów do składowania na składowisku odpadów

w przypadkach, o których mowa w art. 120 ust. 1, lub

7) zapewnienia selektywnego składowania odpadów, o którym mowa

w art. 121 ust. 1, składowanych na składowisku odpadów, z uwzględnieniem

warunku określonego w art. 121 ust. 2, lub

8) prowadzenia monitoringu składowiska odpadów, zgodnie z art. 124 ust. 4, lub

9) przekazywania wyników monitoringu składowiska odpadów wojewódzkiemu

inspektorowi ochrony środowiska, zgodnie z art. 124 ust. 5, lub

10) utrzymywania i prowadzenia składowiska odpadów w sposób zapewniający

właściwe funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie

składowiska odpadów oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa

i higieny pracy, przeciwpożarowych, a także wymagań ochrony środowiska,

zgodnie z instrukcją prowadzenia składowiska odpadów i decyzją

zatwierdzającą tę instrukcję, zgodnie z art. 135 ust. 2, lub

11) powiadamiania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub

państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego o stwierdzonych na

składowisku odpadów zmianach obserwowanych parametrów, zgodnie

z art. 138, lub

12) przechowywania dokumentów, na podstawie których jest sporządzane

sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami do czasu

zamknięcia składowiska odpadów oraz przekazania tych dokumentów

następnemu zarządzającemu składowiskiem lub władającemu powierzchnią

ziemi, zgodnie z art. 78 ust. 2 i 3, lub

13) zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisko odpadów

lub jego wydzielonej części w przypadku uzyskania zgody na zamknięcie

składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, o której mowa w art. 146

2022-04-07

s. 188/255

ust. 1, albo decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części, o której mowa w art. 148 ust. 3.

Art. 190. Kto zatrudnia, wbrew przepisom art. 132 i art. 156 ust. 2, na

stanowisku kierownika składowiska odpadów, spalarni odpadów lub współspalarni

odpadów, osobę nieposiadającą świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie

gospodarowania

odpadami,

odpowiednie

prowadzonego

procesu

unieszkodliwiania odpadów

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 191. Kto, wbrew przepisowi art. 155, termicznie przekształca odpady poza

spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 192. Kto będąc zarządzającym spalarnią odpadów lub współspalarnią

odpadów:

1) przyjmując odpady do ich termicznego przekształcenia, nie ustala masy odpadów

lub nie sprawdza zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi

w dokumentach, o których mowa w art. 160 ust. 2 pkt 2, lub

2) przyjmując odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, nie

zapoznaje się z opisem odpadów lub nie pobiera, lub nie przechowuje próbek

tych odpadów, zgodnie z art. 160 ust. 3

podlega karze aresztu albo grzywny.

Art. 193. Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 171–192 następuje na

zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks

postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2021 r. poz. 457, 1005, 1595 i

2328).

Rozdział 2

Administracyjne kary pieniężne

Art. 194. 1. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za:

1) zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne,

o której mowa w art. 5, przez ich rozcieńczanie lub mieszanie ze sobą, lub

z innymi odpadami, substancjami lub materiałami, prowadzące do obniżenia

2022-04-07

s. 189/255

początkowego stężenia substancji niebezpiecznych do poziomu niższego niż

poziom określony dla odpadów niebezpiecznych;

2) mieszanie odpadów niebezpiecznych różnych rodzajów, mieszanie odpadów

niebezpiecznych z odpadami innymi niż niebezpieczne lub mieszanie odpadów

niebezpiecznych z substancjami, materiałami lub przedmiotami, w tym

rozcieńczanie substancji, o którym mowa w art. 21 ust. 1, lub mieszanie tych

odpadów, wbrew warunkom, o których mowa w art. 21 ust. 2;

2a) transport odpadów niezgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 24;

2b) magazynowanie odpadów niezgodnie z wymaganiami, o których mowa

w art. 25 ust. 1–6;

2c) nieprowadzenie wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub

składowania odpadów albo prowadzenie tego systemu niezgodnie z przepisami

art. 25 ust. 6a;

2d) przekazywanie odpadów powstających w procesie mechaniczno-biologicznego

przetwarzania niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych lub

pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, przeznaczonych do

składowania, do instalacji komunalnej niezgodnie z przepisem art. 29a ust. 2;

3) zbieranie odpadów wbrew zakazom, o których mowa w art. 23 ust. 2;

3a) zlecanie wykonywania obowiązku gospodarowania odpadami podmiotom, które

nie uzyskały wymaganych decyzji lub wymaganego wpisu do rejestru, wbrew

przepisom art. 27 ust. 2;

4) nieutrzymywanie zabezpieczenia roszczeń wbrew obowiązkowi, o którym mowa

w art. 48a ust. 11, lub niezłożenie wniosku o zmianę formy lub wysokości

zabezpieczenia roszczeń zgodnie z art. 48a ust. 8.

5) prowadzenie działalności w zakresie, o którym mowa w art. 50 ust. 1, bez

wymaganego wpisu do rejestru;

5a) nieumieszczanie numeru rejestrowego na dokumentach sporządzanych

w związku z prowadzoną działalnością, wbrew obowiązkowi, o którym mowa

w art. 63;

5b) nieprowadzenie ewidencji odpadów albo prowadzenie tej ewidencji w sposób

nieterminowy lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym;

2022-04-07

s. 190/255

6) dokonanie zrzutu olejów odpadowych do wód, gleby lub ziemi, wbrew zakazowi,

o którym mowa w art. 93;

<6a) nieprowadzenie selektywnego zbierania, odbierania i sortowania odpadów

budowlanych i rozbiórkowych, wbrew obowiązkowi określonemu

w art. 101a;>

Dodany pkt 6a w

ust. 1 w art. 194

wejdzie w życie z

dn. 1.01.2023 r.

(Dz. U. z 2021 r.

poz. 2151).

7) rozcieńczanie lub sporządzanie mieszanin odpadów ze sobą lub z innymi

substancjami lub przedmiotami, o którym mowa w art. 122 ust. 3;

8) wydobywanie odpadów, niezgodnie z przepisami, o których mowa

w art. 143 ust. 2 i art. 144;

8a) przekazywanie do termicznego przekształcania odpadów selektywnie zebranych

w celu przygotowania ich do ponownego użycia lub recyklingu, wbrew

obowiązkowi określonemu w art. 158 ust. 2a;

9) przekazywanie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych do

termicznego przekształcania niezgodnie z przepisami art. 158 ust. 3 i 4.

2. Przepisów ust. 1 i 4 nie stosuje się, w przypadku gdy za naruszenie może być

ustalona opłata podwyższona, o której mowa w art. 293 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

3. Administracyjna kara pieniężna za naruszenia, o których mowa w ust. 1,

wynosi nie mniej niż 1000 zł i nie może przekroczyć 1 000 000 zł.

4. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za zbieranie odpadów lub

przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia, o którym mowa w art. 41. Kara

wynosi nie mniej niż 1000 zł i nie może przekroczyć 1 000 000 zł.

5. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za gospodarowanie odpadami

niezgodnie z posiadanym zezwoleniem, o którym mowa w art. 41. Kara wynosi nie

mniej niż 1000 zł i nie może przekroczyć 1 000 000 zł.

6. (uchylony)

6a. (uchylony)

7. Wysokość kary, o której mowa w ust. 4 i 5, ustala się, uwzględniając ilość

i właściwości odpadów, okoliczności naruszenia przepisów ustawy oraz przesłanki

określone w art. 199.

Art. 194a. (uchylony)

2022-04-07

s. 191/255

Art. 194b. 1. Administracyjną karę pieniężną wymierza się za niedostarczanie

odpadów przez transportującego odpady, wbrew przepisom art. 24 ust. 4, do:

1) posiadacza odpadów,

2) miejsca przeznaczenia odpadów

– wskazanego przez zlecającego usługę transportu odpadów.

2. Kara, o której mowa w ust. 1, wynosi nie mniej niż 1000 zł i nie może

przekroczyć 100 000 zł.

Art. 195. Kto, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 233 ust. 2,

transportuje odpady bez uzyskania zezwolenia na transport odpadów lub wpisu do

rejestru

podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 2000 do 10 000 zł.

Art. 195a. 1. Starosta, który wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 24a

ust. 4, nie utworzył miejsca spełniającego warunki magazynowania odpadów podlega

administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od 10 000 do 100 000 zł.

2. Administracyjną karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza się na koniec

każdego roku, w którym nie został zrealizowany obowiązek, o którym mowa w art. 24a

ust. 4.

Art. 195b. Organ, który wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 24a ust. 3,

nie wyznacza w wojewódzkim planie gospodarki odpadami miejsca spełniającego

warunki magazynowania podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości od

10 000 do 100 000 zł.

Art. 195c. Kary, o których mowa w art. 195a i art. 195b, wymierza wojewódzki

inspektor ochrony środowiska, biorąc pod uwagę liczbę i wagę stwierdzonych

uchybień oraz naruszonych przez organ obowiązków.

Art. 196. Administracyjną karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji,

wojewódzki inspektor ochrony środowiska właściwy ze względu na miejsce

wytwarzania lub gospodarowania odpadami.

Art. 197. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza naruszenie

w szczególności na podstawie:

1) kontroli, w tym dokonanych w ich trakcie pomiarów lub za pomocą innych

środków;

2022-04-07

s. 192/255

2) pomiarów i badań prowadzonych przez podmiot obowiązany do takich

pomiarów i badań;

3) zawiadomienia dokonanego odpowiednio przez marszałka województwa,

regionalnego dyrektora ochrony środowiska lub ministra właściwego do spraw

klimatu.

Art. 198. W decyzji wymierzającej administracyjną karę pieniężną określa się

w szczególności:

1) rodzaj naruszenia i dzień stwierdzenia naruszenia;

2) wysokość administracyjnej kary pieniężnej.

Art. 199. Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej

wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia rodzaj naruszenia i jego

wpływ na życie i zdrowie ludzi oraz środowisko, okres trwania naruszenia i rozmiary

prowadzonej działalności oraz bierze pod uwagę skutki tych naruszeń i wielkość

zagrożenia.

Art. 200. (uchylony)

Art. 201. 1. Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od

dnia, w którym decyzja o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej stała się

ostateczna, na odrębny rachunek bankowy właściwego odpowiednio wojewódzkiego

inspektora ochrony środowiska.

2. Wpływy z administracyjnych kar pieniężnych wojewódzki inspektor ochrony

środowiska przekazuje na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony

Środowiska i Gospodarki Wodnej w terminie do końca następnego miesiąca po

upływie każdego kwartału.

Art. 202. W sprawach dotyczących administracyjnych kar pieniężnych stosuje

się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja

podatkowa, z tym że uprawnienia organu podatkowego przysługują wojewódzkiemu

inspektorowi ochrony środowiska.

2022-04-07

s. 193/255

DZIAŁ XI

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące

i końcowe

Rozdział 1

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 203. Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o ustawie z dnia

27 kwietnia 2001 r. o odpadach – należy przez to rozumieć ustawę z dnia 14 grudnia

2012 r. o odpadach.

Art. 204–221. (pominięte)

Rozdział 2

Przepisy epizodyczne, przejściowe, dostosowujące i końcowe

Art. 222. Określone w dotychczasowych przepisach procesy odzysku R14

i R15 stają się odpowiednio procesami odzysku R3, R5, R11 i R12, określonymi

w załączniku nr 1 do niniejszej ustawy.

Art. 223. Wytwórcy odpadów, którzy na podstawie przepisów dotychczasowych

dokonali zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, są

obowiązani do przedłożenia zgłoszenia, o którym mowa w art. 8 ust. 1, w terminie

dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 224. Posiadacz odpadów prowadzący zbieranie odpadów, które powstały

podczas unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych odpadów

weterynaryjnych metodami innymi niż termiczne przekształcanie odpadów, może

prowadzić działalność w tym zakresie zgodnie z decyzjami wydanymi na podstawie

przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż 3 miesiące od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy, o ile wcześniej nie straciły ważności.

Art. 225. Zezwolenia na spalanie odpadów poza instalacjami lub urządzeniami,

o których mowa w art. 13 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 252, zachowują

ważność na czas, na jaki zostały wydane.

Art. 226. Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 45 ust. 3,

posiadacz odpadów wymieniony w art. 45 ust. 1 pkt 7 i 8 jest obowiązany do

uzyskania zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Z dniem wejścia w życie przepisów

2022-04-07

s. 194/255

wydanych na podstawie art. 45 ust. 3, zezwolenie na przetwarzanie odpadów wygasa

w zakresie objętym tymi przepisami.

Art. 227. Krajowy plan gospodarki odpadami oraz wojewódzkie plany

gospodarki odpadami uchwalone na podstawie przepisów dotychczasowych stają się

odpowiednio krajowym planem gospodarki odpadami oraz wojewódzkimi planami

gospodarki odpadami w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.

Art. 227a. 1. Zarząd województwa przygotuje i przedłoży sejmikowi

województwa oraz ministrowi właściwemu do spraw klimatu sprawozdanie

z realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami za okres sprawozdawczy

obejmujący lata 2017–2019 w terminie 16 miesięcy po upływie tego okresu

sprawozdawczego.

2. Minister właściwy do spraw klimatu przygotuje i przedłoży Radzie Ministrów

sprawozdanie z realizacji krajowego planu gospodarki odpadami za okres

sprawozdawczy obejmujący lata 2017–2019 w terminie 22 miesięcy po upływie tego

okresu sprawozdawczego.

Art. 228. 1. Tracą moc uchwały dotyczące przyjęcia powiatowych i gminnych

planów gospodarki odpadami po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2. Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami

podjęta na podstawie ustawy, o której mowa w art. 252, zachowuje moc do czasu

aktualizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami i może być zmieniana na

podstawie niniejszej ustawy.

Art. 229. Regiony gospodarki odpadami komunalnymi określone w uchwale

w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, podjętej na

podstawie ustawy, o której mowa w art. 252, stają się regionami gospodarki odpadami

komunalnymi w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 230. Regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych

określone w uchwałach w sprawie wykonania wojewódzkich planów gospodarki

odpadami stają się regionalnymi instalacjami do przetwarzania odpadów

komunalnych w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 231. 1. Decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami

niebezpiecznymi i decyzje zatwierdzające program gospodarki odpadami, wydane na

2022-04-07

s. 195/255

podstawie przepisów dotychczasowych, wygasają z dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, z zastrzeżeniem art. 232 ust. 3.

2. Informacje o wytwarzanych odpadach i o sposobach gospodarowania

wytworzonymi odpadami, złożone na podstawie przepisów dotychczasowych, tracą

ważność z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

3. Pozwolenia na wytwarzanie odpadów, wydane na podstawie przepisów

dotychczasowych, zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane.

4. Wytwórca odpadów, który w pozwoleniu, o którym mowa w ust. 3, dokonał

zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, jest

obowiązany dostosować pozwolenie na wytwarzanie do przepisów niniejszej ustawy

w terminie dwóch lat od dnia jej wejścia w życie.

Art. 232. 1. Zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na odzysk lub

unieszkodliwianie odpadów wydane na podstawie przepisów dotychczasowych stają

się odpowiednio zezwoleniami na zbieranie odpadów i zezwoleniami na

przetwarzanie odpadów, w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.

2. Zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na odzysk lub

unieszkodliwianie odpadów, wydane na podstawie przepisów dotychczasowych,

zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż przez trzy

lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

3. Decyzje wydane na podstawie art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 3 ustawy, o której

mowa w art. 252, zachowują ważność w zakresie zbierania, odzysku lub

unieszkodliwiania odpadów na czas, na jaki zostały wydane, nie dłużej niż przez trzy

lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

4. Przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, posiadacz odpadów może

prowadzić zbieranie lub przetwarzanie odpadów na podstawie decyzji, o której mowa

w ust. 3.

5. W okresie nie dłuższym niż trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, posiadacz odpadów może zlecić wykonanie obowiązku gospodarowania

odpadami podmiotom posiadającym decyzje, o których mowa w ust. 1–3; przekazanie

odpadów takiemu posiadaczowi powoduje przejście odpowiedzialności za

gospodarowanie odpadami na tego posiadacza.

6. Pozwolenia zintegrowane, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy, obejmujące wytwarzanie i gospodarowanie odpadami, zachowują ważność na

czas, na jaki zostały wydane.

2022-04-07

s. 196/255

7. Wytwórca odpadów, który w pozwoleniu, o którym mowa w ust. 6, dokonał

zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, jest

obowiązany dostosować pozwolenie zintegrowane do przepisów niniejszej ustawy

w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 233. 1. Zezwolenia na transport odpadów wydane na podstawie przepisów

dotychczasowych zachowują ważność na czas na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak

niż do czasu upływu terminu do złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym mowa

w art. 49 ust. 1, lub z dniem uzyskania wpisu do tego rejestru, w przypadku gdy wpis

nastąpił w terminie wcześniejszym.

2. Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, transportujący

odpady są obowiązani do uzyskania zezwolenia na transport odpadów lub wpisu do

rejestru, o którym mowa w art. 33 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 252, na

podstawie przepisów dotychczasowych.

3. Do wydawania zezwoleń na transport odpadów do czasu utworzenia rejestru,

o którym mowa w art. 49 ust. 1, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 252.

Art. 234. 1. Rejestr, o którym mowa w art. 49 ust. 1, tworzy się łącznie z BDO.

2. Podmioty objęte obowiązkiem złożenia wniosku o wpis do rejestru, o którym

mowa w art. 49 ust. 1, są obowiązane do złożenia tego wniosku w terminie 6 miesięcy

od dnia utworzenia rejestru.

3. Podmioty posiadające wpis do rejestru prowadzonego przez Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie przepisów dotychczasowych są

wpisywane do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, z urzędu. Marszałek

województwa dokonuje wpisu w terminie 6 miesięcy od dnia utworzenia rejestru,

o którym mowa w art. 49 ust. 1. Dokonując wpisu marszałek województwa przydziela

nowy numer rejestrowy.

4. Inne niż wymienione w ust. 3 podmioty, podlegające z urzędu wpisowi do

rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, zgodnie z art. 51 ust. 1, spełniające

wymagania do uzyskania tego wpisu w dniu utworzenia rejestru, są wpisywane do

tego rejestru w terminie 6 miesięcy od dnia jego utworzenia.

5. W przypadku gdy marszałek województwa, dokonując z urzędu wpisu do

rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, stwierdzi brak informacji wymaganych na

podstawie niniejszej ustawy, wzywa podmiot, o którym mowa w ust. 3 lub 4, do

2022-04-07

s. 197/255

złożenia brakujących informacji. W przypadku nieuzupełnienia brakujących

informacji w wyznaczonym terminie marszałek województwa nie dokonuje wpisu do

rejestru z urzędu. Przepis art. 64 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks

postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

6. W przypadku nieuzupełnienia brakujących informacji w wyznaczonym

terminie, podmiot o którym mowa w ust. 3 lub 4, jest obowiązany do złożenia wniosku

o wpis do rejestru.

7. W terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia o nadaniu nowego

numeru rejestrowego podmioty, o których mowa w ust. 3, mogą używać numeru

rejestrowego nadanego na podstawie przepisów dotychczasowych.

8. Podmioty, które posiadają w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wpis do

dotychczasowych rejestrów, są zwolnione z obowiązku uiszczenia opłaty rejestrowej.

9. Po upływie 6 miesięcy od dnia utworzenia rejestru lub z dniem uzyskania wpisu

do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, przez podmiot, o którym mowa w ust. 2–

4, wygasają wpisy do rejestru prowadzonego na podstawie przepisów

dotychczasowych odpowiednio przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska lub

przez starostę.

10. Przepisy art. 208⁷⁾pkt 2, art. 209⁸⁾pkt 10 w zakresie uchylenia art. 37 pkt 1,

art. 213⁹⁾pkt 11, art. 214¹⁰⁾pkt 35, art. 219¹¹⁾pkt 1 oraz art. 220¹²⁾pkt 19 i 20 stosuje

się od dnia utworzenia rejestru.

11. Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, stosuje się art. 13

ustawy, o której mowa w art. 213⁹⁾, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Artykuł 208 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach

opakowaniowych.

Artykuł 209 zawiera zmiany do ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w

zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej.

Artykuł 213 zawiera zmiany do ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów

wycofanych z eksploatacji.

Artykuł 214 zawiera zmiany do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i

10)

elektronicznym.

11)

Artykuł 219 zawiera zmiany do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o

środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

oddziaływania na środowisko.

Artykuł 220 zawiera zmiany do ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach.

12)

2022-04-07

s. 198/255

Art. 235. 1. Starosta prowadzący rejestr na podstawie przepisów

dotychczasowych zakończy prowadzenie tego rejestru z dniem utworzenia rejestru,

o którym mowa w art. 49 ust. 1.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzący rejestr na podstawie

przepisów dotychczasowych zakończy prowadzenie tego rejestru z dniem utworzenia

rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1.

3. Do czasu utworzenia rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, do rejestrów

stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 236. 1. Do dnia 31 grudnia 2014 r. do ewidencji odpadów stosuje się

przepisy dotychczasowe.

2. Ewidencji, o której mowa w ust. 1, nie prowadzą podmioty, wymienione

w art. 66 ust. 4.

3. Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 68 ust. 1, sprzedawca

odpadów oraz pośrednik w obrocie odpadami, niebędący posiadaczami odpadów, nie

prowadzą ewidencji odpadów niebezpiecznych.

Art. 236a. 1. W okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. dopuszcza się sporządzanie

dokumentów ewidencji odpadów w formie papierowej, z tym, że prowadzenie karty

przekazania odpadów lub karty przekazania odpadów komunalnych w formie

papierowej jest dopuszczalne, jeżeli przekazujący odpady wystawi kartę przekazania

odpadów lub kartę przekazania odpadów komunalnych w tej formie.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kierujący środkiem transportu, którym

są transportowane odpady lub odpady komunalne, jest obowiązany posiadać w trakcie

transportu odpowiednio kartę przekazania odpadów lub jej kopię albo kartę

przekazania odpadów komunalnych lub jej kopię, sporządzoną w formie papierowej.

3. (uchylony)

4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przekazujący odpady sporządza kartę

przekazania odpadów lub kartę przekazania odpadów komunalnych w odpowiedniej

liczbie egzemplarzy dla każdego z posiadaczy odpadów – przekazującego odpady,

każdego transportującego odpady oraz przejmującego odpady.

5. Wzór karty przekazania odpadów sporządzanej w przypadku, o którym mowa

w ust. 1, określa załącznik nr 5a do ustawy.

6. Wzór karty przekazania odpadów komunalnych sporządzanej w przypadku, o

którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5b do ustawy.

2022-04-07

s. 199/255

7. Wzór karty ewidencji odpadów sporządzanej w przypadku, o którym mowa w

ust. 1, określa załącznik nr 5c do ustawy.

8. Wzór karty ewidencji komunalnych osadów ściekowych sporządzanej w

przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5d do ustawy.

9. Wzór karty ewidencji zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego

sporządzanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5e do

ustawy.

10. Wzór karty ewidencji pojazdów wycofanych z eksploatacji sporządzanej w

przypadku, o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5f do ustawy.

11. Wzór karty ewidencji odpadów niebezpiecznych sporządzanej w przypadku,

o którym mowa w ust. 1, określa załącznik nr 5g do ustawy.

Art. 236b. 1. Podmioty, o których mowa w art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1, mogą

prowadzić ewidencję odpadów na zasadach określonych w art. 236a ust. 1 przed

uzyskaniem wpisu do rejestru.

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, nie stosują numeru rejestrowego,

o którym mowa w art. 54 ust. 1, na dokumentach, których wzory zostały określone

w załącznikach nr 5a–5g do ustawy.

3. W terminie do dnia 31 grudnia 2020 r. do podmiotów, o których mowa

w art. 50 ust. 1, które złożyły wniosek o wpis do rejestru, nie stosuje się przepisów

art. 50 ust. 2 i 3 oraz art. 194 ust. 1 pkt 5.

Art. 237. 1. Podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania:

1) zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach

gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku

i unieszkodliwiania tych odpadów – na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy,

o której mowa w art. 252,

2) sprawozdań – na podstawie art. 4 ust. 5, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1

ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie

gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

3) sprawozdań – na podstawie art. 7 ust. 1 i art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja

2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych,

4) sprawozdań – na podstawie art. 15 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy

z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

2022-04-07

s. 200/255

5) sprawozdań – na podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 51 ust. 1,

art. 56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu zakładów przetwarzania, o którym

mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym,

6) sprawozdań – na podstawie art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4,

art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia

2009 r. o bateriach i akumulatorach

– sporządzają i składają je, za lata 2012–2014, stosując przepisy dotychczasowe, z tym

że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych

zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten

obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze,

o której mowa w art. 200.

2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i sprawozdań, o których mowa

w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 237a. 1. Podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania:

1) zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach

gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku

i unieszkodliwiania tych odpadów – na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy,

o której mowa w art. 252,

2) sprawozdań – na podstawie art. 15 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy

z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

3) sprawozdań – na podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 40, art. 51 ust. 1,

art. 56 ust. 1 i art. 67 ust. 1 oraz wykazu zakładów przetwarzania, o którym

mowa w art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym,

4) sprawozdań – na podstawie art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4,

art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia

2009 r. o bateriach i akumulatorach

– sporządzają i składają je, za rok 2015 i za rok 2016, stosując przepisy

dotychczasowe, z tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje

tych zbiorczych zestawień danych, sprawozdań lub wykazu zakładów przetwarzania

lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym

podlega karze grzywny, o której mowa w art. 180a.

2022-04-07

s. 201/255

2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i sprawozdań, o których mowa

w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 237aa. 1. Podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania:

1) zbiorczych zestawień danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach

gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku

i unieszkodliwiania tych odpadów – na podstawie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy, o której

mowa w art. 252,

2) sprawozdań – na podstawie art. 15 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 38 ust. 3 ustawy

z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

3) sprawozdań – na podstawie art. 34 ust. 2, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 4,

art. 37 ust. 6, art. 41 ust. 3, art. 59 ust. 3 i art. 64 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia

2009 r. o bateriach i akumulatorach

– sporządzają i składają je, za rok 2017 i za rok 2018, stosując przepisy dotychczasowe,

z tym że ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych

zestawień danych lub sprawozdań lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub

niezgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, o której mowa

w art. 180a.

2. Do złożonych zbiorczych zestawień danych i sprawozdań, o których mowa

w ust. 1, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 237ab. 1. Podmioty, o których mowa w art. 73 ust. 1 pkt 3, obowiązane

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania

sprawozdań na podstawie art. 4 ust. 5, art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia

11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej – w zakresie dotyczącym

produktów, o których mowa w załączniku nr 4a do tej ustawy, sporządzają i składają

je, za rok 2017 i za rok 2018, stosując odpowiednio przepisy dotychczasowe, z tym że

ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych zbiorczych zestawień

danych lub sprawozdań lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo lub niezgodnie ze

stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny, o której mowa w art. 180a.

2. Do złożonych sprawozdań, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy dotychczasowe.

2022-04-07

s. 202/255

Art. 237b. 1. Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 45 ust. 1 ustawy z dnia

13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, za lata

2015–2018, sporządzają i składają sprawozdania zawierające w szczególności:

1) dane identyfikujące podmiot:

a) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby,

b) numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile został nadany, a w przypadku

wprowadzającego baterie lub akumulatory – także europejski numer

identyfikacji podatkowej, o ile został nadany,

c) numer REGON, o ile został nadany;

2) w zależności od rodzaju działalności odpowiednio:

a) masie wytworzonych i przywiezionych z zagranicy opakowań według

rodzajów materiałów, z jakich zostały wykonane, w tym:

– o opakowaniach wielokrotnego użytku,

– o przestrzeganiu ograniczeń wynikających z art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi,

b) masie opakowań, w których zostały wprowadzone do obrotu produkty,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

c) masie poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje oraz z uwzględnieniem podziału na

odpady pochodzące z gospodarstw domowych i z innych źródeł niż

gospodarstwa domowe, a także według sposobu ich odzysku i recyklingu,

d) osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,

z podziałem na poszczególne ich rodzaje,

e) wysokości należnej opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie, z podziałem

na poszczególne rodzaje opakowań – w przypadku nieosiągnięcia

wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu,

f) masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzajów materiałów,

z jakich zostały wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego

użytku – w przypadku przedsiębiorcy, który eksportuje lub dokonuje

wewnątrzwspólnotowej

dostawy

opakowań

lub

produktów

w opakowaniach,

2022-04-07

s. 203/255

g) informacje o sposobie wykonania obowiązku prowadzenia publicznych

kampanii edukacyjnych, a w przypadku samodzielnego wykonania tego

obowiązku – także o przeprowadzonych przez przedsiębiorcę publicznych

kampaniach edukacyjnych wraz ze wskazaniem poniesionych na ten cel

kosztów.

2. W przypadku gdy obowiązek określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia

13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi

wykonuje organizacja odzysku opakowań, roczne sprawozdanie, o którym mowa

w ust. 1, w zakresie realizacji tych obowiązków sporządza ta organizacja.

2a. W przypadku gdy wprowadzający środki niebezpieczne w opakowaniach lub

wprowadzający produkty w opakowaniach wielomateriałowych wykonuje obowiązki

określone w art. 18 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami

i odpadami opakowaniowymi przez przystąpienie do porozumienia, o którym mowa

w art. 25 ust. 1 tej ustawy, roczne sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w zakresie

realizacji tych obowiązków sporządza organizacja samorządu gospodarczego

reprezentująca tego wprowadzającego.

2b. Organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,

w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, składa sprawozdanie do marszałka

województwa właściwego odpowiednio dla wprowadzającego środki niebezpieczne

w opakowaniach

lub

wprowadzającego

produkty

w opakowaniach

wielomateriałowych.

3. Sprawozdanie składane przez organizację odzysku opakowań i organizację

samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca

2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, zawiera

informacje, o których mowa w ust. 1.

3a. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 i 3, za rok 2018, zawiera dodatkowo

informacje o toksyczności lub zagrożeniach ze strony materiałów opakowaniowych

lub składników stosowanych do produkcji opakowań.

4. Sprawozdanie organizacji odzysku opakowań zawiera dodatkowo:

1) wykaz przedsiębiorców, od których organizacja odzysku opakowań przejęła

obowiązek określony w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r.

o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi;

2022-04-07

s. 204/255

2) informacje o przeprowadzonych przez organizację odzysku opakowań

publicznych kampanii edukacyjnych wraz ze wskazaniem poniesionych na ten

cel kosztów;

3) wykaz posiadaczy odpadów, którym organizacja odzysku opakowań zleciła

w roku kalendarzowym, którego dotyczy sprawozdanie, wykonanie czynności

określonych w art. 17 ust. 7 tej ustawy, obejmujący:

a) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby posiadacza

odpadów,

b) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów, o ile został

nadany,

c) numer REGON posiadacza odpadów, o ile został nadany,

d) określenie czynności, które zostały zlecone posiadaczowi odpadów

w zakresie gospodarowania odpadami opakowaniowymi,

e) określenie rodzajów odpadów opakowaniowych, w odniesieniu do których

posiadaczowi odpadów zostało zlecone wykonanie czynności z zakresu

gospodarowania odpadami opakowaniowymi,

f) określenie okresu, na który zawarto umowę zlecającą posiadaczowi

odpadów wykonanie czynności w zakresie gospodarowania odpadami

opakowaniowymi.

5. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, organizacja odzysku

opakowań lub organizacja samorządu gospodarczego, o której mowa w art. 25 ust. 1

ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami

opakowaniowymi, składają w terminie do dnia 15 marca za poprzedni rok

kalendarzowy marszałkowi województwa, o którym mowa w art. 8 pkt 7 ustawy

z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

5a. Kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1–5, nie sporządza i nie

przekazuje sprawozdań za rok 2017 lub za rok 2018 lub wykonuje ten obowiązek

nieterminowo lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym, podlega karze grzywny,

o której mowa w art. 180a.

6. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,

wzór formularza sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę

ujednolicenia zakresu danych przekazywanych przez przedsiębiorców oraz ułatwienia

przekazywania danych do marszałka województwa.

2022-04-07

s. 205/255

Art. 237c. 1. Marszałek województwa jest obowiązany do przesyłania

ministrowi właściwemu do spraw środowiska oraz Narodowemu Funduszowi

Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zbiorczego sprawozdania zawierającego

informacje, o których mowa w art. 237b ust. 1 pkt 2 lit. a–f w terminie do dnia

30 kwietnia roku kalendarzowego następującego po roku, którego dotyczy

sprawozdanie. Zbiorcze sprawozdanie za rok 2018 zawiera dodatkowo informacje,

o których mowa w art. 237b ust. 3a.

2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę ujednolicenia

sprawozdań.

Art. 237d. 1. Podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane przed

dniem wejścia w życie niniejszej ustawy do sporządzania i składania sprawozdań

w zakresie sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zużytego sprzętu – na

podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1, art. 40, art. 51 ust. 1, art. 56 ust. 1 i art. 67 ust. 1

ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym oraz

wykazu zakładów przetwarzania, o którym mowa w art. 33 ust. 4 tej ustawy,

sporządzają i składają je, za rok 2017, stosując przepisy dotychczasowe, z tym że:

1) sprawozdania za okres od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.

i wykaz zakładów przetwarzania za rok 2017 składa się w terminie do dnia

15 marca 2018 r.;

2) jeżeli obowiązki wprowadzającego sprzęt wykonuje organizacja odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego, sprawozdanie za rok 2017 sporządzane

i składane na podstawie art. 24 ust. 1, art. 31 ust. 1 i art. 67 ust. 1 ustawy z dnia

29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym sporządza

organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, oddzielnie dla

każdego wprowadzającego sprzęt i autoryzowanego przedstawiciela, dla których

wykonuje obowiązki, i składa do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

3) ten, kto wbrew obowiązkowi, nie sporządza i nie przekazuje tych sprawozdań

lub wykazu zakładów przetwarzania lub wykonuje ten obowiązek nieterminowo

lub niezgodnie ze stanem rzeczywistym podlega karze grzywny, o której mowa

w art. 180a.

2. Do złożonych sprawozdań i wykazów, o których mowa w ust. 1, stosuje się

przepisy dotychczasowe.

2022-04-07

s. 206/255

Art. 237e. 1. Podmioty, o których mowa w art. 73 i art. 75, obowiązane na

podstawie tych przepisów do sporządzania sprawozdań w zakresie sprzętu

elektrycznego i elektronicznego oraz zużytego sprzętu, sporządzają je za rok 2018

zgodnie z art. 73, art. 74 i art. 75 i składają je do Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska w terminie do dnia 15 marca 2019 r.

2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,

wzory formularzy sprawozdań, o których mowa w ust. 1, za rok 2018, mając na uwadze

potrzebę ujednolicenia zakresu danych przekazywanych przez przedsiębiorców oraz

ułatwienia przekazywania danych do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Art. 237ea. 1. Podmioty obowiązane do sporządzenia za rok 2019 sprawozdań,

o których mowa w art. 73 i art. 74a, składają je w terminie do dnia 11 września 2020 r.

2. Podmioty obowiązane do sporządzenia za rok 2019 sprawozdań, o których

mowa w art. 75, składają je w terminie do dnia 31 października 2020 r., z wyjątkiem

podmiotów, o których mowa w art. 75 ust. 2 pkt 4 i 5, które składają je w terminie do

dnia 11 września 2020 r.

Art. 237f. Podmioty obowiązane do sporządzania i składania sprawozdań,

o których mowa w art. 237d, dołączają do nich informację odpowiednio o masie

wprowadzonych do obrotu lamp LED, zużytych lamp LED: zebranych,

przetworzonych w zakładzie przetwarzania, poddanych recyklingowi i poddanych

innym niż recykling procesom odzysku oraz osiągniętych poziomach zbierania,

odzysku oraz przygotowania do ponownego użycia i recyklingu zużytych lamp LED.

Art. 238. 1. BDO tworzy się najpóźniej do dnia 24 stycznia 2018 r.

2. Minister właściwy do spraw środowiska ogłosi, w formie komunikatu,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” informację

o dacie utworzenia BDO, w tym rejestru.

3. Centralna i wojewódzkie bazy danych, o których mowa w art. 37 ust. 6 i 10

ustawy, o której mowa w art. 252, oraz baza danych, o której mowa w art. 22 ust. 1

ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, do czasu utworzenia

BDO są prowadzone na podstawie przepisów dotychczasowych.

4. (uchylony)

5. Do czasu utworzenia BDO marszałek województwa przesyła ministrowi

właściwemu do spraw środowiska kopie decyzji zatwierdzających zmianę klasyfikacji

odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, o których mowa w art. 8 ust. 5.

2022-04-07

s. 207/255

6. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub

przetwarzanie odpadów odpowiednio marszałek województwa lub starosta przekazuje

wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub

prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania

odpadów.

7. Do czasu utworzenia BDO, kopię wydanego zezwolenia na zbieranie lub

przetwarzanie odpadów regionalny dyrektor ochrony środowiska przekazuje

marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz

wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, właściwym ze względu na miejsce

zbierania lub przetwarzania odpadów.

8. Do czasu utworzenia BDO Zarząd Narodowego Funduszu Ochrony

Środowiska i Gospodarki Wodnej sporządza i przekazuje zbiorczą informację,

o której mowa w art. 400k ust. 2 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 207¹³⁾, zgodnie

z przepisami dotychczasowymi.

9. Do czasu utworzenia BDO stosuje się art. 24 ustawy, o której mowa

w art. 209⁸⁾.

10. Przepisy art. 33 ust. 4 i art. 72 pkt 9 ustawy zmienianej w art. 214¹⁰⁾

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej

w art. 219¹¹⁾w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się od dnia utworzenia

BDO.

Art. 239. Ustanowione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

zabezpieczenia roszczeń dla istniejących składowisk odpadów stają się

zabezpieczeniami roszczeń, o których mowa w art. 125 ust. 1.

Art. 240. 1. Zarządzający istniejącym przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy składowiskiem odpadów jest obowiązany złożyć wniosek o wydanie decyzji

zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów w terminie dwóch lat

od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Do czasu utworzenia BDO wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej

instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera informacje o uzyskanym

pozwoleniu zintegrowanym albo zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.

13)

Artykuł 207 zawiera zmiany do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

2022-04-07

s. 208/255

3. Decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wydana

na podstawie ustawy, o której mowa w art. 252, wygasa z dniem, z którym decyzja,

o której mowa w ust. 1, stanie się ostateczna.

4. W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie złożył wniosku

o zatwierdzenie instrukcji prowadzenia składowiska odpadów w terminie, o którym

mowa w ust. 1, decyzja zatwierdzająca instrukcję eksploatacji składowiska odpadów

wygasa z upływem dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy.

5. Do czasu utworzenia BDO stosuje się art. 19 i 22 ustawy, o której mowa

w art. 208⁷⁾.

Art. 241. 1. Wymogu posiadania tytułu prawnego, o którym mowa

w art. 124 ust. 1, nie stosuje się do zarządzającego istniejącym w dniu wejścia w życie

niniejszej ustawy składowiskiem odpadów, który w dniu wejścia w życie niniejszej

ustawy nie posiada tytułu prawnego do całej nieruchomości, na której znajduje się

składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi

z prowadzeniem tego składowiska.

2. Zarządzający składowiskiem odpadów, o którym mowa w ust. 1, jest

obowiązany utrzymać dotychczas posiadany tytuł prawny co najmniej w takim

zakresie, w jakim dysponował nim w dniu wejścia w życie ustawy, do zakończenia

fazy poeksploatacyjnej.

3. Wymogu uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska

odpadów tytułu prawnego, o którym mowa w art. 151 ust. 1 pkt 2, nie stosuje się

w przypadku przejęcia składowiska odpadów od zarządzającego składowiskiem

odpadów, o którym mowa w ust. 1. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 242. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 143 ust. 2, pozwolenie na

wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie

art. 54a ustawy, o której mowa w art. 252, wygasa z dniem uzyskania decyzji

zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.

2. W przypadku, o którym mowa w art. 144 ust. 1, pozwolenie na wytwarzanie

odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie art. 54a ustawy,

o której mowa w art. 252, zachowuje ważność na czas, na jaki zostało wydane.

3. Podmiot, który posiada pozwolenie, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany,

w terminie dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, złożyć wniosek

o zmianę tego pozwolenia, w celu dostosowania go do przepisów niniejszej ustawy;

do wniosku dołącza się ekspertyzę, o której mowa w art. 144 ust. 5.

2022-04-07

s. 209/255

Art. 243. W przypadku gdy w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy

składowiskiem odpadów zarządza gminna jednostka sektora finansów publicznych,

gmina jest obowiązana dostosować się do wymagań, o których mowa w art. 136,

w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 243a. Dopuszcza się aby gminnym składowiskiem odpadów zarządzała

jednostka sektora finansów publicznych, jeżeli dla tego składowiska odpadów:

1) wydano decyzję o zgodzie na zamknięcie składowiska odpadów na podstawie

art. 54 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 252, lub decyzję o zamknięciu

składowiska odpadów na podstawie art. 54c ust. 1 ustawy, o której mowa

w art. 252, lub

2) w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. wydano decyzję o wyrażeniu zgody na

zamknięcie składowiska odpadów na podstawie art. 146 lub art. 148 ust. 3.

Art. 244. Zarządzający

składowiskiem

odpadów

tworzy

fundusz

rekultywacyjny, o którym mowa w art. 137 ust. 2, w terminie 6 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 244a. 1. Zgoda na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części, wydana na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 252, oraz

decyzja o zamknięciu składowiska odpadów, wydana na podstawie art. 54c ust. 1

ustawy, o której mowa w art. 252, mogą być zmieniane w zakresie:

1) technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej

części;

2) harmonogramu działań związanych z rekultywacją składowiska odpadów;

3) sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów,

w tym monitoringu, oraz warunków wykonania tego obowiązku.

2. Prawa i obowiązki wynikające z decyzji, o których mowa w ust. 1, mogą być

przeniesione na inny podmiot, jeżeli podmiot ten daje rękojmię prawidłowego

wykonania obowiązków wynikających z tych decyzji i wyrazi zgodę na przejęcie

wszystkich praw i obowiązków wynikających z tych decyzji.

3. Organem właściwym w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, jest marszałek

województwa, a w przypadku przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych –

regionalny dyrektor ochrony środowiska.

2022-04-07

s. 210/255

Art. 245. Zachowują ważność uzyskane przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy świadectwa stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami

wydane na podstawie art. 49 ustawy, o której mowa w art. 252.

Art. 246. W sprawach wszczętych i niezakończonych stosuje się dotychczasowe

przepisy karne oraz o karach pieniężnych w dotychczasowym brzmieniu,

z zastrzeżeniem art. 237.

Art. 247. Do wpływów z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie:

1) art. 80 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 214¹⁰⁾, stosuje się art. 402 ust. 8

ustawy, o której mowa w art. 207¹³⁾, w brzmieniu obowiązującym przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy;

2) art. 79b ustawy, o której mowa w art. 252, stosuje się art. 402 ust. 12 ustawy,

o której mowa w art. 207¹³⁾, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy;

3) art. 79c ustawy, o której mowa w art. 252, stosuje się art. 402 ust. 12 i 14 ustawy,

o której mowa w art. 207¹³⁾, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Art. 248. Przekazane na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony

Środowiska i Gospodarki Wodnej wpływy z kar pieniężnych wymierzanych na

podstawie:

1) art. 80 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 214¹⁰⁾,

2) art. 79b i art. 79c ustawy, o której mowa w art. 252

– stanowią przychody tego Funduszu i są uwzględniane przy ustalaniu wysokości

zobowiązania określonego w art. 401c ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 207¹³⁾.

Art. 249. Starostowie przekażą akta prowadzonych przez siebie wszczętych

i niezakończonych spraw administracyjnych, w których odpowiednio właściwym

organem stał się marszałek województwa albo regionalny dyrektor ochrony

środowiska, tym organom w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

Art. 250. 1. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2,

art. 7 ust. 4, art. 13 ust. 2a i 2b, art. 33 ust. 3, art. 40 ust. 7 i 8, art. 42 ust. 2 i 3,

art. 43 ust. 7, art. 44 ust. 8 i 9, art. 47 oraz art. 55 ust. 3 i 5 ustawy, o której mowa

w art. 252, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 7 ust. 2, art. 27 ust. 10, art. 30 ust. 4 i 5, art. 33 ust. 2,

2022-04-07

s. 211/255

art. 94 ust. 2, art. 95 ust. 11, art. 96 ust. 13, art. 100 ust. 1 i 2, art. 118, art. 121 ust. 3,

art. 159 ust. 2 oraz art. 160 ust. 8 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż przez okres

36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 14 ust. 10 ustawy, o której

mowa w art. 252, zachowują moc przez okres 36 miesięcy od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

3. Przepisy wydane na podstawie art. 33 ust. 4 i 11 ustawy, o której mowa

w art. 252, zachowują moc w zakresie transportu odpadów do czasu utworzenia

rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1.

4. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 400k ust. 7 ustawy, o której

mowa w art. 207¹³⁾, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 400k ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 207¹³⁾, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

5. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy, o której

mowa w art. 213⁹⁾, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 213⁹⁾, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie

niniejszej ustawy.

6. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 33 ust. 5 i art. 55 ustawy,

o której mowa w art. 214¹⁰⁾, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 33 ust. 5 i art. 55 ustawy, o której mowa

w art. 214¹⁰⁾, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż

24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

7. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 72 ust. 3 oraz art. 121 ust. 2

ustawy, o której mowa w art. 220¹²⁾, zachowują moc do dnia wejścia w życie

przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 72 ust. 3 oraz art. 121 ust. 2

ustawy, o której mowa w art. 220¹²⁾, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie

dłużej jednak niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 251. 1. W latach 2016–2030 maksymalny limit wydatków ministra

właściwego do spraw klimatu będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej

ustawy wynosi w:

1) 2016 r. – 1000 tys. zł;

2022-04-07

s. 212/255

2) 2017 r. – 636,5 tys. zł;

3) 2018 r. – 1080 tys. zł;

4) 2019 r. – 3436,5 tys. zł;

5) 2020 r. – 2211 tys. zł;

6) 2021 r. – 2079 tys. zł;

2022 r. – 2937 tys. zł;

2023 r. – 2932 tys. zł;

2024 r. – 2932 tys. zł;

2025 r. – 2932 tys. zł;

2026 r. – 2932 tys. zł;

2027 r. – 2932 tys. zł;

2028 r. – 2932 tys. zł;

2029 r. – 2932 tys. zł;

2030 r. – 2932 tys. zł.

10)

11)

12)

13)

14)

15)

1a. W latach 2022–2030 maksymalny limit wydatków ministra właściwego do

spraw gospodarki będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy

wynosi w:

1) 2022 r. – 245 tys. zł;

2) 2023 r. – 244 tys. zł;

3) 2024 r. – 244 tys. zł;

4) 2025 r. – 244 tys. zł;

5) 2026 r. – 244 tys. zł;

6) 2027 r. – 244 tys. zł;

7) 2028 r. – 244 tys. zł;

8) 2029 r. – 244 tys. zł;

9) 2030 r. – 244 tys. zł.

1b. W latach 2022–2030 maksymalny limit wydatków ministra właściwego do

spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz

mieszkalnictwa będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy

wynosi w:

1) 2022 r. – 122 tys. zł;

2) 2023 r. – 122 tys. zł;

3) 2024 r. – 122 tys. zł;

2022-04-07

s. 213/255

4) 2025 r. – 122 tys. zł;

5) 2026 r. – 122 tys. zł;

6) 2027 r. – 122 tys. zł;

7) 2028 r. – 122 tys. zł;

8) 2029 r. – 122 tys. zł;

9) 2030 r. – 122 tys. zł.

2. W latach 2016–2025 maksymalny limit wydatków budżetów samorządów

województw będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi

1) 2016 r. – 0 zł;

2) 2017 r. – 0 zł;

3) 2018 r. – 0 zł;

4) 2019 r. – 2219 tys. zł;

5) 2020 r. – 2219 tys. zł;

6) 2021 r. – 2219 tys. zł;

7) 2022 r. – 2219 tys. zł;

8) 2023 r. – 2219 tys. zł;

9) 2024 r. – 2219 tys. zł;

10) 2025 r. – 2219 tys. zł.

3. W latach 2016–2028 maksymalny limit wydatków Narodowego Funduszu

Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będący skutkiem finansowym wejścia

w życie niniejszej ustawy wynosi w:

1) 2016 r. – 5500 tys. zł;

2) 2017 r. – 0 zł;

3) 2018 r. – 3250 tys. zł;

4) 2019 r. – 14 624 tys. zł;

5) 2020 r. – 9854 tys. zł;

2021 r. – 12 480 tys. zł;

2022 r. – 12 910 tys. zł;

2023 r. – 1440 tys. zł;

2024 r. – 1406 tys. zł;

10) 2025 r. – 1400 tys. zł;

11) 2026 r. – 2200 tys. zł;

12) 2027 r. – 1400 tys. zł;

2022-04-07

s. 214/255

13) 2028 r. – 1400 tys. zł.

4. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany

rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, wprowadza się mechanizmy

korygujące polegające na ograniczeniu wydatków związanych z funkcjonowaniem

BDO.

5. Działania, o których mowa w ust. 4, polegają na ograniczeniu lub

wstrzymaniu rozbudowy systemu BDO w danym roku budżetowym.

6. Działania, o których mowa w ust. 4, nie mogą stwarzać zagrożenia utraty

możliwości realizacji obowiązków Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z prawa

Unii Europejskiej oraz zagrożenia polegającego na utracie możliwości zbierania

danych lub bezpiecznego ich przechowywania.

7. Minister właściwy do spraw klimatu monitoruje wykorzystanie limitu

wydatków, o których mowa w ust. 1 i 3, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizmy

korygujące.

8. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu

wydatków, o których mowa w ust. 1a, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizmy

korygujące, o których mowa w ust. 9.

9. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku

budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok,

minister właściwy do spraw gospodarki obniża wielkość środków przeznaczonych na

wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu

a kwotą przekroczenia wydatków.

10. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,

o których mowa w ust. 1b, oraz w razie potrzeby wdraża mechanizmy korygujące,

o których mowa w ust. 11.

11. W przypadku gdy wielkość wydatków po pierwszym półroczu danego roku

budżetowego wyniesie więcej niż 65% limitu wydatków przewidzianych na dany rok,

minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania

przestrzennego oraz mieszkalnictwa obniża wielkość środków przeznaczonych na

wydatki w drugim półroczu o kwotę stanowiącą różnicę między wielkością tego limitu

a kwotą przekroczenia wydatków.

2022-04-07

s. 215/255

Art. 252. Traci moc ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U.

z 2010 r. poz. 1243, z późn. zm.¹⁴⁾).

Art. 253. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia¹⁵⁾,

z wyjątkiem przepisów:

1) art. 207 pkt 17 w zakresie art. 402 ust. 2a i 2b w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą oraz art. 209 pkt 7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.;

2) art. 178, art. 179, art. 194 ust. 1 pkt 5, art. 213 pkt 8, które wchodzą w życie po

upływie 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, z tym że wymienione

przepisy stosuje się od daty utworzenia BDO ogłoszonej w komunikacie, o którym

mowa w art. 238 ust. 2;

3) art. 207 pkt 18, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r.

14)

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. poz. 1351,

z 2011 r. poz. 622, 678, 809, 897 i 1016 oraz z 2012 r. poz. 951 i 1513.

Ustawa została ogłoszona w dniu 8 stycznia 2013 r.

15)

2022-04-07

s. 216/255

Załączniki do ustawy z dnia 14 grudnia

2012 r.

Załącznik nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ PROCESÓW ODZYSKU

R1 Wykorzystanie głównie jako paliwa lub innego środka wytwarzania energii(*)

R2 Odzysk/regeneracja rozpuszczalników

R3 Recykling lub odzysk substancji organicznych, które nie są stosowane jako rozpuszczalniki (w

tym kompostowanie i inne biologiczne procesy przekształcania)(**)

R4 Recykling lub odzysk metali i związków metali(***)

R5 Recykling lub odzysk innych materiałów nieorganicznych(****)

R6 Regeneracja kwasów lub zasad

R7 Odzysk składników stosowanych do redukcji zanieczyszczeń

R8 Odzysk składników z katalizatorów

R9 Powtórna rafinacja lub inne sposoby ponownego użycia olejów

R10 Obróbka na powierzchni ziemi przynosząca korzyści dla rolnictwa lub poprawę stanu środowiska

R11 Wykorzystywanie odpadów uzyskanych w wyniku któregokolwiek z procesów wymienionych w

pozycji R1–R10

R12 Wymiana odpadów w celu poddania ich któremukolwiek z procesów wymienionych w pozycji

R1–R11(*****)

R13 Magazynowanie odpadów poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycji R1–

R12 (z wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów)”

(*) Pozycja obejmuje również spalarnie odpadów przeznaczone do przetwarzania stałych odpadów komunalnych, pod

warunkiem że ich efektywność energetyczna jest równa lub większa niż:

– 0,60 dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie ze stosownymi przepisami wspólnotowymi

obowiązującymi przed dniem 1 stycznia 2009 r.,

– 0,65 dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31 grudnia 2008 r., przy zastosowaniu następującego wzoru:

Efektywność energetyczna = (Ep – (Ef + Ei))/(0,97 × (Ew + Ef)),

gdzie:

Ep – oznacza ilość energii produkowanej rocznie jako energia cieplna lub elektryczna; oblicza się ją, mnożąc ilość

energii elektrycznej przez 2,6, a energii cieplnej wyprodukowanej w celach komercyjnych – przez 1,1 (GJ/rok),

Ef – oznacza ilość energii wprowadzanej rocznie do systemu, pochodzącej ze spalania paliw biorących udział w

wytwarzaniu pary (GJ/rok),

Ew– oznacza roczną ilość energii zawartej w przetwarzanych odpadach, obliczanej przy zastosowaniu dolnej

wartości opałowej odpadów (GJ/rok),

Ei – oznacza roczną ilość energii wprowadzanej z zewnątrz z wyłączeniem Ew i Ef (GJ/rok),

0,97 – jest współczynnikiem uwzględniającym straty energii przez popiół denny i promieniowanie.

Wzór ten jest stosowany zgodnie z dokumentem referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik dla

termicznego przekształcania odpadów.

Wynik uzyskany z wzoru na efektywność energetyczną mnoży się przez współczynnik korekcyjny związany z klimatem

(CCF), jak pokazano poniżej:

2022-04-07

s. 217/255

1) CCF dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie z prawodawstwem unijnym obowiązującym

przed dniem 1 września 2015 r.:

CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3350

CCF = 1,25, jeżeli HDD ≤ 2150

CCF = – (0,25/1 200) × HDD + 1,698, kiedy 2 150 < HDD < 3350;

2) CCF dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31 sierpnia 2015 r., oraz dla instalacji, o których mowa w pkt

1, po dniu 31 grudnia 2029 r.:

CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3350

CCF = 1,12, jeżeli HDD ≤ 2150

CCF = – (0,12/1 200) × HDD + 1,335, kiedy 2150 < HDD < 3350

(Uzyskaną wartość CCF zaokrągla się do trzech miejsc po przecinku).

Za wartość HDD (stopniodni grzania) uznaje się średnią wartości rocznych HDD dla lokalizacji instalacji do termicznego

przekształcania odpadów z 20 kolejnych lat przed rokiem, za który oblicza się CCF. Aby obliczyć wartość HDD, należy

zastosować poniższą metodę ustanowioną przez Eurostat: HDD wynosi (18^○C – Tm) × d, jeżeli Tm nie przekracza 15^○C

(wartość progowa dla ogrzewania), oraz zero, jeżeli Tm wynosi powyżej 15^○C, przy czym Tm jest to średnia (Tmin +

Tmax)/2 temperatura zewnętrzna z okresu d dni. Obliczenia należy wykonywać codziennie (d = 1), sumując wyniki do

roku.

(**)W tym przygotowanie do ponownego użycia, zgazowanie i piroliza z wykorzystaniem tych składników jako

odczynników chemicznych oraz odzysk materiałów organicznych polegający na pracach ziemnych.

(***) W tym przygotowanie do ponownego użycia.

(****) W tym przygotowanie do ponownego użycia, recykling nieorganicznych materiałów budowlanych, odzysk

materiałów nieorganicznych polegający na pracach ziemnych i usuwanie substancji powodujących ryzyko z wydobytych

mas gleby i ziemi prowadzące do ich odzysku.

(*****) Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod R, może to obejmować procesy wstępne poprzedzające przetwarzanie wstępne

odpadów, jak np. demontaż, sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulację, suszenie, rozdrabnianie, kondycjonowanie,

przepakowywanie, separację, tworzenie mieszanek lub mieszanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów

wymienionych w pozycji R1–R11.

2022-04-07

s. 218/255

Załącznik nr 2

NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ PROCESÓW UNIESZKODLIWIANIA

D1 Składowanie w gruncie lub na powierzchni ziemi (np. składowiska itp.)

D2 Przetwarzanie w glebie i ziemi (np. biodegradacja odpadów płynnych lub szlamów w glebie

i ziemi itd.)

D3 Głębokie zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów w postaci umożliwiającej pompowanie do

odwiertów, wysadów solnych lub naturalnie powstających komór itd.)

D4 Retencja powierzchniowa (np. umieszczanie odpadów ciekłych i szlamów w dołach, poletkach

osadowych lub lagunach itd.)

D5 Składowanie na składowiskach w sposób celowo zaprojektowany (np. umieszczanie

w uszczelnionych oddzielnych komorach, przykrytych i izolowanych od siebie wzajemnie i od

środowiska itd.)

D6 Odprowadzanie do wód z wyjątkiem mórz i oceanów

D7 Odprowadzanie do mórz i oceanów, w tym lokowanie na dnie mórz

D8 Obróbka biologiczna, niewymieniona w innej pozycji niniejszego załącznika, w wyniku której

powstają ostateczne związki lub mieszanki, które są unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek

spośród procesów wymienionych w poz. D1–D12

D9 Obróbka fizyczno-chemiczna, niewymieniona w innej pozycji niniejszego załącznika, w wyniku

której powstają ostateczne związki lub mieszaniny unieszkodliwiane za pomocą któregokolwiek

spośród procesów wymienionych w pozycjach D1–D12 (np. odparowanie, suszenie, kalcynacja

itp.)

D10 Przekształcanie termiczne na lądzie

D11 Przekształcanie termiczne na morzu^(*)

D12 Trwałe składowanie (np. umieszczanie pojemników w kopalniach itd.)

D13 Sporządzanie mieszanki lub mieszanie przed poddaniem odpadów któremukolwiek z procesów

wymienionych w pozycjach D1–D12^(**)

D14 Przepakowywanie przed poddaniem któremukolwiek z procesów wymienionych w pozycjach

D1–D13

D15 Magazynowanie poprzedzające którykolwiek z procesów wymienionych w pozycjach D1–D14 (z

wyjątkiem wstępnego magazynowania u wytwórcy odpadów)

2022-04-07

s. 219/255

_____________________________

(*)

Ten proces jest zabroniony na mocy przepisów UE i konwencji międzynarodowych.

(**)

Jeżeli nie istnieje inny właściwy kod D, mogą tu być uwzględnione procesy wstępne poprzedzające unieszkodliwienie,

w tym wstępna obróbka, jak np. sortowanie, kruszenie, zagęszczanie, granulacja, suszenie, rozdrabnianie,

kondycjonowanie lub separacja przed poddaniem któremukolwiek spośród procesów wymienionych w pozycjach D1–

D12.

2022-04-07

s. 220/255

Załącznik nr 2a

NIEWYCZERPUJĄCY WYKAZ KATEGORII ODPADÓW NIEPALNYCH

1) odpady obojętne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118;

2) odpady spełniające kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów

obojętnych, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118;

odpady budowlane i rozbiórkowe, z wyłączeniem odpadów drewna, odpadów tworzyw

sztucznych, odpadów papieru i odpadów oklein;

4) szkło;

5) odpady zeszklone i z procesów zeszkliwiania;

6) minerały (np. piasek i kamienie, kruszywo);

7) gleba i ziemia, w tym urobek z pogłębiania;

8) odpady metali;

9) odpady fosfogipsów;

10) odpady gipsów;

11) żużle, popioły paleniskowe, pyły z kotłów, popioły lotne, w tym piaski ze złóż fluidalnych,

mieszanki popiołowo-żużlowe;

12) rdzenie i formy odlewnicze;

13) odpady materiałów ceramicznych;

14) odpady powstałe z materiałów ogniotrwałych;

15) odpady spoiw mineralnych, w tym cementu, wapna i tynku;

16) odpadowy siarczan żelazowy;

17) osady z dekarbonizacji wody;

18) odpady z fizykochemicznej obróbki kamienia wapiennego – z przesiewu i przepału kamienia

wapiennego.

2022-04-07

s. 221/255

Załącznik nr 3

(uchylony)

2022-04-07

s. 222/255

Załącznik nr 4

SKŁADNIKI, KTÓRE MOGĄ POWODOWAĆ, ŻE ODPADY SĄ ODPADAMI NIEBEZPIECZNYMI

1) beryl, związki berylu,

2) związki wanadu,

3) związki chromu (VI),

4) związki kobaltu,

5) związki niklu,

6) związki miedzi,

7) związki cynku,

8) arsen, związki arsenu,

9) selen, związki selenu,

10) związki srebra,

11) kadm, związki kadmu,

12) związki cyny,

13) antymon, związki antymonu,

14) tellur, związki telluru,

15) związki baru z wyjątkiem siarczanu baru,

16) rtęć, związki rtęci,

17) tal, związki talu,

18) ołów, związki ołowiu,

19) siarczki nieorganiczne,

20) nieorganiczne związki fluoru, z wyjątkiem fluorku wapnia,

21) cyjanki nieorganiczne,

22) następujące metale alkaliczne lub metale ziem alkalicznych: lit, sód, potas, wapń, magnez

w postaci niezwiązanej,

23) kwaśne roztwory lub kwasy w postaci stałej,

24) roztwory zasadowe i zasady w postaci stałej,

25) azbest (pył i włókna),

2022-04-07

s. 223/255

26) fosfor, związki fosforu, z wyjątkiem fosforanów mineralnych,

27) karbonylki metali,

28) nadtlenki,

29) chlorany,

30) nadchlorany,

31) azydki,

32) farmaceutyki oraz związki stosowane w medycynie lub w weterynarii,

33) biocydy i substancje fitofarmaceutyczne,

34) substancje zakaźne,

35) kreozoty,

36) izocyjaniany, tiocyjaniany,

37) cyjanki organiczne (np. nitryle),

38) fenole, związki fenolowe,

39) halogenowane rozpuszczalniki,

40) rozpuszczalniki organiczne, z wyjątkiem rozpuszczalników halogenowanych,

41) związki halogenoorganiczne, z wyjątkiem obojętnych materiałów spolimeryzowanych i innych

substancji, o których mowa w niniejszym załączniku,

42) aromatyczne, policykliczne i heterocykliczne związki organiczne,

43) aminy alifatyczne,

44) aminy aromatyczne,

45) etery,

46) substancje o właściwościach wybuchowych, z wyjątkiem substancji wyszczególnionych w innych

punktach niniejszego załącznika,

47) organiczne związki siarki,

48) jakiekolwiek pochodne polichlorowanego dibenzofuranu,

49) jakiekolwiek pochodne polichlorowanej dibenzo-p-dioksyny,

50) węglowodory i ich związki z tlenem, azotem lub siarką nieuwzględnione w inny sposób

w niniejszym załączniku.

2022-04-07

s. 224/255

Załącznik nr 4a do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

PRZYKŁADOWE INSTRUMENTY EKONOMICZNE I INNE ŚRODKI, KTÓRE MAJĄ ZACHĘCAĆ

DO STOSOWANIA HIERARCHII SPOSOBÓW POSTĘPOWANIA Z ODPADAMI

1. Opłaty za składowanie i spalanie odpadów oraz ograniczenia w stosowaniu tych procesów

zachęcające do zapobiegania powstawaniu odpadów i do recyklingu, przy utrzymaniu

składowania jako najmniej pożądanej metody gospodarowania odpadami.

2. Systemy opłat proporcjonalnych do ilości odpadów pobieranych od wytwórców odpadów na

podstawie rzeczywistej ilości wytwarzanych odpadów i zachęcających do segregowania u źródła

odpadów podlegających recyklingowi oraz do zmniejszenia ilości odpadów mieszanych.

3. Zachęty podatkowe do nieodpłatnego oddawania produktów, zwłaszcza żywności.

4. Systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do różnych rodzajów

odpadów oraz środki służące poprawie ich skuteczności, rentowności i zarządzania.

5. Systemy zwrotu kaucji i inne środki zachęcające do wydajnego zbierania zużytych produktów i

materiałów.

6. Należyte planowanie inwestycji w infrastrukturę gospodarowania odpadami, w tym

z wykorzystaniem funduszy unijnych.

7. Zrównoważone zamówienia publiczne zachęcające do lepszego gospodarowania odpadami i

wykorzystywania produktów i materiałów pochodzących z recyklingu.

8. Stopniowe znoszenie dopłat niezgodnych z hierarchią postępowania z odpadami.

9. Stosowanie środków fiskalnych lub innych środków wspierających wykorzystywanie produktów

i materiałów przygotowanych do ponownego użycia lub poddanych recyklingowi.

10. Wspieranie badań i innowacji dotyczących zaawansowanych technologii recyklingu i regeneracji

produktów.

11. Wykorzystanie najlepszych dostępnych technik przetwarzania odpadów.

12. Zachęty gospodarcze dla organów jednostek samorządu terytorialnego oraz administracji

rządowej w województwie, zwłaszcza wspierające zapobieganie powstawaniu odpadów oraz

rozbudowę systemów selektywnego zbierania, bez wspierania składowania i spalania.

13. Publiczne kampanie podnoszenia poziomu świadomości, zwłaszcza dotyczące selektywnego

zbierania odpadów, zapobiegania ich powstawaniu i zmniejszania ich ilości, a także uwzględnianie

tych zagadnień w edukacji i szkoleniach.

14. Systemy koordynacji działań wszystkich organów publicznych uczestniczących

w gospodarowaniu odpadami, w tym z wykorzystaniem środków elektronicznych.

2022-04-07

s. 225/255

15. Wspieranie stałego dialogu i współpracy między wszystkimi zainteresowanymi stronami

dotyczących gospodarowania odpadami oraz zachęcanie do zawierania dobrowolnych porozumień

i do sporządzania przez przedsiębiorstwa sprawozdań dotyczących odpadów.

2022-04-07

s. 226/255

Załącznik nr 5

PRZYKŁADY ŚRODKÓW SŁUŻĄCYCH ZAPOBIEGANIU POWSTAWANIU ODPADÓW

Środki, które mogą mieć wpływ na warunki ramowe związane z wytwarzaniem odpadów

1. Wykorzystanie środków planowania lub innych instrumentów ekonomicznych wspierających

efektywne wykorzystanie zasobów.

2. Promocja badań i rozwoju w obszarze pozyskiwania czystszych i bardziej oszczędnych

produktów i technologii oraz upowszechnianie i wykorzystywanie wyników takich badań i rozwoju.

3. Opracowanie na wszystkich poziomach skutecznych i przydatnych wskaźników presji na

środowisko związanej z wytwarzaniem odpadów, przy czym celem tych wskaźników ma być

przyczynienie się do zapobiegania powstawaniu odpadów, od porównywania produktów na poziomie

Wspólnoty, przez działania podjęte przez władze lokalne, po środki ogólnokrajowe.

Środki, które mogą mieć wpływ na fazę projektu, produkcji i dystrybucji

4. Promocja ekoprojektowania (systematycznego uwzględniania aspektów środowiskowych przy

projektowaniu produktu z zamiarem poprawienia charakterystyki oddziaływania, jakie dany produkt

wywiera na środowisko przez cały cykl życia).

5. Dostarczanie informacji o technikach zapobiegania powstawaniu odpadów z zamiarem

ułatwiania wprowadzania najlepszych dostępnych technik w przemyśle.

6. Organizacja szkoleń dla właściwych organów w zakresie wprowadzania wymogów

dotyczących zapobiegania powstawaniu odpadów do decyzji wydawanych na podstawie ustawy

o odpadach i ustawy – Prawo ochrony środowiska.

7. Objęcie środkami zapobiegania wytwarzaniu odpadów instalacji niepodlegających

pozwoleniom zintegrowanym. W odpowiednich przypadkach środki takie mogą zawierać oceny i plany

zapobiegania powstawaniu odpadów.

8. Wykorzystanie kampanii informacyjnych oraz zapewnienie wsparcia finansowego,

decyzyjnego i innego rodzaju wsparcia dla przedsiębiorstw. Środki takie będą szczególnie skuteczne,

jeżeli będą skierowane i dostosowane do małych i średnich przedsiębiorstw i będą działały przez sieci

istniejących powiązań gospodarczych.

9. Stosowanie dobrowolnych umów, paneli konsumentów i producentów lub negocjacji

sektorowych, zmierzających do tego, aby dane przedsiębiorstwa lub sektory przemysłu wyznaczały

własne plany lub cele zapobiegania powstawaniu odpadów lub udoskonalały nieoszczędne produkty

lub opakowania.

10. Promocja wiarygodnych systemów zarządzania środowiskiem, w tym EMAS i ISO 14001.

2022-04-07

s. 227/255

Środki, które mogą mieć wpływ na fazę konsumpcji i użytkowania

11. Instrumenty ekonomiczne, takie jak zachęty do czystych zakupów lub wprowadzenie

obowiązkowej zapłaty przez konsumentów za dany artykuł lub element opakowania, który

w przeciwnym wypadku byłby wydawany bezpłatnie.

12. Wykorzystanie kampanii informacyjnych i kierowanie informacji do ogółu społeczeństwa lub

konkretnej grupy konsumentów.

13. Promocja wiarygodnego etykietowania ekologicznego.

14. Porozumienia z sektorem przemysłu, np. dotyczące paneli produktów podobnych do

prowadzonych w ramach zintegrowanych polityk produktowych lub umowy z detalistami w sprawie

dostępności informacji o zapobieganiu powstawaniu odpadów oraz w sprawie produktów powodujących

mniejsze oddziaływanie na środowisko.

15. W kontekście zamówień publicznych i zaopatrzenia przedsiębiorstw – włączanie kryteriów

związanych z ochroną środowiska i zapobieganiem powstawaniu odpadów do zaproszeń do składania

ofert i kontraktów, zgodnie z Podręcznikiem na temat ekologicznych zamówień publicznych,

opublikowanym przez Komisję Europejską 29 października 2004 r.

16. Propagowanie ponownego użycia lub naprawy wyrzucanych produktów lub ich składników,

w szczególności przez stosowanie środków edukacyjnych, ekonomicznych, logistycznych i innych,

takich jak wspieranie lub tworzenie akredytowanych sieci napraw i ponownego użycia, zwłaszcza

w regionach gęsto zaludnionych.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 228 –

Poz. 699

Załącznik nr 5a

WZÓR KARTY PRZEKAZANIA ODPADÓW

KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW¹⁾

Numer karty

Status karty

Rok kalendarzowy

DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY

Nazwa lub Imię i Nazwisko

DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY

Nazwa lub Imię i Nazwisko

DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY

Nazwa lub Imię i Nazwisko

Adres

Wytwarzanie odpadów – w wyniku świad-

czenia usług (w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 32)

lub działalności w zakresie obiektów liniowych

(w rozumieniu art. 3 pkt 3a ustawy – Prawo

budowlane)

Miejsce wytwarzania odpadów²⁾

Dodatkowe informacje o miejscu wytwarzania

odpadów

MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI Adres

MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

Numer miejsca

prowadzenia

działalności

Numer miejsca prowadzenia

działalności

2022-04-07

Dziennik Ustaw

Nazwa miejsca

– 229 –

Poz. 699

Nazwa miejsca prowadzenia

prowadzenia

działalności

Adres miejsca

prowadzenia

działalności

Adres miejsca prowadzenia

działalności

Numer

Numer rejestrowy³⁾

NIP

Numer rejestrowy³⁾

NIP

rejestrowy³⁾

NIP

NIP EUROPEJSKI

EUROPEJSKI

INFORMACJE DOTYCZĄCE ODPADÓW

Rodzaj procesu przetwarzania, któremu powinny

zostać poddane odpady⁴⁾

Numer certyfikatu oraz numery pojemników⁵⁾

Kod i rodzaj odpadów⁶⁾

Kod ex

Rodzaj odpadu

Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na

odpady inne niż niebezpieczne

Rodzaj odpadu

Masa odpadów [Mg]⁷⁾

INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU

Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj

środka transportu⁸⁾

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 230 –

Poz. 699

Data rozpoczęcia transportu⁹⁾Godzina rozpoczęcia transportu¹⁰⁾

Faktyczna data rozpoczęcia transportu⁹⁾Faktyczna godzina rozpoczęcia transportu¹⁰⁾

INFORMACJE O PRZEJĘCIU ODPADÓW

Masa przejętych odpadów [Mg]⁷⁾

Data potwierdzenia przejęcia odpadów

Godzina potwierdzenia przejęcia odpadów

Uwagi

INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW

Zatwierdzenie karty przekazania odpadów

Potwierdzenie transportu odpadów

Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport

Potwierdzenie przejęcia odpadów

Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę

Imię i nazwisko osoby potwierdzającej przejęcie odpadów

Data⁹⁾

Godzina¹⁰⁾

Data⁹⁾

Godzina¹⁰⁾

Data⁹⁾

Godzina¹⁰⁾

INFORMACJE DODATKOWE

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 231 –

Poz. 699

O bj aśn ien ia:

Nie dotyczy odbierającego odpady komunalne, który prowadzi działalność na podstawie wpisu do rejestru określonego

w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W przypadku prowadzenia działalności w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, należy

wpisać nazwę województwa i gminy, na terenie których są wytwarzane odpady w związku z prowadzoną działalnością

w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, lub

świadczenia usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32.

Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.

Dotyczy stacji demontażu w przypadku przekazywania odpadów powstałych w wyniku demontażu pojazdów

wycofanych z eksploatacji innemu posiadaczowi odpadów oraz zarządzającego składowiskiem odpadów

niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci metalicznej przekazującego te odpady do

dalszego unieszkodliwienia, należy podać symbol R lub D. Symbole R określają procesy odzysku zgodnie z załącznikiem

nr 1 do ustawy. Symbole D określają procesy unieszkodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.

Uzupełnić w przypadku posiadacza odpadów przekazującego odpady rtęci metalicznej do czasowego składowania na

składowisku odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania odpadów rtęci metalicznej oraz

w przypadku zarządzającego składowiskiem odpadów niebezpiecznych przeznaczonym do czasowego składowania

odpadów rtęci metalicznej przekazującego te odpady do dalszego unieszkodliwienia, należy podać numer certyfikatu

oraz numery pojemników.

Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.

Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiącego pojazd albo zespół pojazdów

w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski, powietrzny,

wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.

Podać w formie: rrrr-mm-dd, gdzie rrrr- oznacza rok, mm- oznacza miesiąc, dd- oznacza dzień.

Podać w formie: gg-mm, gdzie gg- oznacza godzinę, mm- oznacza minuty.

10)

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 232 –

Poz. 699

Załącznik nr 5b

WZÓR KARTY PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH – TRYB PRZEKAZANIA ODPADÓW

KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH ¹⁾TRYB PRZEKAZANIA ODPADÓW

Numer karty

Status karty

Rok kalendarzowy

DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY

KOMUNALNE

DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY

KOMUNALNE

DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY KOMUNALNE

Nazwa lub Imię i Nazwisko

Adres

MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

Numer miejsca prowadzenia

działalności

Adres

MIEJSCE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI

Numer miejsca prowadzenia

działalności

Nazwa miejsca prowadzenia

działalności

Nazwa miejsca prowadzenia

działalności

Adres miejsca prowadzenia

działalności

Adres miejsca prowadzenia

działalności

Numer rejestrowy²⁾

NIP

Numer rejestrowy²⁾

NIP

Numer rejestrowy²⁾

NIP

NIP EUROPEJSKI

INFORMACJE DOTYCZĄCE PRZEKAZYWANYCH ODPADÓW KOMUNALNYCH

Nazwa gminy³⁾

Obszar gminy⁴⁾

Kod i rodzaj odpadów⁵⁾

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 233 –

Poz. 699

Masa odpadów [Mg]⁶⁾

Kod ex

Rodzaj odpadu

Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne

Uwagi

INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU

Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj środka transportu⁷⁾

Faktyczna godzina

rozpoczęcia transportu⁹⁾

Data rozpoczęcia transportu⁸⁾

Godzina rozpoczęcia transportu⁹⁾

Faktyczna data rozpoczęcia transportu⁸⁾

INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH

Zatwierdzenie karty przekazania odpadów komunalnych

Potwierdzenie transportu odpadów komunalnych Potwierdzenie przejęcia odpadów komunalnych

Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę

Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport Imię i nazwisko osoby potwierdzającej przejęcie

Data⁸⁾

Godzina⁹⁾

Data⁸⁾

Godzina⁹⁾

Data⁸⁾

Godzina⁹⁾

INFORMACJE DODATKOWE

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 234 –

Poz. 699

O bj aśn ien ia:

Dotyczy odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który uzyskał wpis do rejestru określonego

w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, oraz posiadacza odpadów

prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów przyjmowanych od podmiotu odbierającego odpady komunalne od

właścicieli nieruchomości, a także transportującego te odpady. Kartę przekazania odpadów należy wypełnić osobno dla

każdej gminy, z której odpady są odbierane, i każdego transportu odpadów.

Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.

Nazwa gminy, z której zostały odebrane odpady komunalne.

Obszar gminy, z którego zostały odebrane odpady komunalne.

Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.

Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiącego pojazd albo zespół pojazdów

w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski,

powietrzny, wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.

Podać w formie: rrrr-mm-dd, gdzie rrrr- oznacza rok, mm- oznacza miesiąc, dd- oznacza dzień.

Podać w formie: gg-mm, gdzie gg- oznacza godzinę, mm- oznacza minuty.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 235 –

Poz. 699

WZÓR KARTY PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH – TRYB ODBIORU ODPADÓW

KARTA PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH ¹⁾TRYB ODBIORU ODPADÓW KOMUNALNYCH

Numer karty

Status karty

Rok kalendarzowy

DANE TRANSPORTUJĄCEGO ODPADY

KOMUNALNE

DANE PRZEJMUJĄCEGO ODPADY

KOMUNALNE

DANE PRZEKAZUJĄCEGO ODPADY KOMUNALNE

Nazwa lub Imię i Nazwisko

Adres

MIEJSCE PROWADZENIA

Adres

DZIAŁALNOŚCI

Numer miejsca prowadzenia

działalności

Nazwa miejsca prowadzenia

działalności

Adres miejsca prowadzenia

działalności

Numer rejestrowy²⁾

NIP

Numer rejestrowy²⁾

NIP

Numer rejestrowy²⁾

NIP

NIP EUROPEJSKI

INFORMACJE DOTYCZĄCE ODBIERANYCH ODPADÓW KOMUNALNYCH

Nazwa gminy³⁾

Obszar gminy⁴⁾

2022-04-07

Dziennik Ustaw

Kod i rodzaj odpadów⁵⁾

– 236 –

Poz. 699

2022-04-07

Dziennik Ustaw

Masa odpadów [Mg]⁶⁾

– 237 –

Poz. 699

Kod ex

Rodzaj odpadu ex

Rodzaj odpadu

Zmiana statusu odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne

Uwagi

INFORMACJE DOTYCZĄCE TRANSPORTU

Numer rejestracyjny środka transportu/Rodzaj środka

transportu⁷⁾

Data rozpoczęcia odbierania⁸⁾

Godzina rozpoczęcia odbierania⁹⁾

Data zakończenia odbioru⁸⁾

Godzina zakończenia odbioru⁹⁾

INFORMACJE O KARCIE PRZEKAZANIA ODPADÓW KOMUNALNYCH

Potwierdzenie przejęcia odpadów

Zatwierdzenie karty przekazania odpadów komunalnych

Imię i nazwisko osoby zatwierdzającej kartę

Potwierdzenie transportu odpadów komunalnych

Imię i nazwisko osoby potwierdzającej transport

komunalnych

Imię i nazwisko osoby potwierdzającej

przejęcie

Data⁸⁾

Godzina⁹⁾

Data⁸⁾

Godzina⁹⁾

Data⁸⁾

Godzina⁹⁾

INFORMACJE DODATKOWE

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 238 –

Poz. 699

O bj aśn ien ia:

Dotyczy odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który uzyskał wpis do rejestru określonego

w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, oraz posiadacza odpadów

prowadzącego zbieranie lub przetwarzanie odpadów przyjmowanych od podmiotu odbierającego odpady komunalne od

właścicieli nieruchomości, a także transportującego te odpady. Kartę przekazania odpadów należy wypełnić osobno dla

każdej gminy, z której odpady są odbierane, i każdego transportu odpadów.

Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54.

Nazwa gminy, z której zostały odebrane odpady komunalne.

Obszar gminy, z którego zostały odebrane odpady komunalne.

Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku w przeliczeniu na Mg.

Wprowadzić nr rejestracyjny lub rodzaj środka transportu odpadów stanowiącego pojazd albo zespół pojazdów

w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, np. drogowy, kolejowy, morski, powietrzny,

wodny śródlądowy, hydrauliczny, pneumatyczny, taśmociągowy, inny.

Podać w formie: rrrr-mm-dd, gdzie rrrr- oznacza rok, mm- oznacza miesiąc, dd- oznacza dzień.

Podać w formie: gg-mm, gdzie gg- oznacza godzinę, mm- oznacza minuty.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 239 –

Poz. 699

Załącznik nr 5c

WZÓR KARTY EWIDENCJI ODPADÓW

Nr karty

Rok

kalendarzowy

KARTA EWIDENCJI ODPADÓW^1),2)

Kod odpadu³⁾

Rodzaj odpadu³⁾

Procentowa zawartość PCB w odpadzie⁴⁾

Posiadacz odpadów⁵⁾

Nr rejestrowy⁶⁾

NIP⁷⁾

Adres posiadacza odpadów⁸⁾

Województwo

Gmina

Miejscowość

Telefon służbowy

E-mail

Ulica

Nr domu

Nr lokalu

Kod pocztowy

Miejsce prowadzenia działalności⁹⁾

Województwo

Gmina

Miejscowość

Telefon służbowy

E-mail

Ulica

Nr domu

Nr lokalu

Kod pocztowy



Działalność w zakresie:¹⁰⁾

Masa

Gospodarowanie odpadami

wytworzonych

Odpady przyjęte przez

posiadacza odpadów

Masa

odpadów

We własnym zakresie

Odpady przekazane

data

odpadów

wydobytych

[Mg]^{11), 12)}

odebranych

odpadów

komunalnych

[Mg]^{11), 13)}

(dd-

mm-

rrrr)

Imię i nazwisko osoby

sporządzającej

w związku

z eksploa-

tacją

Nr karty

Masa

Nr karty

składowiska

poza

instalacją

Masa

Sposób

Masa

przekazania

[Mg]¹¹⁾

R/D¹⁵⁾

przekazania

[Mg]¹¹⁾

gospodarowania¹⁶⁾[Mg]¹¹⁾

odpadu¹⁴⁾

odpadu¹⁷⁾

instalacji

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 240 –

Poz. 699

O bj aśn ien ia:

Nie dotyczy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1, prowadzącego

zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, w zakresie odpadów powstałych w wyniku demontażu zużytego sprzętu elektrycznego i

elektronicznego oraz prowadzącego stację demontażu i prowadzącego punkt zbierania pojazdów, o których mowa w

ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w zakresie gospodarowania

pojazdami wycofanymi z eksploatacji oraz sprzedawcy odpadów i pośrednika w obrocie odpadami. W przypadku

odpadów komunalnych do wypełnienia karty ewidencji odpadów jest obowiązany podmiot, który uzyskał wpis do

rejestru określonego w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

W przypadku wytwarzania, zbierania, przetwarzania odpadów należy sporządzać osobną kartę ewidencji odpadów dla

każdego miejsca prowadzenia działalności. W przypadku usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, kartę należy

sporządzić dla danego rodzaju odpadu dla wszystkich świadczonych usług z terenu danego województwa. W przypadku

odbierania odpadów komunalnych należy sporządzić osobno kartę dla każdej gminy, z terenu której odpady komunalne

są odbierane.

Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

Dotyczy działalności w zakresie unieszkodliwiania PCB.

Podać imię i nazwisko lub nazwę posiadacza odpadów. W przypadku odbierania odpadów komunalnych posiadaczem

obowiązanym do wypełnienia karty ewidencji odpadów jest podmiot, który uzyskał wpis do rejestru określonego w art. 9b

ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

O ile posiada.

Podać adres zamieszkania lub siedziby posiadacza odpadów.

Podać adres miejsca prowadzenia działalności. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie obiektów liniowych,

o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, oraz w przypadku świadczenia usług,

o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32, należy wpisać nazwę województwa i gminy, na terenie których są wytwarzane

odpady w związku z prowadzeniem działalności w zakresie obiektów liniowych, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy

z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, lub świadczenia usług, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 32. W przypadku

podmiotu, który uzyskał wpis do rejestru określonego w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach, należy podać nazwę województwa i gminy.

10)

11)

Zaznaczyć symbolem X właściwy kwadrat: W – wytwarzanie odpadów, Zb – zbieranie odpadów, Od – odzysk, Un –

unieszkodliwianie, Ok – odbieranie odpadów komunalnych.

Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów niebezpiecznych oraz innych niż

niebezpieczne.

12)

13)

Nie dotyczy odpadów komunalnych.

Wypełnia podmiot, który uzyskał wpis do rejestru określonego w art. 9b ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu

czystości i porządku w gminach.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 241 –

Poz. 699

14)

Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty. W przypadku przywozu odpadów

na terytorium kraju należy wpisać – „Przywóz do RP”. W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca

prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa,

nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu. W przypadku przyjmowania odpadów od posiadacza zwolnionego z obo-

wiązku prowadzenia ewidencji odpadów, należy wpisać – „Z”.

15)

16)

Symbole R określają procesy odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy. Symbole D określają procesy

unieszkodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.

Wpisać „Rec” – w przypadku gdy odpady są poddawane recyklingowi w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 23. Wpisać „Wtn”

– w przypadku wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych, rozumianego jako proces odzysku rodzajów

odpadów, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 5. Wpisać „Ppu” – w przypadku

przygotowania do ponownego użycia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 22. W pozostałych przypadkach rubryka pozostaje

pusta.

17)

Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczowi odpadów.

W przypadku wywozu odpadów poza terytorium kraju należy wpisać – „Wywóz poza RP”. W przypadku przekazania

odpadów osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami do wykorzystania na własne

potrzeby zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 27 ust. 10, należy wpisać – „Przekazane os. fiz.”. W przypadku

przekazywania odpadów innemu posiadaczowi odpadów zwolnionemu z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów,

należy wpisać – „Z”. W przypadku przekazywania do innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza

odpadów, należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 242 –

Poz. 699

Załącznik nr 5d

WZÓR KARTY EWIDENCJI KOMUNALNYCH OSADÓW ŚCIEKOWYCH

Nr karty

Rok

kalendarzowy

KARTA EWIDENCJI KOMUNALNYCH OSADÓW ŚCIEKOWYCH¹⁾

Wytwórca komunalnych osadów

ściekowych²⁾

Nr rejestrowy³⁾

NIP⁴⁾

Adres wytwórcy komunalnych osadów ściekowych⁵⁾

Województwo

Gmina

Miejscowość

Telefon służbowy

E-mail

Ulica

Nr domu

Nr lokalu

Kod pocztowy

Oczyszczalnia ścieków⁶⁾

Nazwa oczyszczalni

ścieków

Województwo

Ulica

Gmina

Miejscowość

Nr domu

Telefon służbowy

E-mail

Kod pocztowy

Nr lokalu

Rodzaj obróbki komunalnych osadów ściekowych

przeprowadzonej przez ich wytwórcę⁷⁾

 fermentacja

 kompostowanie

 suszenie

 higienizacja

 odwodnienie

 inny (podać jaki) …..

Skład i właściwości komunalnych osadów ściekowych⁸⁾

Odczyn pH

Zawartość metali ciężkich [mg/kg s.m.]

Zawartość suchej masy (s.m.) [%]

Kadm

Zawartość substancji organicznych [% s.m.]

Zawartość azotu ogólnego [% s.m.]

Miedź

Nikiel

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 243 –

Poz. 699

w tym: azotu amonowego [% s.m.]

Zawartość fosforu ogólnego [% s.m.]

Ołów

Cynk

Rtęć

Zawartość wapnia [% s.m.]

Zawartość magnezu [% s.m.]

Łączna liczba żywych jaj pasożytów [liczba/kg

s.m. osadu]¹⁰⁾

Chrom

Bakterie z rodzaju Salmonella w 100 g osadów

przeznaczonych do badań¹¹⁾

 wyizolowano

Płynna 

 nie wyizolowano

Postać komunalnych osadów ściekowych¹¹⁾

Stosowanie komunalnych osadów ściekowych

Mazista 

Ziemista 

Masa

Masa zastosowanych

wytworzonych

komunalnych

osadów

Powierzchnia

zastosowania

Imię i nazwisko

lub nazwa

Data

Miejsce

Cel zastosowania

komunalnych

osadów

Adres

Nr karty

zastosowania stosowania

Przekazania komunalnych komunalnych

odpadu¹⁷⁾osadów

osadów

ściekowych ściekowych¹⁸⁾

data (dd-

mm-rrrr)

władającego

powierzchnią

ziemi^15),16)

komunalnych Grupa

osadów

ściekowych¹³⁾

władającego

powierzchnią

ziemi

osadów

ściekowych

[ha]

gleby¹⁹⁾

ściekowych¹²⁾

ściekowych¹⁴⁾

[Mg

s.m.]

[Mg]

[Mg s.m.]

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 244 –

Poz. 699

O bj aśn ien ia:

Dotyczy komunalnych osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 96 ust. 1. W pozostałych

przypadkach należy wypełnić kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełniać osobno dla każdej oczyszczalni ścieków.

Podać imię i nazwisko lub nazwę wytwórcy komunalnych osadów ściekowych.

Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

O ile posiada.

Podać adres siedziby wytwórcy komunalnych osadów ściekowych.

Podać nazwę i adres oczyszczalni ścieków.

Zaznaczyć symbolem X właściwy kwadrat.

Dotyczy każdej zbadanej objętości komunalnego osadu ściekowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie

art. 96 ust. 13.

W przypadku wielokrotnego badania wiersze w tabeli należy powielić w celu wpisania osobno wyników każdej zbadanej

objętości.

10)

Podać łączną liczbę żywych jaj pasożytów jelitowych Ascaris sp., Trichuris sp., Toxocara sp. – w 1 kg suchej masy

(s.m.) osadów przeznaczonych do badań.

11)

12)

13)

14)

Zaznaczyć symbolem X właściwą odpowiedź.

Podać masę wytworzonych komunalnych osadów ściekowych z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku.

Podać masę ustabilizowanych komunalnych osadów ściekowych z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku.

Podać cel zastosowania komunalnych osadów ściekowych zgodnie z art. 96 ust. 1. Wpisać 1 – jeżeli komunalne osady

ściekowe są stosowane w rolnictwie, rozumianym jako uprawa wszystkich płodów rolnych wprowadzanych do obrotu

handlowego, włączając w to uprawy przeznaczane do produkcji pasz. Wpisać 2 – jeżeli komunalne osady ściekowe są

stosowane do uprawy roślin przeznaczonych do produkcji kompostu. Wpisać 3 – jeżeli komunalne osady ściekowe są

stosowane do uprawy roślin nieprzeznaczonych do spożycia i produkcji pasz. Wpisać 4 – jeżeli komunalne osady

ściekowe są stosowane do rekultywacji terenów, w tym gruntów na cele rolne. Wpisać 5 – jeżeli komunalne osady

ściekowe są stosowane przy dostosowaniu gruntów do określonych potrzeb wynikających z planów gospodarki

odpadami, planów zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Podać adres zamieszkania lub siedziby podmiotu władającego powierzchnią ziemi, na której są stosowane komunalne

osady ściekowe.

15)

16)

17)

Władający powierzchnią ziemi w rozumieniu art. 3 pkt 44 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

Podać numer karty przekazania komunalnych osadów ściekowych, na podstawie której osady zostały przekazane

władającemu powierzchnią ziemi.

18)

19)

Podać miejsce zastosowania komunalnych osadów ściekowych: nazwę województwa, powiatu, gminy, numer działki

oraz nazwę i numer obrębu geodezyjnego.

Wpisać: lekka, średnia, ciężka.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 245 –

Poz. 699

Załącznik nr 5e

WZÓR KARTY EWIDENCJI ZUŻYTEGO SPRZĘTU ELEKTRYCZNEGO I ELEKTRONICZNEGO

Rok

kalendarzowy

Nr karty

KARTA EWIDENCJI ZUŻYTEGO SPRZĘTU ELEKTRYCZNEGO I ELEKTRONICZNEGO¹⁾

Kod odpadu²⁾

Rodzaj odpadu²⁾

Nazwa rodzaju sprzętu⁴⁾

Numer i nazwa grupy

sprzętu³⁾

Prowadzący zakład

przetwarzania⁵⁾

Nr rejestrowy⁶⁾

NIP⁷⁾

Adres prowadzącego zakład przetwarzania⁸⁾

Telefon

E-mail

Województwo

Gmina

Miejscowość

służbowy

Nr lokalu

Kod

Ulica

Nr domu

pocztowy

Miejsce prowadzenia działalności⁹⁾

Województwo

Telefon

E-mail

Gmina

Miejscowość

służbowy

Nr lokalu

Kod

Ulica

Nr domu

pocztowy

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 246 –

Poz. 699

Działalność w zakresie:¹⁰⁾



Zbieranie

Przyjęte

Przekazane

do innego zakładu przetwarzania

Przetwarzane we własnym

zakresie

data

(dd-mm-

rrrr)

od innego zbierającego zużyty sprzęt

od użytkownika sprzętu

Nr karty przekazania

Masa [Mg]¹²⁾

Nr karty przekazania

odpadu^11),13)

Nr karty przekazania

odpadu¹⁴⁾

Masa [Mg]¹²⁾

odpadu¹¹⁾

Wytwarzanie odpadów w wyniku

przetworzenia zużytego sprzętu

Gospodarowanie odpadami powstałymi w wyniku przetworzenia zużytego sprzętu

We własnym zakresie¹⁵⁾

Odpady przekazane innemu posiadaczowi

odpadów

data

(dd-mm-

rrrr)

Masa

wytworzo-

nych

odpadów

[Mg]¹²⁾

Masa zużytego Masa części składowych Data przekazania

Imię i nazwisko

Kod

Rodzaj

sprzętu

pochodzących ze

odpadów

osoby

sporządzającej

Nr karty

przekazania

odpadu²⁰⁾

odpadu²⁾odpadu²⁾

Masa

[Mg]¹²⁾

przeznaczonego zużytego sprzętu

do ponownego przeznaczonych do

użycia

[Mg]¹²⁾

wytworzonych ze

zużytego

sprzętu¹⁹⁾

Masa

R/D¹⁶⁾

[Mg]¹²⁾

ponownego użycia

[Mg]^12),18)



2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 247 –

Poz. 699

O bj aśn ien ia:

Dotyczy prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym, w zakresie odpadów powstałych w wyniku demontażu zużytego sprzętu elektrycznego

i elektronicznego. W pozostałym zakresie wypełnia się kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełniać osobno dla

każdego miejsca prowadzenia działalności.

Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

Podać numer i nazwę grupy sprzętu określone w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Podać nazwę rodzaju sprzętu w oparciu o przykładowe rodzaje sprzętu należącego do grup sprzętu wskazane w

załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. W przypadku

braku przykładowego rodzaju sprzętu określonego w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym należy wpisać „inny”.

Podać imię i nazwisko lub nazwę prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września

2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

O ile posiada.

Podać adres siedziby prowadzącego zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Podać nazwę gminy oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

10)

Zaznaczyć symbolem X właściwą odpowiedź: W – wytwarzanie odpadów, Zb – zbieranie odpadów, Od – odzysk, Un –

unieszkodliwianie.

11)

Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty. W przypadku przywozu odpadów

na terytorium kraju, należy wpisać – „Przywóz do RP”. W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca

prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, należy wskazać to miejsce, podając nazwę województwa, nazwę

miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu. W przypadku przyjmowania odpadów od posiadacza zwolnionego z obowiązku

prowadzenia ewidencji odpadów, należy wpisać – „Z”.

12)

Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów niebezpiecznych oraz innych niż

niebezpieczne.

13)

14)

15)

Nie dotyczy posiadaczy odpadów zwolnionych z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów.

Podać numer karty przekazania odpadu, na podstawie której odpad został przekazany do innego zakładu przetwarzania.

Podać masę odpadów zagospodarowanych we własnym zakresie łącznie z masą zużytego sprzętu przeznaczonego do

ponownego użycia i masą części składowych pochodzących ze zużytego sprzętu przeznaczonych do ponownego użycia.

Symbole R określają procesy odzysku zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy. Symbole D określają procesy

unieszkodliwiania odpadów zgodnie z załącznikiem nr 2 do ustawy.

16)

17)

Zaznaczyć symbolem X, w przypadku gdy prowadzony proces jest recyklingiem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 23.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 248 –

Poz. 699

18)

Podać masę części składowych pochodzących ze zużytego sprzętu przeznaczonych do ponownego użycia, powstałych

na skutek przetworzenia w zakładzie przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

19)

Podać datę przekazania odpadów powstałych w wyniku przetworzenia zużytego sprzętu innemu posiadaczowi odpadów.

Przekazanie nastąpiło zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym. Należy podać datę w formie: dd-mm-rrrr, gdzie dd- oznacza dzień, mm- oznacza miesiąc, rrrr- oznacza

rok.

20)

Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczowi odpadów.

W przypadku wywozu odpadów poza terytorium kraju, należy wpisać – „Wywóz poza RP”. W przypadku przekazania

odpadów osobom fizycznym lub jednostkom organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami do wykorzystania na własne

potrzeby zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 27 ust. 10, należy wpisać – „Przekazane os. fiz.”. W przypadku

przekazywania odpadów innemu posiadaczowi odpadów zwolnionemu z obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów,

należy wpisać – „Z”. W przypadku przekazywania do innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów,

należy wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 249 –

Poz. 699

Załącznik nr 5f

WZÓR KARTY EWIDENCJI POJAZDÓW WYCOFANYCH Z EKSPLOATACJI

karty

Rok

kalendarzowy

KARTA EWIDENCJI POJAZDÓW WYCOFANYCH Z EKSPLOATACJI¹⁾

Kod odpadu²⁾

Rodzaj

odpadu²⁾

Rodzaj działalności³⁾

 Prowadzący stację demontażu

 Prowadzący punkt zbierania pojazdów

Prowadzący stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów⁴⁾

Nr rejestrowy⁵⁾

NIP⁶⁾

Adres prowadzącego stację demontażu lub punktu zbierania pojazdów⁷⁾

Województwo

Gmina

Miejscowość

Telefon

E-mail

służbowy

Nr lokalu

Ulica

Nr domu

Kod pocztowy

Miejsce prowadzenia działalności⁸⁾

Województwo

Gmina

Miejscowość

Telefon

E-mail

służbowy

Nr lokalu

Ulica

Nr domu

Kod pocztowy

Pojazdy wycofane z eksploatacji przyjęte przez stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów

Przyjęte do stacji demontażu pojazdów od

punktu zbierania pojazdów

data (dd-mm-rrrr) Pojazdy przyjęte do punktu zbierania pojazdów

bezpośrednio

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 250 –

Poz. 699

Nr karty przekazania

odpadu¹⁰⁾

Nr karty przekazania

odpadu¹¹⁾

Masa [Mg]⁹⁾

Liczba [szt.]

Masa [Mg]⁹⁾

Liczba [szt.]

Masa [Mg]⁹⁾

Liczba [szt.]

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 251 –

Poz. 699

Przetwarzanie¹²⁾

Masa

odpadów⁹⁾

Masa odpadów⁹⁾przekazanych w kraju do

[Mg]:

poddanych na stacji

demontażu [Mg]:

Masa

odpadów

Masa

przeznaczonych

do ponownego

użycia

powstałych

data

Kod

(dd-

Rodzaj z demontażu

odpadu²⁾

mm-

rrrr)

pojazdów

przedmiotów

wycofanych

wyposażenia

i części [Mg]⁹⁾

z eksploatacji

[Mg]⁹⁾

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 252 –

Poz. 699

O bj aśn ien ia:

Dotyczy prowadzącego stację demontażu oraz prowadzącego punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie

z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w zakresie gospodarowania pojazdami,

o których mowa w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

W pozostałym zakresie wypełnia się kartę ewidencji odpadów. Kartę należy wypełnić osobno dla każdego miejsca

prowadzenia działalności.

Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

Zaznaczyć symbolem X właściwy rodzaj prowadzonej działalności.

Podać imię i nazwisko lub nazwę prowadzącego stację demontażu lub prowadzącego punkt zbierania pojazdów, o których

mowa w ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

Podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

O ile posiada.

Podać adres siedziby prowadzącego stację demontażu lub punkt zbierania pojazdów, o których mowa w ustawie z dnia

20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Wypełnia prowadzący stację demontażu pojazdów

wycofanych z eksploatacji lub przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów.

Podać adres miejsca prowadzenia działalności.

Podać masę odpadów z dokładnością do czwartego miejsca po przecinku dla odpadów innych niż niebezpieczne oraz

dla odpadów niebezpiecznych.

10)

11)

Podać numer karty przekazania, na podstawie której odpad został przekazany z punktu zbierania pojazdów do stacji

demontażu.

Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przyjęty do stacji demontażu. W przypadku

przyjmowania odpadów od wytwórcy zwolnionego z obowiązku prowadzenia ewidencji na podstawie art. 66 ust. 4 pkt 1

lit. b, należy wpisać – „Z”. W przypadku przywozu odpadów na terytorium kraju, należy wpisać – „Przywóz do RP”.

W przypadku przyjmowania odpadów z innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, należy

wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.

Wypełnia prowadzący stację demontażu.

12)

13)

Podać numer karty przekazania odpadów, na podstawie której odpad został przekazany innemu posiadaczowi odpadów

w kraju. W przypadku przekazywania do innego miejsca prowadzenia działalności danego posiadacza odpadów, należy

wskazać to miejsce, podając – nazwę województwa, nazwę miejscowości, ulicę, nr domu i lokalu.

2022-04-07

Dziennik Ustaw

– 253 –

Poz. 699

Załącznik nr 5g

WZÓR KARTY EWIDENCJI ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH

Nr karty

Rok

KARTA EWIDENCJI ODPADÓW NIEBEZPIECZNYCH¹⁾

kalendarzowy

Kod odpadu²⁾

Rodzaj odpadu²⁾

Sprzedawca odpadów lub pośrednik w obrocie odpadami³⁾

Nr rejestrowy⁴⁾

NIP⁵⁾

Adres sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami⁶⁾

Województwo

Gmina

Miejscowość

Nr domu

Telefon służbowy

Faks służbowy

Ulica

Nr lokalu

Kod pocztowy

Podmiot prowadzi działalność jako⁷⁾

 pośrednik w obrocie odpadami

 sprzedawca odpadów

data

(dd-

mm-

rrrr)

Posiadacz odpadów, który przekazuje odpad

Posiadacz odpadów, który przejmuje odpad

Masa

Imię i nazwisko osoby

sporządzającej

Adres

odpadów

[Mg]⁸⁾

Imię i nazwisko

Nr rejestrowy⁴⁾

zamieszkania lub

siedziby

zamieszkania lub

siedziby

lub nazwa

rejestrowy⁴⁾

2022-04-07

Liczba stron : 255 Data : 2022-04-07 Nazwa pliku : D20130021LJ

VII kadencja/druk

254

O bj aśn ien ia:

Kartę sporządzają sprzedawca odpadów i pośrednik w obrocie odpadami, niebędący posiadaczami

odpadów.

Zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3.

Podać imię i nazwisko lub nazwę sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami.

Należy podać numer rejestrowy, o którym mowa w art. 54 ust. 1.

O ile posiada.

Podać adres zamieszkania lub siedziby sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami.

Zaznaczyć symbolem X właściwy kwadrat.

Podać masę odpadów niebezpiecznych co najmniej do czwartego miejsca po przecinku.

Liczba stron : 255 Data : 2022-04-07 Nazwa pliku : D20130021LJ

VII kadencja/druk

255

Załącznik nr 6

(uchylony)

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Twój Zaufany Partner w Gospodarce Odpadami

SZYBKIE LINKI

NASZA OFERTA